• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών


Τετ 14 Φεβ 2007

Berlinale Ημέρα 5η 12/2/07


ΕΛΛΑΣ, HELLAS, GRECIA, GRIECHENLAND



Αυτό και αν είναι φαινόμενο. Αν κάποιος θεατής βρεθεί στα μπροστινά δεξιά καθίσματα είτε του Palast, είτε του Cinemaxx, κατά την διάρκεια της δημοσιογραφικής προβολής, θα αποκτήσει την εντύπωση πως βρίσκεται σε μια αίθουσα, κάπου ανάμεσα σε Ομόνοια και Σύνταγμα, σε Αριστοτέλους και Λευκό Πύργο. Η ελληνική παροικία των κινηματογραφικών ρεπόρτερς, έχει δώσει (και) φέτος βροντερότατο παρόν – ρεκόρ στην Berlinale, με περισσότερους από 25 διαπιστευμένους δημοσιογράφους, με συνέπεια να δημιουργούνται πάμπολλες απορίες στους υπόλοιπους συν-θεατές για το που μαζεύτηκαν όλοι αυτοί οι παλιο-Έλληνες. Ακριβώς αντίστροφη τακτική ακολουθεί πάντως ο ελληνικός κινηματογράφος, που δεν υπάρχει σχεδόν πουθενά, αν εξαιρέσει κανείς καναδυό ταινίες που προβάλλονται μόνο στο market.

Στα του φεστιβάλ τώρα, την παράσταση σήμερα έκλεψαν με την παρουσία τους οι μεγάλες κυρίες. Άπασες λαμπερές μέσα στα σινιέ κοστούμια τους, χαμογελαστές κι ευδιάθετες εκπροσώπησαν με την δυναμική που φέρει το όνομα τους, τις δραματικές κοινωνικές και ανθρώπινες ταινίες που συμμετείχαν. Η Sharon Stone στο When a Man Falls in the Forest, η Emmanuelle Béart στο Les Temoins, η Judi Dench και η Cate Blanchett στο Notes on a Scandal.


ΤΟ BASIC INSTINCT ΦΥΓΕΙΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ!

Με την εμμονή των ρεπόρτερ να την ρωτούν ακόμη και σήμερα, δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μετά την ταινία που την εκτόξευσε στα υψηλότερα επίπεδα της δημοσιότητας, το Basic Instinct, τα έβαλε η Sharon Stone, που φυσικά μονοπώλησε τα φλας της δημοσιότητας, στην παρουσίαση του φιλμ του Γερμανού Ryan Eslinger, When a Man Falls in the Forest. Η κοντά πενηντάχρονη σούπερ σταρ, με εμφανείς τις ρυτίδες να κάνουν την εμφάνιση τους πλάι στα πρασινογάλαζα – ανάλογα με τις διαθέσεις της - μάτια της, εκμεταλλεύτηκε το χαμηλών τόνων προφίλ των συνεργατών που βρέθηκαν στο πλάι της για να κάνει το δικό της σόου στο πάνελ. Ρίχτα Sharon: “Αυτό που συμβαίνει με την περίπτωση του Ενστίκτου είναι απίστευτο. Βρίσκομαι εδώ για την ολοκαίνουργια ταινία μου και όλοι με ρωτούν ακόμη για τις σκηνές που είχα στην ταινία του Verhoeven. Στο μυαλό μου έρχεται εκείνη η περίπτωση της Hayworth, που έλεγε για τους άντρες της, πως το βράδυ κοιμούνται με την Gilda και το πρωί ξυπνούν δίπλα στην Rita. Ακόμη κι έτσι να είναι όμως, η Hayworth από μόνη της δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητης αξίας...

Κάπου εδώ σταματούν και τα πάντα γύρω από την Catherine Tramell. Πάμε στο παρόν τώρα, στην μελαγχολική μεσήλικη γυναίκα, που βλέπει τα νιάτα και την ομορφιά να χάνονται και αυτό την γεμίζει αγωνία για το αύριο. “Αυτό ακριβώς είναι το τυπικό δείγμα γυναίκας του σήμερα. Οι ήρωες που φαίνονται στην σκηνή, ο εργασιομανής, ο ονειροπαρμένος, η παρατημένη νοικοκυρά, είναι όμως και οι πραγματικοί ήρωες της καθημερινότητας. Αυτοί που αποτελούν τον σημερινό μας κόσμο. Αυτό που πρέπει να γίνεται, όσο χαμηλότερα και να πέσει κανείς ψυχολογικά, είναι το να καταφέρει να βρει την δύναμη να σταθεί στα πόδια του και να γίνει και πάλι ζωντανό κύτταρο.

Όσο για το φιλμ, μάλλον για αλλού το πήγαινε ο γερμανός δημιουργός και αλλού τελικά κατέληξε, αφού οι προθέσεις του να καταγράψει με ευρωπαϊκή ματιά μια αμερικάνικου τύπου ταινία, δεν απέδωσαν καρπούς. Σίγουρα αν δεν υπήρχε στο καστ η αγαπημένη Sharon, το φιλμ θα περνούσε παγερά απαρατήρητο από όσους μελετούν το διαγωνιστικό.


ΔΙΔΥΜΟΙ ΠΥΡΓΟΙ

Και πως αλλιώς να χαρακτηριστούν οι δύο σύγχρονες θεές του βρετανικού σινεμά, που σήμερα για περίπου μία ώρα παρέδωσαν μέσω της κοινής τους συνέντευξης, masterclass υψηλού επιπέδου ερμηνείας? Σαν να γνωρίζονταν από χρόνια, οι δύο όχι ίδιας ηλικίας πρωταγωνίστριες του Notes on a Scandal, Cate Blanchett και Judi Dench, απέδειξαν γιατί αποσπούν τις υποψηφιότητες με τόση ευκολία. Φιλικές, μόνιμα γελαστές, με ξυραφένιες απαντήσεις, απέδειξαν πως αποτελούν την crème de la crème της μεγαλονήσου, συνθέτοντας ένα ζευγάρι, που χαρακτηρίζεται από εμπειρία και ανανεωτικό αέρα. “Με πολύ μεγάλη χαρά μόλις διάβασα την νουβέλα, πήρα την απόφαση να συμμετάσχω στο φιλμ. Η χαρά μου θα γινόταν πολύ μεγαλύτερη μόλις θα λάμβανα την πληροφορία πως μαζί μου θα είχα συντροφιά την Judi” λέει με λόγια που ξεχειλίζουν σεβασμό η Blanchett.

;Όλοι πιστεύουν πως για να δείξουμε αυτό το δέσιμο στην μεγάλη οθόνη, πως είμαστε μαζί για μεγάλο χρονικό διάστημα και αναπτύσσαμε την φιλική μας σχέση. Κι όμως δεν μας χρειάστηκαν παραπάνω από δύο εβδομάδες για να κτίσουμε ερμηνευτικά αυτό ακριβώς που θέλαμε” συμπληρώνει η Dench. Και συνεχίζει: “Θα ήταν το ιδανικό και οι δύο μας να σηκώναμε το χρυσό αγαλματάκι των όσκαρς. Δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να γίνει η οποιαδήποτε πρόβλεψη για την βραδιά του τελικού. Μάλλον δεν θα βρίσκομαι στο Λος Άντζελες εκείνη την ημέρα. Πολλοί θα φανταστείτε πως πρόκειται για τρικ προκατάληψης όπως είχε συμβεί και πάλι όταν είχα πάρει το βραβείο. Η αλήθεια όμως λέει πως θα είμαι στην ανάρρωση μετά από μια μικρή εγχείρηση και θα δω την τελετή ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου, πίνοντας τσάι.


Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Ειδικά όταν έχει κτυπηθεί από την μάστιγα του (περασμένου) αιώνα το AIDS, μια πάθηση από τις λίγες εκείνες που η επιστήμη σήκωσε τα χέρια ψηλά. Πάνω σε αυτή την βασανιστική θεωρία της ύπαρξης ενός μυστηριώδους θανατηφόρου ιού, κινείται θεματικά η νέα ταινία του μεγάλου δασκάλου του γαλλικού σινεμά Andre Techine, που σκοπό της έχει να αναδείξει το μέγεθος της των περιορισμών των ελεύθερων επιλογών – στην προκειμένη περίπτωση σεξουαλικών - που οδηγεί τους νέους κυρίως ανθρώπους, ο φόβος και η αβεβαιότητα, μήπως κτυπηθούν κι εκείνοι από την μοίρα. “Ήθελα πολλά χρόνια να αναφερθώ στο συγκεκριμένο θέμα και διαρκώς αναζητούσα την κατάλληλη στιγμή. Μέσα από τις τόσο δύσκολες καταστάσεις που ρίχνει την ανθρώπινη υπόσταση, η αποκάλυψη της αλήθειας, αντιλαμβανόμαστε το μεγαλείο της ζωής και το πόσο σημαντικό είναι για τον άνθρωπο να φωνάξει, θα ζήσω” λέει ο Techine.

Προς Θεού όμως, μην νομίσει κανείς πως το φιλμ έρχεται να κρίνει καταστάσεις όπως η ομοφυλοφιλία ή ο ελεύθερος έρωτας ή ακόμη περισσότερο μη νομίσει κανείς πως έχει ρατσιστικές διαθέσεις, μιας και πολλοί από τους πρωταγωνιστές της είναι αλλοδαπής, μη γαλλικής καταγωγής. Απλά ήθελα να δείξω πως το θέμα αφορά όλους μας.” Το φιλμ περιγράφει ένα καλοκαίρι ξενοιασιάς, στα μέσα της δεκαετίας του 80, για μια ομάδα νέων ανθρώπων που θέλουν να νιώσουν το πάθος στην ακραία του μορφή, αγνοώντας την παρουσία της ιωγενούς βόμβας που παραμονεύει. Ανάμεσα στους πρωταγωνιστές και η χυμώδης Emmanuelle Beart, που αποζημιώνει αμέτρητες φορές – ξανά - με τις γυμνές της εμφανίσεις στην οθόνη: “Δεν θα έλεγα πως γυμνός επί σκηνής σημαίνει για μένα αυτός που δεν φορά ρούχα. Σημαίνει κυρίως εκείνος που δεν έχει κάτι να πει, που ο χαρακτήρας του είναι κενός. Και από αυτή την άποψη, σίγουρα στην συγκεκριμένη ταινία δεν κάνω καμία γυμνή εμφάνιση.” Λατρεμένη Emmanuelle


ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΑΡΚΤΟΣ

Γνωρίζοντας πολύ καλά πάντως, πως τα μεγάλα βραβεία στα φεστιβάλς πλέον δεν πηγαίνουν στις πιο ακριβές παραγωγές, θα ήταν σκόπιμο να κοιτάξουμε και δύο πιο χαμηλών τόνων ταινίες, που δεν πέρασαν διόλου απαρατήρητες στην πρώτη τους προβολή στο Διαγωνιστικό. Ειδικότερα στην περίπτωση του Κινέζικου δράματος Tuya’s Marriage, τα έντυπα της διοργάνωσης, μιλούν με τα καλύτερα λόγια, δίνοντας του και την υψηλότερη μέχρι στιγμής βαθμολογία. Είναι μια συνταρακτική ιστορία που εκτυλίσσεται στα βάθη της Μογγολίας, όταν ο αγρότης Μπάτερ θα κτυπηθεί από μια δύσκολη ασθένεια που θα τον καθηλώσει στο κρεβάτι. Η γυναίκα του, η Τούγια, προκειμένου να καταφέρει να τον βοηθήσει οικονομικά, αλλά και για να συντηρήσει τα δύο τους παιδιά, δεν θα διστάσει να του προτείνει να χωρίσουν ώστε να βρει έναν πλούσιο άντρα που θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του. Το φιλμ του Wang Quanan, είναι ιδιαίτερα σοκαριστικό στην αφήγηση του, παίζοντας ένα ιδιόμορφο παιχνίδι, υποχώρησης, υποταγής και πραγματικού σθένους, που μπορεί να οδηγηθεί μια γυναίκα – χαμηλού μορφωτικού επιπέδου σε μια μικρή κοινωνία που είναι έτοιμη να την κατασπαράξει - ώστε να αντισταθεί στα διαρκή χτυπήματα της μοίρας.

Η δεύτερη αναφορά μας, προέρχεται από την γειτονική Ιταλία και αφορά στην νέα δημιουργία του Saverio Costanzo, In Memoria Di Me, που μεταφράζεται «Στην Μνήμη μου». Είναι μια ιστορία που μελετά τις εσωτερικές συγκρούσεις ενός άντρα, που μελετώντας την δυναμική των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων, αποφασίζει να ενταχθεί στον κλήρο, πιστεύοντας πως από εκεί θα αντλήσει ακόμη περισσότερα στοιχεία. Σύντομα όμως θα μπλεχτεί σε έναν λαβύρινθο όπου οι χαρακτήρες που θα συναντήσει, ανάλογα με τον βαθμό τους στην ιεραρχία, θα του προκαλέσουν τριγμούς στον χαρακτήρα. Βασικό στοιχείο του φιλμ, η ιδιαίτερα αργή πλοκή, οι ανύπαρκτοι διάλογοι και η ένταση των εικόνων, που σχολιάζουν με ευθείες βολές, σε πάμπολλα σημεία, την σημερινή Καθολική εκκλησία.


ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ

Πληροφορία που δεν έρχεται στα αυτιά μας και πολύ τακτικά, αναμένει μια απλή επιβεβαίωση. Ο Antonio Banderas, που ήδη βρίσκεται στο Βερολίνο, προκειμένου να προωθήσει την νέα του δημιουργία με τον τίτλο Summer Rain, κατά μεγάλο ποσοστό θα βρεθεί στην χώρα μας τον ερχόμενο Σεπτέμβρη, στην επίσημη πρεμιέρα της στην Αθήνα, προσκεκλημένος της εταιρίας διανομής StraDa, στην οποία ανήκουν τα δικαιώματα. Για να τον δούμε και τον Λατίνο που καίει καρδιές όπου βρεθεί και στην Ελλάδα. Προβλέπονται νυχτερινές πιένες...


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.