• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Stagecoach (1939)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Ταχυδρομική Αμαξα
- Γνωστό και ως:
Η Αμαξα της Αγωνίας

Γουέστερν | 96' | Κατάλληλο για όλες τις ηλικίες
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 22 Σεπ 1939
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/3/2010
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 8.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/10   (8.06/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Μια δυνατή ιστορία 9 άγνωστων ανθρώπων.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017

Μια ομάδα ετερόκλητων επιβατών αποτελούμενη από την έγκυο Lucy, τον αλκοολικό γιατρό δόκτορα Boone, την ελαφρών ηθών Dallas, τον χαρτοπαίκτη Hatfield, τον πωλητή ουίσκι και οικογενειάρχη Samuel και τον τραπεζίτη Henry διασχίζει με μια άμαξα την απόσταση 325 χιλιομέτρων από το Τόντο στο Λόρντσμπουργκ, έχοντας το φόβο του να περάσουν μέσα από έδαφος των Απάτσι που έχουν επιθετικές διαθέσεις. Στη διαδρομή τούς σταματάει ο Ringo Kid που μόλις απέδρασε από τη φυλακή κι έχει ορκιστεί να εκδικηθεί τον Luke Plummer που σκότωσε τον αδερφό του και τον πατέρα του και βρίσκεται στον σταθμό προορισμού της άμαξας. Με τον φύλακα της άμαξας να έχει την πρόθεση να παραδώσει τον Ringo στις αρχές, το σύνολο θα περιπλανηθεί κατά μήκος της αμερικανικής ηπείρου συναντώντας εμπόδια, αλλά και οικοδομώντας απρόσμενα σχέσεις αλληλοεκτίμησης και σεβασμού.

Μία από τις πιο διάσημες και σημαντικές δημιουργίες του μεγάλης εμβέλειας παρότι εξειδικευμένου σχεδόν αποκλειστικά και μόνον στο είδος του γουέστερν δημιουργού John Ford, που γνώρισε μάλιστα και δύο ριμέικ, το «Ταχυδρομική Άμαξα» είναι ένα χρυσό παράδειγμα καθαρά ψυχαγωγικού σινεμά με την καλύτερη δυνατή έννοια. Τα υποβλητικά κινηματογραφημένα ανοιχτά τοπία που έρχονται σε αντίθεση με τους στενούς κλειστούς χώρους, οι καλοδουλεμένοι και διαρκώς εξελισσόμενοι κατά τη διάρκεια του φιλμ χαρακτήρες, οι συναρπαστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους και η άψογη αίσθηση του ρυθμού, με αποκορύφωμα τη σύγκρουση με τους Απάτσι που έρχεται λίγο πριν την κατάληξη της ιστορίας και παραμένει μέχρι και σήμερα ένα μοναδικό υπόδειγμα άψογα ενορχηστρωμένου μοντάζ και ιδανικού συνδυασμού σασπένς και δράσης, όλα αυτά κι άλλα πολλά συνδυάζονται για να «σερβίρουν» μια ταινία δικαίως κλασική στο είδος της, και όχι μόνο. Ακόμη ένα στοιχείο που προξενεί εντύπωση είναι η πολιτική τοποθέτηση του ίδιου του Ford μέσω της αποτύπωσης των ηρώων του. Παρότι η απεικόνιση των Ινδιάνων ως αιμοδιψείς και πολεμοχαρείς ρέπει σαφώς προς την αντιδραστικά συντηρητική πλευρά του φάσματος των πολιτικών ιδεολογιών κι αποτελεί ταυτόχρονα το μοναδικό σημαντικό μελανό σημείο του έργου, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους επιβάτες. Οι «εκτός του νόμου», οι περιθωριακοί είναι αυτοί που εξυμνούνται μέσα από το σενάριο και αυτοί που αποβαίνουν σε πράξεις μεγαλείου όπως το να προστατεύσουν τους υπόλοιπους από εξωτερικές απειλές, με τον μέθυσο γιατρό να βοηθάει στη γέννα τη Lucy και την Dallas να φροντίζει το μωρό και να παροτρύνει τον Ringo να ξεχάσει την εκδίκηση για να ζήσει μια άλλη ζωή πέρα από το μίσος και τη λογική του οφθαλμόν αντί οφθαλμού. Όπως εξίσου αξιοσημείωτη είναι και η μοίρα που επιφυλάσσεται στον ανέντιμο τραπεζίτη με το έντονο αντικρατικιστικό κήρυγμα και την άτεγκτη συμπεριφορά απέναντι στους υπόλοιπους συνταξιδιώτες, αποτυπώνοντας και μια τάση στο λαϊκό σινεμά που εξακολουθούσε να υπάρχει ακόμη και μετά το πέρας της Μεγάλης Ύφεσης του `29 που σίγουρα ενθουσίαζε το τότε κοινό. Ο κάθε ηθοποιός δίνει το δικό του προσωπικό στίγμα σε αυτή την πολύχρωμη πινακοθήκη χαρακτήρων, με τον Andy Devine να προσφέρει τις πιο ανάλαφρες και κωμικές ανάπαυλες, τον Thomas Mitchell που κέρδισε και Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του να επιτελεί ανά στιγμές ένα ανάλογο πόστο συνδυάζοντας το όμως και με στιγμές μεγάλης υποκριτικής οξυδέρκειας, καθιστώντας τον χαρακτήρα του πιο πολυδιάστατο από μια απλώς εύθυμη φιγούρα ενός μεθύστακα, τους γυναικείους ρόλους της Louise Platt και της Claire Trevor να χαρακτηρίζονται από μια θαυμάσια δομημένη αλληλεξάρτηση που σταδιακά κορυφώνεται και τον John Wayne να παρελαύνει με ένα μοναδικό star-quality που θα σήμαινε απλά την αρχή μιας μακρόχρονης επιτυχημένης καριέρας.

Άκρως σφιχτοδεμένη, διασκεδαστική και συναρπαστική κατά τη χρονική της διάρκεια, η ταινία του Ford, ακόμη κι αν στερείται το ψυχολογικό βάθος και την επική ματιά ενός «Αιχμάλωτη της Ερήμου», έχει καταφέρει να διατηρηθεί σε άψογη φόρμα στο πέρασμα των χρόνων και να υπάρξει ένα παράδειγμα προς μίμηση για αμέτρητους επιγόνους της χρυσής εποχής ενός κινηματογραφικού είδους που κακώς αντιμετωπίζεται από κάποιους σήμερα ως μουσειακό έκθεμα.

Βαθμολογία: 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars (4/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Πάρης Μνηματίδης


 
Stagecoach (1939) - kprncs - Κυρ 31 Αυγ 2014 - 18:37
Stagecoach (1939) - kprncs - Κυρ 31 Αυγ 2014 - 18:37  
ΚΡΙΤΙΚΗ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=1128#loginform]
Stagecoach (1939)
Όσες φορές και να δω αυτό το θαυμάσιο έργο του John Ford, με τον πρωτοεμφανιζόμενο -και αμέσως ανερχόμενο John Wayne..- εντυπωσιάζομαι και συγκινούμαι. 
Το έργο, ένα ολοκληρωμένο δείγμα της Άγριας Δύσης και την ισχυρής ανάγκης των ανθρώπων να μεταβούν από μέρος σε μέρος, συμπυκνώνει την Αμερική του 19ου αιώνα:  Καουμπόηδες, καταδιωκόμενες πουτ@νες, σερίφηδες και κακοποιοί, και όλοι αυτοί πάνω σε μία άμαξα που την σέρνανε 6 υπέροχα άλογα να διασχίζει τις αχανείς και επικίνδυνες εκτάσεις της Αριζόνα, κοντά στα Μεξικανικά σύνορα. Παντού καραδοκούσαν κίνδυνοι, Απάτσι και Σεγιέν, πιστολέρο, έρημοι και ανασφάλεια...
Ο Φορντ νομίζω ότι καταφέρνει μέσα στον μικρόκοσμό της γεμάτης άμαξας να "κτίσει" τους χαρακτήρες του και να απογειώσει τις ηθοποιίες που ανέμενε από τους ηθοποιούς του, μέσα στο κλειστοφοβικό περιβάλλον της ευάλωτης και συγκρουόμενης αυτής ομάδας, η οποία προσπαθεί να φτάσει στον προορισμό της (ο καθένας της βέβαια για δικούς του σκοπούς και στόχους..).
Ρωμαντική, επιβλητική, ανθρώπινη ίσως και διασκεδαστική σε κάποια σημεία της, η "Η Ταχυδρομική Άμαξα" είναι από τις πιο όμορφες δημιουργίες του Φόρντ αλλά και από τις πιο ουσιαστικές ταινίες του μεγάλου Τζών Γουέιν, προτού γίνει "σημαία" της αντίδρασης και της "λευκής υπεροχής" των αναχρονιστικών κύκλων στις ΗΠΑ.
Οι κακοί, βέβαια, είναι οι Ινδιάνοι γενικώς, καθόσον για τους λευκούς "κακούς" υπάρχει πάντα μία δικαιολογία και εξήγηση των πράξεων τους. Ο Φορντ, πάντως, προς τιμή του συμπεριφέρεται ανθρώπινα στους κατατρεγμένους του έργου, την πόρνη, τον μέθυσο γιατρό, τον μικροκακοποιό Ρινγκο, χωρίς να ξεχάσει να κατακεραυνώσει τον απατεώνα μεγάλο-Τραπεζίτη, ο οποίος ενώ έχει κατακλέψει την Τράπεζα του, μιλάει συνεχώς για την "πατρίδα", την "επιχειρηματικότητα" και την "απ-εμπλοκή του Κράτους" από τις ιδιωτικές υποθέσεις...
Σημαδιακό έργο, εξαίρετες ηθοποιίες, 2 ώρες απόλαυσης...τι άλλο να πεί κανείς! [Κώστας kprncs ΚΓΠ 31/8/2014 (7/10)][ΚώσταςΚΓΠ20190828](10/10)
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 2 φορές
 
Legacy - Χρηστος Παναγοπουλος - Unverified - Κυρ 26 Σεπ 2010 - 23:57
Ένα καταπληκτικο κλασσικο γουεστερν απο τον μαιτρ του ειδους John Ford .Η δραση κορυφωνεται στο τελευταιο μισαωρο της ταινιας και γινεται πολυ θεαματικη ,ειδικα οταν οι ινδιανοι επιτιθενται στην αμαξα που διαχυει την ερημο .Οι ερμηνειες απο τον καθε επιβατη της αμαξας εξαιρετικες αλλα αυτος που ξεχωριζει ειναι ο John Wayne που χαρης σε αυτον τον ρολο εγινε γνωστος .Ίσως και να ειναι και μεσα στην τριαδα των κορυφαιων γουεστερν που γυριστηκαν ποτε…
4/5

Χρηστος Παναγοπουλος
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.