• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Me, Myself & Irene (2000)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Εγώ, Αυτή και ο Εαυτός μου
- Γνωστό και ως:
Me, Myself and Irene

Κωμωδία | 116' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 25 Αυγ 2000
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 19/4/2001
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 4/11/2008
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά - Γερμανικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 6.62/106.62/106.62/106.62/106.62/106.62/106.62/10   (6.62/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Από κύριος, ψυχοπαθής.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δονητές, κακοποίηση ζώων, εμετοί και πορδές, ρεψίματα: Ο αγγελικά πλασμένος κόσμος των αδελφών Farrelly αποβάλλει όσα ενθαρρυντικά στοιχεία ενσωμάτωσε στο Κατι τρεχει με τη Μαιρη, σε μια ολική επαναφορά του πνεύματος του Ηλίθιου και του Πανηλίθιου. Με ίδιο πρωταγωνιστή και την προσθήκη του άρτι αφιχθέντος sex symbol Renée Zellweger, ένα σενάριο κομμένο και ραμμένο στις γκριμάτσες του Jim Carrey και τις χοντροειδείς πλάκες να το διατρέχουν από άκρη σε άκρη, ο ανυποψίαστος θεατής γνωρίζει από τα πρώτα κιόλας λεπτά τι καλείται να αντιμετωπίσει. Σε ένα ανάλογο του δρ. Τζέκιλ και του κύριου Χάιντ, ο Carrey ενσαρκώνει το ρόλο ενός αστυνομικού με διχασμένη προσωπικότητα, ανάμεσα στον καλοκάγαθο, κακόμοιρο Charlie Baileygates και την διαβολική του σκοτεινή πλευρά ονόματι Hank. Όταν θα κληθεί να συνοδέψει την χαριτωμένη φυγάδα Irene μέχρι τη Νέα Υόρκη καταδιωκόμενος από σύσσωμο το αστυνομικό σώμα, οι αδελφοί Farrelly θα ανοίξουν το τριώδιο και μια σειρά από gags με ρυθμούς μυδραλιοβόλου ξεχύνονται στην οθόνη. Δυστυχώς όμως σπάνια κατορθώνουν να εκβιάσουν το γέλιο. Σίγουρα οι γκριμάτσες του άρχοντα του είδους Carrey –ειδικά κατά τις μεταμορφώσεις του από Charlie σε Hank- προσφέρουν ένα γερό πάτημα για την εκπλήρωση των στόχων του φιλμ, ωστόσο από μόνες τους μοιάζουν να μην αρκούν. Σπάνια ξεσπάσματα εμπνευσμένων ιδεών κατορθώνουν να ανυψώσουν το φιλμ από μια διαρκή ληθαργική κατάσταση –οι σκηνές με την αγελάδα και την δύστυχη κότα, τα παθήματα του αγαθιάρη Charlie στο ξεκίνημα, οι τρεις υπερμεγέθεις γιοι που με την πάροδο του χρόνου καταντούν και αυτοί κουραστικοί-, γεγονός ωστόσο παραμένει ότι οι αδελφοί Farrelly δεν βρίσκονται στην καλύτερή φόρμα της καριέρας τους, απογοητεύοντας ακόμη και τους φαν του είδους που μόνοι τους ανέθρεψαν ως τα άκρα. Φαν τα δωδεκάχρονα, τέλος πάντων…

- Ο, ΤΙ ΔΕ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ… όπως π.χ. η παρουσία της Zellweger ως περιποιημένη γλάστρα, η επιστροφή στο ανέμπνευστο μετά το πολύ καλό Κατι τρεχει με τη Μαιρη, οι φάρσες εκκρίσεων που πλέον έχουν κάνει τον κύκλο τους μετά την κινηματογραφική υπερδοσολογία τους και δεν σοκάρουν πια, και γενικότερα η άμετρη απεικόνιση της βλακείας, σε κάνει πιο δυνατό.

- ΓΙΑ ΝΑ Σ` ΕΚΔΙΚΗΘΩ… σε αξιολογώ με βάση το I.Q. σου >> 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/10)

Βρεττός Λιάπης




Παρασκευή 5 Μαΐου 2006

Καταπιέζοντας την αγανάκτηση για την άδικη κριτική, ένας φιλήσυχος αστυνομικός εκδηλώνει διχασμένη προσωπικότητα. Καθώς ταξιδεύει με μια όμορφη φυγάδα, αμφότερα τα εγώ του την ερωτεύονται! Ακραία κωμικά ευρήματα, εκμετάλλευση κάθε λογής μειονοτήτων, αλλεπάλληλες εκκρίσεις σωματικών υγρών, αλλά και μια ολότελα αναρχική διάθεση που μόνο τους σνομπ αφήνει απαθείς. Οι αδελφοί Φαρέλι βρίσκουν την ισορροπία ανάμεσα στο εφηβικό χιούμορ και το γνήσιο ενδιαφέρον για τους αποτυχημένο ήρωά τους (ένας Jim Carrey που εκπορνεύει απολαυστικά το ταλέντο του), που αναζητά απεγνωσμένα τη λύτρωση.

Βαθμολογία: 5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
Σκουπίδι - stratosl - Σάβ 27 Απρ 2013 - 02:56
Δεν περίμενα να δω τέτοιο σκουπιδαριό διαβάζοντας και μόνο την υπόθεση. Έχω δει πολλές ταινίες του Jim Carrey και, ακόμα κι αν δε μου άρεσαν στο σύνολό τους, υπήρξαν πολλά σημεία που γέλασα ή βρήκα ενδιαφέροντα. Εδώ κυριαρχεί ένα ακραίο χονδροειδέστατο "χιούμορ" που παλεύει μες στη χυδαιότητά του να προκαλέσει το γέλιο αλλά για μένα αποτυγχάνει παταγωδώς. Άσε που δεν υπάρχει και ίχνος ρεαλισμού αλλά μια διάχυτη ανοησία. Θα δώσω 3/10 (και όχι 1/10) μόνο και μόνο για τον Jim Carrey και ίσως 1-2 σημεία που απλά χαμογέλασα
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.