• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 08 Απρ 2004

Ετοιμάζομαι να φύγω...




...δεν ξέρω ακόμη για πού. Κι αν ξέρω δηλαδή δε θα το πω πουθενά. Έχω ετοιμάσει για μαζί μια βαλίτσα σκέψεις, φρούδες ελπίδες και ανησυχίες. Είμαι πεπεισμένος ότι η φυγή μου δε θα ακολουθήσει κανένα σχέδιο, καμιά έξωθεν παρέμβαση, καμιά «καλή υπηρεσία» διεθνών και μη παραγόντων. Το Cine έπαιξε avantα το Hidalgo - Μ. Τρίτη ανήμερα – και το ψιλόπιασα το υπονοούμενο: Η έρημος είναι κι αυτή μια κάποια λύσις – νοιώθεται. Θα μου λείψει το κορίτσι μου όπως κι εγώ σε εκείνη. Και θα μας αρέσει κιόλας. Δε θα δω τηλεοπτικοποιημένους Χριστούς. Θα Τον ψάξω στην εκκλησιά. Κι αν δεν Τον βρω ούτε εκεί, του στέλνω μήνυμα σε απλή, αποκωδικοποιημένη μορφή. Αφού ανοίξω πρώτα μια μεγάλη παρένθεση.

Paques, Pasqua, Pascua, Paaske, Paasch, Pasg, Pesach, Πάσχα. Σημαίνει Πέρασμα. Του εξολοθρευτή άγγελου (όχι του Bunuel – του άλλου) που προσπέρασε τα εβραϊκά νήπια, αφού τσεκάρισε τον βαμμένο με αρνίσιο (τον καιρό εκείνο οι τιμές των αμνοεριφίων ήταν ακόμη υπό αγορανομικό έλεγχο) αίμα σταυρό έξω από τα σπίτια τους, και καθάρισε τα παιδιά και τα κοπάδια των Αιγυπτίων (βλ. βιβλικό war of the worlds έπος). Σημαίνει Πέρασμα. Των Ισραηλιτών από την αιχμαλωσία στη γη Χαναάν, Γη της Επαγγελίας. Δηλαδή εκεί που ο Θεός έταξε στον Μωυσή. Σημαίνει Πέρασμα. Στη λύτρωση του ανθρώπινου γένους από τα δεσμά της αμαρτίας, με τα Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού. Μάθημα θρησκευτικών τέλος. Για λοιπές απορίες απευθυνθείτε στον πάστορα… Mel Gibson.

Με την Καβάφεια βιοθεωρία όλη η ουσία βρίσκεται…στο Πέρασμα. Θα ήθελα να το αφουγκραστώ μέσα μου αυτό το τσιτάτο, φευ όμως, δεν με καλύπτει. Γιατί αν υποθέσω ότι ξέρω από πού ξεκινώ, καίγομαι να βρω μια επίφαση βεβαιότητας για τον τελικό μου προορισμό. Και το «Δε μένω πια εδώ – ούτε ξέρω που πηγαίνω» (Ν. Πορτοκαλογλου) μου προσδίδει μεν μια αίσθηση road movie γενναιότητας, εξισώνει δε ταυτόχρονα εντός μου το παντού με το πουθενά. Έτσι όμως αρχινάνε και ξεφεύγουν τα…θέματα, οπότε λαύρος αναφωνώ φωνήν μεγάλην (εδώ αρχίζει το αποκωδικοποιημένο μήνυμα που λέγαμε):

Κύριε, απελθέτω απ ‘εμού το…σχέδιον τούτο! 30 χρόνια φτάσαμε, εγώ και η Κύπρος. Κι αν εγώ υπέφερα από…τον εαυτό μου, Εκείνη μαρτυρά από τις συνέπειες πολέμου που δεν έκανε, από ήττα που της χαρίσανε - φίλοι, αδέρφια και σύμμαχοι. Και τώρα το Πέρασμα στην ενιαία και αδιαίρετη Κύπρο έχει έναν εξολοθρευτή άγγελο Ανάν και προχωράει βάσει Σχεδίου. Και όπως τα Πάθη δεν έχουν αξία χωρίς Ανάσταση, έτσι και το επιβαλλόμενο δημοψήφισμα δεν πρέπει να ακουστεί μόνο ως φωνή βοώντων εν τη ερήμω…


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.