• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 17 Ιουλ 2003

I FEEL PREETYYY!


(ΑΣΚΗΣΕΙΣ... ΕΥΦΟΡΙΑΣ)



Τι είναι αυτό που χρειάζεται τελικά ο άνθρωπος για να δηλώνει ευτυχισμένος; Με ποιο τρόπο – έτσι ξαφνικά- ενατενίζει (sic) την πλάση ολάκερη με άλλο βλέμμα, από το γραφείο που μυρίζει καπνό και μουχλιασμένο αέρα, μέχρι τη φάτσα του, που ποτέ δεν είχε σε μεγάλη υπόληψη, τώρα όμως του κάνει κάτι σε…χιλίους καρδιναλίους; Δεν εξηγείται εύκολα αυτό. Μπορεί να είναι καραμπινάτη τρέλα, ίσως πάλι απλά μια αίσθηση (υποκειμενικότατου) μεγαλείου που συγχωρεί και την πιο αμετροεπή αισιοδοξία. Όλα θα πάνε καλά, κι ας ξέρω ότι ανά πάσα στιγμή θα στραβώσουν. Ξέχωρα από το τι ορίζεται ως επιτυχία ή ευόδωση προσδοκιών, η αλήθεια παραμένει τόσο πανάρχαια, όσο και αδιαπραγμάτευτη: Σημασία έχει να…τη βρίσκει –έτσι γενικά- κανείς!

Είναι ντάλα Ιούλιος, καρδιά από κατακαλόκαιρο , και εσύ είσαι πηγμένος στη μπίζνα. Όχι τίποτα χοντρό, το μεροκάματο δηλαδή, στο άγχος να εξασφαλίσεις το –και καλά μόνο- 40% των απολαβών που σε χωρίζει από τον cinάδελφο ευρωπαίο. Τρως το traffic στην κασίδα, απλά σκεπτόμενος – με διαβολικό φλέγμα πραγματικά- ότι τα χειρότερα θα έρθουν όταν θα πάρεις το δρόμο της μεγάλης φυγής 1η Αυγούστου μαζί με ΟΛΟΥΣ τους υπόλοιπους του λεκανοπεδίου. Κακές σκέψεις (αυτομαστιγώματα, ή επέλαση κατά των αλλοφύλων αλά Michael Douglas στο Falling Down και λοιπά παρεμφερή συμπτώματα ), περνούν από τον εσκοτισμένο σου φλοιό, και εκεί που φλερτάρεις επικίνδυνα με το μοιραίο και ακαταλόγιστο…τσουπ! Σου σκάει το παραμύθι!

Τι ποιο παραμύθι! Είπαμε, το θέμα είναι να τη βρεις, όπως τη βρίσκει ο καθένας, με τον δικό του μοναδικό τρόπο δηλαδή (να μην επεκταθώ, το καταλάβαμε όλοι καλά αυτό,ε;) Εγώ τη βρίσκω με δύο πράγματα στη ζωή: To ένα είναι το Cine(μά). Το άλλο είναι μυστικό (μη με πιέζετε, άλλη φορά αυτό!). Όταν βλέπω κινηματογράφο, τον βλέπω παντού: Στο πανί, στη ζωή (το γνωστό “κι όλα γύρω σινεμά” σύνδρομο), στα όνειρά μου. Του ύπνου και του..ξύπνιου τα τελευταία. Όνειρο και σαφής επιδίωξη του Cine είναι εξαρχής η εξάπλωσή του σε μαζική έκταση, ώστε το μήνυμα της cineματικής δημοκρατίας να βρει εφαλτήριο ουσιαστικής διάδοσης. Η ευαγγελιζόμενη εκ μέρους μας ποιότητα δε στέκεται χωρίς την ευρύτητα χώρων μαζικής διακίνησης cineλλήνων.

Το καταφέραμε λοιπόν! Τετάρτη, 30 Ιουλίου, στις 9μμ στο Village Entertainment Park (Ρέντη), στην Αίθουσα 6, προβάλλουμε σε avant premiere το Buffalo Soldiers για... 243 ζευγάρια μάτια μόνο! (Τόση είναι η χωρητικότητα της αίθουσας). Cine Fans, ΣΠΕΥΣΑΤΕ!

Ευχαριστούμε την Odeon για την εμπιστοσύνη της και τα Village Cinemas για τη φιλοξενία τους. Εμείς θα τυπώσουμε περί τις 120 διπλές προσκλήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι υποχρεωτικά πρέπει να φέρετε και την παρέα σας μαζί! Αυτό δεν είναι μόνο ένα σχήμα λόγου, για μας το σινεμά είναι κοινωνικό γεγονός – και μάλιστα πολιτισμικό αγαθό που προσφέρεται ΔΩΡΕΑΝ στο κινηματογραφόφιλο κοινό. Χωρίς κέρδη και συννενοησούλες ένθεν και ένθεν από τους παγκοίνως γνωστούς κήνσορες και θεράποντες της βραδυνής σας εξόδου. Σπάστε το απόστημα. Βοηθείστε το Cine.gr. Είναι το κρισιμότερο ίσως σημείο της ζωής του αυτό, ντάλα κατακαλόκαιρο στην κατά τα λοιπά έτοιμη για φυγή Αθήνα. Όσο για τους εκτός αθηνοκεντρικού κράτους φίλους, δε σας ξεχνάμε. Ετοιμάζουμε (διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;) cineργασία με την Alpha Odeon Cinephiloi από Σεπτέμβριο. Οι Θεσσαλονικείς ειδικά θα χαροποιηθούν ιδιαίτερα από αυτήν. Κοντός ψαλμός λοιπόν…

Εκεί που λέω ότι έχω καλά νέα για να με κρατήσουν μέχρι το Φθινόπωρο…σκάει και η έτερη βόμβα: To Cine.gr στα ραδιοφωνικά ερτζιανά! Δε μπορώ να προκαταλάβω συναντήσεις και οριστικές συμφωνίες αλλά το θέμα είναι πλέον διαδικαστικό. Πιστεύουμε ακράδαντα στο internet, όμως κρίνεται –γινόμαστε κουραστικοί να το επαναλαμβάνουμε αυτό- απαραίτητη η έντυπη – ραδιοφωνική –(και γιατί όχι;) τηλεοπτική παρουσία του Cine, ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη διαδραστικότητα της δουλειάς των εθελοντών cineργατών, δηλ. όλων μας! Προαναγγέλλουμε , ευκαιρίας δοθείσης, την επιθυμία μας για μεγαλύτερη στελέχωση της μόνιμης ομάδας, κάτι που σύντομα θα πάρει και τη μορφή αγγελίας στην κεντρική σελίδα: Μην το αντιμετωπίζετε με δέος, αν κρίνω από την αθρόα συμμετοχή σας στα cine.gr forums, πολλοί από εσάς θα είχατε να προσφέρετε σημαντικές υπηρεσίες στον αγώνα μας, με ένα απλό και γενναιόδωρο ΝΑΙ! (Τα άλλα θα τα βρούμε στην πορεία…)

Εδώ βάζω φρένο ή μάλλον γκαζώνω για να... ξεφυλλίσω τον νέο κυκλώνα εννέα (9) ταινιών που σαρώνει την ελληνική χώρα αυτήν την εβδομάδα:

A Night at the Opera - Μια Νύχτα στην Όπερα των Marx Brothers.

Το απωθημένο μου (βλ. Προηγούμενο Editorial). Δεν το δείξαμε τελικά εμείς (τεχνικοί οι λόγοι), το προτείνουμε ανεπιφύλακτα όμως. Το ζήλεψε ο Chaplin, θα έπρεπε να το είχε ζηλέψει και ο Bunuel, θα συμπλήρωνα εγώ!

The Man from Elysian Fields - Συνοδος Κυριων του George Hickenlooper

Η έκπληξη ανάμεσα στις νέες ταινίες, θαυμάσιο cast με τον σταθερά αξιόπιστο Garcia ως συγγραφέα – gigolo και τον απροσδόκητα εξαιρετικό Mick Jagger σε ρόλο προαγωγού! Πικρή υποταγή του πνεύματος στην ύλη, τοιουτοτρόπως και η τελική σεναριακή προσγείωση στη hollywood αισθητική.

Elsker dig for evigt - Ανοιχτες Καρδιες της Susanne Bier

Το καλύτερο Δόγμα είναι το μη Δογματικό. Σπαρακτικά ανθρώπινες ιστορίες έλλειψης και ενοχής, με την ευπρόσδεκτα ενοχλητική αίσθηση ότι αυτά...συμβαίνουν (και σε εμάς). Η στόχευση δεν είναι μεγαλεπίβολη, η συνολική εικόνα είναι όμως λίαν ικανοποιητική (έως συγκινητική)

Carnages - Μικρες Σφαγες της Delphine Gleize

Ταύρος μετά από μάχη μέχρι τελικής πτώσεως στην αρένα, κυκλοφορεί ανά ...τας Ευρώπας σε...τεύχη. Πολύς (και προβλέψιμος) συμβολισμός, κάποια ανάλαφρα gags και μια αποσπασματικότητα μακριά από υψίπεδα Almodovar.
Παίζει και η Chiara (κόρη MastroianniDeneuve) Mastroianni.

Pinero του Leon Ichaso

Πορτορικανός διανοούμενος – παρά τρίχα- hollywood celebrity, με τα γνωστά παρακμιακά βίτσια και την αναμενόμενη κατάληξη κάθε αυτοπυρπολούμενης προσωπικότητας της Τέχνης. Αγνώριστος ο ex- Julia Roberts -toy boy Benjamin Bratt. “The boy can really act!”

Phone Booth - Τηλε...Φονικος Θαλαμος του Joel Schumacher

Πολύς ντόρος και συνεχείς αναβολές (εύλογο, λόγω θέματος) της ταινίας. Βιρτουοζιτέ από τον Schumacher, παντελής σεναριακή αναξιοπιστία ως προς το μήνυμα, δεν με πείθει με... την καμμία ο Colin Farrell ως ο νέος mega star. Δυνατό μοντάζ και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μια ευσύνοπτη διάρκεια (80΄) για περιπέτεια.

The Emperor` s Club - Η Λεσχη των Αυτοκρατορων του Michael Hoffman

Δεν είναι Dead Poets Society - Ο Κυκλος των χαμενων Ποιητων, ούτε το To Sir With Love. Έχει μια πολύ αξιόλογη ερμηνεία από τον Kevin Kline, ο οποίος φαίνεται ότι έχει πέσει στην ίδια λούμπα με τον Robin Williams, παίζοντας σε one-man-show αδιάφορων σκηνοθετών.

2 Fast 2 Furious - Οι Μαχητες των Δρομων 2 του John Singleton

Και μόνο ότι η πρώτη ταινία έβγαλε στο κουρμπέτι τον μυώδη ατάλαντο Vin Diesel είναι αρκετό να τη ρίξει στα τάρταρα της cineματικής κριτικής. Κρίμα το ντεμπούτο του Singleton (Boyz in the Hood). Η διαφορά εδώ είναι ότι ο τίτλος προσφέρει όσα υπόσχεται. Κι αυτό για κάποιους αρκεί και περισσεύει. (Κάτσε και θα δεις την Πέμπτη Μανόλη Βόζαλη!)

Shanghai Knights - Οι Ιπποτες της Σαγκαης του David Dobkin

Έχει πλακίτσα ο Owen Wilson, ενώ για τον Jackie Chan το μόνο που αρκούμαι να γράψω είναι το ότι αυτός, η Άντζελα Δημητρίου και ο Arnie Schwarzenegger έχουν ένα κοινό: Τους έχει δικαιώσει ο χρόνος και η εμπορικότητά τους στη συνείδηση του ευρέως κοινού. Σας κάνει αυτό; Προσωπικά όχι, όμως, είπαμε…

Σημασία έχει να…τη βρίσκει (τελικά) κανείς!


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.