• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Third Man (1949)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Τρίτος Ανθρωπος
- Γνωστό και ως:
The 3rd Man

Νουάρ | 104' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 10/10/2003
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά - Γερμανικά - Ρωσικά
Δημοτικότητα: 0.30 %
Αξιολόγηση: 8.76/108.76/108.76/108.76/108.76/108.76/108.76/108.76/108.76/10   (8.76/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Κυνηγημένος… από χιλιάδες ανθρώπους! Κυνηγημένος… από ένα αξιαγάπητο κορίτσι!

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

Για τον Τρίτο Άνθρωπο του σπουδαίου Κάρολ Ριντ έχουν γραφτεί τόνοι ανάλυσης. Μια ακόμη, ίσως. περισσεύει. Με την ευκαιρία της προβολής, θέλω να σταθώ μόνο στο ζήτημα της μουσικής του Άντον Κάρας. Αν πειραματισθείτε να δείτε το φιλμ χωρίς ήχο, έχετε πράγματι ένα άριστο έργο που συνδυάζει το φιλμ-νουαρ με τον γερμανικό εξπρεσιονισμό όπως αυτός διυλίστηκε αλά αμερικέν μέσω του Ουέλς στον Πολίτη Κέιν, ιδίως με το βάθος πεδίου και τις στρεβλές λήψεις της κάμερας. Αν πάλι ακούσετε από CD μόνο το σάουντρακ, νομίζετε ότι βρίσκεσθε στο φιλμικό σύμπαν του Φελίνι και του Ρότα. Το τσίτερ (η ρίζα από το «κιθάρα») και η μεσογειακής αίσθησης μελωδία (οι επιρροές των τσιγγάνων στην κεντρική Ευρώπη) παραπέμπουν σε κάτι νοσταλγικό, αιθέριο, μελαγχολικό και χιουμοριστικό και μόνο σε κάποια σημεία οι χορδές «γρατζουνάνε» απειλητικά για να σχολιάσουν τεκταινόμενα. Η εικόνα, η μουσική (και ο ίδιος ο ήχος του τσίτερ) δεν εναρμονίζονται, είναι αντίπαλα, λειτουργούν αντιστικτικά.

Ναι, είμαστε σε μια κατεστραμμένη Ευρώπη, σε μια κατεστραμμένη Βιέννη όπου οι μεγάλες δυνάμεις διαμοιράζονται λάφυρα, περιοχές κι ανθρώπους και οι απατεώνες βρίσκουν ευκαιρίες για ρεμούλες, είμαστε σε φάση όπου κουλτούρες και νοοτροπίες ανατέλλουν, δύουν, αναδιαμορφώνονται και στον πυρήνα του έργου βρίσκουμε: την απλοϊκότητα του Χόλι όσον αφορά την ηθική (καλοί λευκοί, κακοί ινδιάνοι), την απομυθοποίηση της ηθικής που έχει συντελεστεί στην ψυχή της Άννα, γιατί έχει βιώσει τον πόλεμο και τον αμοραλισμό του Χάρι, που είναι ακριβώς ο αμοραλισμός του τυχοδιώκτη, του κατακτητή, του επιχειρηματία. Ο Χάρι δεν κάνει κάτι χειρότερο από αυτό που έκαναν κράτη ολόκληρα, απλά το κάνει ιδιωτικά. Στον μονόλογό του, λέει με άλλα λόγια αυτό που είπε και ο Ηράκλειτος. Ότι ο πόλεμος είναι πατέρας των πάντων.

Ποιο είναι, λοιπόν, το στοιχείο που εξανθρωπίζει αυτό τον εφιάλτη; Το συναίσθημα. Είναι ο έρωτας και η φιλία. Η πάλη για αυτές τις δύο αξίες. Εκεί έρχεται η «παράδοξη» μουσική του Κάρας να κάνει την τομή-ένωση. Η εικόνα απειλεί και η μουσική επιμένει «ενοχλητικά» στην δύναμη της ζωής. Η μουσική συχνά θυμίζει τον -κατά βάθος σοφό- γελωτοποιό του βασιλιά που ενώ η χώρα σπαράσσεται από αναταραχές, εκείνος εξακολουθεί να χοροπηδά και να γελάει. Και μόνο στην τελευταία σκηνή της αλέας του νεκροταφείου, το τσίτερ έρχεται να εναρμονισθεί με την εικόνα. Εκείνος, εκείνη, ο δενδρόφυτος δρόμος, επιτέλους στο άπλετο φως (αφήνουμε τους νεκρούς, το σκοτεινό παρελθόν), η ελπίδα. Η μουσική από την αρχή είναι ο σοφός που προαναγγέλλει αυτά τα τελευταία πλάνα.

Πίσω από το όραμα της καταστροφής μέσα από μια εντυπωσιακή σκηνοθεσία, υπάρχει η συμβατική Καζαμπλάνκα, αυτό το παραμυθένιο στοιχείο, ο ρομαντισμός.

Βαθμολογία: 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars (5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος




My film story, the third man, was never written to be read but only to be seen… Graham Greene

Βρισκομαστε στην μεταπολεμικη Βιεννη. Η πολη ειναι ακομη διαιρεμενη στις τεσσερις ζωνες κατοχης ( Γαλλιας, Βρετανιας, ΗΠΑ και Ρωσιας) και αποτελει προσφορο εδαφος για την αναπτυξη καθε ειδους παρανομης δραστηριοτητας απο ανηθικους «επιχειρηματιες» και αδιστακτους τυχοδιωκτες. Ολοι του σαφη γεννηματα του πολεμου που ταλανιζε την Ευρωπη. Ο Holly Martins (Joseph Cotten) φτανει στην Βιεννη για να συναντησει τον φιλο του Harry Lime (Orson Welles) που τον ειχε καλεσει για να συνεργαστουν. Σχεδον αμεσως μαθαινει οτι ο φιλος του σκοτωθηκε σε αυτοκινητιστικο ατυχημα λιγο πριν την αφιξη του. Η περιεργεια αλλα και η βιασυνη των αρχων να τον διωξουν απο την πολη τον ωθουν στο να ερευνησει αν ο θανατος του Harry Lime ηταν στ’ αληθεια ατυχημα η φονος. Η αναζητηση της αληθειας εξελισσεται σε μια ξεφρενη κουρσα προς μια σοκαριστικη πραγματικοτητα την οποια ο ηρωας αντιλαμβανεται σταδιακα. Κατα την παγια πλεον τακτικη μου και για τους γνωστους λογους δεν θα σας αποκαλυψω το μυστικο του τριτου ανθρωπου. Σε περιπτωση που το εχετε ηδη δει, η επαναληψη θα σας βοηθησει να επισημανετε τα λεπτα στοιχεια της τεχνης των επιλεκτων συντελεστων , αν παλι οχι, ετοιμαστειτε για ενα νουαρ που θα σας σφιξει το στομαχι με τον τροπο που χειριζεται τις ανατροπες.

Νουαρ λοιπον! Απο τα καλυτερα και πιο πρωτοποριακα που γυριστηκαν ποτε. Ειμαι σχεδον σιγουρη οτι αυτο το εχω ξαναγραψει αλλα η διαφοροποιηση στην συγκεκριμενη περιπτωση εχει τα εξης χαρακτηριστικα:

Τον Carol Reed στην σκηνοθεσια, τον Graham Greene στην συνθεση της ιστοριας, τον Joseph Cotten στον πρωταγωνιστικο ρολο, τον Orson Welles παντου, τον Robert Krasker στη διευθυνση φωτογραφιας και βεβαια τον Anton Karas και το τσιτερ του, που εντυσε μουσικα το ακρως στιλιστικο φιλμ.

Η σκηνοθεσια του Sir Carol Reed ειναι ατμοσφαιρικη , με ρυθμο και σωστες δοσεις σασπενς. Ακροβατει με επιτυχια αναμεσα στο καθαροαιμο νουαρ (του οποιου οι αρχες εχουν ηδη παγιωθει και τα πιο αντιπροσωπευτικα του δειγματα τα εχουμε ηδη δει) και στο εξπρεσιονιστικο δραμα. Φημολογειται οτι τα κοντινα πλανα των προσωπων με τις σαφεις εξπρεσιονιστικες διαθεσεις τα οφειλουμε στην συμβολη του Welles. Πιθανως. Ο Citizen Kane - Πολιτης Κεην εχει σχεδον επτα χρονια που εχει ολοκληρωθει και οι στιλιστικες του κατακτησεις εχουν χαρακτηριστικα παρεισφρησει στην οπτικη συνειδηση των σκηνοθετων. Ο Reed και ο Krasker χρησιμοποιουν ιδιαιτερως τις γωνιωδεις ληψεις. Ευρυγωνιοι φακοι παραμορφωνουν προσωπα και περιβαλλον. Αυτη η παραμορφωμενη οπτικη σε συνδυασμο με τις δυνατοτητες του ασπρομαυρου φιλμ που στο επακρο εκμεταλλευεται ο Krasker, μας δινουν αυτα τα ανατριχιαστικα πλανα της ερειπωμενη Βιεννης. Ο περιεργος φωτισμος, η εκτεταμενη χρηση του chiaroscuro μετατρεπουν την πολη σ’ ενα εξπρεσιονιστικο εφιαλτη που μοιαζει πλεον ο φυσικος και μονος χωρος εξελιξης της συγκεκριμενης ιστοριας.

Ο Joseph Cotten συνεργαζεται για αλλη μια φοραμε το alter ego του (υποκριτικα τουλαχιστον), τον Orson Welles και φτανει σε υψηλα ερμηνευτικα επιπεδα. Η πορεια του απο την αισιοδοξη αφελεια του ανεμελου τυχοδιωκτη προς την απαραιτητη ωριμανση δια μεσω μικρων σκληρων συνειδητοποιησεων που αφορουν την αδυσωπητη πραγματικοτητα ενος πολεμου, κοβει την ανασα και καταγραφεται εξαιρετα στον καθαρο προσωπο του. Δημιουργει, παραλληλα, δυο ερμηνευτικα διδυμα αξεπεραστα. Ενα με τον Trevor Howard (Major Galloway) τον ταγμενο αστυνομικο, με τον οποιο διαρκως αναμετριεται και διαπληκτιζεται και ενα με τον Orson Welles (Harry Lime) που αποδεικνυεται ιδιαιτερα λειτουργικο στην περιφημη σκηνη του Λουνα – Παρκ οπου οι δυο πρωταγωνιστες υψωνουν υποκριτικες κορωνες και εναλλασσονται στο βαθρο του «νικητη» ισοτιμα. Αυτη η σκηνη στιγματιζεται εκτος των αλλων και απο τον μικρο μονολογο του Harry Lime (εμπνευσης του Welles, ο Greene δεν τον ειχε γραψει ποτε) «In Italy for 30 years under the Borgias they had warfare, terror, murder and bloodshed but they produced Michelangelo, Leonardo da Vinci and the Renaissance. In Switzerland they had brotherly love-they had 500 years of democracy and peace and what did that produce: The cuckoo clock».

Ο Harry Lime του Orson Welles πλαναται ως φαντασμα στα 2/3 της ταινιας χωρις να εμφανιζεται. Ο τροπος που δομειται η απουσια του ειναι υποδειγματικος και αφετηρια του αποτελει η αναφορα του θυρωρου στον τριτο ανθρωπο (απο εδω και περα καθε αναφορα στον τριτο ανθρωπου θα συνεπαγεται μια θεωρια συνωμοσιας) για να καταληξει στην περιφημη σκηνη «των παπουτσιων». Σ’ αυτην την σκηνη θα επιμεινω. Η σταδιακη αποκαλυψη της φυσικης παρουσιας του Harry Lime ειναι ανατριχιαστικη. Ξεκιναει με το πλανο της γατας που γλυφει τα παπουτσια του για να προαχθει στην αποτομη παρουσιαση του αυταρεσκου προσωπου του Harry Lime με τη βοηθεια μιας τεχνητης δεσμης φωτος που προερχεται απο τη ξαφνικη φωταψια ενος γειτονικου διαμερισματος. Simply shocking.

Η Alida Valli ειναι το ρομαντικο αντιβαρο της ταινιας. Παρ’ ολο που δεν εχει τα ακριβη χαρακτηριστικα της κλασσικης femme fatale, ειναι μια γυναικα αναμεσα σε δυο αντρες η μαλλον καλυτερα αναμεσα σ’ ενα φαντασμα και εναν αντρα. Τα θλιμμενα ματια της κυριαρχουν στις σκηνες που εμφανιζεται και προδιδουν την αγριοτητα που βιωσε κατα την διαρκεια του πολεμου. Η ιδια δεν αρθρωνει κουβεντα γι’ αυτο. Ο πικρος κυνισμος της που τροφοδοτειται απο την αναμνηση του τι χρειαστηκε να κανει προκειμενου να επιβιωσει, την δενει αρρηκτα με τον Harry Lime. Τα υποτιθεμενα κοινα του βιωματα την ωθουν ανεπιστρεπτι προς αυτον και ισως τελικα να μπορει να του συγχωρησει τα εγκληματα που εχει διαπραξει. Ποιος ειναι αναμαρτητος; Ο δρομος για την προσωπικη της ευτυχια ειναι μακρυς και καλειται να τον διανυσει με τα ποδια…

Αν εχετε φτασει ως εδω, θα συμφωνησετε οτι ενας λογος για τον Trevor Howard ειναι απαραιτητος οχι ομως και αρκετος. Ευθυτενης, σκληρος, αταραχος αντιπαρερχεται με αξιοπρεπεια και βρετανικο φλεγμα ακομη και την ταση του Martins να τον φωναζει Callahan (η παραποιηση των ονοματων μοιαζει συνηθεια σ’ αυτο το φιλμ. Ισως αντικατοπτριζει την ταση ολων των ηρωων να μην γνωριζουν το ποιον του διπλανου τους).

Η ταινια αφου εχει ενσωματωσει σκηνες αγωνιας και δρασης ( σκηνη στους υπονομους) ολοκληρωνεται με μια σκηνη που χρηζει επισης αναφορας. Μια μακρια ληψη με ελεγειακα στοιχεια που μας καθηλωνει. Σε αντιθεση με οτι γενικα πιστευεται η διαρκεια της ειναι αυτη που την τελειοποιει.

Στον τριτο ανθρωπο συγκρουονται ο οπτιμισμος των Αμερικανων και ο μεταπολεμικος κυνισμος των Ευρωπαιων . Η ταινια σαφως υπαινισσεται ( η μηπως προοικονομει;) τον ψυχρο πολεμο και τις πολιτικες ανακαταταξεις στην Ευρωπη. Επισης, ειναι μια ταινια για ενηλικες και παιδια: Ενηλικες σαν τον Galloway που αντιμετωπισαν την παρανοια του πολεμου και τωρα καλουνται να οικοδομησουν ενα καλυτερο αυριο και ανωριμα παιδια οπως ο Martins που πιστευουν στην υπεραπλουστευμενη αντιθεση καλου – κακου των αμερικανικων western. Σε καθε περιπτωση μεσα και απο τους δυο και αφου γιατρεψει τις πληγες του, θα ξεπηδησει ο νεος καλυτερος (;) κοσμος.

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

ΥΓ. Η ταινια προταθηκε μονο για 3 academy awards(σκηνοθεσιας, μονταζ και διευθυνσης φωτογραφιας). Τελικα, η Ακαδημια δεν μπορεσε να προσπερασει την εσωστρεφη και ατμοσφαιρικη φωτογραφια του Krasker. Παλι καλα!

Αλκηστις Χαρσουλη




Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2005

Στην κατεστραμμένη μεταπολεμική Βιέννη, ένας Αμερικάνος συγγραφέας αναζητάει τον φίλο του και πληροφορείται ότι είναι νεκρός. Ερωτεύεται μια πανέμορφη ξένη, μπλέκει στην δίνη συνωμοσιών και ξαναβρίσκει τον φίλο του ζωντανό και κυνικό μέχρι το μεδούλι. Ανεπανάληπτο κοινωνικοπολιτικό μελόδραμα, με το νουάρ να ενεδρεύει συνεχώς ως αναζήτηση, απουσία και αξιοποίηση στιλ. Εξαιρετική επιλογή χώρων, με τη σκηνή στο Πράτερ να μας δίνει έναν από τους κορυφαίους μονολόγους (γραμμένο από τον ίδιο τον Welles) στην κινηματογραφική ιστορία, κορυφαίο σχόλιο για την χαμένη ταυτότητα, την απώλεια και τη φθορά των σχέσεων.

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
THE THIRD MAN (1949) - kprncs - Πεμ 04 Απρ 2019 - 14:08
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=2070]
THE THIRD MAN (1949)
ΠΛΟΚΗ: Ο Holly Martins (Joseph Cotten) φτάνει στην κατεστραμμένη μεταπολεμική Βιέννη- που βρίσκεται υπο Συμμαχική και Ρωσική Κατοχή- μετά από πρόσκληση του φίλου του Harry Lime (Orson Welles) για δουλειά. 
Με το που φτάνει όμως βρίσκει τον φίλο του να... κηδεύεται μετα από τροχαίο δυστύχημα. 
Οι Βρετανικές αστυνομικές δυνάμεις τον παρακολουθούν και ο Martins παρατηρεί μία μεγάλη ανακολουθία στα λεγόμενα των αυτοπτών μαρτύρων και της όμορφης, δυστυχισμένης, Anna, φίλης του Lime. 
Ο Martins αρχίζει να σκαλίζει την ιστορία και ανακαλύπτει ότι ο φίλος του -που είχε καταλήξει ένας άπληστος, κοινός εγκληματίας και πουλούσε δυστυχία και θάνατο στην μαύρη αγορα της Βιέννης, σε βάρος άρρωστων παιδιών- είναι ζωντανός και προστατευμένος στον... Ρωσικό τομέα..
Έτσι ο Martins, κατανικώντας τις αναστολές του, αποφασίζει να βοηθήσει τους Βρετανούς να τον συλλάβουν...
ΚΡΙΤΙΚΗ: Ονόματα όπως των Welles, Cotten, Howard, σκηνοθεσία του Carol Reed και σενάριο του Graham Greene, εγγυήθηκαν την δημιουργία αυτής της εξαιρετικής ταινίας, μνημείο της παγκόσμιας κινηματογραφίας. 
Ο Welles με ζωντανές τις δάφνες του από τον "Πολίτη Cane" (1941), στηρίζει την δραματική της εξέλιξη στον αμοραλιστικό, κυνικό χαρακτήρα του μαυραγορίτη Harry Lime, με την φιλοσοφία του να περιέχεται στις ατάκες #904 "...Στην Ιταλία, με τους Βοργίες, είχαν πόλεμο, τρόμο, αίμα, αλλά έβγαλαν τον Μικελάντζελο, τον Ντα Βίντσι, την Αναγέννηση. Στην Ελβετία, είχαν αδελφική αγάπη. 500 χρόνια δημοκρατία, ειρήνη. Και τι πέτυχαν; Το ρολόι κούκο! ....".
Οι εικόνες της βομβαρδισμένης Βιέννης, η πείνα, η ανέχεια, η μαύρη αγορα, ο ανταγωνισμός των υπερδυνάμεων, η ευρηματική φωτογράφιση από διάφορες γωνίες, αλλά και οι απίθανες σκηνές στην περιστροφική ρόδα και στους υπονόμους της Βιέννης, δημιουργούν μία μία μοναδική κινηματογραφική εμπειρία.
Από τις σπουδαιότερες ταινίες, γενικά, και του νουάρ ειδικά, είναι ίσως η πρώτη ταινία που...πρόβλεψε τον Ψυχρό Πόλεμο, που μόλις άρχιζε..
Αξεπέραστη [ΚώσταςΚΓΠ20190403](10/10)
 
<Χωρίς Τίτλο> - kprncs - Πεμ 04 Απρ 2019 - 09:39
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=2070]
THE THIRD MAN (1949)
ΠΛΟΚΗ: Ο Holly Martins (Joseph Cotten) φτάνει στην κατεστραμμένη μεταπολεμική Βιέννη- που βρίσκεται υπο Συμμαχική και Ρωσική Κατοχή- μετά από πρόσκληση του φίλου του Harry Lime (Orson Welles) για δουλειά. 
Με το που φτάνει όμως βρίσκει τον φίλο του να... κηδεύεται μετα από τροχαίο δυστύχημα. 
Οι Βρετανικές αστυνομικές δυνάμεις τον παρακολουθούν και ο Martins παρατηρεί μία μεγάλη ανακολουθία στα λεγόμενα των αυτοπτών μαρτύρων και της όμορφης, δυστυχισμένης, Anna, φίλης του Lime. 
Ο Martins αρχίζει να σκαλίζει την ιστορία και ανακαλύπτει ότι ο φίλος του -που είχε καταλήξει ένας άπληστος, κοινός εγκληματίας και πουλούσε δυστυχία και θάνατο στην μαύρη αγορα της Βιέννης, σε βάρος άρρωστων παιδιών- είναι ζωντανός και προστατευμένος στον... Ρωσικό τομέα..
Έτσι ο Martins, κατανικώντας τις αναστολές του, αποφασίζει να βοηθήσει τους Βρετανούς να τον συλλάβουν...
ΚΡΙΤΙΚΗ: Ονόματα όπως των Welles, Cotten, Howard, σκηνοθεσία του Carol Reed και σενάριο του Graham Greene, εγγυήθηκαν την δημιουργία αυτής της εξαιρετικής ταινίας, μνημείο της παγκόσμιας κινηματογραφίας. 
Ο Welles με ζωντανές τις δάφνες του από τον "Πολίτη Cane" (1941), στηρίζει την δραματική της εξέλιξη στον αμοραλιστικό, κυνικό χαρακτήρα του μαυραγορίτη Harry Lime, με την φιλοσοφία του να περιέχεται στις ατάκες #904 "...Στην Ιταλία, με τους Βοργίες, είχαν πόλεμο, τρόμο, αίμα, αλλά έβγαλαν τον Μικελάντζελο, τον Ντα Βίντσι, την Αναγέννηση. Στην Ελβετία, είχαν αδελφική αγάπη. 500 χρόνια δημοκρατία, ειρήνη. Και τι πέτυχαν; Το ρολόι κούκο! ....".
Οι εικόνες της βομβαρδισμένης Βιέννης, η πείνα, η ανέχεια, η μαύρη αγορα, ο ανταγωνισμός των υπερδυνάμεων, η ευρηματική φωτογράφιση από διάφορες γωνίες, αλλά και οι απίθανες σκηνές στην περιστροφική ρόδα και στους υπονόμους της Βιέννης, δημιουργούν μία μία μοναδική κινηματογραφική εμπειρία.
Από τις σπουδαιότερες ταινίες, γενικά, και του νουάρ ειδικά, είναι ίσως η πρώτη ταινία που...πρόβλεψε τον Ψυχρό Πόλεμο, που μόλις άρχιζε..
Αξεπέραστη [ΚώσταςΚΓΠ20190403](10/10)
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 3 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - nikren - Σάβ 01 Νοε 2014 - 15:47
Ο Τρίτος Άνθρωπος ανήκει σε αυτές τις ταινίες που πρέπει να δεις. Είναι ένα θρίλερ, μια ταινία μυστηρίου, μια ιστορία αγάπης, ένα σχόλιο για τα δεινά του πολέμου, για την ανθρώπινη φύση, για το καλό και το κακό. Σε μαγεύει οπτικά, σε κερδίζει σεναριακά και με τις ερμηνείες των ιερών τεράτων της μεγάλης οθόνης, δείχνοντας ότι ο καλός κινηματογράφος δεν έχει ηλικία. 65 χρόνια μετά και παραμένει μια μοναδική, ανεπανάληπτη, δυνατή εμπειρία.

Δες και Πες!
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Δευ 29 Αυγ 2011 - 13:11
 Το "The Third Man" είναι ένα διαμάντι του παγκόσμιου κινηματογράφου και ένα από τα πιο αξιόλογα θρίλερ μυστηρίου...
ένα αριστοτεχνικό σενάριο με μικρές αποτελεσματικές σκηνές και τρομερούς διαλόγους, "ντύνεται" με μια λεπτομερή σκηνοθεσία που δείχνει όλα όσα συμβαίνουν, αποτυπώνοντας παράλληλα και τον αντίκτυπό τους στην μικρή κοινωνία της Βιέννης, με πλάνα στα πρόσωπα τυχαίων καθημερινών ανθρώπων που δεν συμμετέχουν στη δράση, αλλά γίνονται τυχαία μάρτυρες σε αυτή...
η συνοχή στη ροή της ιστορίας είναι μοναδική, και έτσι το film παρκολουθείται άνετα για περισσότερες της μιας φορές...
επίσης το παιχνίδι που γίνεται με τον φωτισμό και τις σκιές είναι άψογο και βοηθά στην οικοδόμηση της έντασης...
οι ερμηνείες από τους joseph cotten και alida valli είναι φυσικότατες και η υποβόσκουσα ερωτική ατμόσφαιρα μεταξύ τους ανταποκρίνεται στο χαρακτήρα της ταινίας ως film noir... το ίδιο και το καταπληκτικό φινάλε της ταινίας...
η μουσική είναι πολύ καλή και προσθέτει στην κλιμάκωση της έντασης και της αγωνίας...
αυτό που δεν μου άρεσε κάπως ήταν η δευτερεύουσα πλοκή, το ζήτημα με τα πλαστά χαρτιά της anna... μου φάνηκε πως επιβράδυνε την πλοκή, χωρίς να προσφέρει κάτι ουσιαστικό...
η κορυφαία στιγμή είναι αναμφίβολα η συνάντηση holly και harry στο λούνα πάρκ και η ειλικρινής συνομιλία τους... ο κορυφαίος orson welles κλέβει την παράσταση και ο θεατής δεν μπορεί παρά να κρεμαστεί απ`τα χείλη του, στον μυθικό μονόλογο που αποδίδει το νόημα της ταινίας και το δικαιολογητικό λόγο της εγκληματικά τυχοδιωκτικής συμπεριφοράς του...
από κοντά και η εμπνευσμένη στιγμή της αποκάλυψης του harry στο δρομάκι, με την συνδρομή της γάτας...
το φινάλε είναι πάρα πολύ αγωνιώδες και θυμίζει κάπως το M. του Fritz Lang...
εκπληκτικό must-see, κλασσική ταινία που πρέπει να δει ο κάθε φαν των θρίλερ μυστηρίου...


   9/10...

  
   anfield09...
Το επεξεργάστηκε ο/η kapoios συνολικά 3 φορές
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.