• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Τετ 20 Ιουλ 2011

Loft

Cineυρωπαϊκόν


Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια




Μπορεί να έχει την υποστήριξη της zentropa, εταιρίας του Λαρς φον Τρίερ, όμως το σινεμά της Pernille Fischer Christensen, παραπέμπει περισσότερο σε αυτό της Σουζάνα Μπίερ, για την οποία ο Δανός σκηνοθέτης έχει αναφερθεί στο παρελθόν με εμπάθεια. Την Pernille Fischer, τη γνωρίσαμε πριν κάποια χρόνια με την αμφιλεγόμενη Σαπουνόπερά της και αφού μας έδωσε σημεία ζωής μέσα από ένα ακόμα χλιαρό και ασήμαντο υπαρξιακό δράμα (Dansen), επιστρέφει για να επιβεβαιώσει ότι πρόκειται για περίπτωση μίας μάλλον αδιάφορης και άχρωμης δημιουργού με στείρα γλώσσα.

Η Ντίτε είναι μέλος μιας περιβόητης οικογένειας αρτοποιών. Η ίδια είναι μια πολυάσχολη κοπέλα, ιδιοκτήτρια γκαλερί τέχνης. Ετοιμάζεται να μετακομίσει στην Νέα Υόρκη με τον σύντροφό της και η ζωή της μοιάζει χαρισάμενη. Λίγο πριν φύγει, όμως, ο πατέρας της αρρωσταίνει βαριά και η ζωή της Ντίτε χάνει την χρυσή της ισορροπία, αφού θα βρεθεί αντιμέτωπη με κρίσιμα διλλήματα που χρίζουν άμεσα απαντήσεων. Η Fischer είναι η περίπτωση δημιουργού που βραβεύεται σε μεγάλο φεστιβάλ, όμως ακολούθως διαψεύδει τις προσδοκίες που γέννησε. Η ταινία της στέκει μόνο χάρη στην απόδοση των πρωταγωνιστών, ιδίως του χαρισματικού Jesper Christensen που μεταβάλλεται κυριολεκτικά κατά την εξέλιξη της, παρά το γεγονός ότι το μονότονο και στατικό σενάριο δεν τους αφήνει περιθώρια να εξελιχθούν. Ο Kim Fupz Aakeson, γνωστός ευρωπαίος σεναριογράφος, με τον οποίο συνέγραψαν το κείμενο, αποδεικνύει πόσο λανθασμένη είναι η επιλογή να δεις ένα δράμα από τη δική σου μονομερή ιδεολογική μεριά και να χτίσεις έναν κόσμο με αποκλειστικά δομικά στοιχεία την εθνική σου ταυτότητα και την ιδιοσυγκρασία του λαού όπου ανήκεις.

Το σινεμά της Fischer είναι παρωχημένο. Και το φιλμ όσο και αν διαθέτει τα φόντα να εξελιχθεί, υποτάσσεται στην αδυναμία των κειμενογράφων να μπουν στην ουσία των προβληματισμών των ηρώων. Είναι προφανές ότι η δημιουργός μέσα σε μία τετραετία έχασε μέρος της καλλιτεχνικής της ιδιοσυγκρασίας -ή τουλάχιστον αυτή αλλοιώθηκε- και έδωσε μία άλλη, σαφή εθνική νότα στη θεματική της, εμπλουτίζοντας παράλληλα το σκηνοθετικό της ύφος με διεθνή χαρακτηριστικά, όμοια με εκείνα που εκτόξευσαν την καριέρα της Σουζάνα Μπίερ. Η προσωπική προσέγγιση στην αφήγηση των ιστοριών είναι εμφανής, όμως δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, όταν ακούς κάποιον να επαναλαμβάνει από την αρχή μέχρι το τέλος τα ίδια πράγματα. Η ιστορία κάνει κύκλους και οι ανησυχίες των ηρώων της Fischer, ανακυκλώνονται δίχως τα πρόσωπα να αντιλαμβάνονται το πρόβλημα και να καταλήγουν σε λύσεις. Συνεπώς το δράμα κολλάει, φαντάζοντας ικανό να κοπιάρεται εις το διηνεκές. Το μουσικό σκορ παραμένει σαφώς στα συν της ταινίας και κάποιες μικρές στιγμές καθημερινής ανατροπής, δοσμένες από έναν σπασμωδικό αφηγηματικό φιλελευθερισμό, κάνουν τη διαφορά.

Το Μια Οικογένεια είναι το άλμπουμ μίας εύπορης οικογένειας που μοιάζει αμήχανη μπροστά στο κρισιμότερο χρονικό σημείο, στη διαχωριστική γραμμή που διακρίνει δύο παντελώς ανόμοιες εποχές. Αυτό είναι το πορτρέτο μίας κοινωνίας που το βασικό της πρόβλημα είναι θαρρείς ο συμβιβασμός των μελών της στα νέα συμπαντικά δεδομένα. Ένα αναχρονιστικό σινεμά επιφανειακής καταγραφής ανθρώπινων προτεραιοτήτων, με φόντο τις θεσμικές αλλαγές, τις συνέπειες της οικονομικής εξέλιξης και με βασικό θεματικό πυρήνα το χάσμα των γενεών και την (εντός πολλών εισαγωγικών) ηθική και εθιμική κρίση.

Βαθμολογία: 1.5/10 Stars1,5/10 Stars (1.5/5)



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.