• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τρί 13 Δεκ 2005

Ο ΚΥΡΙΟΣ KLEIN




Το δαιδαλώδες, μη ρεαλιστικό παζλ του Joseph Losey ξεκινά από ένα νομιναλιστικό παιχνίδι: στην κατεχόμενη Γαλλία του 1942 υπάρχουν δύο άντρες ονόματι Robert Klein. Ο κεφαλαιοκράτης και ο κομουνιστής, ο τρυφηλός μπον βιβέρ και ο αντιστασιακός. Θα συνδεθούν μέσω μιας δυσερμήνευτης σύμπτωσης… ή μήπως όχι; Ίσως να πρόκειται για την κοινή ιστορική τους μοίρα, Εβραίοι αμφότεροι γαρ.

Μια υπόγεια αρτηρία συνδέει τον «Κύριο Klein» με το ιδιοφυές «Caché» του Haneke, το οποίο θα προβληθεί σύντομα στις ελληνικές αίθουσες. Κρυμμένος ο προκλητικά ουδέτερος ήρωας του Delon, όπως και ο δημοσιογράφος που υποδύεται ο Daniel Auteuil. Από τι; Μα, από την ίδια την ενοχή του οπορτουνισμού τους. Ανάστατοι και οι δυο από μια βουβή απειλή, που ενεργοποιεί απλώς το εσωτερικό σαράκι. Το κυνήγι στο οποίο επιδίδονται θυμίζει σκύλο που τα ’χει βάλει με την ουρά του.

Στην περίπτωση του μεγαλοαστού εμπόρου έργων τέχνης Robert Klein, μια εβραϊκή εφημερίδα στο κατώφλι του σπιτιού του είναι αρκετή. Κεραυνός εν αιθρία: ο ήρωάς μας θα ακολουθήσει το μίτο του μυστηρίου μέχρι το δωμάτιο του Μινώταυρου, όπου τον περιμένει η χαμένη του ιστορικότητα. Μόνο που για το Losey αυτή η τελευταία είναι ανίκητη, ακόμα και έναντι του πιο επιδέξιου στρουθοκαμηλισμού. Ο μαρξιστής Αγγλοεβραίος σκηνοθέτης προεκτείνει τη μεγάλη εβραϊκή τραγωδία σε ένα σχόλιο για τα νομοτελειακά αδιέξοδα του αν-ιστορικού αριβισμού. Εκτός της Ιστορίας μόνο ο Θεός, δηλαδή κανείς.

Το αρχικό νομιναλιστικό παιχνίδι του Losey σύντομα κωδικοποιείται σε ένα γνήσια καφκικό παράλογο, ένα αινιγματικό arabesque όπου η δράση αναστέλλεται ή παρουσιάζει αναίτια χάσματα. Τα πάντα εδώ φλερτάρουν με το μηδέν: ανύπαρκτη η επαφή των σωμάτων, η θερμοκρασία τους καρφωμένη… στο μηδέν της κλίμακας Κελσίου. Μόλις μια βαθμίδα πάνω από την απόλυτη σιωπή οι φωνές και μηδενισμένο το ηχόχρωμά τους. Άλλωστε στον «βαθμό μηδέν» επιθυμεί να εκπέσει και ο ίδιος ο Klein, παρασύροντας εαυτόν σε ένα αβυσσαλέο υπαρξιακό κενό.

Το παράλογο δεν έχει τελειωμό: συνωμοτικά βλέμματα σφίγγουν τον κλοιό, ενώ η ανθρώπινη επαφή υποκαθίσταται από φωτογραφίες, μικρές αγγελίες, αδέσποτα ζώα και πτώματα. Η αλυσιδωτή αντίδραση της απομόνωσης που οδηγεί στην ιδεοληψία, και σηματοδοτείται από ένα μεγαλειώδες πανοραμίκ 180 μοιρών –αφήνω τον θεατή να το ανακαλύψει. Όσο για τις κωμικοτραγικές συμπτώσεις, δεν είναι παρά η επικύρωση της ιστορικής ευθύνης του «ορατού» Klein Νο1: αυτός επέλεξε να βρεθεί στη σκιά του «αόρατου» Klein Νο2 (πιθανολογούμε ότι είναι αυτός που του πουλάει τον ολλανδικό πίνακα) και να πεθάνει «σα σκυλί» (η τελευταία φράση που ξεστομίζει ο Γιόζεφ Κ. της καφκικής Δίκης).

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.