• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ!


Πεμ 19 Ιουλ 2007

ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΠΑΜΕ ΒΟΡΕΙΑ




O Τάκης σας στέλνει Cineμά κάθε εβδομάδα: Πατήστε play και ΚΟΙΤΑΞΤΕ τι πρέπει ΝΑ ΔΕΙΤΕ!


[6.] Le Concile de Pierre (2006)
του Guillaume Nicloux
Κοίτα Τι Βλέπω: Το μόνο σίγουρο είναι ότι αν το Roma Film Festival θέλει να κονταροχτυπηθεί με τη Mostra, οφείλει να δίνει πόρτα σε χαζο-φιλμάκια σαν δαύτο. Ζωντανή απόδειξη ότι η Monica είναι στα forte της σε μη…ομιλούντες ρόλους (Malena, Irreversible). Όσο για την Deneuve, δυστυχώς πλέον το μόνο που της έχει απομείνει είναι ρολίδια σε ασήμαντες ταινίες, λειτουργώντας ως ο ιδανικά αποπροσανατολιστικός κράχτης. Μογγολία και εσωτερικισμός μεσημεριανάδικου, με τερατώδη CGI και αθέλητους γέλωτες. Ξέχασέ το. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία:
2/10 Stars
2/10 Stars (2/10)

Loading Player...













[5.] License To Wed (2007)
του Ken Kwapis
Κοίτα Τι Βλέπω: Περισσότερο από άδεια γάμου, αυτό που επείγει εδώ είναι άδεια προαναχώρησης στο πρώτο 15λεπτο προβολής. Ο δύσμοιρος Robin Williams, μετά το ανεκδιήγητο RV επιμένει σε κατασκευάσματα της οκάς, κάνοντας τον εφημέριο-από-την –κόλαση και μεταφέροντας μάλιστα ακόμη και το creepy στοιχείο των ερμηνειών του στα One Hour Photo και Insomnia. Να φταίει για όλα το ποτό; Ολίγιστοι οι Mandy Moore (ερμηνεία μιάμισης γκριμάτσας) και John Krasinski (The Office). Απόφυγέ το πάση θυσία. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία:
2/10 Stars
2/10 Stars (2/10)

Loading Player...













[4.] Sommer `04 (2006)
του Stefan Krohmer
Κοίτα Τι Βλέπω: Η γερμανική εκδοχή των ηθικοπλαστικών new wave ερωτικών ιστοριών από Γαλλία μεριά. Άλλο όμως Rohmer και άλλο Krohmer, καθώς ο Eric ιχνηλατούσε διεισδυτικά στο εσώτερο σκίρτημα ενώ ο Stefan κατασκευάζει άβολα ερωτικά τρίγωνα-τετράγωνα χωρίς να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τα κίνητρα των μεσο-αστών, ηθικά εώλων ηρώων του, ποντάροντας στον εύκολο Lolita factor. Μετά την Πωλίν στην παραλία αυτό το προβεβλημένο στο Toronto φιλμάκι, έχει ψαχνό και δημιουργεί δεύτερες σκέψεις, περισσότερο όμως σε όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τον μετέωρο cineσθηματικά κόσμο του Rohmer. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία:
4/10 Stars
4/10 Stars
4/10 Stars
4/10 Stars (4/10)

Loading Player...













[3.] 28 Weeks Later (2006)
του Juan Carlos Fresnadillo
Κοίτα Τι Βλέπω: Δεν υπάρχει περίπτωση να μην σκεφτείς παραπάνω από μια φορά βλέποντάς το ότι το περίμενες πολύ χειρότερο- συγνώμη, όχι τόσο καλό. Το όνομα όμως του Fresnadillo (πίσω από το συμπαγές Intacto) σε επαναφέρει στην τάξη. Τρομακτικό, επίκαιρο, άνετα διαβάζεται σε διπλή-τριπλή ανάγνωση, πέρα από το προκάτ zombie flick επίπεδο. Αν δεν ήταν και τόσο αγχωμένο στην προσπάθειά του να κρατήσει αμείωτο τον shock factor, αν δε θύμιζε έντονα σε σημεία Children of Men, θα ξεπερνούσε με ευκολία το 28 Days Later του Boyle. Και το άλλο είναι πως λείπει αισθητά το απόκοσμο βλέμμα του Cillian Murphy. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία:
6/10 Stars
6/10 Stars
6/10 Stars
6/10 Stars
6/10 Stars
6/10 Stars (6/10)

Loading Player...













[2.] Breach (2007)
του Billy Ray
Κοίτα Τι Βλέπω: Κατασκοπευτικά thriller τόσο καλογυρισμένα θα έπρεπε να κάνουν κάτι Tony Scott να αισθάνονται άβολα για το μεγάλο τους paycheck. Από τον σεναριογράφο – σκηνοθέτη του εξίσου εντυπωσιακά γραμμένου Shattered Glass, τέσσερα χρόνια μετά. Ο διπλός πράκτορας Robert Hanssen, σε true story που παίρνει μυθικές διαστάσεις από την εντονότερη ερμηνεία που έχει δώσει ως σήμερα ο υπερθετικός ρολίστας Chris Cooper. Η Laura Linney λάμπει ξανά, ακόμη κι ο ex- Witherspoon Ryan Phillippe γιατί είναι καλοκασταρισμένος, δίνοντας έμφαση στην ψυχρή του υποκριτική ιδιοσυγκρασία. Ίσως κάποια στιγμή νοιώσεις θεματολογικά ότι η τρίχα γίνεται τριχιά, πάντως ο Billy Ray έχει το χάρισμα να σε βάζει μέσα στις σκέψεις και στις ενέργειες των ηρώων του, κάτι που τόσο λείπει κατά κόρον σ’ αυτό το ταλαιπωρημένο genre. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία:
7/10 Stars
7/10 Stars
7/10 Stars
7/10 Stars
7/10 Stars
7/10 Stars
7/10 Stars (7/10)

Loading Player...













[1.]
Κοίτα Τι Βλέπω: Η τρανότερη απόδειξη του τι μπορούσε να κάνει ο Hitch, όχι μόνο όταν είχε τρελά κέφια, αλλά όταν αυτό το συνδύαζε με την χαλιναγώγηση του κοινού του δια της cineρπάστικης οδού της αποπλάνησης. Κωμωδία, ρομάντζα, περιπέτεια καταδίωξης και ένα suspenseful thriller με τον Cary Grant σε ρόλο καριέρας και την αγαπημένη του μετρ Eva Marie Saint. Σενάριο, μοντάζ και art direction, όχι απλά υποψήφια για Oscars, αλλά λειτουργική γεωγραφία μιας διπλής παλαβής ιδέας του Hitchcock που πήρε σάρκα από την πένα του μέγα Ernest Lehman: Σκηνή μία – στον Ο.Η.Ε. Σκηνή δύο, το κυνηγητό με φόντο τις προεδρικές φάτσες στο Mount Rushmore National Monument. Και ξέρω κάτι cineδελφους που θα μπορούσαν να ορκιστούν ότι η ταινία εντέλει είναι εξόχως πολιτική. Κι ο θρύλος να επιμένει ότι πριν την τελική έκδοση της ταινίας κόπηκαν μόνο 5 δευτερόλεπτα από την μπομπίνα. Όχι ο αρτιότερος, σίγουρα όμως ο απολαυστικότερος Alfred Hitchcock μιας ανεπανάληπτης καριέρας. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία:
9/10 Stars
9/10 Stars
9/10 Stars
9/10 Stars
9/10 Stars
9/10 Stars
9/10 Stars
9/10 Stars
9/10 Stars (9/10)

Loading Player...















 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.