• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Πεμ 30 Νοε 2006

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ




Ο Jean Douchet κάποτε όρισε την κριτική κινηματογράφου ως «την τέχνη του να αγαπάς τις ταινίες», και από αυτή τη σκοπιά είναι βέβαιο πως το «Αντίο φίλε» του Ζαν Ερμάν προσφέρεται απλόχερα για κριτική. Ταινία γεμάτη αντρικούς κώδικες παλιάς κοπής, κατάπικρη και αρκούντως «μελβιλική». Ας προσπαθήσω να μετουσιώσω την αγάπη μου γι αυτήν σε λόγο.

Οι ήρωες του «Αντίο φίλε» κουβαλούν μαζί τους το τραύμα του πολέμου της Αλγερίας, άρα οι ψευδαισθήσεις είναι οριστικά νεκρές και οι ομφάλιοι λώροι με κάθε λογής πατρίδες κομμένοι. Ο μισθοφόρος (Charles Bronson) και ο γιατρός (Alain Delon) της Λεγεώνας των Ξένων επιστρέφουν στην Γαλλία ψυχικά ευνουχισμένοι και δίχως ουσιαστικές φιλοδοξίες. Τους απομένει ο τυχοδιωκτισμός, αλλά και μια αίσθηση καθήκοντος και ανταπόδοσης που οι γύρω τους αδυνατούν να αποκωδικοποιήσουν. Όπως και άλλες ταινίες της εποχής (δες το «Ριψοκίνδυνος, φλογερός και ακαταμάχητος» / “Diaboliquement votre” του Ντιβιβιέ και πάλι με το Delon), έτσι και το «Αντίο φίλε» συλλαμβάνει αρκετές από τις κοινωνικές / ψυχολογικές προεκτάσεις του αλγερινού τραύματος.

Τα παραπάνω μπορεί να μοιάζουν αποτέλεσμα μιας στενά ιστορικής συγκυρίας, αλλά τελικά είναι ενσωματωμένα αφενός στη μακρά παράδοση του γαλλικού φαταλισμού, αφετέρου στο κύμα του γαλλικού νουάρ. Έτσι, ο Ερμάν είναι μακρινός απόγονος του αριστουργηματικού «Λιμανιού των αποκλήρων» του Carne, και φυσικά ευθυγραμμισμένος με την ηρωική απελπισία των ταινιών του Λοτνέρ, του Βερνέιγ και πάνω απ’ όλα του Jean-Pierre Melville.

Το όνομα του σκηνοθέτη του «Κόκκινου κύκλου», του «Χαφιέ» και του «Δολοφόνου με το αγγελικό πρόσωπο» μας φέρνει στο «ζουμί» της απόλαυσης που χαρίζει το «Αντίο φίλε»: η συνενοχή και η συμπαράσταση, η ανδρική φιλία ως ιερή τελετουργία και αδιάσπαστος κώδικας. Ακόμα και ο Wenders (του «Αμερικάνου φίλου») θα συμφωνούσε ότι το «έγκλημα» και το παιχνίδι της παραβατικότητας δεν είναι παρά η αφορμή για ένα προσωρινό ξεγέλασμα της μοναξιάς. Ίσως και μια αναμέτρηση του καθενός με τα προσωπικά του όρια, ένα ρίσκο για τη χαρά του ρίσκου, σαν τα κέρματα που ρίχνει ο Bronson στο γεμάτο ποτήρι. Ο Ερμάν γνωρίζει πολύ καλά τι πρέπει να αναδειχθεί από την αστυνομική ίντριγκα του σεναρίου που έχει στα χέρια του και ρυθμίζει αναλόγως το ντεκουπάζ και τους χρόνους των σκηνών - η βαρύτητα δίνεται στη λατρεία του περιττού, των λεπτομερειών που συνθέτουν την βουβή επικοινωνία των δύο αντρών. Στο φινάλε, και σαν εναλλακτική πρόταση στην τραγικότητα που συνήθως προτείνεται από τον Melville, ο Ερμάν θα μεταμορφώσει μια ατάκα του Bronson σε κραυγή βασανιστική και ακατανόητη, γεμάτη πίκρα για τις χαμένες ουτοπίες.

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars (8.5/10)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.