• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τετ 24 Μαϊ 2006

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ!




Είναι τουλάχιστον συγκινητικό να παρακολουθείς το κύκνειο άσμα ενός απόλυτα τρυφερού κι ερωτικού ανθρώπου, τον οποίο περιμάζεψε από τους δρόμους ο André Bazin κι έσωσε δια της αχαλίνωτης σινεφιλίας. Χάρη σε αυτήν την υπερ-συσσώρευση σελιλόιντ στον οξυδερκή εγκέφαλό του, ο Francois Truffaut δε θα μπορούσε παρά να παίξει στα δάχτυλα ολόκληρο το φάσμα του νουάρ και των αμερικάνικων b-movies. Έτσι κι αλλιώς, είχε ήδη αποδείξει στο παρελθόν ότι μια "φτηνή" αφετηρία (όπως η αστυνομική παραλογοτεχνία) αφήνει ελεύθερο το πεδίο για σκηνοθετικά μεγαλουργήματα. Γι’ αυτό και στο "Οπωσδήποτε την Κυριακή", ίσως την πιο πονηρή ταινία της φιλμογραφία του, ξεκινά από ένα απλοϊκότατο στόρι για να του προκαλέσει καίριες ρωγμές.

Εκ πρώτης όψεως, η περιπέτεια ενός απόλυτα αθώου ανθρώπου (Jean-Louis Trintignant) που βρίσκεται κατηγορούμενος για δύο αλλεπάλληλες δολοφονίες και σώζεται μόνο χάρη στο πείσμα και την αυταπάρνηση της γραμματέως του (η Fanny Ardant, πιο υπαινικτικά ελκυστική από ποτέ) αποτελεί έναν παράπλευρο φόρο τιμής στον αξεπέραστο δάσκαλο Hitchcock. Κυριαρχεί, εξάλλου, η ανατρεπτική λειτουργία του χιούμορ, που κάνει τον θεατή περισσότερο συνένοχο ενός "σκηνοθετικού παιγνίου" (νομίζω πως δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από το φινάλε του Dial M for Murder), ενώ ως μοναδικό όχημα επιβίωσης προτείνεται εντελώς ρομαντικά το σχήμα του "ανδρόγυνου".

Οι διαβρωτικές διαθέσεις του Truffaut, ωστόσο, δε σταματούν εδώ. Ολόκληρο το φιλμικό σώμα είναι διαποτισμένο από έναν εντονότατο φετιχισμό: το πόμολο που φεύγει από τη θέση του, το πεσμένο εξάρτημα της φωτογραφικής μηχανής, τα κρυφά σημεία διόδου και ηδονοβλεψίας που ανακαλύπτει η Ardant, η αθάνατη εμμονή του σκηνοθέτη με τις γυναικείες γάμπες και πολλά άλλα. Ο Truffaut μοιάζει επηρεασμένος από την κινηματογραφική θεωρία της εποχής, που είχε προλάβει να κατατεμαχίσει τις ταινίες με τα "θεωρητικά εργαλεία" του μαρξισμού, της σημειολογίας και της ψυχανάλυσης. Παρ` όλο που ποτέ δεν εκδήλωσε κινηματογραφικό ενδιαφέρον για το πρώτο από τα τρία, εδώ προχωρά σε ένα εντελώς ιδιαίτερο σφιχταγκάλιασμα των άλλων δύο πεδίων. Αποφασιστική είναι η συμβολή του φωτογράφου Nestor Almendros, που προεκτείνει τον ύπουλο ερωτισμό του Οπωσδήποτε την Κυριακή!" στο χτίσιμο μιας "μαγικής" φιλμικής γεωγραφίας.

Ως ιδιότυπος συνδυασμός των παραπάνω, αλλά και επιπρόσθετο κωδικοποιημένο παιχνίδι του Francois Truffaut, αξίζει να ανιχνευτεί μια μίνι σπουδή πάνω στη φαινομενολογία: ο δημιουργός γίνεται θεωρητικός της εικόνας που κατασκευάζει, παίζει με την προφάνειά της και προσφέρει ένα ανατρεπτικό ισότοπό της στη συνέχεια του φιλμ. Απαιτείται μια καθ` όλα ευλαβική θέαση της ταινίας για να αντιληφθεί κανείς ότι η ηρωίδα αρχικά υποδύεται και μετά "είναι": ο ερωτικός θεατρικός μονόλογος θα μεταμορφωθεί σε "πραγματική" ερωτική εξομολόγηση, ενώ ο ρόλος της πόρνης θα πάρει σάρκα και οστά μέσα από τη σεξουαλική επαφή. Κάπως έτσι το "Οπωσδήποτε την Κυριακή!", ένα ειρωνικό φορμαλιστικό παιχνίδι που διασκεδάζει με το αμφιλεγόμενο κάθε πρόθεσης και ενέργειας, γίνεται κάτι περισσότερο από αναφορά στο φιλμ νουάρ μέσα από τον ευρωπαϊκό παραμορφωτικό φακό.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.