• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τετ 30 Νοε 2005

ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ




Οπερατικό, εκκωφαντικό, σπαρακτικό μες στο χάος του ψυχόδραμα, που κατοικεί σε ένα εντελώς προσωπικό σύμπαν. Πέρα από τα είδη (genres), εγκαθιδρύει στιγμιαία το δικό της και το σφραγίζει την ίδια στιγμή, ματώνοντας την καρδιά κάθε στοιχειωδώς ευαίσθητου δέκτη. Παραδέχομαι ότι με στοίχειωσε εξαρχής, και ότι το να εξηγήσω τους επιμέρους λόγους είναι εξίσου άτοπο με την ανατομία… ενός φαντάσματος. Αυτού ακριβώς που η Romy Schneider «ενσαρκώνει» στο φιλμ. Στο ρόλο της ζωής της, είναι μια ηθοποιός που αδυνατεί αν εκφέρει το «σ’ αγαπώ» μπροστά στην κάμερα.

Όποιος έχει κατορθώσει να αφεθεί στη ροή των κινούμενων εικόνων, απαλλαγμένος από συμβάσεις παντελώς ξένες προς τον κινηματογράφο, έχει ήδη αντιληφθεί το πασιφανές: πριν από κάθε άλλη τέχνη, το σινεμά συγγενεύει κατά πρώτο και κύριο λόγο με τη μουσική. Ο Zulawski μοιάζει απόλυτα εξοικειωμένος με την παραπάνω θέση, ευρισκόμενος μόλις στην τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του. Γι αυτό και τα πάντα στο « Σημασία έχει να αγαπάς», μια τραγωδία που προκύπτει από το κλισαρισμένο love story, βρίσκονται σε μια διαρκή θυελλώδη σύγκρουση: η μουσική υπόκρουση με την εσωτερική μουσικότητα, η εκφορά του λόγου με το περιεχόμενό του, το βλέμμα με το σώμα.

Προσέξτε: στην κινηματογραφημένη δράση προστίθενται επικουρικοί ήχοι, «ξεκούρδιστοι», απειλητικοί και μανιασμένοι, άσχετοι φαινομενικά με τα επί της οθόνης τεκταινόμενα. Οι ήρωες κλαίνε και κραυγάζουν αδιάκοπα, βρίσκονται στα πρόθυρα του παραληρήματος, βάφουν τα πρόσωπά τους μόνο για να τα μουτζουρώσουν αργότερα. Γύρω τους, το δυσβάσταχτα βαρύ μπαρόκ σκηνικό. Εντός τους, μια ηλεκτρική κένωση που τους οδηγεί σε ακαριαίες αυτό-διαψεύσεις. Εξάλλου, στο σύνολό της η φόρμα του Ζουλάφσκι μοιάζει με ηλεκτροσόκ για αφελείς και ανυποψίαστους –και όχι μόνο γι αυτούς.

Το παραπάνω σκηνοθετικό tour de force θα ήταν έτσι κι αλλιώς συγκλονιστικό στην κυριολεξία, ακόμη κι αν δε σφιχταγκαλιαζόταν με μια ιδιοφυή σπουδή πάνω στο μεγάλο θέατρο του ζην. Οι δύο τέχνες (η υποκριτική και αυτή της «αληθινής ζωής») αντιπαρατίθενται ευθέως από το διπλής φοράς κάθετο τράβελινγκ της εναρκτήριας σεκάνς, μέχρι το κυκλικό κλείσιμο του φινάλε. Ενδιαμέσως ο Zulawski εικονογραφεί ένα βίαιο σχίσμα και στροβιλίζει τους ήρωές του γύρω από αυτό: η ζωή και το υποκατάστατο, η υπόκριση και η υποκρισία, το θέαμα και η παρατήρηση. Το δίλημμα ενός ήρωα, που σταδιακά γίνεται σαιξπηρικός: «Αν συνεχίσω θα κάνω μεγάλο κακό. Και αν σταματήσω, θα κάνω ακόμα περισσότερο κακό.»

Τελικά, ο Zulawski αποφαίνεται ότι η έξοδος κινδύνου δεν έχει φραχτεί από συντρίμμια και υποδεικνύει το έρωτα ως μοναδική απόδραση από την «δυτικού τύπου» υστερία. Μακάρι να συμπαρασύρει κάποιους, μήπως και διασωθούν από τον σεξουαλικό αυτοματισμό και το τρομώδες παραλήρημα της μοναξιάς.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars  (10/10)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.