• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cineντευξη


Πεμ 23 Νοε 2006

Αλέξανδρος Βούλγαρης




Ο Βούλγαρης τζούνιορ ξέρει ότι για να σκηνοθετήσεις στο σύγχρονο ελληνικό τοπίο θα πρέπει να μεταμορφωθείς... σε αντάρτη. Αυτό πράττει λοιπόν, την ίδια στιγμή που στο «Ροζ» δεν φοβάται να αγγίξει τις πιο ευαίσθητες χορδές του.

Συμφωνείς ότι το σύμπαν του «Ροζ» έχει αρκετές συγγένειες με αυτό της Μιράντα Τζουλάι;
Συμβαίνει το εξής παράδοξο, ενώ είμαι μεγάλος λάτρης του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά και ουσιαστικά με αυτό μεγάλωσα, η ταινία της Τζουλάι δε μου άρεσε. Γενικά, εδώ που τα λέμε, το αμερικάνικο ανεξάρτητο δε νομίζω ότι βρίσκεται πια στα καλύτερά του – δες τι κάνει τώρα ο Χαλ Χάρτλεϊ, για παράδειγμα.
Επίσης, προσωπικά λατρεύω τον Σόλοντζ. Έχω όμως κάποιες ενστάσεις ως προς τη χρησιμότητα, ας πούμε, του να σκηνοθετείς μια ταινία όπως το Storytelling. Αν την δεις, είναι φανερό ότι ο άνθρωπος που την έχει σκηνοθετήσει δεν είναι καλά εκείνη την περίοδο, κι έτσι υποβόσκει τεράστια ένταση ακόμα κι όταν δύο άνθρωποι πίνουν καφέ. Ίσως θα μπορούσα να πω το ίδιο και για τη δική μου ταινία, ότι γυρίστηκε δηλαδή σε ένα χρονικό σημείο που δεν ήμουν καλά και αυτό αποτυπώνεται. Το αστείο, λοιπόν, είναι ότι δε μου αρέσει να βλέπω ταινίες που να περιέχουν παρόμοια προσωπική εμπλοκή με αυτή του «Ροζ»! Κι έχω αποφασίσει να μην ξαναγυρίσω τέτοια ταινία, θα κρατάω άλλου είδους αποστάσεις και κυρίως δε θα πρωταγωνιστώ εγώ. Γι αυτό και ίσως να είχε ενδιαφέρον να γυρίσω τώρα το «Ροζ». Πάντως το ίδιο μου συμβαίνει και με τη μουσική, που ενώ συναισθηματικά είμαι... ζεν, όταν παίζουμε τινάζονται οι φλέβες μου, έχει σπάσει ένα αγγείο στο λαιμό μου και τέτοια τρελά.

Η Ρομάννα Λόμπατς, η μικρή σου πρωταγωνίστρια, την είδε την ταινία;
Η ταινία γυρίστηκε πριν από τρία χρόνια, και νομίζω ότι από τότε η Ρομάννα είχε καταλάβει τι συνέβαινε στην ταινία. Και τώρα την είδε και της άρεσε.

Έκανες ντουμπλάζ με τη δική της φωνή ή χρησιμοποίησες ένα μεγαλύτερο κορίτσι;
Έκανα ντουμπλάζ με τη φωνή της 2 χρόνια μετά. Ούτως ή άλλως το ντουμπλάζ το κάναμε για να λειτουργεί σχεδόν σαν αφήγηση, για να αφαιρεί το στοιχείο του χώρου από τη φωνή. Να προσδίδει μια ηρεμία, μια ψυχολογική σταθερότητα. Στην ταινία δεν υπάρχουν καθόλου συναισθηματικές εκρήξεις.

Γιατί το alter ego σου χρησιμοποιεί το όνομα Γκάλης;
Πρώτα απ’ όλα έχω μια πολύ έντονη σχέση με το μπάσκετ, ήταν να γίνω μπασκετμπολίστας παλιότερα. Τώρα αυτό συνδέεται με το γενικότερο ζήτημα της υπέρβασης – όπως όταν ήμουν μεγαλύτερος θα έβλεπα μια ταινία του Κιούμπρικ και θα ένιωθα ότι μου λέει «κοίτα να δεις, μπορείς κι εσύ να γίνεις έτσι», ήμασταν πολλοί αυτοί που πάθαμε το ίδιο στην παιδική μας ηλικία με το Γκάλη. Έχει να κάνει όμως και με την πορεία της Ελλάδας, που άλλαξε σε αμέτρητους τομείς μετά το Ευρωμπάσκετ του ’87. Η ημέρα του τελικού συμπίπτει εξάλλου με το σημείο όπου η μητέρα του ήρωα μαθαίνει ότι έχει καρκίνο.

Πώς γυρίστηκε η ταινία από άποψη μέσων;
Ήθελα πάρα πολύ να κάνω την ταινία και χωρίς καθυστερήσεις, σε μεγάλο βαθμό γιατί ήθελα να προλάβω τη Ρομάννα πριν μεγαλώσει και αρχίσει να αλλάζει το κορμί της. Αυτό θα αναιρούσε κάπως την αθωότητα της σχέσης τους. Είχα αποφασίσει, λοιπόν να κάνω την ταινία σε βίντεο, είχα και την εμπειρία του «Κλαις;» άλλωστε. Μέχρι που μια μέρα ο φωτογράφος μου έριξε την ιδέα να το κάνουμε σε φιλμ. Εγώ πείστηκα, οπότε πήγαμε και αγοράσαμε ληγμένα φιλμ, βρήκαμε κάτι ρετάλια από διαφημιστικές εταιρίες και βάλαμε μπρος. Τελικά η όλη διαδικασία είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και επέβαλε την ανάπτυξη μιας έντονης σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα σε μένα και τον φωτογράφο μου, από τη στιγμή που έπρεπε να παίζω ο ίδιος. Επίσης δεν υπάρχουν οι ευκολίες του ψηφιακού μέσου, οι ηθοποιοί πρέπει να αποδίδουν μερικές φορές με τη πρώτη και δεν υπάρχει περιθώριο για 50 λήψεις. Έχω κατασταλάξει ότι η ευκολία δεν πρέπει να έχει καμία σχέση με την τέχνη, αλλά με τα κομπιουτεράκια που χρησιμοποιούμε για να κάνουμε υπολογισμούς στο σούπερ μάρκετ. Σε επίπεδο χρημάτων, τώρα, όλες οι ταινίες κοστίζουν. Το «Ροζ» κόστισε 20 εκατομμύρια, αλλά το κανονικό του κόστος ήταν 100 εκατομμύρια. Απλούστατα μειώθηκε διότι πολλά άτομα δεν πληρώθηκαν, χρησιμοποιήθηκαν τα ληγμένα φιλμ που λέγαμε και φυσικά χρωστάμε δεν ξέρω κι εγώ σε ποιον. Μας παίρνουν τηλέφωνα και αποφεύγουμε να το σηκώσουμε!


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.