• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών


Τετ 14 Φεβ 2007

Berlinale Ημέρα 6η 13/2/07


ΠΟΛΥΛΟΓΙΑ...



Διανύοντας ήδη την πρώτη ημέρα του δεύτερου μισού της διοργάνωσης, μετά από παρακολούθηση σωρείας ταινιών και συνεντεύξεων, η παράκληση μου στον Θεό, ζητούσε από Εκείνον, να μου δώσει σήμερα εδώ στην Berlinale, να δω κάτι που να είναι ελαφρύ σε σκέψη, να μην κρύβει πίσω του αμέτρητες αλληγορίες και ερωτηματικά και κυρίως – επειδή η διαρκής μετάφραση των πάντων στο μυαλό μου με έχει κουράσει – να μην έχει πολλούς διάλογους. Να μην χρειάζεται να ψάχνω στην στιγμή να βρω την κατάλληλη λέξη – ελλείψει, φυσικά, ελληνικών υποτίτλων – για να βρω την σωστή σημασία αυτού που μόλις εκστομίστηκε από τα χείλη του πρωταγωνιστή.

Καθώς φαίνεται κάτι έχω κάνει στραβά, που δεν αρέσει στον καλό Θεούλη (τι είναι αυτό στην διαδρομή ξενοδοχείο – φεστιβάλ, φεστιβάλ – ξενοδοχείο ακόμη δεν το έχω καταλάβει) και για τιμωρία μου πήρα τις πιο πολυλογάδικες ταινίες που είδα μέχρι στιγμής στην Berlinale. Ειδικότερα σε ότι αφορά στο The Walker, του παραγνωρισμένου κυρίου Schrader, που τυγχάνει και πρόεδρος της κριτικής επιτροπής εδώ στο Βερολίνο η κατάσταση ξεπέρασε κάθε όριο, μιας και αν ζητούσα την εκτύπωση των όσων ελέχθησαν από τους χαρακτήρες στην διάρκεια του, θα μου έδιναν τουλάχιστον έναν πολυσέλιδο χρυσόδετο τόμο…


JUST WALK AWAY…

Στην σημερινή Ουάσιγκτον, ένας χαρισματικός στον λόγο και πάντοτε καλοντυμένος μπον βιβέρ, που φέρει τίτλους ευγενείας από το αριστοκρατικό παρελθόν της οικογενείας του, δίχως όμως να σημαίνει αυτό πως και οικονομικά βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο, προσεγγίζει πλούσιες κυρίες της υψηλής κοινωνίας, χαρίζοντας τους συντροφιά, όχι κατ ανάγκη ερωτική, αποκομίζοντας πολλών λογιών κέρδη. Όταν ένας στενός του συνεργάτης θα βρεθεί φρικτά δολοφονημένος, ο θα βρεθεί μπλεγμένος σαν ο βασικός ύποπτος του φονικού. Όλα μέχρι εδώ ακούγονται πολύ ενδιαφέροντα στην τελευταία ταινία του Paul Schrader, The Walker, ένα θέμα που φέρνει άμεσα στον νου, την πιο μεγάλη εμπορική του επιτυχία, τον American Gigolo. “Είναι μια ιστορία που μιλά για έναν σύγχρονο υπερ-φιλόδοξο άνθρωπο, που χρησιμοποιεί ότι μέσον διαθέτει για να εισβάλλει στα υψηλά κοινωνικά κλιμάκια, δίχως φυσικά να το δικαιούται. Με προσεγμένη εξωτερική εμφάνιση, συμμετέχει σε κουτσομπολίστικα πηγαδάκια με ηλικιωμένες κυρίες και σε καρέ της τράπουλας, δίνοντας τους την αίσθηση πως υπάρχει ένας άντρας που ασχολείται μαζί τους. Πίσω από αυτό το βλέμμα του υποτιθέμενου ζιγκολό, υπάρχει όμως μια κρυφή ομοφυλοφιλική κατάσταση, που θα δημιουργήσει στον ήρωα πολλά προβλήματα” μας λέει ο Schrader
Το άσχημο στην περίπτωση του Walker είναι πως πέφτει στην παγίδα ενός ατέρμονου πολυλογάδικου σεναρίου, που κουράζει από τις πρώτες του στιγμές. Πίσω από τις ατελείωτες αυτές συζητήσεις, ο δημιουργός θεωρεί πως κρύβεται ένα σύγχρονο κοινωνικό φαινόμενο: “Αυτό το στοιχείο που εκτυλίσσεται στις σκηνές του Walker, είναι ένα στοιχείο που παρατηρείται σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες. Προτίμησα μάλιστα να το τοποθετήσω σκηνικά στην πρωτεύουσα, όπου πιστεύω πως επικρατεί η πιο μεγάλη σεξουαλική υποκρισία στην χώρα.” Μέλος του καστ, ανάμεσα σε ονόματα όπως ο Woody Harrelson, η Kristin Scott Thomas, η Lily Tomlin είναι και η Lauren Bacall, που ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία δεν δείχνει να το βάζει κάτω: “Το ότι ακόμη παίζω σε ταινίες με κρατά ζωντανή, μας λέει η θρυλική Lauren. Μου δίνει τόση ενέργεια ώστε να μην παίρνω την απόφαση να πάρω σύνταξη. Μου αρέσει να δουλεύω σε καλές ταινίες, να ανακαλύπτω νέους ρόλους, να έρχομαι σε επικοινωνία με νεότερους συναδέλφους.”


ΑΡΓΕΝΤΙΝΕΖΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Η ταινία Los Otro, είναι η δεύτερη που προέρχεται παραγωγικά από την Λατινική Αμερική μετά από το βραζιλιάνικο The Year My Parents Went On Vacation. Περίπου το κλίμα των δύο ταινιών μοιάζει σε πολλά του σημεία, όμως υπάρχει μια σαφέστατη διαφορά δυναμικού μεταξύ τους, στο ανέβασμα των δραματουργικών τόνων. Ο εκπρόσωπος της Αργεντινής στο διαγωνιστικό τμήμα, από τα χέρια του Ariel Rotter, είναι μια κατά βάση κοινωνική ταινία, που κινείται μέσα στις σκέψεις του πρωταγωνιστή της, που περνά μια κρίση ταυτότητας μόλις πληροφορείται πως σύντομα θα γίνει πατέρας και επιθυμεί να πετάξει από την πραγματικότητα του σε μια άλλη διαφορετική. Όταν του δίνεται η ευκαιρία δεν την αφήνει να πάει χαμένη, αλλά και πάλι αυτό το νέο προσωπείο δεν το γεμίζει όσο εκείνος θα περίμενε.

“Υπάρχει μια έντονη φιλοσοφία μέσα στην ταινία. Το ταξίδι του κεντρικού ήρωα μοιάζει με μια πραγματική αποκάλυψη για όσα πιστεύει κι επιθυμεί, ξεκινά την κουβέντα του μαζί μας ο Rotter. Και συνεχίζει “Το φιλμ είναι στην πραγματικότητα μια διαδρομή αναζήτησης του εσωτερικού κόσμου του βασικού χαρακτήρα της υπόθεσης. Το κορμί και το μυαλό δεν βρίσκονται στην ίδια θέση, είναι σε διαφορετικά επίπεδα. Ο ήρωας επιθυμεί να αντιληφθεί τα πλαίσια που περιβάλλουν τον κύκλο της ζωής. Είναι μια ταινία για έναν πρόσωπο που στέκεται και σκέπτεται. Και που τελικά αντιλαμβάνεται πως πέρα από την αλήθεια του μυαλού του, τίποτα δεν είναι πραγματικό.” Φιλοσοφίες υψηλής τεχνικής, προσθέτω εγώ και προχωρώ παρακάτω, στο φιλμ που κέρδισε τα περισσότερα χειροκροτήματα την έκτη ημέρα του φεστιβάλ.


Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Μια από τις πιο δυνατές ερμηνείες που μέχρι ώρας παρακολουθήσαμε στο φεστιβάλ, που την θέτει αμέσως ως υποψήφια για την Χρυσή Άρκτο της γυναικείας κατηγορίας – αν και η δυναμική πιστεύω της Cotillard στην Piaf είναι ισχυρότερη – μας χάρισε η θρυλική Marianne Faithfull, στην πιο πολυσυλλεκτική σε ότι αφορά την χρηματοδότηση της ταινία, την Irina Palm. Είναι η ιστορία μιας βρετανίδας, που η αμέριστη αγάπη της για το εγγόνι της, που χρήζει άμεσης και πολυέξοδης ιατρικής βοήθειας, προκειμένου να αποφύγει το μοιραίο, θα την οδηγήσει στο να δεχτεί. έναντι μιας καλής αμοιβής, μια όχι και τόσο ηθική εργασία, σε αν κακόφημο σεξ κλαμπ του Σόχο, χαρίζοντας την ικανοποίηση στους «φουντωμένους» σεξουαλικά θαμώνες του. Η περίφημη ροκ σταρ, με πατημένα τα εξήντα της χρόνια, δείχνει ικανή να σηκώσει στους ώμους της και έναν ρόλο τόσο υψηλών απαιτήσεων: “Δεν έχω άλλα σχέδια για ρόλους στο κοντινό τουλάχιστον μέλλον. Το μόνο που με ενδιαφέρει τώρα είναι η περιοδεία μου, στην Ευρώπη και την Αμερική, που θα αρχίσει σε λίγους μήνες. Έχω δεχτεί πάμπολλές προτάσεις για ρόλους. Οι περισσότερες είναι όμως ηλιθιότητες. Και στην ηλικία που βρίσκομαι νομίζω πως έχω την αίσθηση να τις ξεχωρίσω και να μην τις κάνω αποδεκτές. Αν ήμουν πάντως στα 17 μου, αυτή την στιγμή, θα πήγαινα σίγουρα σε μια δραματική σχολή, για να αποκτήσω την κατάλληλη παιδεία και να ακολουθήσω το επάγγελμα του ηθοποιού.”

Η ταινία διαθέτει δραματική κορύφωση και συγκινεί, δίχως όμως να καλύπτει σε αρκετά σημεία μερικά σεναριακά κενά στην αφήγηση. Σε αυτό το σημείο εισβάλλει το εκφραστικό πρόσωπο της Faithfull, που αντιμετώπισε με σθένος την πρόκληση. “Οι δύσκολες σκηνές στο μπαρ, που η Ιρίνα, χαρίζει την ηδονή και την ανακούφιση στους πελάτες, φυσικά και δεν είναι γυρισμένες με πραγματικά ανδρικά όργανα. Στην θέση τους χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά αντίγραφα, αλλά και πάλι ήταν κάτι το αηδιαστικό. Είναι μια δύσκολη δουλειά και αυτή, που κάποιος έπρεπε να την κάνει…” Συμπληρωματικά ο Βελγικής προέλευσης σκηνοθέτης Sam Garbarski, μας λέει: “Η Ιρίνα, αυτό το ανήθικο που πράττει, το κάνει απλά και μόνο γιατί λατρεύει και τον γιο της και τον εγγονό της. Θέλει να δώσει βοήθεια, όσο περνά (κυριολεκτικά) από το χέρι της. Δεν είναι πόρνη, ούτε γίνεται κάτι τέτοιο. Χρησιμοποιεί την δουλειά για να πετύχει έναν ιερό, σύμφωνα με την γνώμη της σκοπό.”




ΠΕΝΙΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ

  • Λογικό και αναμενόμενο. Έχοντας θέσει σαφέστατη υποψηφιότητα για το βραβείο κοινού της διοργάνωσης, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Julie Delpy στην ταινία Two Days In Paris, έχει καταφέρει μέσα σε ελάχιστες ώρες, να πουληθεί σε 40 (!) διαφορετικές χώρες, ανάμεσα τους βεβαίως οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Άπω Ανατολή. Μια σπουδαία επιτυχία, για ένα φιλμ που μέχρι στιγμής έχει κερδίσει την καρδιά μας με την τόσο ευχάριστη χροιά του.
  • Cidade De Slaves. Η επόμενη κίνηση του αναγνωρισμένου και αγαπητού Fernando Meirelles, μετά τον Επίμονο Κηπουρό, όπως ανακοινώθηκε σε συνέντευξη τύπου, θα είναι η ταινία Uprising, Που θα αναφέρεται στην επανάσταση των σκλάβων, στην Βραζιλία του 18ου αιώνα. Το κύριο κομμάτι της χρηματοδότησης θα προέρχεται από την Μεγάλη Βρετανία.
  • Η αντεπίθεση της Μόστρα. Με έκδηλη την αγωνία στα πρόσωπα τους, αλλά και με κάποια σχετική ανακούφιση οι ιθύνοντες του φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας, δια στόματος του προέδρου Davide Croft, ανακοίνωσαν το σχέδιο της δημιουργίας του ολοκαίνουργιου Palazzo Del Cinema, που θα αντικαταστήσει το κοντά αιωνόβιο υπάρχον. Να τα θετικά αποτελέσματα του υγιούς ανταγωνισμού με την νεοσυσταθείσα Ρώμη.
  • Στην Berlinale βρέθηκε με την ευκαιρία της Συνόδου Κορυφής των Υπουργών Πολιτισμού της ΕΕ, ο κος Γιώργος Βουλγαράκης. Είναι η δεύτερη φορά μετά την Βενετία που ο υπουργός παρευρίσκεται σε διεθνές φεστιβάλ, στην θητεία του. Να υποθέσουμε πως συλλέγει τα κατάλληλα στοιχεία για την προώθηση του σχεδίου του για το εγχώριο κινηματογραφικό μέλλον?
  • Στην χώρα μας βρέθηκε την περασμένη εβδομάδα η θρυλική Faye Dunaway, προκειμένου να αποσπάσει τα δικαιώματα για την ταινία που σκέπτεται να σκηνοθετήσει με τον προσωρινό τίτλο Masterclass. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στην Μαρία Κάλλας, την περίοδο που εκείνη προβληματισμένη από τον Ωνάση, ταξίδεψε στην Νέα Υόρκη, παραδίδοντας μαθήματα σε ανερχόμενα ταλέντα. Στην συμπαραγωγή εμπλέκεται και η StraDa Productions, ενώ καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως στα γυρίσματα που θα γίνουν στην χώρα μας, είναι πιθανό να συμμετάσχουν η Monica Bellucci ή η Angelina Jolie, ερμηνεύοντας την Ντίβα, σε νεαρή ηλικία.
  • Τα 170 λεπτά διάρκεια της δεν εμπόδισαν την Γαλλική ταινία Lady Chatterley – που προβάλλεται στο market της Berlinale - στο να έχει ήδη αποκτήσει διανομή σε δεκάδες χώρες, ανάμεσα τους και την χώρα μας, που τα δικαιώματα της απέκτησε η Rosebud. Το φιλμ είναι υποψήφιο για εννέα βραβεία Cesar, στην τελετή που θα διεξαχθεί στα τέλη του μηνός.
  • Διανομή επίσης στην Ελλάδα πήρε και το Βραζιλιάνικο φιλμ The Year My Parents Went On Vacation, πιθανότατα ότι καλύτερο έχουμε δει μέχρι στιγμής στο Διαγωνιστικό τμήμα της Berlinale.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.