• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τετ 18 Απρ 2007

ΕΝΑΣ ΠΟΛΥ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ




Στα βαθιά, θολά νερά της έννοιας του "ήρωα" προσπάθησα να τσαλαβουτήσω την περασμένη εβδομάδα με την "Στρατηγική της αράχνης", και εκεί επανέρχομαι με το "Ένας πολύ διακριτικός ήρωας" του Jacques Audiard (1996) - ίσως να είναι πιο ρηχά αυτήν την φορά, αλλά οι τσούχτρες της ειρωνείας παραμονεύουν υποβρυχίως. Θέλετε περαιτέρω αντιστοιχίες με το φιλμ του Bertolucci; Ο Audiard μας βάζει ψύλλους στα αυτιά, με τις πρώτες σκηνές που θα πιάσουν τον αφηγηματικό μίτο από την άχαρη νιότη του "διακριτικού ήρωα": η επιδεικτικά πονεμένη χήρα μητέρα του να κλαίει και να οδύρεται για τον, ήρωα του Α` Παγκοσμίου, μακαρίτη σύζυγο, ο μπόμπιρας να ακούει από τους συνομηλίκους του ότι τα μεγαλύτερα ανδραγαθήματα του μπαμπάκα του δεν ήταν παρά κάτι ξεγυρισμένα μεθύσια.

Κυνισμός για τις υστερόβουλες φανφάρες ενός επινοημένου ηρωισμού από το ξεκίνημα, λοιπόν, μόνο που η συνέχεια δεν στέκεται ούτε στιγμή σε έναν διδακτικό αντίποδα: απλούστατα, ο μικρός Αλμπέρ Ντεούς (τυχαία η συγγένεια του επιθέτου με το λατινικό όνομα του "θεού";) θα χωνέψει έστω και ασύνειδα το μάθημα του γονεϊκού ψεύδους και θα το αναγάγει σε ύψιστη τέχνη. Μέσω δουλειάς κοπιώδους και όχι ενός ουρανοκατέβατου ταλέντου θα μετατραπεί σε χαμαιλέοντα. Θα υποδυθεί τον συγγραφέα, τον ήρωα της αντίστασης, τον πολύπειρο εραστή. Θα διαχυθεί στις συνειδήσεις των συγχρόνων του ως φήμη και θρύλος γεμάτος αντιφάσεις, αφού προηγουμένως άδειασε τον εαυτό του και τον επινόησε από την αρχή ως Τρίτος Άνθρωπος. Και θα τα βρει μπαστούνια, μας λέει ο Audiard, μονάχα όταν σταθεί γυμνός απέναντι στον έρωτα. Έτσι είναι εάν έτσι νομίζετε.

Αυτά τα ολίγα ως προς τον μύθο του φιλμ, που εκκινεί από την ηδονογόνο φαντασίωση που είχε πυροδοτήσει και τον "Μακαρίτη Ματία Πασκάλ" του Pirandello, για να την παραγεμίσει με μια σειρά υποκρίσεων καθαρά κινηματογραφικών. Ο Αλμπέρ Ντεούς (ιδανικός ο Mathieu Kassovitz), συνεπώς, δεν διαπερνά μόνο την φλεγόμενη ζώνη του 20ου αιώνα, αλλά και την χώρα των θαυμάτων όπου κατοικούν τα κινηματογραφικά αρχέτυπα. Χωρίς αμφιβολία, η σινεφιλία είναι η ουσιαστική μήτρα αυτού του "Πολύ διακριτικού ήρωα", και μόνο κατά δεύτερον η ιστορική ειρωνεία. Θα λέγαμε μάλιστα ότι η δεύτερη ξεπετιέται από τα σπλάχνα της πρώτης: ο Ντεούς παρακολουθεί την Ιστορία σα ένα συνεχόμενο τρισδιάστατο τράβελινγκ (ενδεικτική η ανταλλαγή βλεμμάτων με τους λαβωμένους αντιστασιακούς, στην οποία θαρρείς ότι παρεμβάλλεται ένα κινηματογραφικό πανί), ή σαν τις εναλλαγές πολυτελών σκηνικών σε ένα μεγάλο χολιγουντιανό στούντιο.

Και ακριβώς σε αυτό το τερέν, της ταυτόχρονης ειρωνείας προς την "ηρωοποιητική" Ιστορία αλλά και προς τον εκτός Ιστορίας χαμαιλέοντα, είναι που ο Audiard διστάζει - ή απλώς αρνείται - να παίξει μπάλα. Και αφού τυλίγει τη μυθοπλασία του με τον τριπλό μανδύα μιας εξομολόγησης του γερασμένου ήρωα σε πρώτο πρόσωπο (Jean-Louis Trintignant), μιας ψευδο-ντοκιμαντερίστικης έρευνας (ολοφάνερες οι επιρροές του "Πολίτη Κέιν" και ιδίως του "Ζέλιγκ") και μιας ορχήστρας βιολιών, διατάσσει αυθαίρετα με τη μπαγκέτα του τη λήξη αυτού του παραμυθένιου κοντσέρτου ψεμάτων. Κρίμα, γιατί η μπαγκέτα θα μπορούσε να έχει μεταμορφωθεί σε νυστέρι.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.