• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 25 Απρ 2007

Tribeca in New York




Αν έχω κάτι να κρατήσω από το ξέσπασμά μου της προηγούμενης εβδομάδας αυτό είναι το εξής απλοϊκότατο: Πρέπει να υπάρξει ένα καλά ζυγισμένο αντίβαρο στο φαινόμενο του χώρου υγειονομικής ταφής ταινιών που έχουν καταντήσει οι αίθουσες. Δεν κρύβω επίσης ότι μου πέρασε η μακάβρια σκέψη από το μυαλό να ρίξω ένα ακόμη ξεγυρισμένο μοιρολόι πάνω από το εν προϊούσα αποσυνθέσει κουφάρι του cineμά-στη-μεγάλη-οθόνη, αλλά δε βγαίνει έτσι καμιά άκρια. Ίσως να`ναι που μπήκε γερά η Άνοιξη, ίσως η φαιδρά τριολέτα ναυάγιο-υπερτιμημένα ομόλογα – 10ο πρωτάθλημα Ολυμπιακού, αποφασίζω να δω την κανάτα μισογεμάτη. Οπότε λέω να υποστηρίξω την έσχατη cineφιλική λύση, σε εκείνο που τόσο κυνικά όσο και άστοχα προέταξε συνάδελφος σε πρόσφατη ανάλυσή του, το οικονομίστικης αντίληψης, «Καθώς όμως το πραγματικό πρόβλημα της αγοράς το αντιμετωπίζουν οι αίθουσες και όχι η συνολική αλυσίδα εκμετάλλευσης μιας ταινίας (…) μάλλον υπάρχει ακόμα χώρος για «μικρούς», που ελπίζουν σε καλύτερες μέρες. Αν αυτό, μεταξύ άλλων, σημαίνει ότι θα βλέπουμε στη μεγάλη οθόνη -γιατί από εκεί πρέπει να περάσουν και να αποκτήσουν «υπεραξία»- περισσότερες ταινίες (…) τότε χίλιοι καλοί χωράνε.» Εγώ απλά αντιτείνω: Θέλουμε φεστιβάλ, περισσότερα φεστιβάλια. Παντού, από την οδό Σταδίου μέχρι… το Θιβέτ!

Εκεί, στα φεστιβαλικά πλαίσια, εντός ή εκτός προγράμματος και συναγωνισμού. Με ένα –κάποιο- βλέμμα, ή… στριφογυριστό… μ’ ανάποδο πόδι, δεν με μέλλει. Βάλε πράμα. Πάρε (κόσμε) να’ χεις και τέτοια και από τ’ άλλα . Από την άποψη αυτή χαιρετίζω το Φεστιβάλ Γαλλικού, το Athens Video Art Festival, το 2o Σπουδαστικών και Νεανικών της Σαλόνικα και βέβαια Über Alles, (που λέει ο λόγος, γιατί, όσο και να κόπτονται οι Γερμανοί, δευτερότριτο στην καλλίτερη βγαίνει στη σύγκριση το Βερολίνο) την Berlinale in Athens. Κι επειδή πολύς και περίσσιος ο λόγος για την επιβολή του αμερικάνικου σινεμά, πλέον και στα ευρωπαϊκά festivals, επίτρεψέ μου να αντιστρέψω τον ρου της κουβέντας για να περάσω ακριβώς εξ ‘ απεναντίας (sic), στην άλλη πλευρά του ατλαντικού, στην αμερικάνικη ήπειρο: Το ζήτημα δεν είναι να βλέπουμε εμείς λιγότερο αμερικάνικο σινεμά. Το στοίχημα είναι να αρχίσουν να βλέπουν οι αμερικάνοι περισσότερο ευρωπαϊκό.

Πέρα από το δεδομένο στο αμέρικα oscarικό στοιχείο, που όσο να΄ναι περισσεύει σ΄αυτά λόγω εντοπιότητας, είναι και τα ονόματα αλλά και το γενικότερο concept που σε τσιγκλάει να τα παρακολουθήσεις εκ του σύνεγγυς. Το έπραξα με το Φεστιβάλ του Τορόντο, δεν παραλείπω να δηλώνω σε κάθε ευκαιρία ένθερμος υποστηρικτής του Sundance και τώρα το πάω ένα βήμα πιο πέρα: Tribeca Film Festival. Ιδρυτές: Robert De Niro, Jane Rosenthal, Craig Hatkoff. Το statement εφέτο (25 Απριλίου – 6 Μαΐου) πίνεται σα γάργαρο νεράκι. Καμπάνια SOS με επτά (7) μικρού μήκους φιλμάκια για το εναρκτήριο γκαλά, προπομπούς του Live Earth global concert series στις 7 Ιουλίου ακριβώς - 7/7/07,αχά, το’πιασες το υπονοούμενο άρχοντα. Οικοδεσπότης ο top πολιτικός στον πλανήτη σε popularity αυτή τη στιγμή (Σαρκοζύ – Ρουαγιάλ, κανείς;), ο Inconvenient TruthAl Gore.

Διάβασε ονόματα πίσω από αυτά τα 7 φιλμάκια για το παγκόσμιο κλίμα: 157 μεγάλου και 88 μικρού μήκους από 47 χώρες – το φετινό παλμαρέ σε αριθμούς. Στο διαγωνιστικό τμήμα 18 films και 16 best documentary feature. Μη βιάζεσαι όμως – έχει κι άλλο. Πάρε πρεμιέρες: Spiderman 3 στις 30 Απριλίου (έχει ήδη ανοίξει στην Ιαπωνία) και παγκόσμια πρώτη (την πρωτομαγιά) για το Lucky You, σε πιο ρομαντικό δράμα υφάκι για τον πάντα υπολογίσιμο Curtis Hanson (L.A. Confidential, Wonderboys). H περσινή πρεμιέρα του βιωματικού United 93, έδωσε έντονα πολιτικοποιημένο στίγμα, το οποίο φαίνεται να ακολουθεί το φεστιβάλ και στο φετινό του ρόστερ. Ένα κινηματογραφικό event που αναδείχθηκε από τις στάχτες της 11ης Σπετέμβρη 2001, με απώτερο σκοπό την αναζωογόνηση της διαλυμένης οικονομικής ζωής του Lower Manhattan, οφείλει θαρρείς στον εαυτό του να φέρει στο επίκεντρο της θεματολογίας του ταινίες για τη Μέση Ανατολή και φυσικά τον (συνεχιζόμενο) πόλεμο στο Ιράκ.

Η Tribeca έχει δυνατή παράδοση στα ντοκυμαντέρ, το νο 1 σε εξάπλωση genre που για τα νεότερα παιδιά των χαλεπών καιρών μας, μεταφράζεται λίγο αυθαίρετα σε «στυλ τηλεοπτικού reality με cineδειση». Και με ψυχή, όπως λένε τα guts στην Sparta. Πέρσι εντύπωση προκάλεσαν τα oscarικά The War Tapes, Jesus Camp και το Jonestown: The Life and Death of the People’s Temple. Τώρα τα στοιχήματά μου πέφτουν σε δυο αδιαφιλονίκητα φαβορί: I Am an American Soldier: One Year in Iraq With the 101st Airborne και Taxi to the Dark Side, δυο συγκλονιστικές μαρτυρίες για τη στρατιωτική εκπαίδευση στα αμερικάνικα στρατά και το χαϊδεματάκι στους κρατουμένους σε Abu Ghraib and Guantánamo αντίστοιχα. Για τα μουσικόφιλα γούστα παίζει το εναλλακτικό musical re-make Rebirth of a Nation, κατ΄ουσίαν remix του Birth of a Nation (D.W. Griffith), με ένα hip-hop soundtrack που τσεκάρει τα σκληροπυρηνίκ ρατσιστικά στερεότυπα της θρυλικής ταινίας. Στον αντίποδα ποζάρει το χαρωπό Autism: The Musical, όπου πέντε αυτιστικά παιδιά από το Los Angeles καταπιάνονται με μουσικές παρλάτες που να’ ζήλευε κι ο Broadwayς. Ωραία και τολμηρά πράματα δηλαδή.

Οκ, η Tribeca δεν είναι η καραγκαγκάν ατραξιονίστα, αυτή η φολί- μπερζέρ τρελαμάρα των Καννών. Ειδικά που φέτο (θα τα πούμε οσονούπω) έχει μαζέψει στην Κρουαζέτα την απίστευτη πυροβολαρχία ονομάτων του παγκόσμιου σινεμά. Οι Κάννες που ο αρχι-προγραμματιστής και εκτελεστικός διευθυντής της Tribeca, Peter Scarlet ονομάζει “a 200-pound gorilla.” Όμως η Tribeca, η Νέα Υόρκη μωρέ, δεν έχει πει την τελευταία της λέξη: Αφού έδωσε με μεγάλες κουταλιές τη σκόνη της στο μεσόκοπο Sundance, ανοίγει πόρτες στο παγκόσμιο σινεμά, δίνοντας το μεγάλο ραντεβού στο φθινοπωρινό New York Festival με τα καλλιτερότερα από… τις Cannes. Κι εσύ έλληνα ονειρέψου, με τα δεύτερα της Berlinale in Athens, δηλ. με τη JLo, τον Μπαντέρα και την μουσειακή Sharon Stone, αντί για τους φρέσκους Chan-wook Park και Ozon. Ευτυχώς που κι αυτός ο επερχόμενος «βάρβαρος», ο Spiderman 3 θα είναι σύντομα (3 Μαΐου), μια κάποια λύσις. Μέχρι …λύτρωσις μπορώ να σου πω.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.