• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 04 Ιαν 2006

ΤΙ ΕΧΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΧΡΟΝΟ




Τι διαφορετικό είχε αυτή η Πρωτοχρονιά από την προηγούμενη; Εννοώ για σένα, γιατί εγώ την πέρασα…εργαζόμενος. Το ξέρω – αυτή η ερώτηση είναι δύσκολη, πονηρούλα έως και ύπουλη μπορώ να σου πω. Να στο θέσω κάπως διαφορετικά, ώστε να σε περάσω από μια διαδικασία σκέψης που θα οδηγήσει στο αποδεικτέο, στην εννοιολογική αφετηρία του συλλογισμού μου: Αγαπητέ αναγνώστα, πολυχρονεμένος να’ σαι και ευτυχής, απάντησέ μου όμως, σε επερωτώ: Πόσο άλλαξε η ζωή σου μέσα σ’ αυτό το 0,9 sec που καθυστέρησε για να αλλάξει η περσινή χρονιά; Έχεις υπ’ όψιν σου; Η αλλαγή είναι αίτημα, ανάγκη ή υποχρέωση; Επιθυμείς να δημιουργήσεις μόνος σου τις προϋποθέσεις για το καινούργιο ή το αφήνεις να σου έρθει (ημι)έτοιμο;

Τις… προάλλες (Takis? last year!) σου ξηγήθηκα. Πριν μια βδομάδα επακριβώς. Τραβάω μεγάλα ζόρια με το στυλάκι που γράφονται οι (φάε λάδι) εν Ελλάδι κινηματογραφικές κριτικές. Τώρα που’ γραψα «λάδι», θυμήθηκα κι αυτό: Επειδή καταντάει γραφικό, όταν εντοπίζεις, εσύ, ως θεατής, μια υποψία περίπτωσης χρηματισμού, δωροδοκίας, μεροληψίας, το ο,τιδήποτε επιλήψιμο σε ένα κείμενο κριτικής, αυτό σημαίνει ότι ο αργυρώνητος γραφιάς έχει ξεπέσει στην υπόληψή σου, οπότε στην χειρότερη τον χλευάζεις – στην καλύτερη τον αγνοείς ε –πιδεικτικά. Οπότε, και ο κριτικός χάνει το κύρος του και η ταινία κόβει 200-300 χιλιάδες εισιτήρια λιγότερα. Έτσι, για τιμωρία.

Ναι ε, ΠΩΣ το θες αυτό; ΣΟΒΑΡΟΙ να’ μαστε. Ποιος υπολογίζει τον κριτικό κινηματογράφου για να πάει cineμά; Για να σε πάω και πιο κάτω, ποιος κερδίζει σ ‘ αυτήν την χώρα τα προς το ζην γράφοντας αποκλειστικά για cineμά; Και έτι χειρότερα, ποιος και ΠΟΥ έχει σπουδάσει το άθλημα προτού το ε-ξασκήσει στου- κασιδιάρη – θεατή - το –κεφάλι; Ποιος ο λόγος να δωροδοκηθεί, αφού μια αμελητέα μειοψηφία επηρεάζεται από τις κριτικές; Και σε τι νομίζεις ότι συνίσταται μια τέτοια «δωροδοκία»; Να σου πω, κανα gadgetάκι, μια καλούλα avant – premiere, ένα event, μια ελαφριάς μορφής εύνοια μεταξύ κολλητών, κριτικών και υπευθύνων προώθησης των εταιριών κινηματογραφικής διανομής. Ψιλο-δουλίτσες να βρισκόμαστε δηλαδή.

Πάρε- διάβασε- άκου – κοίτα. Υποθεσούλα και δυο- τσαχπινιές –για- να -τελειώνουμε είναι η όλη φάση. Ανάπλαση των διανεμηθέντων δελτίων τύπου των εταιριών. Και φυσικά, ΔΕΝ ευθύνονται οι εταιρείες, το κομμάτι τους θέλουν να κάνουν, με τον κατά το δυνατό πιο επαγγελματικό τρόπο. Άλλο το αν οι ίδιες δεν είναι σχεδόν ποτέ σίγουρες για το ποιες ταινίες θα ρίξουν στον λάκκο με τα λιοντάρια σε εβδομαδιαία βάση, οπότε τρέχουμε- και – δεν φτάνουμε να cineνημερώσουμε. Πολλές οι ταινίες, κολλητές δημοσιογραφικές προβολές, ευτυχώς που υπάρχουν και τα previews, ώστε, εκμεταλλευόμενοι την υπεροχή του μέσου που λέγεται διαδίκτυο, μπορούμε και μαζεύουμε κριτικές από παιδιά που μένουν στο εξωτερικό και βλέπουν φρέσκο πράμα.

Και είναι πάντοτε αμφισβητήσιμη η κατάσταση με τα previews. Άντε να σε πιστέψει ο άλλος ό,τι όντως την είδε ο cineργάτης. Κρατήσου φίλε στη θέση σου, για να σου ξαμολήσω, ευκαιρίας δοθείσης, το μεγάλο μυστικό: Έτσι που έχουν ξεφύγει τα πράγματα, όταν ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ που γράφει λίγο νόστιμα μεταφέρει ένα γενικό feeling που του έδωσε η ταινία και καθαρίζει στεγνά, ΠΡΟΤΙΜΩ αυτόν που έχει τη γνώση, που έχει ΔΙΑΒΑΣΕΙ και πέντε- δεκαπέντε πραματάκια προτού σαλιώσει το στυλό, κι ας ΜΗΝ έχει δει (ακόμη) την ταινία! Γιατί, για να εμπιστευτώ κάποιον γραφιά που είναι εξειδικευμένος στην κινηματογραφική κριτική, θέλω standard πράματα. Πώς να το κάνουμε, είναι σα να θέλεις να βιώσεις μια ταινία στο full και αντ’ αυτού ο προβολατζής να σου δείχνει το ίδιο trailer 672,5 φορές.

Θέλω ουσία, ανάλυση, σύνθεση, ερμηνεία του κινηματογραφικού έργου. Μη σκιάζεσαι αδερφέ, το θέμα είναι πολύ απλούστερο από αυτό που φαίνεται. Λίγο – λίγο το τρώμε το βουνό. E, τι ζητάω; Τι ζητάω; Μια ευκαιρία στον Παράδεισο (Αμαρουσίου) να πάω! Δώσε βάση στην πενιά λοιπόν:
  • Υποθεσούλα: Υπάρχουν κριτικές που σου έχουν κατεβάσει παπάδες-με-τα-ράσα, όμως φτάνεις στο τέλος και δεν ξέρεις τι παίζεται. Φρικτό; Αληθινό. Πέστο με 25, με 100 λέξεις, πέστο χριστιανέ μου, πέστο (ιταλικό) αυτό που θέλεις, πέστο, κι αν είναι λάθος, έστω! (Kaiti Garbi).
  • Πως το φτιάξανε; Ζοριστήκανε; Καθυστερήσανε; Τους κόστισε πολλά; Τι παρασκήνιο υπήρξε; Προστυχιές, κουτσομπολιά, τέτοια.
  • Βλέπεται; Σενάριο- Σκηνοθεσία- Ερμηνείες – Τεχνικές Κατηγορίες, όλα μέσα. Εξήγα μου το ‘ νειρο.
  • Σου θυμίζει κάτι; Όχι μόνο τίτλους ταινιών ή άλλων έργων τέχνης – θέλω το «σε τι».
  • Σημαίνει κάτι για αυτούς που το φτιάξανε; Από την εταιρία παραγωγής μέχρι τον τελευταίο συντελεστή. Υπήρξε πριν -και βέβαια, υπάρχει- καριέρα μετά από αυτό; Πες μόνο την αλήθεια.
  • Τι μου έμεινε; Κινηματογραφικές στιγμές που στοιχειώνουν στο άχρονο κινηματογραφικό σύμπαν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κάτι το υπερθετικά καλό σε όλες τις περιπτώσεις, έτσι;
  • Βαθμολόγα ωρέ! Η βαθμολογία κάνει τη διαφορά. Δόξα τους Lumiere, έχουμε κλίμακα 1-10, χώρια που παίζει και το μισό (όχι του μαθητού – το άλλο). Μια στάση εδώ. Αυτό είναι το μέγα πρόβλημα. Αυτή και η ευθύνη του cine-κριτικού όμως. O θεατής (εδώ: χρήστης) θέλει να γνωρίζει. Γρήγορα, υπεύθυνα αιτιολογημένα. Αν αδυνατείς, από υπερβολικό δέος ή αβάσταχτη αηδία, ΔΙΚΟ ΣΟΥ problem. Κάνε μια άλλη δουλειά, εδώ σε φέραμε να κρίνεις, άσε τις ντροπές λοιπόν!
Οι γενικοί κανόνες λιτοί και ευκολονόητοι:
  • Επικεντρώσου στην ουσία. Συμπύκνωση στο νόημα, χωρίς όμως να γίνεται η γραφή σου και κρυπτόλεξο.
  • ΔΕΝ με ενδιαφέρει τι πατατάκια-pop corn –nachos-jelly bellies – hot dogs καταβρόχθισες κατά την προβολή, οπότε μου συνιστάς και εμένα το ίδιο. Παχαίνει. Και δεν έχω και πολλά λεφτά για ξόδεμα. Κι ας πληρώσει και η άλλη μια φορά στο finale.
  • MHN με φορτώνεις με cliché, που βαρέθηκες, που νύσταξες, που πιάστηκε ο πυθμένας σου (sic). Παίξε με τις λέξεις – όχι όμως και με τα νεύρα μου.
  • Σεβάσου το είδος που βλέπεις – ειδικά αν δεν το ξέρεις (μάθε το – και μετά μάθε το σε εμένα) ή, αν δεν σου αρέσει γενικά (πέστο, μην ντρέπεσαι). Δεν είναι όλες οι ταινίες οι ίδιες, ΥΠΑΡΧΕΙ όμως thriller που παίρνει 10/10, όπως και κωμωδία, όπως και western. MHN το παρακάνεις με τα δεκάρια κιόλας, γιατί σύντομα, θα σου χρειαστεί το...11! Το ίδιο και με το 0 (κουλουράκι). Σεβάσου τον κόπο να γυριστεί η ταινία. Αν ήταν τόσο απλό θα το είχες κάνει κι εσύ.
  • Κάνε με να καταλάβω, να αισθανθώ, μα πάνω από όλα, να σεβαστώ τον κόπο σου να με ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ, να μου ανοίξεις τα μάτια. Χωρίς επιτήδευση, χωρίς ιδεολογικές-αισθητικές παρωπίδες, αλλά με αγάπη για το ίδιο το cineμά, ως φιλοσοφία και τρόπο ζωής. Τότε θα με έχεις κερδίσει οριστικά.
Αυτά θέλω να σου δείξει το Cine.gr τον καινούργιο χρόνο. Πάντα χωρίς εξαρτήσεις, με πάθος αλλά και cineση, γιατί στο μεγάλο στοίχημα για την αναβάθμιση του κινηματογράφου σε όλα τα επίπεδα είμαστε όλοι cin(e)υπεύθυνοι. Χώρια που το καλύτερο πράγμα που έχεις να κάνεις για τον (κάθε καινούργιο) χρόνο σου είναι να τον σέβεσαι.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.