• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cineντευξη


Δευ 19 Ιαν 2004

Εκάβη Ντούμα, «Μάτια Από Νύχτα»




Cine.gr: Ποια είναι η σχέση σου με το Internet;
Εκάβη Ντούμα: Είναι λίγο… μπλε! (γέλια) Δεν τα πάω καλά με την τεχνολογία. Πήρα ένα εξελιγμένο κινητό και δεν μπορώ, το μόνο που ξέρω είναι να λαμβάνω μηνύματα, να στέλνω μηνύματα, να καλώ και να με καλούν.

Cine.gr: Ήθελα να σε ρωτήσω για το όνομά σου. Αυτός που ακούει «Εκάβη» φαντάζεται ότι οι άνθρωποι που έδωσαν αυτό το όνομα στο παιδί τους είναι τουλάχιστον φαν του Ευριπίδη.
Ε.Ν.: Η μαμά μου διάλεξε το όνομα. Είναι σκωτσέζα, ερωτεύτηκε έναν έλληνα και ήρθε στην Ελλάδα να ζήσει. Έκαναν πρώτα την Ηλέκτρα, μετά ήρθε η Εκάβη και μετά ο Πρίαμος. Ο μπαμπάς μου είναι αρχαιολόγος, αλλά η μαμά διάλεξε τα ονόματα.

Cine.gr: Το θέατρο πως προέκυψε;
Ε.Ν.: Δεν έχει προκύψει θέατρο, κινηματογράφος έχει προκύψει! Πήγαινα στο Αρσάκειο και εκεί είχαμε μια ηθοποιό που μας έκανε σχολικό επαγγελματικό προσανατολισμό, τη Μαριέττα τη Σγουρδαίου. Και μια μέρα εκεί που μας έκανε για επαγγέλματα, στα προηγούμενα μαθήματα, κλείνει το βιβλίο και λέει «σήμερα θα σας μιλήσω για το δικό μου, την ηθοποιία». Και είπα εγώ: «αυτό θέλω να κάνω!». Ήμουν στην πρώτη χρονιά που δημιουργήθηκε ο θεατρικός όμιλος. Νομίζω διαβάζαμε την «Αντιγόνη». Δεν ανεβάσαμε κάτι. Ήταν επί Δημήτρη Λιγνάδη. Θέατρο με το που τελείωσα τη Σχολή (σ.σ. Θέατρο Τέχνης), πήγα στην Καλαμάτα, στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, ήμουν σε παιδική παράσταση, δύο όπερες για παιδιά, Ο εγωιστής γίγαντας του Όσκαρ Ουάιλντ και Η σπασμένη Κούκλα, και μετά στην Ιφιγένεια Εν Ταύροις. Και μετά ήμουν σε κάτι πάρα πολύ αποτυχημένο, μια αγγλική παράσταση από έναν αγγλικό θίασο που λεγόταν Rainbow Theatre και έκανα ένα αγοράκι από το Treasure Island.

Cine.gr: Μετά είναι η Πίσω Πόρτα;
Ε.Ν.: Nαι πήγα στο πρώτο casting του Τσεμπερόπουλου… Βασικά το πρώτο casting που πήγα ήταν για τις «Νύφες» του Βούλγαρη. Δεν κατέληξα εκεί όμως. Μετά πήγα και στον Τσεμπερόπουλο, μου είπε ότι θέλει κόσμο κλπ. και είμαι μέσα στο μπούγιο. Κομπαρσιλίκι, δηλαδή, του κερατά. Φαίνομαι εκεί κάπου στο βάθος. Μετά έχω το μικρού μήκους, το Ήγγικεν.

Cine.gr: Γιατί έπαιξες εκεί; Πάντα ήθελα να σε ρωτήσω (γέλια).
Ε.Ν.: Γιατί ήταν τέλεια, έπαιξα τον Αντίχριστο! Άψογο, μου άρεσε πάρα πολύ. Ο πρώτος ρόλος μου στον κινηματογράφο είναι ο Αντίχριστος και ο πρώτος ρόλος μου στο θέατρο, στον Εγωιστή Γίγαντα είναι ο Χριστός (γέλια)! Τα έχω κάνει όλα! Έκανα κι άλλη μια μικρού μήκους, με την Κωνσταντίνα τη Βούλγαρη. Η οποία βραβεύτηκε στη Δράμα. Μετά, η κολλητή μου από τη Σχολή μαθαίνει από εφημερίδα ότι γίνεται ένα casting και πάμε. Και μετά από λίγο καιρό με παίρνει ο Γιάννης Φάγκρας τηλέφωνο και μου λέει θέλω να σε δω να σου δώσω το σενάριο. Και παίρνω το σενάριο και νομίζω ότι θα κάνω την Κατερίνα, γιατί λέω, σιγά μη μου δώσουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Μου λέει «όχι, θα κάνεις τη Ρίκι». Ήταν να γυριστεί τον Οκτώβρη του ’99, αλλά έψαχνε χρήματα και περίμενε να γεννήσει και η γυναίκα του και είπαμε να το αναβάλουμε. Πέρασα από audition και πήγα Καλαμάτα. Όταν γύρισα, ξεκινήσαμε πολύ λίγες πρόβες. Αυτό που έκανα ήταν να γνωριστώ με τον Νίκο Πομώνη και τον Παναγιώτη Καρρά, που ‘καναν τον Ασταρόθ και τον Σίμο αντίστοιχα και μας είχε πει ο Γιάννης «να μη μελετάτε ρόλους και αυτά, αλλά να βγαίνετε οι τρεις ως Ασταρόθ, Σίμος και Ρίκι και να είσαστε όπως οι ρόλοι». Είχαμε βγει αρκετές φορές και κολλήσαμε, χωρίς να γνωριζόμαστε. Ο Νίκος ήταν 15 όταν το έκανε, εγώ 24 και ο Παναγιώτης 35. Και γίνεται η ταινία (σ.σ. «Πες στην Μορφίνη ακόμα την ψάχνω»), χαλαρά, γιατί λεφτά δεν υπήρχαν, οπότε δεν υπήρχε ζόρι προγράμματος και δεν έγιναν και πολλές πρόβες. Ήθελε να υπάρχει αυθορμητισμός, ό,τι ήταν να βγει, να βγει στο γύρισμα. Γυρίστηκε στην Καστέλα κυρίως, Πειραιά, στο λιμάνι. Η εκδρομή που κάναμε ήταν στο ποτάμι στην Εύβοια. Ψυρρή γυρίστηκε επίσης…

Cine.gr: Το βιβλίο το είχες διαβάσει;
Ε.Ν.: Όταν πήρα το σενάριο, είχα ρωτήσει το Γιάννη να πάρω το βιβλίο και μου είχε πει «όχι, εσύ θα ασχοληθείς μόνο με το σενάριο». Και το είχα πάρει μαζί μου στην Καλαμάτα. Αλλά εγώ το πήρα το βιβλίο και έτσι το διάβασα και το βιβλίο. Στο βιβλίο έχει κάτι που δεν φαίνεται στην ταινία: δεν αποκαλύπτεται το φύλο της ηρωίδας, μέχρι το τέλος. Άλλο το βιβλίο, άλλο η ταινία.

Cine.gr: Στη σκηνή που βγάζεις τα ρούχα για να μπεις στη θάλασσα είναι ένα γυμνό, το οποίο δεν βγαίνει καθόλου σεξουαλικό, όπως είναι δηλαδή αυτή η ηρωίδα. Είναι τελείως άφυλο.
E.N.: Ευχαριστώ πάρα πολύ (γέλια).

Cine.gr: Όχι, δεν το λέω για κακό, εννοώ ότι λειτουργεί πολύ καλά στην ταινία.
Ε.Ν.: … ότι είμαι ερμαφρόδιτη (γέλια). Πλάκα κάνω.

Cine.gr: Θα μπορούσες να παίξεις την ηρωίδα σε μια κινηματογραφική εκδοχή του Middlesex!
E.N.: Δεν το έχω διαβάσει, αλλά έχω δει το Boys don’t cry. Μου είχε πει ο Γιάννης να δω την ταινία, για το ρόλο. Γιατί δεν την είχα δει. Την είδα, έπαθα την πλάκα μου. Εκτός του ότι είναι ρολάρα, η ταινία είναι τόσο τέλεια που δεν χρειάζεται να δεις άλλο τίποτα. Η κοπέλα έπαιζε και στο Insomnia, αλλά δεν μπορούσα να ξεπεράσω την εικόνα που είχα για αυτήν.

Cine.gr: Σου έχουν πει ότι ο ρόλος του Μάτια από Νύχτα μοιάζει με το ρόλο της Ρίκι;
Ε.Ν.: Όχι, μου έχουν πει ότι δεν μοιάζει. Και χαίρομαι πάρα πολύ γι’ αυτό. Και μάλιστα ρωτάω τους φίλους μου που είναι πιο εύκολο να τους ρωτήσω, αν βλέπουν το ίδιο, αν βλέπουν διαφορές, αν είναι Ρίκι. Και μου λένε όχι, ότι το έχω δουλέψει πάρα πολύ, έχω κάνει καλή δουλειά.

Cine.gr: Έχεις δει το Μελισσοκόμο του Αγγελόπουλου;
Ε.Ν.: Όχι (γέλια). Γιατί;

Cine.gr: Γιατί ο ρόλος σου στο Μάτια από Νύχτα μοιάζει πολύ με το ρόλο της Νάντιας Μουρούζη εκεί.
Ε.Ν.: Ναι, ε; Δεν το ήξερα.

Cine.gr: Πως σε βρήκε ο Χούρσογλου;
Ε.Ν.: Το έμαθα φέτος στο Φεστιβάλ πώς με βρήκε. Με είδε η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη με την Κωνσταντίνα Βούλγαρη, που είμαστε φίλες, να κάθομαι στα Εξάρχεια και να πίνω καφέ. Και το είχε πει στον Περικλή, ότι η Κωνσταντίνα έχει μια φίλη, την Εκάβη, που είναι ηθοποιός και μάλλον θα σου κάνει για τη Βάλια. Ο ίδιος δεν την άκουσε τη Βαγγελιώ και άκουσε τον Τάκη Γιαννόπουλο, τον μοντέρ του και γενικά κινηματογραφιστή. Έχω τελειώσει με τη Μορφίνη, δεν έχει πάει ακόμα στο Φεστιβάλ. Την είχαν πάει στο Κέντρο για να την δουν για το Φεστιβάλ. Και ο Τάκης Γιαννόπουλος με είχε δει στα παλιά στούντιο στης Finos Film όπου είχα πάει να κάνω ένα φωνητικό ντουμπλάζ για την «Αλεξάνδρεια». Μου λέει «εσύ δεν είσαι σε μια ταινία Πες στη Μορφίνη ακόμα την Ψάχνω»; Του λέω «ναι, αλλά που την έχετε δει; Δεν έχει βγει ακόμα». Λέει «άστο». Την επόμενη μέρα με παίρνει ο Περικλής. Εγώ κοιμόμουν κιόλας και μου λέει «Την Εκάβη Ντούμα θα ήθελα. –Ναι, η ίδια. –Χούρσογλου, σκηνοθέτης.» Εγώ λέω «….ναι»! Ξέρω πολύ καλά ποιος είναι και λέει «έχω ένα σενάριο και θέλω να σας δω». Τρελαίνομαι και λέω «εντάξει, ξέρω ‘γω;». Συναντιόμαστε, και καλά ήταν να συναντηθούμε για ένα τέταρτο να με δει φυσιογνωμικά. Όπου καταλήξαμε να μιλάμε για δύο ώρες.

Cine.gr: Τι φορούσες;
Ε.Ν.: Ένα τζιν, ένα μαύρο μπλουζάκι, ίσως πιο κολλητό από αυτό που φοράω. Είχα βαφτεί λιγάκι. Αρβύλες θα φόραγα, ήμουν σίγουρη. Και κάνα τζιν μπουφάν. Δηλαδή, όπως είμαι. Όταν είναι να σε γνωρίσει κάποιος, καλό είναι να σε γνωρίσει όπως είσαι. Το θέμα είναι να μην κολλήσει στην εικόνα σου, γιατί, ηθοποιός είμαι, μπορώ να κάνω κι άλλα πράγματα από αυτό που είμαι. Δεν θέλω να κάνω όλο τον εαυτό μου. Δεν κάνω απόλυτα τον εαυτό μου σε αυτούς τους ρόλους, έχω κάποια κοινά στοιχεία. Μετά με ξαναφώναξε να συναντηθούμε, δεν ήταν και πάρα πολύ σίγουρος, το σκεφτόταν. Σκεφτόταν αν θα έβαζε κάποια που δεν ήταν ηθοποιός επαγγελματίας. Μου το είχε πει από την αρχή, ήταν απόλυτα ειλικρινής. Κάποια στιγμή σταμάτησε να είναι δοκιμαστικό, εγώ δεν ξέρω, μέχρι να ολοκληρωθεί μια ταινία νομίζω ότι είμαι υπό δοκιμή πάντα. Συναντιόμασταν δυο φορές κάθε βδομάδα, μιλάγαμε, προέκυψε και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ενδιάμεσα, κατάφερε και ο Περικλής να δει δείγματα δουλειάς μου. Μόλις μου έδωσε το σενάριο, συνειδητοποίησε ότι είχε κάποια κοινά σημεία με τον προηγούμενο ρόλο, αλλά μου είπε «δεν θέλω να γίνει Ρίκι, όμως, θέλω άλλα πράγματα». Και του είπα ότι ούτε κι εγώ ήθελα. Εντάξει, ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω με το Χούρσογλου, αλλά του είχα πει από την αρχή ότι δεν ήθελα να κάνω το ίδιο.

Cine.gr: Πες μας διαφορές ανάμεσα στα γυρίσματα της Μορφίνης και του Μάτια Από Νύχτα.
Ε.Ν.: Στη Μορφίνη το συνεργείο ήταν έξι άτομα και με μένα μαζί. Κάποτε έμειναν δύο άτομα. Σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, βοηθός, βοηθός σκηνοθέτης, art director και ηχολήπτης. Να βάλω και την Νικόλ ως σεναριογράφο. Και κατέληξαν μόνο σκηνοθέτης και η κάμερα, ο Παναγιώτης Σαλαπάτας. Ο Γιάννης κρατούσε φώτα, το μπουμ… Ενώ στο Χούρσογλου ήταν πιο επαγγελματικό, ας πούμε. Υπήρχε παραγωγή από πίσω. Αυτό ήταν το βασικό και το ότι ήταν πιο οργανωμένο. Υπήρχε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Ενώ ήταν να συναντηθούμε μόνο 3 άτομα, άντε 5 το πολύ, το κανονίζαμε να βρεθούμε όποτε βολεύει τον καθένα.

Cine.gr: Τι κάνεις στην καινούργια ταινία;
Ε.Ν.: Κάτι τελείως διαφορετικό! Έκανα και το Κλαις; όμως. Του Αλέξανδρου Βούλγαρη. Πάλι είμαι διαφορετική. Αυτό έγινε κατά τη διάρκεια των προβών με τον Περικλή. Η πλάκα είναι ότι έπαθα ένα ατύχημα: έχασα τα μαλλιά μου. Είχα κάνει πέντε ντεκαπάζ μέσα σε ένα μήνα για την ταινία του Αλέξανδρου και μου έπεσαν, κάηκαν. Και μετά τα πήρα με την ψιλή. Η πλάκα ήταν ότι όταν έγινε αυτό, ο Περικλής ήταν στο γραφείο του Βούλγαρη και με βλέπει και μου λέει «εγώ αλλιώς σε ήξερα! Θα έχουν μακρύνει τα μαλλιά σου μέχρι το Μάιο;» Και κάνω και μια άλλη που ξεκίνησα τον Νοέμβρη, λέγεται «Αλεμάγια», του Ηλία Γιαννακάκη. Αλεμάγια είναι μια λίμνη στην Αιθιοπία. Παίζουν σημαντικοί ηθοποιοί -θα ξεχάσω είμαι σίγουρη- η Υβόννη Μαλτέζου και εγώ κάνουμε τον ίδιο ρόλο, σε άλλες ηλικίες. Ο Δημήτρης Καταλειφός και ο Γιάννης Δρίτσας παίζουν τον ίδιο ρόλο, σε άλλες ηλικίες. Ο Πάνος Σαμαράς, ο Παναγιώτης Θανασούλης, η Μισέλ Βάλεϊ, ο Γιώργος Μιχαηλίδης

Cine.gr: Υπάρχει μια άποψη, ότι στο θέατρο ο ηθοποιός πρέπει να είναι μέσα στο ρόλο, σαν ένα κουστούμι πάνω από το κουστούμι, ενώ στον κινηματογράφο ο ηθοποιός πρέπει να είναι δίπλα στο ρόλο, γιατί υπάρχει η μηχανή που τον καταγράφει.
Ε.Ν.: Δεν το βλέπω έτσι. Στο θέατρο, όπως το έχω ζήσει πολύ λίγο, ξέρεις ότι έχεις το πεντάωρο της πρόβας, όπου πηγαίνεις σε αυτό το συγκεκριμένο χώρο, κάνεις αυτό το συγκεκριμένο ρόλο και είσαι αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος εκείνη την ώρα. Και μετά ξεβάφεσαι, ξεντύνεσαι και είσαι ο εαυτός σου. Στον κινηματογράφο, εγώ δεν το έχω νοιώσει έτσι. Δηλαδή, όταν εγώ ήμουν Καλαμάτα και εγώ είχα το σενάριο της Ρίκι, γνώρισα τα σωστά άτομα, ψιλοέζησα κάπως έτσι, ήταν η πρώτη φορά που έφυγα από το σπίτι μου, από την οικογένεια, από την ασφάλεια αυτή. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, όπως και στη Βάλια, δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Δεν έβλεπα τους φίλους μου, γιατί ήμουν ένα άλλο άτομο. Αυτούς που με ξέρουν πολύ καλά τους έβλεπα, αλλά οι άλλοι μπορεί να παρεξηγηθούν. Ας πούμε, όταν έκανα τη Ρίκι, μου είχε πει ο Γιάννης να κοιμάμαι με τα ρούχα της. Δεν νομίζω ότι περιόρισε την Εκάβη. Αλλά γυρνούσα στο σπίτι μου και με έβλεπε η μάνα μου –μένω ακόμα με τους γονείς μου- και μου έλεγε «μήπως δεν σου κάνει καλό αυτό που κάνεις; Μήπως σου κάνει κακό ο ρόλος; Περνάς καλά; Παίρνεις ναρκωτικά;» Εγώ καμία σχέση με αυτά. Και της λέω «όχι, μετά από λίγο καιρό θα είμαι καλύτερα, πίστεψέ με» (γέλια). Και η Βάλια το είχε αυτό. Είχα κάνει προμελέτη. Δηλαδή, στην Καλαμάτα δοκίμασα χασίς για πρώτη φορά στη ζωή μου και εντάξει. Δεν μου πήγαιναν εμένα ούτε οι χρήσεις, ούτε οι καταχρήσεις. Έπρεπε να καταλάβω τη νοοτροπία. Και πρέπει να ξέρεις τα όριά σου γιατί μπορεί να χαθείς. Εγώ ήξερα ότι έτσι και έπαιρνα κάτι άλλο εκτός από χασίς, δεν θα ζούσα τώρα. Δεν χρειάστηκε να συνεχίσω, έχω κόψει το κάπνισμα κιόλας.

Cine.gr: Στο πλάνο καπνίζατε αληθινό χασίς;
Ε.Ν.: Δεν υπήρχε περίπτωση. Εγώ δεν θα μπορούσα να λειτουργήσω με τίποτα. Κατ’ αρχήν πρέπει να είσαι συνειδητός. Όταν ο σκηνοθέτης σου δίνει κάποια οδηγία, δεν πρέπει να είσαι στον κόσμο σου. Πώς θα το κάνεις; Συν το ότι το χασίς σου διαστρεβλώνει το χρόνο. Δεν μπορείς να το κοντρολάρεις. Αλλά ήταν μια σκηνή που πήγαμε στο ποτάμι, στην Εύβοια. Εκείνο το βράδυ γνωριστήκαμε ουσιαστικά με τη Νικόλ (σ.σ. Ρούσσου, συγγραφέας του βιβλίου). Της άρεσε η ταινία και μάλιστα ζήλεψε κι ένα μονόλογο που πρόσθεσε και ο Φάγκρας. Ότι οι μπάτσοι συντηρούνται από εμάς τους κλέφτες και τι θα γινόταν όλο το σύστημα κλπ.

Cine.gr: Α, να σου κάνω μια ερώτηση (γελάμε, γιατί χωρίς να χρειαστεί να πω τίποτα, καταλαβαίνουμε και οι δύο ότι θέλω να την ρωτήσω για την αποθήκη του Σάββα Ξηρού, στην οποία γυρίστηκαν κάποιες σκηνές της Μορφίνης).
Ε.Ν.: Εκεί γυρίστηκε!

Cine.gr: Και τι έπαθες όταν το έμαθες;
Ε.Ν.: Το μόνο που θυμάμαι από εκείνο το χώρο ήταν ένα βιβλιαράκι που είχα βρει, το οποίο ήταν «Ο μικρός πρίγκιπας επιστρέφει». Και δεν το έχω βρει πουθενά, το έχω ψάξει παντού στα βιβλιοπωλεία και δεν υπάρχει. Ένα μυθιστόρημα που βασίστηκε στο έργο του Εξυπερί. Και ήταν ένας πολύ ωραίος χώρος. Δηλαδή εγώ αυτόν τον χώρο θα τον γούσταρα χαλαρά έτσι για σπίτι, για στούντιο… Ωραία ήταν. Γίναμε θέμα στις ειδήσεις…

Cine.gr: Με ποιους σκηνοθέτες θέλεις να συνεργαστείς;
Ε.Ν.: Ο Γιάνναρης μ’ αρέσει. Ενδέχεται να παίξω στην καινούργια του ταινία. Στο Δεκαπενταύγουστο με ενόχλησε που έβαλε μουσική εκεί που έκλαιγε η Καστάνη. Μου το πέταξε όλο έξω, ενώ ήταν πολύ δυνατό. Το Από την Άκρη της Πόλης ήταν ταινιάρα.

Cine.gr: Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης;
Ε.Ν.: Έχω δει το Μαύρο Γάλα και το Screaming Jay Hawkins. Δεν το είδα όλο, γιατί ήταν στην τηλεόραση, αλλά μου άρεσε. Ο Γραμματικός μου αρέσει, αλλά δεν έχω δει το Βασιλιά. Έχω δει τους Απόντες, πάλι στην τηλεόραση. Ήθελα να κοιμηθώ και συνειδητοποιώ ότι δεν μπορούσε να με πάρει ο ύπνος γιατί μου άρεσε η ταινία! Μου αρέσουν οι ταινίες που θέλω να τις ξαναδώ.

Cine.gr: Λογοτεχνία διαβάζεις;
Ε.Ν.: Ναι, όταν έχω χρόνο μου αρέσει το διάβασμα.

Cine.gr: Σκέφτομαι ότι θα σου πήγαινε ο ρόλος της Μάρθας από τα Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά του Μουρσελά. Το έχεις διαβάσει;
Ε.Ν.: Όχι, είχα δει μόνο κάποια επεισόδια. Την Καραμπέτη την εκτιμώ πάρα πολύ σαν ηθοποιό και σαν προσωπικότητα. Αλλά δεν νομίζω ότι ξεχωρίζουν αυτά τα πράγματα.

Cine.gr: Έχεις πρότυπα;
Ε.Ν.: Όχι. Κάποτε μου άρεσε η Meryl Streep. Και η Winona Ryder. Νομίζω ότι καθένας έχει το δικό του στυλ. Έβλεπα την 25η ώρα και ο Έντουαρντ Νόρτον δεν «έπαιζε»! Γιατί είσαι τόσο φυσικός ρε φίλε; Πως το κάνεις; (γέλια) Μου αρέσουν οι ηθοποιοί που δεν «παίζουν».

Cine.gr: Τι γνώμη έχεις για το σταριλίκι;
Ε.Ν.: Ξέρω ‘γω; Άμα τους κάνει καλό…

Cine.gr: Το έχεις φοβηθεί; Γιατί σου έχουν γράψει πολύ καλά λόγια οι πάπες της κριτικής.
Ε.Ν.: Ναι, έχω ακούσει και τα χειρότερα, όμως. Έχω κοπεί από το Υπουργείο Πολιτισμού 3 φορές, για να μπω στη Σχολή και να βγω από τη Σχολή.

Cine.gr: Μπορείς να πεις «όχι» σε μια κινηματογραφική πρόταση;
Ε.Ν.: Ναι. Είχα πάει σε ένα casting και μου είπαν το story για μια ταινία. Μου φάνηκε τόσο ότι δεν έχει τίποτα να πει, γελοίο, δεν με αφορά. Όχι, δεν θα ‘θελα. Κάποια πράγματα δεν θα τα έκανα. Όπως και η τηλεόραση. Όχι ότι έχω και προτάσεις δηλαδή, μη νομίζεις, κυνηγάω κι εγώ πράγματα, αλλά για τηλεόραση δεν έχω κυνηγήσει.

Cine.gr: Εγώ φοβάμαι μη σου γίνει καμία πρόταση για Επίδαυρο. Εκεί να δω τι θα κάνεις.
E.N.: Όχι, δεν το έχω σκεφτεί αυτό. Έχω απογοητευτεί τόσο πολύ από τις παραστάσεις στην Επίδαυρο και τις πρωτοπορίες και τις αηδίες. Θα ήθελα να δω να παίζεται μια παράσταση στην Επίδαυρο κινηματογραφικά.

Cine.gr: Πες μας για τις φωτογραφήσεις, σου ζητούν να βγεις γυμνή;
E.N.: Όχι, τι να δείξω; Δεν έχω και τίποτα. (Γέλια.) Αφού γδύνομαι στις ταινίες, να γδυθώ και στις φωτογραφίες; Γενικά εγώ νοιώθω αμήχανα με το φακό. Αν δεν έχω λόγο στο φακό. Αν είναι για ταινία εντάξει. Αν είναι δημοσιογράφοι και τέτοιες μαλακίες, δεν μπορώ. Με ενοχλεί πάρα πολύ στις φωτογραφίσεις να με ντύνουν. Όλο αυτό το styling με ενοχλεί πολύ, επειδή είμαι αντικαταναλώτρια (εκτός από το φαΐ). Ούτε σχέση με τις ταινίες έχει, ούτε και με μένα. Δεν ξέρω τι θέλουν να είμαι εκεί. Μοντέλο; Το βρίσκω πολύ δύσκολη δουλειά. Θα έπρεπε να αποφασίσω να γίνω μοντέλο, αν ήθελα. Δεν νομίζω ότι έχω τα προσόντα.

Cine.gr: Στην απονομή των βραβείων σε είδαμε με σκοτσέζικη φούστα. Ήταν μια αναφορά στην καταγωγή σου;
Ε.Ν.: Ναι, βέβαια. Είναι το κιλτ της μάνας μου. Και μάλιστα είναι το κυνηγετικό κιλτ. Με αυτό πήγαιναν για κυνήγι οι McFarlands! Είμαι McFarland, κατά το ήμισυ.

Cine.gr: Θα μπορούσες να ζήσεις στη Σκωτία;
Ε.Ν.: Δεν έχω πάει. Δεν ξέρω, μπορεί να έχει πολύ κρύο. Θα ήθελα να φύγω από την Αθήνα. Σιχαίνομαι την Αθήνα. Έχω ανακαλύψει μόνο ένα μέρος στην Αθήνα που μου αρέσει. Αυτό ανάμεσα στη Σωκράτους, στην Αθηνάς, που έχει μυρωδιές. Στην Αθήνα έχουμε γίνει απίστευτα αγενείς. Κάποια στιγμή θα ήθελα ή να φύγω από την Αθήνα ή και από την Ελλάδα. Δεν ξέρω, μπορεί να νομίζω ότι έχω περισσότερες δυνατότητες από ότι έχω, αλλά θέλω να δοκιμάσω την τύχη μου και αλλού.

Cine.gr: Πες μας για τη σχέση σου με τη μουσική
E.N.: Έχω κάνει 4 χρόνια πιάνο, σολφέζ κι όλα αυτά στο Ελληνικό Ωδείο, φλογέρα στο σχολείο και όταν τελείωσα τη Σχολή έκανα τραγούδι. Και λυρικό. Έκανα μαθήματα με τη Μαίρη Βαλάκου και τραγούδησα μαζί της σε ένα live. Έχω γράψει στίχους σε ένα τραγούδι στο σιντί των Woofer «Woofer». Το τραγούδι Dark Eyes. Και στο δίσκο του Αντώνη Λιβιεράτου, το Νανούρισμα της Νεφέλης. Μου αρέσω να τραγουδάω. Το μιούζικαλ είναι το πιο δύσκολο είδος στο θέατρο και θα ήθελα πάρα πολύ, να χτυπηθώ κάτω.

Cine.gr: Θα ήθελες να πας σε μια φημισμένη σχολή του εξωτερικού, όπως το Actor’s Studio;
Ε.Ν.: Πήγα στο Actor’s Studio. Πήγα για να παρακολουθήσω, όταν ήμουν στην Αμερική. Πρόπερσι το καλοκαίρι. Κανονικά δεν έπρεπε να μπω, πήγα στη ζούλα, ως επισκέπτρια. Ήταν member’s only. Ήμουν στη Νέα Υόρκη και λέω «σιγά μη χάσω την ευκαιρία». Και μπήκα έτσι. Εντάξει, μου έφυγε η μαγκιά. Είδα κάποιες σκηνές που είχαν ανεβάσει, κάποιοι μαθητές. Δεν είναι όπως οι δραματικές σχολές στην Ελλάδα, είναι σαν γυμναστήριο ηθοποιών. Πηγαίνουν και προπονούνται σε ρόλους. Είχαν κάποια σύγχρονα αμερικάνικα που δεν τα ήξερα και είχαν και την Προδοσία του Πίντερ.

Cine.gr: Αν ένας σκηνοθέτης είναι καταπιεστικός, το υπομένεις, αν ξέρεις ότι το αποτέλεσμα θα είναι τέλειο;
Ε.Ν.: Κοίτα, τώρα λέω για τον Χούρσογλου, οτιδήποτε με θέλει, είμαι χαλί να με πατήσει. Και τσάμπα και όλα, δηλαδή «πάρε με», κανονικά. Τον λατρεύω. Όπως και με τον Φάγκρα, θα έκανα οτιδήποτε. Αν δεν είχα περάσει καλά και με είχε προσβάλει με κάποιον τρόπο, ακόμα και αν το αποτέλεσμα ήταν τέλειο, και είχα γεμίζει βραβεία, ας πούμε, δεν θα ήθελα να συνεργαστώ. Για παράδειγμα, τον Αγγελόπουλο, που μου έλεγες πριν, θα τον δοκιμάσω, γιατί ξέρω και το αποτέλεσμα του και είναι αυτό το όνομα κλπ. Αλλά αν είναι να πηγαίνω στο γύρισμα κάθε μέρα και δεν μπορώ να πω μια καλημέρα στο σκηνοθέτη μου, δεν το θέλω. Σαφώς και θα ήθελα να δουλέψω με τον Αγγελόπουλο. Μπορεί για μία φορά. Επειδή κι εγώ είμαι τρελή, μπορεί να ταιριάξουμε και να είμαι σε κάθε του ταινία, ξέρω ‘γω;

Cine.gr: Με τι άλλο ασχολείσαι;
Ε.Ν.: Κάνω συντήρηση έργων τέχνης. Όταν τέλειωσε η ταινία του Περικλή δεν ήμουν σε καλή κατάσταση, κατάθλιψη είχα –από ερωτική απογοήτευση- και είπα ότι, αν δεν κάνω κάτι, γιατί δουλειά δεν έχω, δεν ξέρω τι θα κάνω. Κι έτσι πήγα και γράφτηκα σε ένα Ι.Ε.Κ. και συνειδητοποίησα ότι μου αρέσουν κι άλλα πράγματα!


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.