• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 22 Ιαν 2004

OSCAR FEVER




«Είχε παλιόκαιρο τη μέρα που σε γνώρισα», «Έξω κάνει κρύο (καιρός για τρίο) και με έχει πιάσει μια στενοχώρια» και άλλα τέτοια καταχαρούμενα στιχάκια. «Εδώ χιονίζει, εδώ...χιονάει» και γλυκό, αγαπησιάρικο mood σε προσωπικά τηλεφωνήματα. Στο γραφείο δεν παίζει delivery («Μην παραγγείλεις σήμερις από το Προδόρπιον γιατί ώσπου (εάν...) έρθει θα γίνει... επιδόρπιο»). Στην Πάρνηθα θες teleferique, στην Αθήνα οσονούπω έλκηθρον. Η χώρα παραλύει again (σα να μην έφθαναν οι εκλογές από μόνες τους) και κάπου εδώ τίθεται απαιτητικό και οργίλο το ανθρωπινό ερώτημα: Να παίξω πλακωτό με την τηλεοπτική βαρεμάρα ή...

Exactement! Να πας σινεμά φίλε μου, να φύγεις νωρίς από τη δουλειά αγκαζέ με την παρέα σου και να αφήσεις κρύο, έγνοιες και προεκλογικές υποσχέσεις κάτω από το κάθισμα της αίθουσας. Παραδώσου στην κινηματογραφική εικόνα, αυτήν που λέει πάντα την αλήθεια. Σε αντίθεση με τον life style προεκλογικό αγώνα, πλήρη εικόνων ανερμάτιστων, που επιβεβαιώνουν το Godardικό ρηθέν: «Μας βομβαρδίζουν με εικόνες, γιατί δεν έχουν να πουν τίποτα!». Αυτό με πάει όμως και κάπου αλλού, στο ζητούμενο κάθε θεατή, το απλό – και συνάμα δυσκατόρθωτο - θέλω του: Η εικόνα να παντρεύεται την καρδιά και το μυαλό του (με αυτήν ακριβώς τη σειρά), να του δώσει έναυσμα συζήτησης, να κερδίσει το βραβείο της αισθητικής του προτίμησης.

Περί βραβείων ο λόγος και όλα τα βλέμματα στραμμένα μέχρις...αλληθωρίσματος προς τα φετινά Oscars. Τό χω ξανα(μανά)γράψει, we may love them – we may hate them, but we just can`t live without them! Ποτέ δεν έπαψε να είναι ο κυρίαρχος θεσμός στην παγκόσμια κινηματογραφική βιομηχανία, ο μοναδικός επιτακτικός λόγος για μια (μεγάλη) μερίδα κοινού που θα το σπρώξει να επιλέξει μια ταινία. Έστω και για να τη...θάψει! Ειδικά για όσους εξ` ημών έχουμε αναπτύξει μια σαδο –μαζό σχέση με το όλο θέμα, υπάρχει μετά από 7,5 και πλέον δεκαετίες μια σημειολογία, με όλες τις πολιτικές, καλλιτεχνικές ή κουτσομπολίστικες προεκτάσεις που μας ιντριγκάρει αφάνταστα...

...Ε, γι` αυτό λοιπόν κι εμείς πήραμε την πρωτοβουλία να φέρουμε κοντά σας την Απονομή! Εξηγούμαι (βλ. αντιγράφω από το σχετικό δελτίο τύπου):

Για Πέμπτη χρονιά, ο Όμιλος Κινηματογραφικών & Πολιτιστικών Χορηγιών Λ. Αντωνόπουλος, οργανώνει τον 5ο Μαραθώνιο Ταινιών Υποψήφιων για OSCAR το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2004. Σε μια ταυτόχρονη εκδήλωση στους κινηματογράφους ATTIKON RENAULT, ΑΠΟΛΛΩΝ και ASTOR , από τα μεσάνυχτα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, σας προσκαλούμε να απολαύσετε τις ταινίες που θα είναι υποψήφιες στις «μεγάλες» κατηγορίες. Η βραδιά θα αποτελέσει την ευκαιρία για ένα υπέροχο κινηματογραφικό πάρτυ, με ζωντανή μουσική, happenings, διαγωνισμούς, δώρα και πολλές εκπλήξεις.

Το Cine.gr είναι χορηγός επικοινωνίας του μεγάλου οσκαρικού event. Δε σταματάμε όμως εκεί. Κλείσαμε και το Free2Go Club22, όπου , με την ευγενή συγκατάθεση του Filmnet, θα έχουμε Live αναμετάδοση της Απονομής για όλους τους Cine Fans! Αυτό θα είναι το επιστέγασμα μιας μεγάλης προσπάθειας (από το ΜΟΝΑΔΙΚΟ site στη χώρα που διοργανώνει τέτοια events) που ξεκινάει από μια σειρά άρθρων - Oscarwatch (βλ. αναλύσεις, προγνωστικά, περιφερειακά βραβεία ενώσεων που μπορούν να επηρεάσουν τους τελικούς νικητές σε ΚΑΘΕ κατηγορία), και φυσικά, επιθυμεί και τη δική σας συμμετοχή! Πως; Λίγη υπομονή ακόμη (ε, Oscars χωρίς αγωνία γίνονται;)


Κάντε όρεξη λοιπόν, με πέντε ταινίες αυτήν την εβδομάδα, η κορυφαία εκ των οποίων μάλιστα, διαθέτει αυτό που οι ταπεινοί οσκαρολάγνοι ονομάζουμε “oscar caliber”:

5. The House of 1000 Corpses - Το Σπιτι με τα 1000 Πτωματα
Μια Cult ταινία έχει ένα θετικό και ένα αρνητικό. Το θετικό είναι ότι λόγω θεματολογίας, ύφους και αισθητικής δεν αντιμετωπίζεται με συμβατική κριτική. Oυουπςςς, νομίζω ότι μόλις έγραψα (και) το αρνητικό στοιχείο ενός Cult δημιουργήματος! Ο cool hard rock τυπάς ονόματι Rob Zombie, ήρθε από το πουθενά (με ξεκάθαρες αναφορές στα απαράμιλλα 70s ιταλικά slashers) και έστησε μια απειλητική παρωδία του είδους που ικανοποιεί τον πιστό fan του genre. Με τους υπόλοιπους (την πλειοψηφία των θεατών δηλαδή) τι γίνεται; Nada! (Οι μη ενδιαφερόμενοι ας αγνοήσουν το ακόλουθο μήνυμα:) Sorry Jpro, θα στο παίρναμε avant το ταινιάκι, όμως οι τύποι δεν ξέρανε αν τελικά θα το βγάλουν στις αίθουσες! Τι να σου τάξω τώρα; (Ωχ, βλέπω παίζει The Texas Chainsaw Massacre την επόμενη εβδομάδα...)


4. Chouchou
Η χειραφέτηση ενός αλγερινού τραβεστί στο Παρίσι με...τις τρελές! Drag κωμωδία – λίγο –απ’-όλα, (κριτική θεσμών όπως ή εκκλησία, η αστική οικογένεια, η περιθωριοποίηση των μεταναστών και του... σύστριγκλου) που εξαντλείται σε... μπουρδίτσες. Οι Γάλλοι το ετίμησαν κατά μύρια, εμείς...αναπολούμε το Hedwig, ή έστω το Priscila – Queen of The Desert, για το πιο fun του πράγματος.


3. Stuck on you
Το σενάριο του Zombie εξαντλείται στις τέσσερις λεξούλες του τίτλου του. Οι Farelli Bros το διαπράττουν στις τρεις του δικού τους. Nevermind, που θα έλεγε (αν τον αφήναμε) και ο Κουλούρης. Σιαμαίοι αδελφοί (Damon, Kinnear) κατακτούν Hollywood και το (απαραίτητο) κορίτσι. Και τα κάνουν όλα μαζί. Και αυτό είναι και το αστείο της υπόθεσης. Όλα τα λεφτά το cameo της Cher. Πολιτική ορθότης αντί σκατολογικού humor, τρυφερότητα και αιχμές εναντίον του κινηματογραφικού κατεστημένου, με μετριότατο όμως βαθμό στις βασικές ανάγκες που πρέπει να ικανοποιεί μια κωμωδία: Να σε κάνει να γελάσεις.


2. Ματια απο Νυχτα
Ξεκινάω από το αυτονόητο: Σκηνοθέτες σαν τον Χουρσογλου (διαβάστε τη cineντευξη που μας παραχώρησε ΕΔΩ) είναι εντελώς απαραίτητοι στην εγχώρια κινηματογραφία. Έμφαση στο σενάριο (ο Λευτέρης Δημακόπουλος υπήρξε μαζί με το Απ’ το Χιόνι του Γκοριτσας) σημείο αναφοράς για το πως πρέπει να βαδίσει το νέο ελληνικό σινεμά), χαρακτήρες με βάθος, προσπάθεια προσέλκυσης του θεατή που σιχαίνεται το «κουλτουριάρικο» φιλμ. Στο Ματια απο Νυχτα υπάρχουν οι ίδιες αρετές, χωρίς όμως το ίδιο πειστική (ως προς την δραματουργική της ένταση) κινηματογράφηση, ενώ το σενάριο κλείνει συμβατικά και χλιαρά. Βραβευμένο στη Θεσσαλονίκη (δείτε ΕΔΩ και τη cineντευξη της βραβευμένης Εκάβης Ντουμα)


1. House of Sand and Fog
Η πρώτη ταινία του Vadim Perelman. Μια χωρισμένη καταθλιπτική (Jennifer Connelly, ένα Ιρανός μετανάστης με την οικογένειά του. Το σπίτι. Εκείνη το χάνει σε δημοπρασία. Αυτός το αγοράζει. Εκείνη το θέλει πίσω. Μια τραγική ιστορία. Σκληρή και καθηλωτική ταινία, με εκρηκτικές ερμηνείες. Ο Kingsley είναι lock για την υποψηφιότητα. Η Connelly, αν και παίζει καλύτερα και από το A Beautiful Mind, είναι αμφίβολη για την πεντάδα. ΑΝ ήταν στο χέρι μου...


...Βρε δε θα αρχίσω τα Oscar Predictions όπου νά`ναι (έχουμε Χρυσές Σφαίρες την Κυριακή και Υποψηφιότητες Όσκαρ την Τρίτη, για να μην ξεχνιόμαστε!), μαζί με το Σαρλά και το Ζερβόπουλο; ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΕΓΩ, ΑΚΑΔΗΜΙΑ! (Και αυτή, ξέρεις, τώρα...)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.