• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
CineReader


Δευ 12 Νοε 2012

Η τριλογία "Ξύπνα", "Ζήσε", "Φύγε", της Λίζα ΜακΜάν


Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό και κερδίστε ένα αντίτυπο του πρώτου βιβλίου



ΞΥΠΝΑ: Η Λίζα ΜακΜάν φαίνεται να είναι άνθρωπος με ανησυχίες οι οποίες δεν φτάνουν μόνο τα όρια του συνειδητού αλλά τα ξεπερνάνε αγγίζοντας εκείνα του ασυνείδητου. Χρησιμοποιεί ως φόντο της ιστορίας της μια αμερικανική κωμόπολη και η κίνηση αυτή είναι ιδιαίτερα έξυπνη καθώς είναι πολύ πιο εύκολο για την Τζέινι, όχι να εισβάλλει στα όνειρα των ανθρώπων γύρω της αλλά, να μην μπορεί να μείνει αποστασιοποιημένη από αυτά από την στιγμή που σχετίζονται με ανθρώπους που γνωρίζει μια ζωή και συναναστρέφεται καθημερινά. Αυτομάτως έχει μία επιπρόσθετη ψυχολογική επιβάρυνση. Επιπλέον δεν χαρίζει την ικανότητα αυτήν σε οποιονδήποτε νέο αλλά, σε μία κοπέλα η οποία προέρχεται από μία προβληματική οικογένεια κατά συνέπεια, δεν έχει κάποιον που να μπορεί να στηριχτεί πάνω του αλλά προσπαθήσει να τα βγάλει πέρα μόνη της.

Η υπόθεση μπορεί να φαντάζει κάπως μπερδεμένη όμως η γρήγορη αφήγηση και η ελλειπτική σκηνοθεσία της εξέλιξης της ιστορίας ταξιδεύουν τον αναγνώστη με ευκολία σε έναν κόσμο όπου το συνειδητό και το ασυνείδητο βρίσκονται σε μια συνεχή διαμάχη. Η Τζέινι σταδιακά συνειδητοποιεί ότι δεν είναι απλά θεατής στα όνειρα των γύρω της αλλά, κάτι περισσότερο. Δεν έχει μόνο την ικανότητα να παρακολουθεί τις εξελίξεις αλλά να αναλαμβάνει δράση και να βοηθάει όσους ασυνείδητα την έχουν καλέσει ζητώντας απελπισμένα βοήθεια, θέλοντας από κάπου να πιαστούν.Μπορεί να μην σχετίζονται άμεσα με την πραγματικότητα ή έστω, με την πραγματικότητα του παρόντος αλλά με τους καταπιεσμένους πόθους ή φόβους του παρελθόντος που έχουν φωλιάσει στο ασυνείδητο ζητώντας λύτρωση.

Μια ιστορία του φανταστικού που ίσως να μην είναι τόσο παραμύθι όσο δείχνει. Μια ιστορία που μας προκαλεί να σκεφτούμε και να ψάξουμε βαθιά μέσα μας καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα όνειρά μας πηγάζουν είτε από τις μεγαλύτερες επιθυμίες μας, είτε από τους μεγαλύτερους φόβους μας. Όπως και να `χει, πρέπει να είμαστε αρκετά δυνατοί για να τα αντιμετωπίσουμε ή να τα ζήσουμε, ανάλογα με το αν αυτά βρίσκονται στη θετική ή στην αρνητική πλευρά της πραγματικής μας ζωής. Ένα γρήγορο και έξυπνο μυθιστόρημα που αν είχε αποφύγει ορισμένα μικρά λάθη, θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας κάθε τύπου αναγνώστη. Περιμένοντας το επόμενο βιβλίο και ελπίζοντας σε μια καλύτερη διαχείριση υλικού.

ΖΗΣΕ: Η Lisa McMann επιλέγει αυτή τη φορά να μην αφήσει το μυθιστόρημά της να κινείται σε μια σχετική στατικότητα. Οι ήρωές της είναι σαφέστατα πιο δραστηριοποιημένοι, γεγονός που κατά βάση οφείλεται στην συνειδητοποίηση της υπάρχουσας κατάστασης αλλά και στην ανάγκη τους να ξεπεράσουν τις προσωπικές εμμονές και τους φόβους τους, έστω και αν δεν το πετυχαίνουν πάντα. Παράλληλα, οι ήρωές της έρχονται και σε προσωπικές κόντρες αφού η μεν Τζέινι δεν μπορεί να δεχτεί την ανάγκη του Κάμπελ να την προστατεύσει ενώ από την άλλη, ο Κάμπελ δεν μπορεί να καταλάβει την ανάγκη της Τζέινι να μην νιώθει αλλοπρόσαλλη σε έναν ήδη προβληματικό κόσμο και ταυτόχρονα, την επιθυμία της να βοηθήσει ανθρώπους που γνωρίζει, προστατεύοντάς τους με τον μοναδικό τρόπο που εκείνη μπορεί.

Εξακολουθούμε να είμαστε αντιμέτωποι με μια εφηβική ιστορία η οποία όμως στο νέο της αυτό στάδιο αντιμετωπίζει πιο ώριμα τόσο τους ήρωές της όσο και τις καταστάσεις στις οποίες αυτοί εμπλέκονται. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως πρόκειται για δύο έφηβους από προβληματικές οικογένειες, οι οποίοι δεν πρέπει απλά να μεγαλώσουν αλλά και να ξεπεράσουν ένα στιγματισμένο από τρομερά γεγονότα παρελθόν. Φυσικά αυτό δεν είναι εύκολο όταν μπροστά τους έχουν ένα αμφίβολο και επικίνδυνο μέλλον όμως αυτό είναι το κομβικό σημείο της ζωής του όπου ή θα πρέπει να παραδοθούν στη μοίρα που χάραξε το παρελθόν ή να πάρουν δυναμικά τα ηνία της ζωής τους αλλάζοντας και καθορίζοντας οι ίδιοι το μέλλον και τους εαυτούς τους μέσα σε αυτό γρήγορο και ευέλικτο μυθιστόρημα που αντικατοπτρίζει πολλές πτυχές της πραγματικότητας του καθένα από εμάς. Η δραματουργία είναι σαφέστατα αυξημένη σε σχέση με το πρώτο μέρος ενώ η ίδια η ιστορία έχει περισσότερη δράση και γρήγορους ρυθμούς οι οποίοι προς ευχαρίστησή μας όχι μόνο μπερδεμένοι δεν είναι αλλά, εντυπωσιακά ξεκάθαροι και κατανοητοί σε κάθε τους προέκταση. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως αυτή τη φορά δεν μιλάμε για ένα καθαρά μεταφυσικό μυθιστόρημα φαντασίας αλλά, για μια ιστορία η οποία βαδίζει στα χνάρια μιας κάποιας μεταφυσικής λογικής, συνδυασμένη άψογα με την αστυνομική αγωνία μιας καθαρής περιπέτειας.

ΦΥΓΕ: Στο 3ο βιβλίο της σειράς, η Τζέινι βρίσκεται πλέον σε ένα σταυροδρόμι που θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο να ζήσει με το φορτίο που η μοίρα της έχει αναθέσει, θυσιάζοντας ωστόσο ένα μεγάλο μέρος της ζωής της και στο να ζήσει απομονωμένη, μακριά απ` όλους και απ` όσα αγαπάει, να μην ακολουθήσει ούτε για λίγο τα όνειρά της, προκειμένου να κρατηθεί μακριά από τα όνειρα και να μπορέσει να κρατήσει το σώμα της αλώβητο. Πώς μπορεί όμως να κάνει κάτι τέτοιο όταν καμία από τις δύο επιλογές δεν είναι η ιδανική; Και οι δύο εναλλακτικές της είναι τόσο σκληρές και δύσκολες που την οδηγούν σε μια αμφιταλάντευση δίχως όρια, σε μια διαρκή εσωτερική πάλη ανάμεσα σε αυτά που θα ήθελε να έχει και σε αυτά που μπορεί. Ακόμα πιο δύσκολο δε είναι το γεγονός ότι δεν έχει να σκεφτεί μόνο την ίδια και τον σταυρό που θα πρέπει να κουβαλήσει αλλά και όσους βρίσκονται γύρω της. Την αλκοολική μητέρα της που δε θα πάψει ποτέ να την χρειάζεται και τον Κάμπελ, που η αγάπη της για εκείνον είναι πάνω απ` όλα, σκληρή κι επίπονη, μη μπορώντας να ζήσει χωρίς εκείνον αλλά χωρίς να θέλει παράλληλα να τον καταδικάσει στο δικό της μέλλον.

Αν η Τζέινι νόμιζε πως οι επιλογές της είναι ξεκάθαρες και πως θα μπορούσε να συμβιβαστεί με αυτές, έστω και με κάποια δυσκολία, τα πράγματα περιπλέκονται όταν στη ζωή της εμφανίζεται ο Χένρι, ο πατέρας που ποτέ δε γνώρισε. Και αν αρχικά δε θέλει να γνωρίζει τίποτα για εκείνον, το αίμα του που κυλάει στις φλέβες της την καλεί κοντά του κι εκεί ανακαλύπτει μυστικά και αλήθειες που έμειναν χρόνια και χρόνια κρυμμένα και που καθόρισαν το παρελθόν, τη ζωή της αλλά και που προβλέπεται να καθορίσουν το μέλλον της που όλο και πλησιάζει. Έχει δύο ανθρώπους, πρότυπα, που έκαναν διαφορετικές επιλογές. Η κάθε μία μοιάζει να έχει τη δικιά της λύτρωση αλλά και τις δικές της συνέπειες. Και εκείνη πρέπει, οφείλει να διαλέξει, δε μπορεί να πράξει διαφορετικά. Ο κλοιός γύρω της σφίγγει, την κάνει να ασφυκτιά και μαζί με αυτήν, ασφυκτιούμε κι εμείς, μην μπορώντας έστω και νοερά να την συμβουλέψουμε αφού κι εμείς, δεν ξέρουμε τι θα κάναμε στη θέση της.

Η Lisa McMann εμβαθύνει ακόμα περισσότερο στους χαρακτήρες της, σε όλα όσα αυτοί νιώθουν και αισθάνονται, σε όλα όσα λαχταρούν αλλά και σε όλα εκείνα που τους γεννάνε έναν τεράστιο φόβο, μια αμφιβολία και πάνω απ` όλα, ανασφάλεια για το ίδιο το μέλλον και την πορεία της ζωής τους. Η δράση είναι σαφέστατα περιορισμένη σε σχέση με το προηγούμενο βιβλίο της σειράς και αυτό ίσως να είναι και το μοναδικό μελανό σημείο στην όλη υπόθεση. Αντιλαμβάνομαι ότι η συγγραφέας επιθυμούσε πάνω απ` όλα να κάνει μια βουτιά στα βαθύτερα και σκοτεινότερα σημεία του ανθρώπινου νου και της ψυχοσύνθεσής του κάτω από τραγικά πιεστικές συνθήκες, κατανοώ ότι η ιστορία της μιλάει για τις επιλογές του ανθρώπου, το πεπρωμένο του και το όχι πάντα στρωμένο με ροδοπέταλα, μονοπάτι που πρέπει να επιλέξει ωστόσο, δε μπορώ να μην πω ότι κάτι μου έλειψε.

Το "Φύγε" ολοκληρώνει με βαθιά συναισθηματικό τρόπο μια ιστορία η οποία δε μπορεί με κανέναν τρόπο να ξεφύγει από μια τραγική κατάληξη, που παρά τις όποιες μικρές, αισιόδοξες ηλιαχτίδες, κατά βάθος θα στοιχειώσει τόσο τους ήρωες όσο και τους αναγνώστες. Η ζωή δεν είναι εύκολη, ούτε οι επιλογές μας μέσα σε αυτήν όμως είναι βέβαιο ότι οι χαρισματικοί άνθρωποι, είναι κατά κάποιον τρόπο καταδικασμένοι από την ίδια τους τη μοίρα να μην μπορούν να βιώσουν την ολοκληρωμένη και απόλυτη ευτυχία, δε μπορούν να είναι ξεχωριστοί χωρίς να πληρώσουν κάποιο τίμημα. Και να η όλη ιστορία μας αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση, δε μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε στη συγγραφέα ότι είναι ειλικρινής απέναντι στους ήρωές της, τον ίδιο της τον εαυτό αλλά και απέναντι στους αναγνώστες της, αποφεύγοντας να χρυσώσει το χάπι με μια υποτυπώδη λύτρωση που απλά θα αποδυνάμωνε το μήνυμά της.

ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ:
Πολλά ακούγονταν, τίποτα δεν επιβεβαιωνόταν, όχι μέχρι τα τέλη του 2010 τουλάχιστον όπου οι Paramount Pictures και MTV Films αγόρασαν τα δικαιώματα για την κινηματογραφική μεταφορά της τριλογίας. Λέγεται μάλιστα πως για τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν σκεφτεί την Miley Cyrus γεγονός που υποθέτω θα προκαλέσει στον Σταύρο τα ίδια ρίγη που προκάλεσε και σε μένα.
Περισσότερες λεπτομέρειες δεν έχουμε να σας δώσουμε δυστυχώς αφού το project, ναι μεν φαίνεται να είναι στις προτεραιότητες των προαναφερόμενων εταιρειών ωστόσο, λόγω οικονομικής κρίσης, έχει παγώσει και λέγεται πως θα αρχίσει πάλι την δραστηριότητα με το νέο έτος. Για να δούμε...



 
 
<Χωρίς Τίτλο> - Stavros-Ganotis - Δευ 12 Νοε 2012 - 12:21

Είναι αλήθεια, άρχισα να νιώθω κάτι....

 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.