• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Πεμ 22 Φεβ 2007

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΗ




Το Βερολίνο ξανά και ξανά, κολασμένο και στοιχειωμένο από τον διχασμό του (βρισκόμαστε στο 1981). Και η ηρωίδα της Isabelle Adjani, από το πρώτο πλάνο αδύναμη να χωρέσει στο κορμί της, να συμβιβάσει τις παρορμήσεις της με τη λογική. Χωρίς πρόλογο και εισαγωγές, ακριβώς όπως αυτό το κείμενο, έχουμε εισέλθει στο μπαρόκ και εξωφρενικά υπερβολικό σύμπαν του Andrzej Zulawski. Ο οποίος με το «Σημασία έχει να αγαπάς» είχε ήδη υποδείξει μια έξοδο κινδύνου (αντιγράφω από παλιότερο Cinευρωπαϊκό) «από τον σεξουαλικό αυτοματισμό και το τρομώδες παραλήρημα της μοναξιάς». Στο Possession, που σημαίνει «κτήση», δηλαδή αυτό που συμβαίνει σε «μια γυναίκα δαιμονισμένη», θα καταδείξει σε όλο τους το φρικιαστικό μεγαλείο τις συνέπειες του… να μην αγαπάς. Αυτές θα συμβολίσει μέσω μιας τερατογένεσης που ξεφεύγει από αμιγώς ρεαλιστικά, αλλά και υπερρεαλιστικά επίπεδα ανάγνωσης της ταινίας: μπορούμε απλώς να πούμε ότι τα ευρήματα του Zulawski απλώνονται σαν καρκινώματα στο φιλμικό πεδίο μέχρι να φωλιάσουν στη συνείδηση του θεατή, κι ακόμα πιο βαθιά.

Καρκινικό το όνομα της ηρωίδας: Άννα. Φαύλο όπως και ο ψυχισμός της. Με απροσδιόριστη αρχή και τέλος, που μπορεί να διαβαστεί και ανάποδα, όπως και η ίδια η αφήγηση της ταινίας. Τι συμβαίνει όμως με την Άννα; Τι τη σπρώχνει πέρα από τα πλέον αδιανόητα όρια της έκστασης, μακριά από νόμιμο σύζυγο και παράνομο εραστή;

Καρκινικό και το τέρας που την περιμένει στο τέρμα (;) του δαιμονικού κρεσέντου της. Ή μάλλον μπορεί να εκληφθεί ως τέτοιο, ως ένα ψυχοσωματικό σύμπτωμα που παίρνει σάρκα και οστά. Και ακριβώς εκεί μπορούν να σωρευτούν ένα σωρό άλλες προεκτάσεις, πολιτικές και μεταφυσικές. Μια γυναίκα που δε μπορεί να αγαπήσει και να αγαπηθεί, μια πόλη δεν αγαπά και μοιάζει με κολαστήριο, ένας θεός που δεν αγαπά επειδή απλώς απουσιάζει (ας μην ξεχνάμε ωστόσο ότι ο Ζουλάφσκι είναι ένας ιδιόρρυθμος, αλλά φανατικά πιστός καθολικός).

Καρκινική, όπως επισημάναμε ήδη, και η αφήγηση που επιλέγει ο Zulawski. Διότι εδώ οι όροι του παιχνιδιού έχουν αλλάξει, και η έξοδος κινδύνου είναι πια οριστικά φραγμένη. Άρα ο σπόρος του «κακού», άπαξ και έχει καρποφορήσει, θα αναπαράγεται αέναα. Πώς είπατε; Ποιο είναι το εν λόγω «κακό»; Δύσκολο να αποφανθεί κανείς με σιγουριά, τη στιγμή που ο Zulawski θολώνει τα μάτια μας με ένα ρευστό μπαρόκ κομψοτέχνημα και βουλώνει τα αυτιά μας με κραυγές ανυπόφορες αλλά σε μαεστρική ενορχήστρωση. Παρόλα αυτά τούτη εδώ η «δαιμονισμένη γυναίκα» (η Isabelle Adjani σε ερμηνευτική ιερή μανία), ένα από τα εκλεκτότερα θηλυκά του «ζουλαφσκικού» ρεπερτορίου, θα μπορούσε να κατηγορηθεί και ως τέκνο ιδεολογικής σύγχυσης. Αλλά για να της απαγγείλετε το κατηγορητήριο, θα χρειαστείτε αρκετή ώρα μέχρι να ξαναβρείτε τους κανονικούς σας σφυγμούς, πιστέψτε με.

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars (8.5/10)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.