• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Τετ 20 Ιουλ 2011

Loft

Cineυρωπαϊκόν


Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία




Στην περίπτωση του Carlos μιλάμε για μία τηλεταινία που θα μπορούσε να σταθεί επάξια και ως κινηματογράφος. Κινηματογράφος έξι ολόκληρων ωρών! Έτσι άλλωστε προβλήθηκε πριν από δύο χρόνια στις Κάννες η συγκεκριμένη ταινία. Με έναν φοβερό Edgar Ramirez και έναν Olivier Assayas ακόμα καλύτερο. Να ένας καλός λόγος για να μιλήσει κανείς για τα θετικά της τηλεόρασης. Παρά την καθημερινή της φθορά και τη συνεχή, εσκεμμένη ή μη, κακοποίησή της, υπάρχουν στιγμές σαν και αυτή που σε κάνουν να πιστεύεις ότι μερικά πράγματα δεν έχουν χάσει την αξία τους, παραμένοντας αναλλοίωτα μπροστά στον συνεχή ευτελισμό των ηθών. Στην Ευρώπη του σήμερα, είναι σύνηθες το φαινόμενο, μεγάλες εταιρείες να επενδύουν σε πλούσιες τηλεοπτικές παραγωγές. Ο Assayas, αδικημένος από το κινηματογραφικό καθεστώς που αρνείται με χίλια δυο προσχήματα να δεχτεί τα οράματά του, εισάγει πραγματικό σινεμά στην μικρή οθόνη και τελικά την απογειώνει. Το δικό του δημιούργημα, σε αντίθεση με τον αδικημένο Soderbergh (Che), έτυχε διαφορετικής αποδοχής από τους παγκόσμιους διανομείς και κατάφερε τελικά να βρει χώρο στην τηλεόραση αλλά και σε κάποιες κινηματογραφικές αίθουσες.

Η ιστορία του τρομοκράτη Κάρλος χωρά αμφισβητήσεων, ποικίλων ερμηνειών και πολλαπλών εξηγήσεων. Ακόμα κι αν τα στοιχεία εναλλάσσονται μεταξύ της μυθοπλασίας και της πραγματικότητας, ενθουσιώδους μπλογκμπαστεριάς και συμβατικής σινεφίλ παραγωγής, ακόμα και αν η τηλεταινία του Assayas αγγίζει λεπτά πολιτικά ζήτημα, θίγοντας εν ζωή (πολλές φορές σε κρίση) και προσφάτως θανόντα πρόσωπα, κυρίως όμως την πολιτική αξιοπιστία μεγάλων φυσιογνωμιών, δεν μπορείς παρόλα αυτά παρά να υποκλιθείς στην σεναριακή αρτιότητα του φιλμ, στην σκηνοθετική ποιότητα του Γάλλου σκηνοθέτη, που αναζητά και διεκδικεί συνεχώς καινούργια πράγματα. Είναι αδύνατον να προσάψεις κάτι στο κομμάτι της οπτικής δόμησης, κυρίως δε στη χειρουργικής ακριβείας σκιαγράφηση της προσωπικότητας του Κάρλος. Ενός ανθρώπου που πούλησε τα ιδεώδη του για χάρη της προσωπικής του δόξας.

Ο Κάρλος απέκτησε το ψευδώνυμό του από τον λατρεμένο «επαναστάτη», είδωλο για εκατομμύρια ανθρώπους στη Βενεζουέλα, τον Πρωθυπουργό Καρλο Πέρες, που προέβη σε ριζικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις σε πολλούς τομείς της χώρας του, ανακατανέμοντας τον πλούτο και βοηθώντας σε μεγάλο βαθμό την κατώτερη κοινωνική τάξη και τους φτωχούς. Σε αντίθεση όμως με τον τρομοκράτη Κάρλος δεν είχε για όπλο του τη βία. Ο Κάρλος, κατά τη διάρκεια της επαναστατικής του πορείας, παρερμήνευσε την λέξη «επανάσταση» και επινόησε μία τακτική βίαιης επιβολής των σχεδίων του, κρυμμένη πίσω από τη μανιέρα του επαναστατικού αγώνα, στιγματισμένη συνάμα από προσωπικό εγωισμό και ματαιοδοξία. Μια ματαιοδοξία που τον οδήγησε σταδιακά στην πτώση, αφήνοντας για παρακαταθήκη στους νεότερους, ένα όραμα και κάποιες αμφίρροπες, διάσπαρτες σκέψεις στην αναφορά του ονόματός του.

Ο Assayas στο πρώτο μέρος μας εισάγει στον εσωστρεφή κόσμο του επαναστάτη Κάρλος, που κινητοποιείται για την υπεράσπιση του Αραβικού κόσμου. Δρα ως άλλος Τσε και με αυστηρή πολιτική γλώσσα προσπαθεί να ανατρέψει καταστάσεις. Με την ρεαλιστική αποτύπωση της εποχής, τις ξεκάθαρες δευτερεύουσες παρουσίες και την ψυχολογικής διερεύνησης κινηματογράφηση, θα αποδημήσει την προσωπικότητα του, θα την αποκωδικοποιήσει και στο σημαντικότερο χρονικό κομμάτι, θα αποκαλύψει τις βαθύτερες σκέψεις ενός ανθρώπου που από απλός αντάρτης και αντιστασιακός έγινε δολοφόνος.

Το δεύτερο μέρος, περισσότερο επεξηγηματικό, μυθιστορηματικό ως προς την απόδοση της ομηρίας των Υπουργών Πετρελαίου του Κόσμου -διαρκεί μία ώρα!- θα αποτελέσει ουσιαστικά τον επίλογο όσων διαδραματίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια και καταγράφηκαν ήδη στο πρώτο μέρος. Θα καταστεί, εντούτοις χλιαρό στην μελέτη προσωπικοτήτων και θα στηριχθεί σε αποσπασματικές αναφορές για την τύχη όλων των προσώπων που παρέλασαν από τη ζωή του Κάρλος. Ταυτόχρονα αποτυπώνεται η επιθυμία του ήρωα για αυτόνομη δράση στο χώρο της τρομοκρατίας, πάντα με τη δικαιολογία της επανάστασης, για να οδηγηθεί τελικά ο θεατής, κάπως επιδερμικά, στην αναφορά - κρίση ότι η αρωγή της Συρίας αποτέλεσε εφαλτήριο για μία ανεξάρτητη, εγκληματική καριέρα. Από εκεί, θα ακολουθήσει ένα πιο βατό, στρωτό, ψυχολογικό, τρίτο μέρος χωρίς διακυμάνσεις στη θεματική, δομημένο πάνω στην διαδρομή ψυχοσωματικής κατάπτωσης του μεγάλου τρομοκράτη.

Αυτό που θα στραφεί εις βάρος του δημιουργού είναι η απόλυτη, κοφτή μετάβαση από τη δράση στο καθαρόαιμο ψυχολογικό κομμάτι (από το δεύτερο μέρος και μετά). Παρόλα αυτά ο σκηνοθέτης με την αφηγηματική ευγλωττία που τον διακρίνει, απορροφά τον θεατή στην κινηματογραφική αποτύπωση του οράματός του και δεν τον αφήνει ούτε λεπτό από την εικόνα που πλάθει. Καταφέρνει με εκπληκτική μαεστρία, κυρίως με την ακριβή αίσθηση του χρόνου και την υψηλή αισθητική αντίληψη που διαθέτει, να αφουγκραστεί το κοινό και να του προσφέρει ένα επικό πολιτικό σινεμά, δομημένο πάνω σε εικόνες γεμάτες χρωματικές εντάσεις και ποικίλες ιστορικές προεκτάσεις. Ένα σινεμά που συνδυάζει άψογα περιπέτεια και δράση, με τον πολιτικό λόγο, το ιδεολογικό και το βιογραφικό στοιχείο.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/5)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.