• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 30 Αυγ 2006

ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΣΑΠΙΑ!




Άιντε, πάρε μιαν απόφαση να σε δω – να σε χαρώ και κάντηνε για πίσω. Έλα σπίτι. Θα περάσει κι ο καυσωνίτης, βγες από την βαθεία κατάψυξη. Ωσάν το βέλγικο το κρέας. Δηλαδή βελγικής προέλευσης, ολλανδικής όμως φύλαξης. Από τα αζήτητα των Ιταλών. Παγκοσμιοποιημένα προϊόντα στο στομάχι σου. Έφαγε το (κοσμοπολίτικο) νησί κάτι (250) τόνους λίγο μεγαλούτσικο βοοειδές λέει, κοντά 7,5 ετών (λέει). Ανήλικο δηλαδή. Και το ερώτημα αναφύεται καίριο και πολύ συγκεκριμένο στον ανθρωπινό εγκέφαλο (όπως περνάς τη γέφυρα – αριστερά στον μεσοθάλαμο): Καλά φιλαράκι, στρατό δεν πήγες εσύ ποτέ; Εσύ στο κέντρο εκπαίδευσης δεν έτρωγες κάθε Κυριακή μεσημέρι μοσχάρι με κριθαράκι (και μπόλικη αντι-κούκου κανελίτσα), που πριν καταπιεί την πρώτη μπουκιά ο ουρανίσκος σου ένας λυγμός σου κόμπιαζε το λαιμό κι ένα δάκρυ κύλαγε στο ροδομάγουλο, καθώς σου ερχόταν να ψελλίσεις σπαραξικάρδια «συγνώμη θείο!», βλέποντας το κομμάτι κρέας γεμάτο κυκλικές ίνες – όμοιες με τον κορμό δέντρου, ηλικίας υπολογιζόμενης σε κάτι εκατοντάδες χρόνια;

Νεοσύλλεκτοι στοιχηθείτε. Ανάς. Ημι-ανάς. Βγαίνει ο στρατοπεδάρχης (που σύμφωνα με τον military legend έχει κόψει στα νιάτα του τουλάχιστον μια λεγεώνα εχθρικά αυτιά (φυλαγμένα σε γυάλα με φορμόλη, σε περίοπτη θέση στο γραφείο του) και βέβαια έχει φάει μια-δυο (τρεις) στερήσεις βαθμού γι ‘αυτή την ανδραγαθία ως καταδρομεύς και βροντοφωνάσκει με στεντόρεια φωνή: «Ποιος ξέρει κάποιο ΧΡΗΣΙΜΟ επάγγελμα;» Άλαλα τα πλήθη των στραβαδιών. Οπότε, την επόμενη μέρα στην παράταξη το αίτημα γίνεται πολύ πιο συγκεκριμένο: «Ποιος είναι σιδεράς- κόφτης- χειριστής κομπρεσέρ – χειριστής αλυσοπρίονου;» Όχι αγορίνα μου, δεν ψάχνει o μπάρμπας τον νέο πρωταγωνιστή στο νιοστό un-make του The Texas Chainsaw Massacre. Κουμάντο θέλει να κάνει ο άνθρωπος για να ταΐσει τα περήφανα Ελληνικά Στρατά.

Και βεβαίως το κρεατάκι μια χαρά κι αβλαβές για την δημόσια υγεία κρίθηκε από το υγειονομικό (sic) – το’ πε και το υπουργείο πως τηρήθηκαν όλες οι γραφειοκρατικές (…) διατυπώσεις σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τώρα αν αυτό το πλήρωσε βαπορίσιο (στην κυριολεξία) ο Έλλην είναι άλλο καπέλο (τιμών). Έτσι είναι ο νόμος της αγοράς άλλωστε. Το κρασί το προτιμάς παλιό. Το χαβιάρι μαύρο. Το κρέας ούτε το’ να – ούτε τ’ άλλο. Γνωστά πράματα. Και η επανάληψη, πέρα από μάνα – κουράγιο της μάθησης είναι και μια ξινισμένη κατάστα, ένα-δυο βηματάκια απόστα από τη σήψη. Έρχονται τα Emmy’s και βραβεύουν ξανά-μανά τον Jack Bauer στο 24. Είναι σα ‘να χεις μισό αιώνα στην καμπούρα σου την ίδια πολιτική οικογένεια – άντε να αλλάζουν δυο-τρία ονόματα: Καραμανλής- Παπανδρέου- Μητσοτάκης. Δεν σε εξουθενώνει αυτό;

Εδώ κάθεσαι στο ίδιο σπίτι δυο χρόνια, ίσα να λήξει το μισθωτήριο,και το βαριέσαι. Αλλάζεις το σκηνικό κι αμέσως περνάς το μήνυμα ότι εδώ παιδιά, στάκαμαν! γυρίζουμε σελίδα. Το ίδιο με τα ταινιάκια. Έχεις φάει με το κιλό το σαπάκι όλο το καλοκαίρι, ώσπου να σκάσουν επιτέλους οι Πειρατές στο ψιλομπαγιάτικο και κάποια στιγμή το Superman Returns στο εντελώς ξινισμένο. Βρε να πλακώσουν τα Monogatariα καλλίτερα σε αστείρευτες ποσότητες να στανιάρουμε λέω εγώ. Εκεί τουλάχιστον ξέρεις τι σου σερβίρουνε. 50ετίας φιλμ: θα το καταπιώ. Κάτι άλλα ξώφαλτσα, που τα ρίχνουν τσόντα για ένα κρύο βάπτισμα και μετά φόρα-παρτίδα για dvd δεν τα θέλω. Μου χαλάνε το ενδοκρινικό μου σύστημα. Χώρια που είναι και η παγίδα του, «’νταξ’ μωρέ, καλοκαίρι είναι, αυτή η ταινιούλα κάνει μοναχά για κανά θερινώνε». Αυτό δηλώνει καταναλωτή χαμηλών απαιτήσεων. Και οι χαμηλές απαιτήσεις δημιουργούν ταινίες που, ναι μεν «δεν βλέπονται», αλλά μοσχοπουλάνε. Στη ζούλα, ελλείψει πληθώρας ποιοτικών επιλογών, μια ιδεολογία sapio food, του ό,τι-πάρεις-ένα-7ευρο (και 8ευρο συντόμως).

Το κορυφαίο δε είναι πως η ευκολία πλέον έχει πάρει διαστάσεις καλλιτεχνικής επιδημίας, αναγκάζοντας θεσμούς ολκής όπως η Mostra να ανασκουμπώνονται, αποζητώντας ταινίες-κράχτες για να προσελκύσουν τα μεγάλα κεφάλαια ως χορηγούς. Πρεμιέρα του 63ου Φεστιβάλ της Βενετίας σήμερα, μια φιλμική πανήγυρη που θα προσπαθήσει να ανανεωθεί, ενόψει εδώδιμου ανταγωνισμού, έχοντας στο κεφάλι για 3η (και πιθανότατα τελευταία) χρονιά τον δαιμόνιο Marco Muller. O Ζερβόπουλας, μέγας Mostraδόρος, κίνησε να πάει στη Βενετιά γεμάτος αισιοδοξία. Μετά από μια προσεκτική μελέτη στο φετινό line up των 20 υποψηφίων για το Χρυσό Λιοντάρι, του το κούνησα το μαντήλι: Δεν έχει ψητό εφέτος, ούτε καν επιπέδου Brokeback Mountain ή Good Night, and Good Luck.

Υπομόνεψε λίγο. Την επόμενη θα ιχνογραφήσω τη σκέψη μου, διασταυρώνοντας το gut feeling μου με τις ανταποκρίσεις του Γιώργου από το Lido. Όπως επίσης θα σου αιτιολογήσω το μέχρι πρότινος ανοίκειο, ότι πλέον το πλέον glamourάτο φεστιβάλι της εποχής τείνει να είναι αυτό του Toronto (κινάει 6 Σεπτεμβρίου με ένα μπουκετάκι oscarικού βεληνεκούς παραγωγών σε απόλυτο preview). Όπως επίσης θα μάθεις περισσότερα για το αντίπαλο δέος της Mostraς, το RomaCinemaFest (13-21 Οκτώβρη) και τα σενάρια που παίζονται για την αλλαγή στα κινηματογραφικά σκήπτρα με τη μετάβαση από τη βυθισμένη πόλη στην eterna cita, καθώς τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα για τους βενετσιάνους, σύμφωνα με πρόσφατη δήλωση του ίδιου του Muller:

Infrastructure is a big problem, and an expensive one. The facilities are becoming run-down, and Palazzo del Cinema needs to be refurbished. Two theaters will get a face-lift after this year`s festival, but the work on Palazzo del Cinema is essential. Without that, the festival is finished. It cannot continue long with (these) facilities.


Τέρμα τα σάπια! Ανανέωση τώρα και παντού. Σε κάθε κινηματογραφικό θεσμό - παραγωγής, διανομής ή πανηγυριού- υπεραγοράς. Ο καλλίτερος κερδίζει. Κάτι σαν την Εθνική Μπάσκετ, την αιώνια αγαπημένη, αυτή που θριαμβεύει όχι όταν κοιμάται ο Θεός, αλλά όταν θαυμάζει με μάτια ορθάνοιχτα ένα θέαμα που βάζει κάτω δέκα Πειρατές και λοιπά (ποδοσφαιρικά) πειρατικά!



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.