• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 17 Απρ 2003

FINAL DESTINATION




Χαιρετίζω την Ευρώπη των 25 εταίρων και ιδιαιτέρως (ως Ελλαδίτης) την εισδοχή της Κύπρου (μιλάμε για το...πλήρες 63%!) σε μια οικογένεια που έχει κοινό νόμισμα, μια εξωτερική πολιτική, ένα κοινό όραμα και ένα ευρωπαϊκό κεκτημένο (όση συζήτηση κι αν χωράει για το εύρος αυτού). Ναι, ε; Σε ποιό... έργο;

Αποχαιρετώ τους 21 μικρούς Ισαάκ της εγχώριας αυτοκινητιστικής φρικαλεότητας που δεν πρόλαβαν να γίνουν πολίτες (με την ουσιαστική έννοια του “εκλέγειν τε και εκλέγεσθαι”), παρά θυσία στο μολώχ ενός ακύρηχτου πολέμου: Μέσα στους κακόφημους ελληνικούς δρόμους, με οργανωμένη εξουσία- οδηγούς να επιδίδονται εγκληματικά σε συμπεριφορές ομαδικού αυνανισμού.

Ποιά Ευρώπη; Των λαών, δηλ. αυτών που διαρρήδην αντιτάχθηκαν στην...απελευθέρωση του iraqi people, ή των ηγετίσκων –πρωταγωνιστών στο παγκόσμιο κουκλοθέατρο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής;

Ποιά Ελλάδα; Των ολυμπιακών αγώνων με τα ημιτελή – ατελή – αλυσιτελή έργα εντός ΚΑΙ ΜΟΝΟ των αθηναϊκών τειχών; Δε με νοιάζει που έκανα αυτό το διήμερο της Συνόδου Κορυφής δύο...μερόνυχτα για να πάω στη δουλειά μου. Με καίει που δεν μπόρεσα να βρω ικανό λόγο ώστε να πείσω τον εαυτό μου για το εν γένει όφελος αυτού του... ταξιδιού.

Ευτυχώς που υπάρχουν και οι ταινίες να αποδρώ. Cliché μεν, αλλά άπαιχτο standard. Το πρωτάθλημα έχει τελειώσει, είμαστε στο στάδιο της προετοιμασίας, όπου νά’ναι το Μάϊο καταφθάνουν και τα πρώτα blockbusters (X-Men 2 και Matrix Reloaded). Αναπόφευκτα, πρέπει να κάνουμε και το δικό μας ταμείο.

Το να έχει κατακτήσει μια κοινότητα φανατικών cineλλήνων, με μεράκι και προσωπικές θυσίες την πρωτιά στη συνείδηση των ελλήνων χρηστών του διαδικτύου, είναι το δικό μας...κεκτημένο. Δεν είναι όμως η καθημερινή και πλούσια ύλη, οι διαγωνισμοί/δώρα, η δημιουργία των Cine Fans και οι avante premieres – όσο σημαντικά στοιχεία από ποιοτικής πλευράς κι αν παραμένουν αυτά- το ταβάνι της όλης προσπάθειας.

Το cineλληνικό μύνημα πρέπει να φθάσει στον πυρήνα της ελληνικής κοινωνίας. Ο κόσμος που δεν έχει τη δυνατότητα να μας επισκεφθεί στο internet πρέπει να μάθει ότι υπάρχουμε, για να του προσφέρουμε ΔΩΡΕΑΝ ψυχαγωγία και αρωγή στην ικανοποίηση του πάθους του για τον κινηματογράφο. Εταιρίες διανομής, αιθουσάρχες, σκηνοθέτες, ηθοποιοί και άνθωποι του χώρου, πρέπει να κοινωνήσουν με τον αποδέκτη του καλλιτεχνικού προίόντος (= ταινία) που είμαστε...εμείς! Δεν υπάρχει το «εμείς στο Cine και εσείς που μας διαβάζετε». Υπάρχει το «είμαστε κάποιοι από εσάς που πιστεύουμε ότι μαζί μπορούμε να αξιώσουμε την πραγμάτωση της cineματικής δημοκρατίας».

Τα πρόσφατα συλλαλητήρια απέδειξαν περίτρανα ότι ο Έλληνας είναι φύσει αγωνιστής και γενναιόδωρος, αλληλέγγυος, extra large ρε παιδί, όταν θιχθεί το αίσθημα δικαιοσύνης και ανθρωπιάς του. Εδώ έχουμε με πολύ κόπο χτίσει ένα βήμα για όλους τους λάτρεις της μεγάλης οθόνης. Το ζήτημα είναι να σηκωθείτε ΕΣΕΙΣ και να μιλήσετε. Είμαι εδώ και σας περιμένω. Μπορείτε να πείτε αυτό που όλοι σκεπτόμαστε;

Εννέα ταινίες τις προάλλες, επτά βγαίνουν τώρα δα. Τι να πρωτοδεις; (ενόψει πάντα του επερχόμενου πασχαλιάτικου καταιγισμού...) Ζωή να’ χουμε – να βλέπουμε!

1. Roger Dodger - Μαθηματα Γοητειας του πρωτοεμφανιζόμενου σεναριογράφου – σκηνοθέτη Dylan Kidd με τον επιτυχημένα αντιπαθητικό Campbell Scott στην ερμηνεία της (μέτριας ως τώρα) καριέρας του. Αιχμηρό, φρέσκο και έξυπνο , άτεχνο όμως σκηνοθετικά. Ο ορισμός του anti-chick flick (πως λέμε το...αντίθετο του What Women want - Αυτο που θελουν οι Γυναικες;)

2. Swing του τσιγγάνου...αλγερινής καταγωγής Tony Gatlif. Μετά το παροξυστικό Vengo - Βενγκο, ο συμπαθής βομβητής ρυθμικών εικόνων επιστρέφει με ήρωες παιδιά και πάντρεμα εβραίων και αράβων (ως μουσικά ακούσματα, φευ!). Καλά όλα αυτά, μα, Μεγαλοβδομαδιάτικα;

3. Εδώ θέλουμε ...Περασματα απο τον Παραδεισο, δια χειρός Γιαννη Λαμπρου. Η μόνη ταινία από τις νέες (αν και παραγωγής 1999) που διασώζει το κύρος της πασχαλινής διανομής. Άγιον Όρος, κατάνυξη, εικόνες- αγωγοί μυστηριακής άνωσης και απόδρασης από το χωροχρόνο του ένθεν κόσμου. Βραβευμένο ντοκυμαντέρ στο περσινό φεστιβάλ Μόσχας.

4. Άκαιρη διανομή του ακραίου Θα σε δω στην Κολαση Αγαπη μου (1999) του Ν. Νικολαϊδη. Πέρα από τον σχετικό μύθο που συνοδεύει την ταινία, πρόκειται περισσότερο για μια παρέλαση διαστροφής που σα να ξέφυγε από το μαχαίρι του μοντάζ του (θρυλικού) Singapore Sling, και πολύ κακώς βέβαια!

5. Hypercube: Cube 2 - Κυβος 2 για τους πολλούς φανατικούς (και μόνο) της super επιτυχημένης βιντεοκασσέτας (ξέρετε, στα πρότυπα της επιτυχίας –αν και δεν υπάρχει καμμιά σεναριακή σχέση-του Ringu κλπ). Σαφώς ανώτερη παραγωγή – σαφώς κατώτερα αποτελέσματα από την πρωτότυπη του Vincenzo Natali (1997)

6. The Touch - Περιπετεια στην Ακρη της Γης. Πως λέμε η...πανευρωπαϊκή avante premiere του Cine; Δε μπορώ παρά να συμφωνήσω με τους περισσότερους από τους φίλους που το είδαν: Καλή η φωτογραφία (αναμενόμενο) του Peter Pau, καλή η Michelle Yeoh, όμως το υβρίδιο “Indiana Jones συναντά Τιγρη και Δρακο ” απέτυχε τα μάλα. Δεν είναι μόνο η σεναριακή χαλαρότητα και τα δευτεροκλασσάτα ειδικά effects, ήταν κι αυτός ο Ben Chaplin

7. Το καλύτερο για το τέλος:L` Adversaire - Ο Αντιζηλος . Πως γίνεται να κυκλοφορούν μέσα στην ίδια χρονιά δύο έργα με το ίδιο θέμα και να επιτυγχάνουν αμφότερα; Μετά από το –προσωπικά- 2002 ΤΟP 10 Time Out - Ελευθερος Ωραριου , η Nicole Garcia δίνει μια λιγότερο φιλόδοξη εκδοχή μακρύτερα απ΄’την κοινωνική οπτική του Cantet, κερδίζει όμως στην ερμηνεία του... συνήθως υπέροχου Daniel Auteuil (Le huitieme jour - H ογδοη μερα). Η Ενωμένη Ευρώπη εκτός των άλλων αμαρτιών της, κρύβει και συγκλονιστικά δράματα τύπου Rosetta (Darden) και ανθρώπων σαν τον τραγικό μυθομανή – από- ντροπή αντι-ήρωα της ταινίας. Μην τη χάσετε.

Μην χάσετε επίσης και (μιας και είπαμε κάτι και για 2002 ΤΟP 10 λίστες!) τα 2nd Annual Cine.gr Awards. Επιλογές cineργατών για τις δέκα καλύτερες ταινίες της χρονιάς που έφυγε + τα δικά μας oscars. Χωρίς αυτές, το 2002 θα ήταν παντελώς...αβίωτο για τους αποδρώντες εκ της ζοφερής ελληνικής πραγματικότητας που λέγαμε πιο πάνω.

Μεγάλη Εβδομάδα συντριβής και ταπείνωσης έρχεται, κατάσταση όπου έχουμε όλοι μας κάπως κάποτε βρεθεί,

Φέτος εύχομαι να δούμε όλοι μαζί – έστω και για πρώτη φορά-και την Ανάσταση!


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.