• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών


Τρί 29 Νοε 2005

Ανταπόκριση 29 Νοεμβρίου 2005




ΔΕΥΤΕΡΑ 18:30 μμ: Χαρούμενη Πρωτοχρονιά!

Την έφερε πρόωρα ο δήμαρχος Βασίλης, βυθίζοντας ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα στο σκοτάδι χάριν του υπέρτατου σκοπού της γιορτής των αγγέλων. Το γραφείο έχει μετατραπεί σε μυστικό σχολειό, το επίσημο ένδυμα που απαιτεί ο υφυπουργός για την τελετή των κρατικών βραβείων έχει ήδη αρχίσει να με σφίγγει. Με την βοήθεια ενός κεριού συντάσσω την παρακάτω λίστα για να περάσει η ώρα.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΤΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΟΣ

ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ: «Όμηρος» του Γιάνναρη

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ: Αγγελος Φραντζής για «Το Όνειρο του Σκύλου», εξ ημισείας με τον Βαγγέλη Σεϊτανίδη για την « Η Εύκολη...Λία»

ΣΕΝΑΡΙΟΥ: ΠαναγιωτόπουλοςΓραμματικός για την «Αγρύπνια»

ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ: Αννα Μαρία ΠαπαχαραλάμπουςΛία του Σεϊτανίδη)

ΑΝΤΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ: Βαγγέλης Μουρίκης (από Βασιλιάς… μπάτσος στην «Αγρύπνια»)

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ –ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ, ΑΡΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗΣ: « Κινέττα» του Γιώργου Λάνθιμου

ΦΟΛΚΛΟΡΙΚΟΥ ΚΙΤΣ: « Το όνειρο του Ίκαρου»

ΑΠΛΟΪΚΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ: «Γαλάζιο Φόρεμα»

ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟΥ ΚΑΣΤΙΝΓΚ: «Το όνειρο του Ίκαρου», για τους ρόλους του Νίκος Αλιάγα και της Anna Mouglalis!

ΔΕΥΤΕΡΑ 20:40 μμ: Ο Βασίλης έμεινε με τον παίδαρο

Η έξοχη δημαρχική έμπνευση κατάφερε να κόψει την πόλη στα δύο και να προκαλέσει απίστευτη συμφόρηση. Πάλι καλά: μπρος στην ανάγκη της αυτό-επιβεβαίωσης του μεγαλείου του, ο Νέρωνας είχε κάνει χειρότερα. Μπαίνω λοιπόν εύθυμος στο Μέγαρο, όπου μας υποδέχονται οργανοπαίχτες βγαλμένοι από γαμήλιο πανηγύρι σε ταινία του Kusturica.

Από το Ν.Ε.Κ…. στον Δαλιανίδη

Με κάθε ειλικρίνεια, θα ήθελα να μην συνδέσω τις αισθητικές επιλογές της (διόλου) σεμνής τελετής με το πολιτικό status quo –αλλά, απλούστατα, είναι αδύνατον. Εάν δικαιολογημένα οι άκαμπτες φόρμες του σοσιαλιστικού ρεαλισμού προκαλούσαν θυμηδία, απορώ ποιο θα είναι το πόρισμα των ιστορικών του μέλλοντος ως προς αυτόν τον… καπιταλιστικό σουρεαλισμό. Μια μεταλλαγμένη χωριάτικη σαλάτα, όπου το στίγμα έδιναν οι φρικαλέες «μεταμοντέρνες» εκτελέσεις επιτυχιών του Φίνου.

Κάπου ανάμεσα στο Crazy girl και τους θούριους του Τατούλη, ο Γιάννης Διαμαντόπουλος υπέκυψε στην λογική των τηλεοπτικών παραθύρων και διέπραξε το μέγα φάουλ. Παραλαμβάνοντας το τελευταίο από τα πέντε βραβεία που του αναλογούσαν, ο σκηνοθέτης του «Γαλάζιου φορεμάτος» «έκρινε τους κριτές» κάνοντας το μεγάλο λαϊκίστικο ντου: χαρακτήρισε τον Δημήτρη Δανίκα πολέμιο του ελληνικού κινηματογράφου, των νέων σκηνοθετών και άλλες χειρότερες χοντράδες, ξυπνώντας το συλλογικό ασυνείδητο του κοινού. Εκεί όπου υποβόσκει το παντελώς ανιστόρητο μίσος για τους «κομπλεξικούς κριτικούς, που δεν είχαν αρκετό ταλέντο για να γίνουν σκηνοθέτες».

Κλείνω με μια φράση που κυκλοφορούσε καθ’ όλη την διάρκεια του Φεστιβάλ: «Το πιο σύντομο ανέκδοτο: Υπουργός Πολιτισμού». Άντε και με τα βραβεία, όπου θριαμβεύουν ο αναμενόμενος Καραντινάκης, ο πρωτοεμφανιζόμενος «Τσίου» Μάκης Παπαδημητράτος και σωρευτικά ο Διαμαντόπουλος. Όσο για τον Γιάνναρη, φέτος κατόρθωσε να μπει στο κόλπο. Άντε και του χρόνου.

ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ή Ο,ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΟΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.