• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cineντευξη


Σάβ 21 Μαϊ 2016

Κάννες 2016: «Η βία λειτουργεί από μόνη της ως χαρακτήρας στην ταινία»


Οι δημιουργοί του «Voir du Pays» μιλούν στο cine.gr για το ξέσπασμα της βίας και η πρωταγωνίστριά τους Αριάν Λαμπέντ εξηγεί σε άπταιστα ελληνικά πως μια γυναίκα μπορεί να καταφέρει τα πάντα




Στην δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία τους, οι αδελφές Κουλέν συμμετέχουν ξανά έπειτα από πέντε χρόνια στο φεστιβάλ των Καννών, αυτή τη φορά στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα με το κοινωνικό δράμα Voir du Pays (The Stopover) μέσα από το οποίο «απασφαλίζουν» τις ψυχικές και σωματικές συνέπειες που προκαλεί η αγριότητα του πολέμου σε εκείνους που την έχουν αντικρίσει με τα μάτια τους.

Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Ntελφίν Κουλέν η ιστορία ακολουθεί την Μαρίν και την Ορορά δύο νεαρές φίλες που υπηρετούν τον γαλλικό στρατό. Όταν η μονάδα τους θα επισκεφτεί ένα πολυτελές ξενοδοχείο στην Κύπρο για τρεις μέρες προκειμένου να ηρεμήσουν και να ξεχάσουν τον πόλεμο του Αφγανιστάν αλλά και για να μπορέσουν να προσαρμοστούν στην κανονική ζωή, τότε θα αρχίσει να αναβλύζει στην επιφάνεια όλη η ένταση της βίας που έχουν αντικρίσει.

Ήταν μεγάλη μας χαρά που αφιέρωσαν λίγο από τον χρόνο τους για να συζητήσουν μαζί μας για την ταινία αυτή (η κριτική για την οποία θα ακολουθήσει σύντομα) οι σκηνοθέτιδες Ντελφίν και Μιριέλ Κουλέν καθώς και η μια εκ` των πρωταγωνιστριών και ιδιαίτερα αγαπημένη στην Ελλάδα, ηθοποιός Αριάν Λαμπέντ.

Ντελφίν και Μιριέλ Κουλέν

-Καλησπέρα και καλώς ήρθατε εδώ ξανά στις Κάννες..Αυτό που μου έχει μείνει πολύ έντονο από την ταινία σας αυτή είναι ότι πρόκειται για ένα «φιλικό» φιλμ το οποίο την ίδια στιγμή είναι πολύ εχθρικό.Υπάρχει έντονο κοντράστ παντού, μου έχει μείνει η σκηνή που όλοι μαζί διασχίζουν μια γέφυρα πάνω από μια πισίνα, το γαλάζιο των νερών έρχεται σε αντίθεση με τις στολές παραλλαγής. Ήταν όντως μέσα στα σχέδιά σας να υπάρχουν έντονες αντιθέσεις;

Ακριβώς! Ήταν μέρος του πρότζεκτ να βάλουμε τους στρατιώτες μας σε ένα φυσικό περιβάλλον, αυτή η αντίθεση ανάμεσα στο στρατιωτικό και το πολιτικό, ξαφνικά όπως κυριαρχούν γαλάζια νερά αλλά την ίδια ώρα υπάρχει η βία. Όταν μάθαμε ότι όντως ο Γαλλικός στρατός πηγαίνει τους στρατιώτες της σε ξενοδοχείο πέντε αστέρων σκεφτήκαμε πως αυτό είναι τρελό! Δηλαδή τους λέει «χαλαρώστε τώρα τελείωσε, μπορείτε να πάτε σπίτι σας» αυτό είναι παράλογο..Βρίσκονται σε ένα ξενοδοχείο με τουρίστες και ξαφνικά ξεσπά η οργή, στο μοντάζ επίσης δουλέψαμε αρκετά πάνω σε αυτές τις αντιθέσεις.

-Εστιάζετε πάντα στην πλευρά από την οποία βλέπουν τα πράγματα οι γυναίκες, όπως και στα 17 Κορίτσια. Πως προετοιμαστήκατε για το Voir du pays; Μιλήσατε καθόλου με γυναίκες στρατιωτικούς στο Αφγανιστάν;

Ναι, πήγαμε εκεί σε μια στρατιωτική βάση με την Αριάν Λαμπέντ για τρεις μέρες, μείναμε μαζί τους και μας μίλησαν γι αυτό το θέμα. Γνωρίσαμε γυναίκες στρατιωτικούς και μας περιέγραψαν τις εμπειρίες τους. Επίσης είχαμε μαζί μας στα γυρίσματα μια γυναίκα στρατιωτικό η οποία εκπαίδευσε τις ηθοποιούς στην Κύπρο, ήξερε ακριβώς τι να κάνει, πως συμβαίνουν τα πράγματα, τους έδειξε πώς να στέκεται το σώμα τους, τις χειρονομίες, πώς να κολυμπάνε. Οι στρατιωτικοί δεν έχουν την ίδια ζωή όπως εμείς οπότε το σώμα τους έπρεπε να βρίσκεται σε ευθεία όλη την ώρα να στέκεται ίσιο. Η Αριάν έκανε εκπαίδευση μαζί της για τρεις μήνες, έπαιρνε πρωτεΐνη για να αποκτήσει μυς έκανε πολύ καλή προετοιμασία.

-Τι είναι αυτό που σας τραβάει σε αυτήν την ιστορία, ο πόλεμος ή οι γυναίκες στον πόλεμο;

Και τα δύο, είναι οι γυναίκες σε έναν αντρικό κόσμο. Τίποτα δεν είναι πιο «αντρικό» από τον στρατό, αλλά στην πραγματικότητα παντού κυριαρχούν οι άντρες, στην πολιτική ας πούμε. Αλλά στον στρατό είναι το πιο προφανές.

Ο Κύπριος άντρας (Ανδρέας Κωνσταντίνου) είναι πιο όμορφος από τους άλλους έγινε αυτό εκ προθέσεως για να δημιουργηθεί μια ακόμη αντίθεση;

Όχι ιδιαίτερα, θέλαμε απλά να κάνουμε αυτήν την ξαφνική επιστροφή στην κανονικότητα και την ηρεμία, με έναν άντρα φυσιολογικό, η Μαρίν έχει συνηθίσει τους συναδέλφους της με στολή να μάχονται, αλλά ξαφνικά βλέπει ένα καλόν άνθρωπο που είναι παράλληλα όμορφος.

-Εστιάζετε πολύ στον σωματικό και τον ψυχικό πόνο, το μετά-τραυματικό στρες.

Ναι, γιατί σε αυτή την αλλαγή από τον πόλεμο στην ειρήνη, το σώμα είναι το κυριότερο που επανέρχεται σιγά σιγά, ειδικά για την Μαρίν. Το σώμα της είναι το όπλο της το έχει χρησιμοποιήσει πολύ και ξαφνικά το έχει πάλι πίσω στην φυσιολογική του μορφή. Αρχίζει να νιώθει ελεύθερη, κολυμπάει, γίνεται η αρχηγός του.

-Δεν υπάρχουν πολλές σκηνές πολέμου, αλλά ο θεατής τον νιώθει στην καρδιά του και όχι στο σώμα του. Πως θέλατε να εκφράσετε τον ψυχικό πόνο έτσι ώστε να γίνει αντιληπτός έντονα

Δουλέψαμε πάνω σε αυτόν, είχαμε πέντε πραγματικούς στρατιώτες, ο ένας από αυτούς έχει τραυματιστεί στο Αφγανιστάν. Όταν μιλάς με τέτοιους ανθρώπους αγγίζεις κάτι αληθινό, δεν είναι κατά προσέγγιση αλλά απόλυτα πραγματικό και τότε έχεις την ευθύνη να είσαι ακριβής.

-Προαναφέρατε πως ο γαλλικός στρατός το κάνει όντως αυτό, να πηγαίνει τους στρατιώτες του στην Κύπρο

Ναι, είναι η πραγματικότητα, τους πηγαίνουν στην Πάφο! Ο καναδέζικος στρατός επίσης εκεί και ο αμερικανικός το κάνει αλλά σε μια βάση εντός της χώρας. Πολλοί το κάνουν αυτό στην Γαλλία συμβαίνει από το 2008. Όλοι οι στρατιώτες που επιστρέφουν από τον πόλεμο περνούν από αυτή την τριήμερη διαδικασία, δεν ήταν από την αρχή στην Κύπρο, αλλά πλέον είναι εκεί.

-Ποια είναι η άποψη σας για όλον αυτόν τον πόλεμο που συμβαίνει εκεί

Πληρώνουμε το τίμημά του για αυτά που έχουμε προκαλέσει. Δημιουργήσαμε συγκρούσεις, δεν κερδίσαμε τον πόλεμο και τώρα αποφασίσαμε να τον σταματήσουμε, χωρίς αν σκεφτούμε τις συνέπειες δηλαδή τους πρόσφυγες και τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες για αυτό που προκαλέσαμε, κλείνουμε τα μάτια μας και δεν θέλουμε να το βλέπουμε πλέον. Αλλά όχι, ας το δούμε και ας προσπαθήσουμε να το λύσουμε. Η Ελλάδα αλλά και όλη η Ευρώπη δέχεται τα αποτελέσματα του πολέμου που είναι οι πρόσφυγες, πρέπει να τους βοηθήσουμε. Δεν σκεφτήκαμε ποτέ τι θα γίνει έπειτα από αυτόν τον πόλεμο γιατί σε αντίθεση με τον πρώτο και ο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο δεν γίνεται στην χώρα μας έχει όμως τις ίδιες συνέπειες με εκείνους, πιστέψαμε πως δεν θα είναι το ίδιο. Σε μερικούς μήνες συνειδητοποιήσαμε πως «what goes around comes around.» Ειδικά η βία, δεν την ξεχνάς έτσι σε τρεις μέρες.

Ακριβώς..και αυτή η ταινία μιλάει για την βία υπόκωφα

Ακριβώς, είναι σε «σίγαση», κρύβεται αλλά μπορεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή, το νιώθεις στην θάλασσα, στο εστιατόριο, σαν να την κουβαλάνε εκείνοι στο σακίδιό τους. Και όπως είπατε είναι μια ταινία για την φιλία και ανάμεσα στα κορίτσια αλλά και στα αγόρια, αλλά την ίδια ώρα νιώθεις ότι υπάρχει βία παντού λειτουργεί από μόνη της ως χαρακτήρας στην ταινία.

-Λίγα σχόλια για τους ηθοποιούς; Είναι όχι μόνο πανέμορφοι όλοι αλλά και υπέροχοι στις ερμηνείες τους

Είναι όντως και όμορφοι αλλά και συνεπείς στην δουλειά τους, η Αριάν δούλεψε πάρα πολύ αλλά και η Soko είναι δουλευταρού, της αρέσει να κάνει πρόβες και να ζει τον ρόλο της. Είναι πολύ επαγγελματίες ήταν μεγάλη μας χαρά να δουλεύουμε μαζί τους, τίποτα δεν έγινε στην τύχη όλα ήταν μελετημένα.

Μιας και μιλάμε για δουλεία, έχετε αντιπαραθέσεις όταν δουλεύετε μαζί;

Όχι καθόλου, ειδικά όταν βρισκόμαστε στο γύρισμα. Στην ζωή έχουμε περισσότερες! Οι διαφωνίες δεν χωράνε εκεί ειδικά εδώ είχαμε να κάνουμε με μια ταινία που είχε πολλές απαιτήσεις. Πολλοί χαρακτήρες, τοποθεσίες, σε μια ξένη χώρα με συνεργεία γαλλικά αλλά και ελληνικά. Αλλά ακόμη και όταν υπάρχουν δεν είναι για θέματα αισθητικής, για παράδειγμα όταν πάμε στο σινεμά συμβαίνει σπάνια να μην έχουμε την ίδια άποψη για μια ταινία.

Εγώ πάντως έχω διαφωνίες συχνά με τα αδέλφια μου

Μήπως να δοκιμάσεις να δουλέψεις μαζί τους τότε!

Ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη, καλή σας επιτυχία!



Αριάν Λαμπέντ

Θαυμάζω πολύ την δουλειά σου και μου άρεσε πολύ (και) αυτή σου η ερμηνεία. Θα σε ρωτήσω κάτι που φαντάζομαι σε έχουν ξανά ρωτήσει. Διαλέγεις πάντα ρόλους που έχουν μια πρόκληση. Θέλεις να μου πεις λίγα πράγματα γι αυτό;

Ναι φυσικά και το κάνω, έτσι είναι ακριβώς, μ` αρέσει πάρα πολύ που μπορώ να πάω κάπου και να κάνω κάτι που δεν θα έκανα από μόνη μου. Μου δίνεται μια ευκαιρία για δω κάτι διαφορετικό, είναι ένας από τους λόγους που κάνω και αυτήν την δουλειά.

Τι κρατάς από αυτόν τον ρόλο, μιας γυναίκας στρατιωτικού, και πως είναι να είσαι μια τέτοια έστω και σε μια ταινία;

Όλο αυτό είναι πάρα πολύ μακριά από αυτό που είμαι, δεν μ αρέσουν τα όπλα, η βία. Δεν το διάλεξα γιατί ήθελα να κάνω μια στρατιωτίνα, διάλεξα τον ρόλο γιατί η Μαριαν είναι πολύ φωτεινή ενώ έχει ζήσει όλα αυτά, θέλει την ζωή παρόλη την μαυρίλα και τον θάνατο που έχει ζήσει. Μου φάνηκε ως μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίθεση. Είναι απίστευτο επίσης να σκεφτώ τον εαυτό μου μέσα σε μια στολή!

-Ο ρόλος σου εμπεριέχει πολύ στρες, τι έκανες προκειμένου να το διώξεις από πάνω σου;

Ήταν πολύ όμορφο που μπορούσαμε να βουτήξουμε στα νερά και να κολυμπήσουμε στην Κύπρο, περνάς μια μέρα σε δύσκολα γυρίσματα με βία, ήταν πολύ σημαντικό ότι μπορούσαμε να κάνουμε κι άλλα πράγματα εκεί. Άρα η αποτοξίνωση ήταν ήλιος, κολύμπι και χαλάρωση με την εκεί παρέα Ήλιος όχι τόσο γιατί δεν μπορούσαμε λόγο της ταινίας να μαυρίσουμε αλλά ναι πήγαμε στις ταβέρνες, κολυμπήσαμε, γενικά περάσαμε και ωραία!

-Πως ήταν η συνεργία σου και με την Soko και με τις σκηνοθέτιδες;

Με την Soko ήταν πολύ απλό, είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες παρόλα αυτά στην δουλειά είχαμε τον ίδιο τρόπο να δουλεύουμε. Είχαμε το σενάριο αλλά και το βιβλίο και είπαμε «πάμε γι αυτό» ήταν πολύ ρευστή η συνεργασία μας. Λειτουργεί με το ένστικτο και το τώρα η Soko και μου άρεσε πολύ. Με τις αδελφές το ίδιο, είχαν δει το Attenberg και ήθελαν να δουλέψουν μαζί μου και συναντηθήκαμε. Στην αρχή φοβήθηκα είπα είναι δύο και θα ακούς διαφορετικά πράγματα, ήταν κάτι καινούργιο. Είναι απίστευτο πως λειτουργούν και το ότι ξέρει η μια την άλλη, χωρίς να μιλάνε καμιά φορά δηλαδή λέγανε ταυτόχρονα την ίδια λέξη με μια φωνή! Ήταν πολύ ωραίο και εύκολο επίσης. Μ’ αρέσει να δουλεύω με ανθρώπους που ξέρουν τι θέλουν, η Ντελφίν έχει γράψει και το βιβλίο, έχουν έναν ρυθμό και μια ένταση σε κάθε σκηνή και αν ξεφεύγαμε από αυτά μας επανέφεραν εκεί.

Έχεις δουλέψει με πολλούς διαφορετικούς σκηνοθέτες, βλέπω στην φιλμογραφία σου πολλά ονόματα, θα πάω και στην πρώτη ερώτηση ξανά, θέλεις να έχει και σ` αυτό ποικιλία έτσι δεν είναι;

Ναι κάθε δημιουργός έχει τη δική του γλώσσα, σαν να ξεκινάω από το μηδέν κάθε φορά. Αυτό είναι πολύ τρομακτικό και πολύ ωραίο ταυτόχρονα γιατί είναι ένα άγνωστο κάθε φορά το τι θα κάνω. Μαθαίνω επίσης από αυτούς, μάλλον επειδή δεν θέλω να βαριέμαι ποτέ στην ζωή μου και αυτό με κρατά «ζωντανή».

-Μπορούν τελικά να αντέξουν τα πάντα οι γυναίκες; Ακόμη και στον στρατό;

Ναι φυσικά! Όλοι οι άνθρωποι έχουν τα όριά τους αλλά γιατί όχι φυσικά και μπορούν

Σκέφτομαι ότι επειδή οι γυναίκες είμαστε κατασκευασμένες σωματικά διαφορετικά από τους άντρες και αντιλαμβανόμαστε αλλιώς τον σωματικό πόνο

Οι γυναίκες όμως κάνουν και τα παιδιά! Αντέχουν τον πόνο, νομίζω πως εκείνες που πηγαίνουν στον στρατό είναι και πολύ δυνατές και αντέχουν, σίγουρα υπάρχει και μια σωματική διαφορά, άλλα άμα βάλουμε κάτι στο μυαλό μας μπορούμε να το καταφέρουμε. Είμαστε απίστευτοι και το ξεχνάμε, όλοι έχουμε δύναμη άντρες-γυναίκες απλά εμείς όχι μόνο πρέπει να τα κάνουμε αλλά και να τα λέμε κιόλας «μπορώ να το κάνω», να το εξηγούμε κιόλας.

-Οι γυναίκες είναι στιγματισμένες και αυτό φαίνεται και στη ταινία ακόμη και από τους συνάδελφους των κοριτσιών

Είναι απαίσιο αυτό και είναι έντονο στον στρατό φυσικά, αυτό το «παλιό μυαλό» το οποίο είναι και παντού πόσο μάλιστα εκεί. Σκέφτονται «το πόσο δυνατός, είμαι τι μπορώ να κάνω», αλλά ταυτόχρονα έτσι όπως λειτουργεί συγκεκριμένα ο γαλλικός στρατός, είναι θύματα και αυτοί κατά κάποιον τρόπο ενός συστήματος, έχει φτιάξει αυτή την τρέλα και είναι απότομο και για αυτούς να πηγαίνουν για τρείς μέρες ξαφνικά για να ξεχάσουν τον πόλεμο. Είναι σαν μικρές βόμβες έτοιμες να εκραγούν.

Αριάν σε ευχαριστώ! Καλή συνέχεια και ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα!




Ευχαριστώ πολύ το πρακτορείο RENDEZ-VOUS Cinema PR για την δυνατότητα που έδωσε στο cine.gr να μιλήσει με τις σκηνοθέτιδες και την ηθοποιό. Very special thanks to RENDEZ-VOUS Cinema PR, for arranging the interviews



--------
Διαβάστε επίσης:
Οδηγός για το 69ο Φεστιβάλ των Καννών


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.