• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cineντευξη


Τετ 13 Απρ 2016

Κάννες 2015: Η Στρατιώτης του Λοράν Λαριβιέρ κερδίζει την μάχη της


Ο σκηνοθέτης μας μιλάει για την ντροπή και τον βίαιο κόσμο της ηρωίδας του.
Συνέντευξη στην Πόπη Παπαδοπούλου





αναδημοσίευση από τις 21 Μαΐου


Πρώτη ταινία μυθοπλασίας για τον αυτοδίδακτο σκηνοθέτη Λοράν Λαριβιέρ που στο ενεργητικό του διαθέτει ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ. Πρωτοεμφανιζόμενος όμως και στα φεστιβάλ με το I am a Soldier, που περιστρέφεται γύρω από την 30χρονη Σαντρίν, η οποία αναγκάζεται να επιστρέψει στο πατρικό της στο Ρουμπέ, για να ζήσει με τη μητέρα της. Ως άνεργη, δέχεται να εργαστεί στο καταφύγιο ζώων του θείου της, που αποδεικνύεται ότι είναι κέντρο διακίνησης σκύλων από την Ανατολική Ευρώπη. Σύντομα θα αποκτήσει το κύρος και τον σεβασμό σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, ενώ παράλληλα καταφέρνει να κερδίσει τα αναγκαία χρήματα για να έχει την ελευθερία της. Ακόμα όμως και οι καλύτεροι στρατιώτες, κάποια στιγμή προβάλουν ανυπακοή στις εντολές...

Μέσα από ένα σύγχρονο δράμα, ο Λαριβιέρ θίγει έντονα το αίσθημα της ντροπής και της κατωτερότητας που αναπτύσεται στην ψυχολογία εκείνου που επιστρέφει στην οικογένειά του, ύστερα από τις αποτυχημένες προσπάθειες να δημιουργήσει αυτόνομα, ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό του. Για τον Λαριβιέρ όμως αυτή είναι μια αφορμή προκειμένου να τονίσει την σπουδαιότητα του να μην μένει κανείς στάσιμος απέναντι σε μια ενδεχόμενη αποτυχία, γι` αυτό και η ηρωίδα του είναι μια 30χρονη κοπέλα, που σιγά σιγά θα προσπαθήσει να κάνει ένα νέο ξεκίνημα με ό,τι αρχικά της προσφέρεται.

Βάζοντας τα ηθικά διλήμματα σε πρώτη μοίρα, ο σκηνοθέτης ακολουθεί πιστά την Σαντρίν με την κάμερά του, αναμιγνύοντας ατόφια υλικά της πραγματικότητας σε μια ιστορία που μας είναι πιο κοντινή απ` όσο νομίζουμε. Οι χαρακτήρες πείθουν για την αλήθεια που κουβαλάνε και δένουν μεταξύ τους, παρόλο που ο καθένας διαθέτει διαφορετικό χαρακτήρα, αξίες και σκοπό στη ζωή του.

Στον ρόλο της Σαντρίν βρίσκεται η Λουίζ Μπουργκουάν για την οποία γράφτηκε ο ρόλος και την οποία συναντήσαμε πιο πρόσφατα στο Η Μοναχή (του Γκιγιόμ Νικλού που συμμετέχει στο Διαγωνιστικό τμήμα του φετινού φεστιβάλ με το Valley of Love) και παλαιότερα στο Οι Απίστευτες Περιπέτειες της Αντέλ του Λικ Μπεσόν.

Μια αξιόλογη πρώτη προσπάθεια από έναν σκηνοθέτη, που προσωπικά θα αναμένω με ενδιαφέρον τα επόμενα εγχειρήματά του.

Ο Λοράν Λαριβιέρ μας αφιέρωσε λίγα λεπτά από τον χρόνο του προκειμένου να μας απαντήσει σε λίγες ερωτήσεις σχετικά με την ταινία του. Ζεστός, προσιτός, με πολύ καλή διάθεση να μιλήσει για την πρώτη του αυτή προσπάθεια, κοιτάζει με μάτια που ακτινοβολούν χαρά και ενθουσιασμό τους δημοσιογράφους που επιθυμούν να συζητήσουν μαζί του.

Πότε γεννήθηκε η ιδέα για την ταινία αυτή και πως εξελίχθηκε στην πορεία.

Η αρχή έγινε με στην επιθυμία μου να δουλέψω πάνω στην ιδέα της «κοινωνικής ντροπής», πάνω στο τι σημαίνει να είσαι 30 χρονών και να γυρνάς στο πατρικό σου έχοντας αποτύχει στη ζωή σου στο Παρίσι. Πως σε κοιτάζει η οικογένειά σου. Στην πορεία θέλησα να τοποθετήσω την ηρωίδα μου σε μια ζωή μακριά από αυτή του Παρισιού, σε ένα περιβάλλον δύσκολο, βρώμικο, θορυβώδες, γι` αυτό και μένει σε ένα παραλίμνιο κανάλι, σε ένα αρκετά αφιλόξενο περιβάλλον. Εκεί θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει τα όνειρα και τους στόχους της και να ξεκινήσει από την αρχή. Αυτό έφερε στη συνέχεια και την ιδέα της διακίνησης σκύλων. Η ηρωίδα βρίσκεται ξαφνικά σε ένα μέρος όπου πρέπει να εκπληρώνει τις επιθυμίες των γύρω της, έχει ευθύνες και έρχεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα. Το περιβάλλον του καναλιού και η παράνομη διακίνηση, λειτουργούν σαν αλληγορία για τον βίαιο κόσμο που ζούμε, αλλά και τη σχέση μεταξύ ανθρώπων και ζώων.

Πείτε μου λίγα λόγια για τον τίτλο, νιώθει η ηρωίδα του σαν στρατιώτης;

Ο τίτλος σχετίζεται με την πρωταγωνίστρια, αλλά όλοι οι χαρακτήρες είναι στρατιώτες. Ο κουνιάδος που έχει όνειρο να χτίσει ένα σπίτι, η μητέρα που ταπεινώνεται στο χώρο εργασίας της, ο θείος που χρησιμοποιεί την Σαντρίν για να αυξήσει τα κέρδη της δουλειάς του, καθένας πρέπει να παλέψει για τον εαυτό του σε έναν βίαιο κόσμο, οπότε ο τίτλος αναφέρεται και στα υπόλοιπα πρόσωπα. Ένας ακόμη λόγος είναι ένα τραγούδι του 1965 από τον Τζόνι Χολιντέι που γράφτηκε όταν εκείνος έκανε την στρατιωτική του θητεία, οπότε υπάρχουν έντονες αναμνήσεις από αυτό το τραγούδι.

Η επόμενη ερώτηση μάλλον είναι πιο πολύ δήλωση. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που επιλέξατε να μειώσετε την απόσταση μεταξύ του Πιέρ, του κτηνιάτρου και της Σαντρίν, με έναν τρόπο που περιέχει τόση αθωότητα.

Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο! Ο Πιέρ είναι ο μόνος που αναγνωρίζει ποια πραγματικά είναι η Σαντρίν και που προσπαθεί να σπάσει την άμυνά της. Αρχικά η Σαντρίν δεν κατανοεί τι θέλει να κερδίσει ο Πιέρ με την κίνηση αυτή. Αλλά όταν βάζει τον εαυτό της σε αυτή τη κατάσταση, καταλαβαίνει ότι είναι έτοιμη να δείξει ότι είναι εύθραστη. Βρήκα και εγώ ενδιαφέρον αυτόν τον τρόπο!

Ο χρόνος μας πιέζει οπότε μια τελευταία ερώτηση για τα επόμενα σχέδιά σας.

Νιώθω πως μετά τη σκηνοθεσία, το σενάριο και το μοντάζ που έκανα για αυτή την ταινία, έχω κερδίσει πολλά πράγματα. Θα γράψω πάλι στο μέλλον, κάτι διαφορετικό, αλλά προς το παρόν θέλω να δω τι ανταπόκριση θα έχει η ταινία και να παρακολουθήσω την πορεία της. Ευχαριστώ πολύ, καλή συνέχεια και εύχομαι να σας δω και πάλι σύντομα.



--------
Διαβάστε επίσης:
Οδηγός για το 68ο Φεστιβάλ των Καννών


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.