• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τρί 04 Οκτ 2005

ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΤΟΣ ΜΗΔΕΝ




Γύρω στις αρχές της δεκαετίας του ’40, το 1942 για την ακρίβεια, οι κριτικοί ανά την Ευρώπη θα έβλεπαν το «Ossessione» του Luchino Visconti ως τον προάγγελο μιας νέας γραφής, που αναγκαζόταν να επαναδιατυπώσει την αισθητική προσέγγιση της κινηματογραφικής αλήθειας. Οι εντυπώσεις ήταν σπερματικές, καθώς η μεγάλη αποκάλυψη θα περίμενε τρία χρόνια ακόμα: η «Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη» σηματοδότησε την γέννηση του όρου «νεορεαλισμός», πατριάρχες του οποίου υπήρξαν ο Rossellini, ο Visconti και ο De Sica.

Από κει και πέρα, αρχίζει το χάος των ατέρμονων θεωρητικών συζητήσεων. Ποια ήταν η πλέον σημαίνουσα υφή του φαινομένου; Ο νεορεαλισμός ξεκίνησε ως μια διαδικασία απόδρασης από τη μουσολινική αισθητική της Cinecitta, για να αποκτήσει στη συνέχεια πολιτικά, οντολογικά και μεταφυσικά πλοκάμια. Πώς να οριοθετήσει κανείς τις θεμελιώδεις αρχές του, όταν μάλιστα κανένας από τους αντιπροσωπευτικότερους δημιουργούς του –με εξαίρεση τον Cesare Zavattini, μόνιμο σεναριογράφο του De Sica- δεν δέχτηκε να υπαχθεί κάτω από αυτήν ταμπέλα (πόσο μάλλον να κωδικοποιήσει ένα ιδρυτικό μανιφέστο); Εντελώς συνοπτικά, οι βασικές φιλμικές στρατηγικές του νεορεαλισμού ήταν τα επιτόπια γυρίσματα, η ανάμειξη επαγγελματιών ηθοποιών με ερασιτέχνες, μια πλοκή που μοιάζει να προκύπτει συμπτωματικά και μια ευρεία χρήση γενικών πλάνων στο στιλ των επικαίρων της εποχής. Ωστόσο, ακόμα και ο σκληρός πυρήνας των νεορεαλιστικών ταινιών (εκτιμώνται στις 16) παρουσιάζουν αρκετές παρεκκλίσεις από τις λειτουργικές αρχές της σχολής.

Ο Rossellini, αυτός ο μέγας ηθικολόγος και καθολικός του νεορεαλισμού, παρουσιάζει με το «Γερμανία έτος μηδέν» τις πρώτες αποσχιστικές τάσεις από ένα ορμητικό κινηματογραφικό ρεύμα που έτεινε να παγιωθεί σε δόγμα. Το εισαγωγικό του σημείωμα ήδη προϊδεάζει τον θεατή με τρόπο διττό: επιβεβαιώνοντας τις ίσες αποστάσεις της αφήγησής του, αλλά και την ίδια τη ρεαλιστική παρατήρησή του ως μια κατασκευασμένη ματιά. Επίσης, η ευχή μιας καλύτερης τύχης για τους νέους στο μέλλον, σε συνδυασμό με τα συνεχή τράβελινγκ σε ερείπια, λειτουργούν ως οριστική προεξόφληση του τραγικού τέλους όταν συναντούν για πρώτη φορά το νεαρό ήρωα: ανάμεσα σε άλλους εξαθλιωμένους βερολινέζους, ο 12χρονος Έντμουντ σκάβει έναν τάφο –τον τάφο του θα ’λεγε κανείς.

Το ξετύλιγμα του σελιλόιντ θα μας αποκαλύψει την περιπλάνηση του Έντμουντ σε ένα τοπίο σεληνιακό, όπου είναι φύσει αδύνατο να φυτρώσει η ελπίδα. Ο Rossellini χρησιμοποιεί τον ήρωά του ως τον καθρέφτη ενός προφανούς ηθικού τέλματος, για να στήσει τελικά την χαρακτηρολογία του εφήβου στα ίδια θεμέλια. Την ίδια στιγμή, αντιπαραβάλλει στις σκηνές ανοιχτού χώρου τη συνύπαρξη της οικογένειας σε ένα νεκροταφείο ζωντανών, μετατρέποντας τα μέλη της σε σύμβολα της μεταπολεμικής Γερμανίας: η κατάσταση του πατέρα προσδίδει τη συνεχή αίσθηση του ψυχορραγήματος, ο εγκλωβισμός του γιου σχεδόν προοιωνίζει το συλλογικό σύνδρομο που κληροδότησε το Γ’ Ράιχ, ενώ η κόρη είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας της γυναικείας εκπόρνευσης.

Τα συστατικά της βαθμιαίας απόδρασης του Rossellini από τα στεγανά του νεορεαλισμού έγκεινται κυρίως σε μια εντονότερη δραματοποίηση του υλικού του, σε μια διαφορετική αντίληψη ως προς την χρήση των φιλμικών χρόνων και του ντεκουπάζ, κι όλα αυτά διαποτισμένα από την κατευθυντήρια γραμμή του εισαγωγικού σημειώματος. Η τελική ευθεία του μικρού ήρωα προς το αδιέξοδο είναι ένα συγκλονιστικό συνταίριασμα με τον κινηματογραφικό ψυχολογισμό. Αυτή ακριβώς η φυγή σε μια γραφή άλλου είδους δεν είναι παρά η άλλη όψη της ανάγκης για φυγή από το μηδέν, η οποία θα επανεγγραφεί στο φινάλε της «Κραυγής». Κάπως έτσι ο Rossellini κουκουλώνει ακόμα και τα επιμέρους αμήχανα σημεία της γραφής του, που υστερεί σε ακρίβεια και ροή π.χ. από έναν «Κλέφτη ποδηλάτων».

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars  (8.5/10)  


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.