• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών


Παρ 16 Φεβ 2007

Berlinale Ημέρα 8η 15/2/07


ΛΙΓΟ ΑΙΜΑ, ΛΙΓΟ ΓΥΜΝΟ... ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΟ ΜΟΥ!



Τελεία και παύλα, το Βερολίνο είναι... όχι μη μου κλείνετε το στόμα, ο παράδεισος του ρεπεράζ ήθελα να πω (ελληνιστί της πλανοθεσίας, της επιλογής των χώρων για κινηματογραφικό γύρισμα δηλαδή). Με σοκάρει η ιδέα ότι κάποιος με χρήμα, χρόνο και διάθεση θα μπορούσε εδώ να γυρίζει μια ταινία την εβδομάδα: τα πάντα στο πιάτο, ο οργασμός της δυτικής αρχιτε3κτονικής, τα απομεινάρια του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, οι ατέλειωτες λεωφόροι, οι γέφυρες και πολύ νέον. Σκέφτομαι ξανά και ξανά το «Μια γυναίκα δαιμονισμένη» του Zulawski που εκτός των άλλων με είχε σημαδέψει για την αριστοτεχνική επιλογή χώρων - σιγά τα ωά λέω περπατώντας στην πόλη, αλλά αποφασίζω να τιμήσω την ταινία με το επόμενο Cinευρωπαϊκό. Ωραία ξέφυγα από το θέμα πάλι.

Δαιμονισμένες μπορεί να μην είναι, αλλά μια άλφα ταλαιπωρία την έχουν τραβήξει οι ηρωίδες του Bordertown του Γκρέγκορι Νάβα: εξαθλιωμένες εργάτριες στα σύνορα ΗΠΑ – Μεξικού, που πέφτουν κάθε τρεις και λίγο θύματα βιασμού ή και δολοφονίας. Μία από αυτές είναι και η Εύα, που θα επιζήσει της προσωπικής της εμπειρίας και θα κατορθώσει να αφυπνίσει μαχόμενη δημοσιογράφο εκ Σικάγου (sic) ορμώμενη.
Enter Jennifer Lopez, αν δεν το καταλάβατε ήδη: «Ζούσα τόσο κοντά στα σύνορα και δεν ήξερα τι γινόταν εκεί. Όταν έπεσε στα χέρια μου το σενάριο συγκινήθηκα τόσο πολύ, ένιωσα ότι υπήρχε κάποιος ιδιαίτερος λόγος που μου προτάθηκε να παίξω σε αυτήν την ταινία». Σύμφωνα με το Νάβα, αυτός ο λόγος είναι «πάνω απ’ όλα, ο κόσμος που θα δει την ταινία να ευαιθητοποιηθεί, ώστε να ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση του Μεξικού για να αλλάξει κάτι στην περιοχή του Χουαρέζ. Εξάλλου το Bordertown προσπαθεί να συλλέξει δωρεές των ενδιαφερομένων υπό την αιγίδα της διεθνούς αμνηστίας». Ο Νάβα αποκαλύπτει ότι «δέχτηκα σειρά απειλών καθώς προσπαθούσαμε να ολοκληρώσουμε την ταινία. Πολύς κόσμος δεν ήθελε να γυριστεί το Bordertown, και μέσα σε αυτούς θα έλεγα ότι ήταν και η αστυνομία του Χουαρέζ. Αλλά ακόμη περισσότερος ήταν ο κόσμος που μας υποδέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες και μας βοήθησε με κάθε τρόπο».

Καθώς ο Νάβα παθιάζεται, ξαναφέρνει αναμνήσεις από την διπλή καταγωγή του, το ισχυρό κίνητρό του και τις περιπέτειες των γυρισμάτων και κλέβει το χειροκρότημα από το τζενιφεράκι. Το οποίο βεβαίως ξαναπαίρνει το λόγο για να υπερθεματίσει περί του πόσο άλλαξε τη ζωή της η συμμετοχή στην ταινία και πώς είδε το φως, που της δείχνει τη ματαιότητα του να κυνηγάς τον έναν ρόλο μετά τον άλλο, και μπλα μπλα μπλα. Η συνέντευξη τύπου κλείνει μέσα σε κλίμα γενικής συναίνεσης, μπράβο μας που την έχουμε τόσο μεγάλη την αίσθηση της ευθύνης, και την ίδια στιγμή με κάποιους Έλληνες φίλους αναρωτιόμαστε για το πόσο πιο αδύναμο θα μπορούσε να είναι το διαγωνιστικό τμήμα του φετινού φεστιβάλ.

Αντίθετα με την παραπάνω ξενέρωτη ατμόσφαιρα, εκεί που μύριζε μπαρούτι ήταν στην συνέντευξη τύπου των «300». Παρόντες ο «Λεωνίδας» Τζέραρντ Μπάτλερ, ο «Ξέρξης» Rodrigo Santoro και φυσικά ο σκηνοθέτης Zack Snyder που μας πετούσε τον κυνισμό σαν τούρτα στη μούρη, και όσο κι αν αυτό σε εκνευρίζει άντε να μην ξερογλειφτείς λιγάκι:

Στις κατηγορίες δημοσιογράφου περί ιστορικών ανακριβειών: «Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να κάνετε τη δική σας ταινία, που θα ήταν ιστορικά ακριβής, και να είστε σίγουρος ότι θα ερχόμουν να την δω. Εμένα δε με ενδιέφερε αυτό το θέμα, απλώς ήθελα να κάνω μια ταινία σαν αυτές που δε μου προκαλούν βαρεμάρα. Προσωπικά πλήττω πολύ εύκολα στο σινεμά, ξέρετε, αν δεν έχει φόνους ή έστω λίγο γυμνό στο πρώτο τέταρτο είμαι έτοιμος να φύγω!»
Στην ερώτηση εάν η ταινία είναι gay friendly ή υπέρ των όπλων: «Είναι η πρώτη ταινία στην ιστορία του σινεμά που είναι και τα δύο!»
Στην απορία εάν οι «300» είναι φιλοαμερικάνικη μιλιταριστική προπαγάνδα: «Έλεος με αυτήν την ερώτηση: έχω ακούσει τόσα και από τις δύο πλευρές, από τη μία ότι ο Λεωνίδας είναι ο αντίστοιχος Μπους και από την άλλη ότι είναι οι αδύναμοι Άραβες. Εγώ θέλω ο καθένας να δει την ταινία και να βγάλει τα συμπεράσματά του»... και μαζί μια βρεγμένη σανίδα και να σε πάρει στο κατόπι, αγαπητέ Zack. Όπως ο Βουλγαράκης, που όπως πληροφορήθηκα τελικά έφριξε με τους «300». Μόνο εγώ ήπια μες την καλή χαρά το αναψυκτικό μου;
Όπως και να χει, εις αύριον (πάντα) τα καλύτερα.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.