• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Παρ 30 Αυγ 2002

ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΑΡΧΙΖΕΙ!


(“Διαρκείας” για το Cine…πήρατε;)



Περιμένοντας καρτερικά τους τελευταίους των…παραθεριστών, με ένα μυαλό να στροβιλίζεται αδιάκοπα γύρω από εικόνες, όπως:

· Τη Lara Jolie με το βλαστάρι της να κάνει άνω – κάτω τη Σαντορίνη και εγώ (αμ, οι ντόπιοι να δεις) να προσεύχομαι να μη μας βγει το Tomb Raider II όπως η νερόβραστη Μαντολινάδα της Κεφαλονιάς. (Από την οποία Κεφαλονιά ο μέγας Spielberg δηλώνει ότι έχει στα σχέδιά του να γυρίσει ταινία στη χώρα μας- Big time, folks!)

· Την 59η Mostra (άνοιξε χθες βράδυ) να ψάχνει να ξαναβρεί το δρόμο προς τη χαμένη της εμπορικότητα (μεταφράζεται και ως: Να «χτυπήσει» τις Cannes που ξηγιούνται απλά, δηλ.…αμερικάνικα). Λέτε να δούμε τίποτε… Road to Perdition (ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ PREVIEW ΣΥΝΤΟΜΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟ CINE) να καβαλάει το χρυσό λιοντάρι;

· Τις κληρώσεις των ελληνικών ομάδων στο Champions’ League να πέφτουν στο λάκκο με τα θηρία και εμείς να ρεμβάζουμε συγκρατημένα (sic) αισιόδοξα, απωθώντας στα τάρταρα του μυαλού μας την απλή αλήθεια: Που πα ρε αθάνατε ελληνάρα ξυπόλητος στα «Θέατρα των Ονείρων» και στα «Μπερναμπέου» χωρίς…δικό σου γήπεδο;

· Την αναμενόμενη κακοκαιρία του Σαββατοκύριακου (διαλέγει όμως την κατάλληλη στιγμή πάντα, έτσι;) που θα μας κλείσει (αν επιβιώσουμε βεβαίως πρώτα) στις σκοτεινές αίθουσες, όπου δεν είναι καθόλου άσχημα τα πράγματα δεδομένου του ότι:

Α. Έχουμε το μεγαλύτερο blockbuster του καλοκαιριού, με τον εύγλωττο τίτλο « το χρυσό Εργαλείο» (Austin Powers in Goldmember) Τρίτη και φαρμακερή του «Κατασκόπου που με (ας) κουτούπωσε» (μιλάμε για ιστορική κινηματογραφική πατάτα) Austin Powers / Mike Myers ξανά σε άπειρους ρόλους με άπειρους “καλεσμένους” (μυστικό της εταιρίας παραγωγής), με Michael Caine και Beyonce Knowles (Destiny’s Child), σε ντελιριακό προεφηβικό, wc humor, σε βαθμό που προκαλεί αμηχανία (λέγεται και αποβλάκωση…)

Β. Ακολουθεί το αναμενόμενο Windtalkers - Ο Κωδικας των Ναβαχο του ex-Hong Kong-now-Hollywood μάστορα της χορευτικής βίας John Woo , που σπέρνει την οθόνη κατακρεουργημένα κορμιά καταμεσίς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αδιαφορώντας προκλητικά για ένα αληθινό όσο και συγκινητικό story που εξυμνεί την αθέατη συμβολή των ινδιάνων Navajo, καταδεικνύοντας επίσης και συγκρούσεις χαρακτήρων από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, που είναι υποχρεωμένοι από τις περιστάσεις να καλλιεργήσουν μεταξύ τους την έννοια του συμπολεμιστή. Που όλα αυτά; Μάλλον σε άλλη ταινία, γιατί εδώ συναντάμε τους πιο χάρτινους χαρακτήρες σε ταινία της φετινής χρονιάς. Τι κι αν προσπαθεί o Nicolas Cage… (που δεν έχει πιάσει φαίνεται πάτο ακόμα ερμηνευτικά από τότε που σήκωσε το oscar για το Leaving Las Vegas και μετά)

Γ. Ο Woody Allen με τις γοητευτικές του νευρώσεις συναντά τον Francois Truffaut του “Day for Night”, για να καταλήξουμε σε έναν μοντέρνο Othello. Που όλα αυτά; "Ma Femme est une Actrice" και σίγουρα λέει την αλήθεια ο writer/director/co-star Yvan Attal. Η συμπρωταγωνίστρια / ηθοποιός/γυναίκα του είναι η σαγηνευτική Charlotte Gainsbourg και ερωτικός αντίζηλος o ο γερο-γόης Terence Stamp. Πικάντικη μίξη μυθοπλασίας γύρω από το star system και ερμηνειών που υπογραμμίζουν τη συγγένεια των πρωταγωνιστών και εκτός οθόνης. Αν έλειπε και ο διακριτικά ενοχλητικός (sic) καλλιτεχνικός εγωκεντρισμός του δημιουργού της ταινίας και μερικές σεναριακές ευκολίες, θα μιλάγαμε για κορυφαία στιγμή του είδους. Μένει στη μνήμη πάντως…

Δ. City of Ghosts – Η ταινία ανοίγει στην Ελλάδα σήμερα χωρίς να το έχει ακόμη...διαπράξει στην Αμερική (υπολογίζεται για την άνοιξη του 2003). Πρωτιά πίσω από την κάμερα για τον Matt Dillon σε πρωταγωνιστικό ντουέτο (μέντορα- μαθητή στο οικονομικό έγκλημα) με το γερόλυκο James Caan. Noir που πάει πολύ στον εκ φύσεως σκοτεινό Matt, στην εξωτική Άπω Ανατολή (Ταϋλάνδη, Καμπότζη), τρεκλίζων ρυθμός, κάπως προσχηματικό σενάριο, ευσυνείδητη προσπάθεια πάντως ως σύνολο (Α, παίζει και ο μαϊντανός-φευ- Depardieu). Κάθε αρχή...

Ε. Ποιος είναι ο ορισμός του spaghetti western; - Το For a fistful of dollars (1964) του μέγα εικονοκλάστη Sergio Leone φυσικά! Παιχνίδι εξόντωσης με τη συνομωσία να υπερνικά τη δύναμη του πιστολιού. Μια pop εκδοχή του Yojimbo (1961)από τον γίγαντα Akira Kurosawa που στέκεται θαυμάσια. Clint Eastwood και Ennio Morricone στα καλύτερά τους...ever (καλά, αμφισβητείται αυτό...) Πόσες φορές άραγε έχουμε λιώσει το video player με αυτήν την χορταστική... μαγεριά;

· Καθώς συνεχίζετε να επικοινωνείτε μαζί μας αναφορικά με τη νέα σύνθεση της συντακτικής μας ομάδας, θα ήθελα ειλικρινά να παραμερίσετε όσες αμφιβολίες υπάρχουν σχετικά με το κατά πόσο μπορείτε να ανταποκριθείτε σε αυτό το κάλεσμα, παρά τη δεδομένη (πιστέψτε με, αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά) αγάπη σας για το Cine. Πίστη στη δύναμη του κινηματογράφου, διάθεση για προσφορά και λίγος ελεύθερος χρόνος χρειάζεται. Για τα υπόλοιπα θα φροντίσει το Cine! Καλούμε βεβαίως και τα μέλη του πρώτου συνομωτικού πυρήνα, τους αποκαλούμενους "παπούδες του Cine" της πρώτης περιόδου. Λίαν ευπρόσδεκτοι είναι όμως και οι νεότεροι fans, οι οποίοι θα χτυπήσουν τους ήδη προσδιορισμένους στόχους μας, που συνοψίζονται στον εξής έναν:

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ- ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΞΑΝΑ ΣΤΟ CINE(ΜΑ)!



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.