• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τετ 08 Νοε 2006

ΤΟ ΝΑΚ... ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ




Την περίοδο που ο νέος και οργισμένος Richard Lester βίωνε τα swinging sixties μέσα από την προσπάθειά του να αποτυπώσει το σελιλόιντ τους ξέφρενους ρυθμούς της ζωής των Beatles, θα έφερνε στο βρετανικό σινεμά μια ανανεωτική πνοή αντίστοιχη της γαλλικής νουβέλ βαγκ. Το 1965, κάπου ανάμεσα στα Hard day’s night και Help!, ο Lester θα εγκατέλειπε τα Σκαθάρια για να κινηματογραφήσει τη ζωή μη επώνυμων “mods and rockers” της εποχής. Αντικείμενο της αναζήτησής τους στους δρόμους του Λονδίνου είναι… το «νακ». Κάτι το ασήμαντο και χωρίς νόημα δηλαδή, ένα παιχνίδισμα που μόνο σκοπό έχει να ανάψει την κάμερα και να κάνει τους ήρωες να στροβιλίζονται τρελά. Γι αυτό ακριβώς προτιμώ την ελληνική απόδοση του τίτλου (αντί του αγγλικού The Knack... and how to get it), που αφήνει αμετάφραστη την επίμαχη λέξη και υπονοεί ότι θα μπορούσε να σημαίνει οτιδήποτε.



Για τον Κόλιν (Michael Crawford), έναν συνεσταλμένο και σεμνότυφο δάσκαλο, «νακ» είναι το ανεξήγητο χάρισμα που διαθέτει ο συγκάτοικός του Τόλεν (Ray Brooks) στην κατάκτηση του ενός θηλυκού μετά το άλλο. Εξάλλου η ταινία ξεκινάει με μια παραίσθηση του Κόλιν, όπου ντουζίνες υπερβολικά πρόθυμων γυναικών έχουν συνωστιστεί έξω από την πόρτα του συγκατοίκου του, περιμένουν καρτερικά τη σειρά τους και αφού «εξυπηρετηθούν» υπογράφουν στο βιβλίο επισκεπτριών! Με αυτή τη σκηνή ο Lester, γνήσιος πρόδρομος του βιντεοκλίπ, μας προετοιμάζει για τη μόνιμη τάση του να μεταπηδά σε μη ρεαλιστικές απεικονίσεις. Εκτός από εξωτερικεύσεις σκέψεων, αυτές μπορούν να είναι εκδοχές ενός… εφικτού σουρεαλισμού: ένα κρεβάτι που μετατρέπεται σε βάρκα, για παράδειγμα, ανήκει στη σφαίρα του πραγματικού ή του φανταστικού; Του ποιητικού, θα λέγαμε χωρίς καμιά μεσοβέζικη διάθεση, της γέφυρας δηλαδή ανάμεσα στα δύο, που εκφράζει ταυτόχρονα το αίτημα για μια ποιητική μετάπλαση της πραγματικότητας.

Αυτή η γλυκιά ψευδαίσθηση, ότι ο παλιός κόσμος θα μπορούσε να συντριβεί με πολιορκητικό κριό ένα κρεβάτι, μάλλον δεν άργησε να διαλυθεί σαν σύννεφο καπνού από το μυαλό του Richard Lester. Παρ’ όλα αυτά, πρόλαβε να αφήσει πίσω μια κινηματογραφική μαρτυρία τόσο τολμηρή, ώστε να παίζει μάλλον απροκάλυπτα με την ομοφυλοφιλία ενός εκ των πρωταγωνιστών (του Τομ, που τον υποδύεται ο Donal Donnelly). Τόσο φρέσκια, επίσης, που να τη γευόμαστε ακόμα και σήμερα σαν ένα ποπ σφηνάκι που επιστρατεύει κάποια από τα κωμικά τρικ του βωβού σινεμά. Με το «Νακ…», ο Lester υπέγραψε κάτι σαν τη λονδρέζικη εκδοχή του «Αρσενικό, θηλυκό», δίνοντας τελικά τη μία εκ των δύο κορυφαίων απόψεων πάνω στα swinging sixties – η άλλη όψη του νομίσματος είναι το αντονιονικό Blow-up. Αξίζει να τα δείτε, για να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι εάν «είμαστε σαν τη γενιά του ’60, μόνο περισσότερο απελπισμένοι», όπως ξεστομίζει η θλιμμένη drag queen του Shortbus.

Βαθμολογία:
7.5/10 Stars
7.5/10 Stars
7.5/10 Stars
7.5/10 Stars
7.5/10 Stars
7.5/10 Stars
7.5/10 Stars
 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.