• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών


Τρί 20 Φεβ 2007

ΦΙΝΑΛΕ & ΒΡΑΒΕΙΑ Ή ΓΑΜΟΣ Α ΛΑ ΚΙΝΕΖΙΚΑ




Βάλε μου να πιω και ξαναβάλε, της Μπερλινάλε ήρθε το φινάλε… και σα να μην έφτανε που δε μιλιόμασταν γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, ήρθε και η απονομή των βραβείων για να μας κόψει εντελώς την μιλιά! Μέχρι να φτάσουμε εκεί όμως, ας αφιερώσουμε μερικές αράδες σε αυτούς που έκοψαν το νήμα του φετινού φεστιβάλ.

Ο ΑΔΑΜ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΙΑ ΤΟΥ
Πάει κάποιος καιρός που ο David Mackenzie θα βύθιζε το «Νεαρό Αδάμ» του σε ένα κολασμένο σύμπαν ενοχών, και ακόμα περισσότερος που ο Jamie Bell θα μας έπειθε ότι είναι «γεννημένος χορευτής» υποδυόμενος το Μπίλι Έλιοτ. Στη συνάντησή τους, που φέρνει τον τίτλο Hallam Foe, οι δυο τους θα αποδείκνυαν με το παραπάνω ότι δεν έχουν χάσει καθόλου την φόρμα τους, σε ένα, «βομβαρδισμένο» από εξαιρετικά τραγούδια (γραμμένα από σκοτσέζικες μπάντες, με το τραγούδι των τίτλων τέλους από τους Franz Ferdinand), κράμα ψυχαναλυτικών απωθημένων και τραυματισμένης αθωότητας. Αυτό που γύρω στο απόγευμα της Παρασκευής μας έκανε να πιστέψουμε ότι είχαμε ένα πανίσχυρο χαρτί για τα βραβεία της επομένης.
«Ήταν σα να χάνω την παρθενιά μου» εξομολογήθηκε στη συνέντευξη τύπου ο Jamie Bell, αναφερόμενος στο ότι για πρώτη φορά στην καριέρα του έπρεπε να συμμετάσχει σε τόσο τολμηρές σκηνές. «Είναι τόσο περίεργο να βλέπεις τους συναδέλφους σου να βρίσκονται σε στιγμές φοβερού πάθους και με το που διακόψει το γύρισμα ο σκηνοθέτης να ρωτούν εντελώς ψυχρά “ω, συγνώμη, σε άγγιξα εκεί που έπρεπε;”». Ο λόγος πέρασε στον Mackenzie, που επιβεβαίωσε ότι η επόμενη ταινία του «θα είναι μια μαύρη κωμωδία γουέστερν» (!), όπως και ότι έχει στα σκαριά μια βιογραφία της θρυλικής Nico με πρωταγωνίστρια την Tilda Swinton.

Η ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ FIPRESCI
Η παγκόσμια ένωση κριτικών κινηματογράφου τίμησε, και όχι άδικα, το σινεφιλικό ιστορικό σαρκασμό ενός γίγαντα του τσέχικου σινεμά, του Jiri Menzel που ήρθε στο Βερολίνο με το I served the king of England. «Η ταινία βασίζεται σε ένα βιβλίο που θεωρώ εξαιρετικό και, στο κάτω κάτω, πληρώθηκα πολύ καλά για να την γυρίσω», λέει ο Menzel συνεχίζοντας τον σαρκασμό του και εκτός αίθουσας, την ίδια στιγμή που δεκάδες δημοσιογράφοι τον επευφημούν γιατί τους χάρισε το περισσότερο γέλιο κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ (καλά, κάποιοι είχαν δει και το 2 Days in Paris). Κάποιοι άλλοι ενοχλήθηκαν με την εύκολη και ανώδυνη σάτιρα απέναντι στο ναζιστικό καθεστώς, αλλά μάλλον δεν εντόπισαν το σωστό κέντρο βάρους της ταινίας.

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ
Η αλήθεια είναι ότι παραπλανηθήκαμε, λοιπόν, και ότι βάσει των εξελίξεων των τελευταίων ημερών νομίσαμε ότι το παιχνίδι της Χρυσής Αρκούδας θα παιζόταν αλλού. Είχε μεσολαβήσει και το Angel του Francois Ozon, που μπορεί να αποδοκιμάστηκε από την πλειοψηφία των κριτικών ως… το «Όσα παίρνει ο άνεμος» με έξτρα δόση γκέι αισθητικής, αλλά θυμάμαι ακόμα έναν Έλληνα φίλο να το εκθειάζει ελαφρώς μεθυσμένος φωνάζοντας «στο Angel ο Ντεμί συναντά τον Γκοντάρ!». Παραπλανηθήκαμε αγαπητοί ένορκοι, που λέτε, και καταλαβαίνετε τι κεραμίδα δεχτήκαμε όταν το απόγευμα του Σαββάτου είδαμε την κριτική επιτροπή, επικεφαλής της οποίας να θυμίσουμε ότι ήταν ο Paul Schrader, να αφήνει απ έξω κάθε λογής φαβορί και μεγάλα ονόματα και να τοποθετεί στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου το κινέζικο Tuya’s marriage! Αναλυτικότερα τα βραβεία:


ΧΡΥΣΗ ΑΡΚΤΟΣ

Tu ya de hun shi | Tuya`s Marriage

του Wang Quan`an



ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ-ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

El otro | The Other

του Ariel Rotter



ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ

Joseph Cedar

Για το Beaufort



ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ

Nina Hoss

Για το Yella του Christian Petzold



ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΗΘΟΠΟΙΟΥ

Julio Chavez

Για το El otro του Ariel Rotter



ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ ΕΞΕΧΟΥΣΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ

Στο καστ του
The Good Shepherd




ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

David Mackenzie

Για τη χρήση της μουσικής στην ταινία Hallam Foe



ΒΡΑΒΕΙΟ Alfred Bauer

Sai bo gu ji man gwen chan a | I’m A Cyborg, But That’s Ok

του Park Chan-wook



Αντί επιμυθίου: άβυσσος η ψυχή των κριτικών επιτροπών, αλλά δεν κάτσαμε να σκάσουμε. Αντ’ αυτού, πνίξαμε τον πόνο του αποχωρισμού με το Βερολίνο στο μπαρ 8mm, σε μια παρέα-αποθέωση της θεωρίας του Six degrees of separation που περιείχε τον Άλεξ Καπράνος των Franz Ferdinand, τον Jamie Bell και το David Mackenzie μετά της κυρίας του – ναι μωρέ, αυτά τα ταλαντούχα παιδιά για τα οποία σας μιλούσα στην αρχή μιας ανταπόκρισης που γράφεται για να σημάνει το τέλος. Άντε και του χρόνου.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.