• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 06 Απρ 2005

Ο ΠΑΠΑΣ ΑΠΕΘΑΝΕ – ΖΗΤΩ... Ο Ν.Ε.Κ.!




I am what I am” – Φωνή Θεού (Έξοδος 3:14)

“It is as it was” – Πάπας Ιωάννης Παύλος ο ΙΙ, (όταν ρωτήθηκε για τη γνώμη του, μετά την ιδιωτική προβολή του The Passion of The Christ)


Τελικά ο Κάρολ Βοϊτίλα ήταν αυτό που ήταν. Ο πρώτος μη Ιταλός ποντίφικας κοντά εδώ και 5 αιώνες. Άριστος θεατρικός ηθοποιός από τα μικράτα του, με άκρως κινηματογραφικό βίο (θυμήσου την δολοφονική απόπειρα εναντίον του το 1981). Όργωσε τον πλανήτη, στα τελευταία του μάλιστα μέσα σε κουτί - gadgetάκι από plexiglass, για να διαδώσει τα πατροπαράδοτα ρωμαιοκαθολικά ιδεώδη. U Know, εναντίον της ευθανασίας, των αμβλώσεων, ομοφυλοφιλικών σχέσεων και φυσικά του Κομμουνισμού. Άρα Mar adentro, Vera Drake, Almodovar και... Αγγελόπουλος μάλλον θα τον χάλαγαν άσχημα τον Πάπα.

Speaking of Teo, η ιστορική συγκυρία είναι μοναδική. Τουλάχιστον ο Πάπας συγκέντρωσε και κάτι χιλιάδες πιστούς στο Vatikano να τον ξενυχτήσουν στις εσχατιές του. Και μιλάμε για παρατεταμένο επιθανάτιο ρόγχο. O Teo μαζί με τον Michel πήγαν άκλαφτοι! Όχι ότι δεν το περίμεναν το συμβάν (sic) οι παροικούντες την ελληνική Ιερουσαλήμ, αλλά, να, οι εξαγγελθείσες «καινοτομίες» του υφυπουργού Πολιτισμού Πέτρου Τατούλη, μάλλον προς ταινία του Tati φέρνουν και ως τραγέλαφος και ως αμπαλάρισμα της ασημαντότητας:

  • Έφυγε ο Αγγελόπουλος από την προεδρία του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ποιός ήρθε; Απάντηση: O Παντελής Βούλγαρης. Τον οποίο κηνυγά με εξώδικα το Ε.Κ.Κ. για χρέος 150 εκατομμυρίων. Θα μου πεις: «Μα, 700.000 εισιτήρια έκοψαν οι Νύφες, δεν περίσσεψε τίποτα;». Aς τα κρατήσουν απ ‘τον μισθό του!
  • Φύγανε και τον Michel Δημόπουλο από καλλιτεχνικό διευθυντή. Ποια ήρθε; Δέσποινα Μουζάκη. Μεγαλοπαραγωγός (καλά, δεν είναι και Weinstein!) ταινιών. Καλή φάση, δε βρίσκεις;
  • Θανάσης Βαλτινός στο τιμόνι του Ε.Κ.Κ. (παρακαταθήκη του Αγγελόπουλου) και, όχι Alexander (Payne) αλλά Αντώνης Παπαδόπουλος ως σύμβουλος κινηματογράφου του ΥΠ.ΠΟ, πρόεδρος της...
  • (11μελούς, για να μη μείνει κανείς απέξω) Εθνικής Επιτροπής Κινηματογραφίας και της Ελληνικής Οθόνης (say it again, Sam!). Ναι , ναι, Ελληνική Οθόνη. Ελληνικέ λαέ, το cineμά σου τώρα δικαιώνεται!


  • Σε δουλειά να βρισκόμαστε και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε δηλαδή. Και οι επιτροπές θα συνεδριάζουν και οι χρηματοδοτήσεις θα αποφασίζονται, για ταινίες που δεν βλέπονται, όμως θα θριαμβεύουν με κρατική σφραγίδα ποιότητας στο Φεστιβάλ. Και θα βγαίνουν στις αίθουσες και θα τρέχουμε να κρυφτούμε. To new deal λέει είναι να προσεγγίσουμε ξένα κεφάλαια για διεθνείς συμπαραγωγές. Ο Αλέξανδρος και η Τροία γυρίστηκαν εκτός Ελλάδας, μας μείνανε οι 300 του Λεωνίδα, δια στόματος Αβραμόπουλου. Η ελπίδα βέβαια πεθαίνει πάντα τελευταία, αλλά ως τότε:

    “I am what I am” – Φωνή Θεού (Έξοδος 3:14)

    “It is as it was” – Πάπας Ιωάννης Παύλος ο ΙΙ

    Same as it ever was – N.E.K.


    Φεύγω πανικόβλητος από το θέμα το οποίο ούτως ή άλλως δίνει μια στρεβλή εικόνα για τις διαθέσεις των cineλλήνων απέναντι στον κινηματογράφο και cineχίζω με ένα αγαπημένο θέμα, βλέπε Cine – Premieres. Χιλιοειπωμένα πράματα, πάντοτε όμως χρήσιμα. Σας μεταφέρω την κατάσταση όπως ακριβώς είναι για να αποφύγουμε οποιαδήποτε παρανόηση (είδατε, το πάω.. λάου λάου, έτσι;). To θέαμα 500+ ατόμων Κυριακή μεσημέρι σε μια κινηματογραφική αίθουσα (Όπερα, 3 Απριλίου, The Jacket) είναι, πέρα από εντυπωσιακό, μια ουσιαστική δικαίωση στους στόχους που έχουμε θέσει ως Cine. Το φαινόμενο όμως να κρατάμε και πέντε- έξι θέσεις παραδίπλα μας, έτσι βρε αδερφέ, για να... βρίσκονται, ή ακόμη περισσότερο, να πουλάμε ύφος σε όσους cineργάτες προσπαθούν να βολέψουν τους τελευταίους αργοπορημένους, είναι κάτι που θα αποφύγουμε στο μέλλον πάση θυσία.

    Κάτι ακόμη που παρατήρησατε οι περισσότεροι με την έξοδό σας από την άιθουσα, ήταν το περιοδικό Movies ‘n’ Games το οποίο έγινε ανάρπαστο με πρώτες εντυπώσεις τις καλυτερότερες, σε ένα poll-on-the-spot που διενεργήσαμε. Αυτό το περιοδικό είναι ο προάγγελος του επόμενου σταθμού στο τρελλό roller coaster της Cineματικής δημοκρατίας. Έχοντας σαφή επίγνωση της σχετικά προβληματικής προσπελασιμότητας του ελληνικού internet, βαδίζουμε ολοταχώς στη διάδοση του Cine μέσω του συγκεκριμένου περιοδικού, ενός labor of love φίλων και cineργατών. Χωρίς εξαρτήσεις, με τον επαγγελματικού επιπέδου ερασιτεχνισμό μας και προπάντων με διάθεση για προσφορά στον θεατή που πληρώνει την αγάπη του για το σινεμά ακριβότερα απο οποιονδήποτε άλλο ευρωπαίο. (ΦΠΑ 19% κανείς;)

    To Cine.gr δεν θα εγκαταλείψει τον διαδραστικό του ρόλο παρέμβασης στα ελληνικά κινηματογραφικά δρώμενα με την άφιξη αυτής της εκδοτικής προσπάθειας. Και προσέξτε τουτο: Θα προσφέρει ισόκυρη ενημέρωση, ουσιαστική ψυχαγωγία και πολλές και αξιόλογες προσφορές στους αναγνώστες του, χωρίς να τους επιβαρύνει οικονομικά στο παραμικρό. Ουτοπία; Τόσο, όσο ο αριθμός των πρεμιερών (κοντεύουμε 50 εφέτος!) πριν από 2 - 3 χρόνια. Κι αν το αγνό όραμα άσκεφτα ταμπελώνεται ως γραφικός λαϊκισμός από θεράποντες myass.com του χώρου, είναι γιατί μια παρέα cineφίλων σκεφτήκαμε -το αδιανόητο για κάποιους, το απόλυτα φυσιολογικό για μας – να δούμε το cineμά όπως αυτό πρωτοδημιουργήθηκε: Ως είδος τέχνης με ευρεία λαϊκή απήχηση.


     
     
    Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

    Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.