• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cineντευξη


Τετ 22 Νοε 2006

Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος




Ο Γιος του Φύλακα ανοίγει με πλάνο από την κάμερα των δημοσιογράφων της ταινίας. Ο δημιουργός της, Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος, (Ύψωμα 33) δε θα μπορούσε παρά να είναι προετοιμασμένος για το χτήπημα δημοισιογράφων από τις πρώτες κιόλας ημέρες της παραμονής του στην πόλη.

Το σενάριο βασίζεται σε πραγματική ιστορία, έτσι δεν είναι;
Η ιδέα του σεναρίου ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια, όταν διάβασα στην εφημερίδα ότι ένας νέος δημοσιογράφος εκπομπών τύπου κάντιτ κάμερα βρήκε κάπου στο Πεδίο του Άρεως χρησιμοποίησε ένα αληθιμό πιστόλι κρυμμένο σε ένα χαρτοφύλακα και κινηματογραφούσε τις αντιδράσεις των περαστικών που έσκυβαν ψάχνοντας για χρήματα κι όμως έβρισκαν το όπλο. Ένας από αυτούς λοιπόν το άρπαξε και έφυγε. Και μετά τον ψάχνανε. Εγώ λοιπόν αναρωτήθηκα ποιος να ήταν αυτός, και πώς άλλαξε με αυτό το περιστατικό και ο ίδιος και ο δημοσιογράφος. Στο Γιο του Φύλακα παρακολουθούμε την πορεία του ήρωα προς αναζήτησιν του πιστολιού ως τη μύηση σε ένα άλλο κόσμο και την πορεία προς την αυτοσυνειδησία.

Πώς πήγες την ιστορία από την Αθήνα στην επαρχία;
Κατάγομαι από εκεί τα μέρη υπήρχε ένας προβληματισμός για το χώρο και για το τι μπορεί να σημαίνει αυτός για έναν νέο άνθρωπο. Ο νέος επιστρέφει σε αυτό τοπίο, όχι επείδή το θέλει, αλλά επειδή είναι αναγκασμένος, κι έτσι έρχεται σε σύγκρουση με αυτό που οδηγεί σε κάτι άλλο.

Θα ήθελα να συζητήσουμε λίγο για το τεκμήριο της αλήθειας, μιας που η ταινία βασίζεται σε πραγματική ιστορία, που έχει ως βασικό μοτίβο τις φάρσες, την κάντιτ κάμερα, τις αναπαραστάσεις, και διάφορα άλλα παιχνίδια για το τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Αυτό υπαινίσσεται και έναν γενικότερο προβληματισμό για το τι σημαίνει αλήθεια στο σινεμά;
Τα όρια του τι είναι αλήθεια και τι ψέμα με ενδιαφέρει πράγματι πολύ, αλλά κυρίως με ενδιαφέρει η αλήθεια που μπορεί να ΄ναι και ψέμα, το ψέμα που μπορεί να γίνει χειρότερο από την αλήθεια και ένα ψέμα τόσο καίριο, που μπορεί να σε οδηγήσει πολύ πιο κοντά στην αλήθεια.
Αυτό ισχύει και στην περίπτωση του κωφού Παύλου που επιμένει να πιστεύει πως του έστελνε γράμματα ο βασιλιάς; Υπάρχει καμία συγγένεια με τη λαϊκή παράδοση που θέλει τους περιθωριακούς που βρίσκονται συχνά και σε άλλο τόπο και χρόνο να φέρουν τις μεγαλύτερες αλήθειες.
Η αλήθεια είναι πως αυτός ο χαρακτήρας, αν και όντως στηρίζεται σε υπαρκτό πρόσωπο, ψυχολογικά και δραματουργικά έχει το μεγαλύτερο βάρος, μιας που είναι αυτός τελικά που μένει πίσω και βιώνει το σπαραγμό και δεν καταφέρνει να σωθεί. Αυτή τη συγγένεια που αναφέρεις δεν την είχα σκεφτεί ποτέ, αλλά μπορεί να λειτουργήσει και έτσι.

Η σκηνή της αναπαράστασης συνδυάζει πολλά ετερόκλιτα στοιχεία και προσωπικά μου έφερνε στο μυαλό λίγο Αγγελόπουλο – μέχρι που ακούγεται ο ήχος του λάπτοπ. Θα ήθελα να ξέρω πως το χειρίστηκες, τι ακριβως είχες στο μυαλό σου.
Αν και είχα προσέξει πολύ αυτή τη σεκάνς, ειδικά σε οτι αφορά το ντεκουπάζ, γιατί έκρινα πως θα είχε και ιδιαίτερη σημασία. Ωστόσο, συμπτωματικά, ήταν και αυτή στην οποία συναντήσαμε και τις περισσότερες δυσκολίες – είχε μείον 15, χιόνισε, είχε προγραμματιστεί να γυριστεί πρώτη γυρίστηκε τελευταία, τα παιδιά ήταν κουρασμένα…Τέλος πάντων, κατέληξα στο να αυτοσχεδιάσω στο ντεκουπάζ, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ήθελα να το γυρίσω παραμένει ο ίδιος.
Είναι συμπαραγωγή του ΕΚΚ και της ΕΡΤ και ο προϋπολογισμός της ήταν γύρω στις 300.000 ευρώ. Οι ηθοποιοί είναι απόφοιτοι δραματικής σχολής που τώρα κάνουν την πρώτη του εμφάνιση στο σινεμά.

Να ξαναγυρίσουμε στο θέμα της επαρχίας. Προτιμάς τα κοντινά και μεσαία πλάνα και δεν ξανοίγεσαι πολύ. Γιατί προτίμησες αυτή την τεχνική στην κινηματογράφηση του χώρου της επαρχίας;
Κατ΄αρχήν, ήθελα να γυρίσω την ταινία το χειμώνα, όταν το τοπίο και δεν είναι τόσο ωραίο τουλάχιστον σε ότι αφορά τη φύση – είναι ο καιρός της αλήθειας. Ήθελα το τοπίο να λειτουργήσει ως φόντο να και να επικεντρωθώ στα πρόσωπα: Είναι μια ανθρωποκεντρική ιστορία. Ήθελα να βάλω το ώρο ως έναν επιπλέον πρωταγωνιστή, αλλά ως ένα χαρακτήρα στρυφνό, απειλητικό και σκληρό. Δεν ήθελα να είναι άλλη μια αισθητική κατανάλωση της φύσης.

Δομικά πάντως, σε επίπεδο σκηνών και διαλόγων, έχεις πολλά δάνεια από την κλασική αμερικάνικη δραματουργία, από πορείες αυτογνωσίας και μεταστροφής.
Από τη στιγμή που η ταινία είναι μια κλασική αφηγηματική ταινία, με αρχή μέση και τέλος, με κεντρικό ήρωα έναν χαρακτήρα που συγκρούεται, αλλάζει και ούτω καθεξής, περιέχει συγκεκριμένα στοιχεία κάθε κλασικού σεναρίου. Από κει και πέρα εγώ προσπάθησα αυτά τα στοιχεία να τα αξιοποιήσω έτσι ώστε να δημιουργούν δραματουργικά επίπεδα, σαν ρώσικες κούκλες, ώστε να είναι προσιτό στον οποιοδήποτε θεατή. Οι άνθρωποι από την επαρχία βέβαια δεν την είδαν ακόμη!
΄Ηθελα να εφαρμόσω την κλασική αφήγηση, υπονομεύοντάς την διαρκώς.

Πόσο κόστισε η ταινία και τι θα γίνει με τη διανομή;
Η αλήθεια είναι πως πριν το φεστιβάλ δεν κατάφερα να βρω διανομέα – οι ταινίες με μετανάστες και επαρχία δεν έχουν και πολύ καλή τυχη, Ελπίζω μετά το φεστιβάλ να ενδιαφερθεί κάποιος και πιο συγκεκριμένα.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.