• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 28 Απρ 2004

El Crimen del Padre Bartolomeo




"O ορθόδοξος Λαός δεν είναι απλώς ποίμνιο της Εκκλησίας (Παπισμός) ούτε καθαυτό Εκκλησία (Προτεσταντισμός), αλλά ενεργός «φύλακας της Ορθοδοξίας, σώμα της Εκκλησίας»".

«Η παραπάνω θεώρηση του Λαού αποτελεί και την εκκλησιαστική βάση αναγνώρισης ευρύτατων δικαιωμάτων σ` αυτόν, που κατοχυρώνονται τόσο από τους ιερούς Κανόνες όσο και από την Ιερά Παράδοση. Ήδη όπως περιγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων (ΙΕ 12) στην Αποστολική Σύνοδο μετείχε «παν το πλήθος» των πιστών. Ας σημειωθεί μάλιστα ότι οι αποφάσεις ελήφθησαν με τη σύμφωνη γνώμη των αποστόλων, του κλήρου και του λαού. Ο συνοδικός θεσμός της Εκκλησίας έτσι επέβαλε έκτοτε την παρουσία του λαού σε ένα πλήθος Συνόδων στην Αφρική στην Ιταλία. Στην Ελβίρα (305) καταγράφεται δυναμικά η παρουσία του πλήθους ενώ στις συνόδους της Αραουσίκα (529) και της Καλκούτα (789) συνυπογράφουν, ως ισόψηφοι των επισκόπων, οι λαϊκοί.

Εκτός όμως από τη συμμετοχή στη Σύνοδο οι λαϊκοί είχαν το δικαίωμα της συμμετοχής στην εκλογή και τη χειροτονία του κλήρου όλων των βαθμίδων. Η συμμετοχή αυτή έπαιρνε τη μορφή όχι μόνο της απλής διαμαρτυρίας, αλλά και της αναβλητικής αρνησικυρίας, εφόσον οποιαδήποτε διαφωνία λαϊκού στη χειροτονία ή την προαγωγή κληρικού, αν δεν εξεταζόταν επακριβώς καθιστούσε την εκκλησιαστική αυτή πράξη άκυρη.

Συχνά επίσης στην εκκλησιαστική πράξη ο Λαός είναι εκείνος που επιβάλλει με τη θέληση του τη μορφή της εκκλησιαστικής διοίκησης έχοντας το αναφαίρετο δικαίωμα να ζητεί την ίδρυση ή την κατάργηση Μητροπόλεων, Αρχιεπισκοπών, κλπ (π.χ., Αρχιεπισκοπή Πεκίου, Αχριδών 1767).

Δυστυχώς βέβαια, η διοικητική αυτή παρέμβαση ή η απαίτηση του Λαού ποδηγετείται κατάλληλα από εκκλησιαστικούς ή πολιτικούς παράγοντες που επιδιώκουν να εξυπηρετήσουν με τους εκκλησιαστικούς μετασχηματισμούς, κοσμικούς και όχι πνευματικούς σκοπούς (π.χ., βουλγαρική Εξαρχία, 1870). Πρόκειται για το εύλογο τίμημα που πληρώνει ήδη από την ίδρυση της η Εκκλησία, όταν καλείται να συσχηματιστεί με τον ιστορικό χρόνο. Αυτή όμως η κακοποίηση δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για όσους επιδιώκουν (ή επιμένουν) να αποκλείουν τον λαό από τα εκκλησιαστικά διοικητικά όργανα.

Η σπουδαιότητα αυτής της θέσης, που πιθανώς ηχεί αφοριστική, καταδεικνύεται από την αναγκαιότητα της συμμετοχής του λαού στη διαχείριση των οικονομικών της Εκκλησίας! Η αναγκαιότητα αυτή προκύπτει όχι επειδή τάχα ο κλήρος «οφείλει να ασχολείται με πνευματικά ζητήματα». Η εκκλησιαστική περιουσία είναι πνευματικό ζήτημα γιατί έχει ιδιοκτήτη το Σώμα του Χριστού και υπηρετεί (ή πρέπει να υπηρετεί) σκοπούς πνευματικούς. Η ύλη για την Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι ο αντίποδας του πνεύματος, αλλά φυσικό μέσο θέωσης. Η συμμετοχή λοιπόν των λαϊκών στη διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας -πέρα από τις παραπάνω ανεδαφικές και αθεολόγητες αιτιάσεις- επιβάλλεται από σημαντικούς ποιμαντικούς λόγους: την αποφυγή σκανδαλισμών, την αλληλοϋποστήριξη και την αποφυγή ταξικών διακρίσεων εντός της Εκκλησίας! Αν ο μοναχός στερείται περιουσίας ακριβώς για να ταπεινωθεί και να αποδεσμευθεί από τα εγκόσμια, πώς είναι δυνατόν ο Κλήρος να προσδένεται με μία ευθύνη (περιουσία), να αποκτά δηλαδή θεσμικά τη δυνατότητα της οίησης;»


[Απο το κείμενο:
ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ, ΚΛΗΡΟΣ & ΛΑΟΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
(Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΩΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ)
]






Ποιό είναι το... κρίμα του πατρός Βαρθολομαίου; Πες μου μάνα, (σταμάτα να με λιβανίζεις επιτέλους και) πρόσφερέ μου τα πνευματικά σου φώτα, αυτή τη δύσκολη για την ορθοδοξία ώρα! Τα ερωτήματά μου είναι κοχλάζον ύδωρ (το παρόν διαγράφεται γιατί σου θυμίζει οικεία κακά) στο ταλανιζόμενο σώμα του ορθόδόξου πόπολου. Αποκρίσου μου σε περικαλώ:

  • Τι σημαίνει «Εκκλησία της Ελλάδος»; Αθηνών και Αργοσαρωνικού, Μωριά, Ρούμελης, και Επτανήσων; Όντως μετά τη Λαμία ξεκινούν οι… βόρειες χώρες, όπου σταματάει ο Χριστόδουλος και παίζει μπάλα ο Βαρθολομαίος;
  • Η μεταγραφή του Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου στη Θεσσαλονίκη θα φέρει εν τέλει το πρωτάθλημα στην συμπρωτεύουσα; Οποία η γνώμη του Άγγελου (Αναστασιάδη φυσικά) επ’ αυτού;
  • Γιατί όσο το σκέφτομαι, τόσο ο Ζακύνθου παύει να μου θυμίζει Αλέφαντο και πλέον φέρνει επικίνδυνα προς...Βόκολο;
  • Γιατί οι μόνες ταινίες που θυμάμαι να έχoυν καταπιαστεί με το «εκκλησιαστικό» (αδιευκρίνιστος ως προς την έκταση των θεμάτων που καλύπτει ο όρος) είναι ο αλήστου μνήμης Αγιος Πρεβεζης και τα υπεράνω κριτικής Παπαδιστικη Κομπανια και Παπασουζας Φαντομας;
  • Που είστε κύριε Γαβρα μου (AMHN); Βάλτε μια κάμερα στα βυζαντινολογούντα παρασκήνια της Ιεράς Συνόδου και αφήστε να παίρνει...
  • Ποιό κανάλι θα πάρει τα αποκλειστικά δικαιώματα του πρώτου reality Αγίων (ισοβίων κλπ) Πατέρων ημών; Μιλάμε για ατάκες απιστεύτου τζέρτζελου («Καλά, εσύ πήγαινε παίξε με τις κούκλες σου!» - Ζακύνθου for ever…)


O (Πάσης) Ελλάδος Χριστόδουλος μου κάνει κάτι σαν το χαρακτήρα του Geoffrey Rush (Sir Francis Walsingham) στο Elizabeth: Παθιασμένος όταν πρέπει να δράσει αποφασιστικά, με κρύο αίμα όταν στήνει τη δουλειά. Low profile πριν τις εκλογές, καθαρίζει με ένα «Δόξα σοι ο Θεός» μετά τα αποτελέσματα. Η Ιστορία έγραψε με μαύρο μελάνι στην περίπτωση Μακαρίου, απομένει η ετυμηγορία για το El Crimen del Padre Christodoulo. O Θεός (και ο λαός) θα βάλει το χέρι του;

Για το αμάρτημα μιας παντρεμένης (Fanny Ardant), δια του πειρασμού της προκλητικής εταίρας (Emmanuelle Beart) επί του δύστυχου συζύγου (Gerard Depardieu), παραβρεθείτε ασυζητητί στη σημερινή Cine – Premiere, την προκλητική Nathalie.... Στο Τριανόν, σήμερα Τετάρτη 28/4 στις 17:30. Για την απενοχοποιημένη απόλαυση που μόνο η μεγάλη οθόνη ξέρει να προσφέρει σε μας τους (α)πιστούς χριστιανούς...


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.