• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών


Τρί 21 Νοε 2006

Ανταπόκριση 20 Νοεμβρίου 2006




Ξαναπιάνω το μίτο από εκεί που τον άφησε η Γκέλυ:
Ένα Φεστιβάλ σαν όλα τα άλλα είναι κι αυτό και, διάολε, έχει το δικαίωμα να συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Εννοώ πως η επαναστατικότητα των εικόνων, το ατίθασο πνεύμα των νέων κινηματογραφιστών και το ξεπέρασμα της αισθητικής σεμνοτυφίας μπορούν να πηγαίνουν χέρι-χέρι με το πέταγμα της σκούφιας τινών για την «ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΕ ΝΟΗΜΑ» (τίτλος καθημερινής εφημερίδας) του Προέδρου της Δημοκρατίας.
(Μια τόση δα παράγραφος για τη σημειολογική ανάλυση της λέξης «ΝΟΗΜΑ». Πρώτον, ακόμα και η γιαγιά μου γνωρίζει ότι «συμβολικός θεσμός» σημαίνει «θεσμός διακοσμητικός και χωρίς νόημα». Δεύτερον, η γιαγιά μου μπορεί να μην έχει εντρυφήσει, αλλά της είναι εύκολο να φανταστεί ότι η διεύθυνση του Φεστιβάλ έχει, όσο να το κάνουμε, την... έγκριση της κρατικής εξουσίας. Άρα τι ακριβώς συμβολίζει η επίσκεψη; Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.)

Ακόμα και μέσα σε ένα συγκεκαλυμμένο κλίμα πολιτικής ορθότητας, οι ελληνόπαιδες επελαύνουν άλλοτε εντυπωσιακά, άλλοτε με προβλήματα, άλλοτε με τσαμπουκά κι όπου βγάλει. Στην πρώτη κατηγορία θα έβαζα μέχρι στιγμής μόνο τον Οικονομίδη του «Η Ψυχή στο Στόμα», που έχει γίνει αγαπημένο θέμα σινεφίλ συζήτησης, πασπαλισμένης με τον αναπόφευκτο χαβαλέ που γεννά το ατέλειωτο υβρεολόγιο της ταινίας. Πέντε μήνες αφού είδα την ταινία στις Κάννες, χαίρομαι ιδιαίτερα που οι εν Ελλάδι φίλοι συμφωνούν και την κατατάσσουν στις προσωπικές προτιμήσεις για τα βραβεία. Στη δεύτερη κατηγορία ο Παναγιωτόπουλος του «Πεθαίνοντας στην Αθήνα», που μοιάζει... με μια μέτρια εμφάνιση του Ροναλντίνιο. Μπορεί να μην αποδίδει το 100%, αλλά οι στιγμές μεγαλείου της ταινίας (μεταξύ των οποίων και η μουσική του Κραουνάκη) θα έκαναν τους νέους κινηματογραφιστές να κοκινίζουν. Από κοντά και ο Χαριτόπουλος του «Ιλουστρασιόν» για τον οποίο διάβασε καλύτερα την αναλυτική κριτική.

Στη τρίτη κατηγορία (αυτή... των τσαμπουκάδων) θα έβαζα κυρίως τους νέους δημιουργούς του Digital wave, όπως τον Ακσεχερλίδη του «Όνειρα θερινής επαρχίας». Στη χθεσινή προβολή της ταινίας στην «Τώνια Μαρκετάκη» έγινε το αδιαχώρητο, με πουλμανάκια ορκισμένων οπαδών να καταφτάνουν από τις Σέρρες, τη γενέτειρα του πιτσιρικά. Αύριο – μεθαύριο θα φιλοξενήσουμε και συνέντευξή του.

Μένω στις υποθέσεις... εθνικής ασφαλείας, και πιο συγκεκριμένα σε αυτές τις αγαπημένες «άχρηστες» εκδηλώσεις της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, η οποία χθες ανέδειξε μετά τιμών και επαίνων τις 10 καλύτερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών. Δηλαδή... τις εξής 11 (καθώς σημειώθηκε τριπλή ισοβαθμία στην τελευταία θέση), με σειρά κατάταξης:
  1. Δράκος
  2. Ευδοκία
  3. Θίασος
  4. Φωτογραφία
  5. Στέλλα
  6. Κάλπικη Λίρα
  7. Ρεμπέτικο
  8. Αναπαράσταση
  9. Γλυκιά Συμμορία & Η Εαρινή Σύναξη των Αγροφυλάκων
  10. Καρκαλού


Η εκδήλωση της ΠΕΚΚ είχε τίτλο «Τι 30, τι 40, τι 50», αν και για να ακριβολογεί θα έπρεπε να την ονομάσει «Τι 20, τι 30, τι 40»: μια 20ετία πέρασε από τη πρώτη αντίστοιχη ψηφοφορία, μια 30ετία από την επίσημη ίδρυση της ΠΕΚΚ και μια 40ετία από την, ακυρωθείσα από την χούντα, ίδρυση.

Όσο για τους εκλεκτούς προσκεκλημένους του Φεστιβάλ, οι πιο περισσότεροι αναμένουν την εκδήλωση προς τιμήν του Wenders στις 8 το βράδι στο Ολύμπιον, όπου θα προβληθεί και η υπέροχη «Αλίκη στις πόλεις». Το πρωί ο πανίσχυρος Wim συμμετείχε σε masterclass με τον Walter Salles, όπου ανέλυσαν το γενεαλογικό δέντρο του road movie για να καταλήξουν αναπόφευκτα στην Οδύσσεια. Εις αύριον τα ακόμη σπουδαιότερα, τρέχω να μιλήσω με τον Παναγιωτόπουλο για τα μάτια σας μόνο.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.