• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Shakespeare in Love (1998)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ερωτευμένος Σαίξπηρ

Κομεντί | 123' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 4 Μαρ 1999
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 28/8/2000
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 24/11/2010
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.54 %
Αξιολόγηση: 7.61/107.61/107.61/107.61/107.61/107.61/107.61/107.61/10   (7.61/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Η αγάπη είναι η μόνη έμπνευση.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


«Μια κωμωδία για τη μεγαλύτερη ιστορία αγάπης που έχει ειπωθεί ποτέ» είναι το σλόγκαν που έχει επικρατήσει για την ταινία «Shakespeare in love». Πώς μπορεί να δημιουργηθεί όμως μια κωμωδία από την πιο δραματική ιστορία αγάπης που ακούει στο όνομα «Ρωμαίος και Ιουλιέτα»; Και πώς μπορεί αυτή η ταινία να καθηλώσει τους θεατές μπροστά στην οθόνη ταξιδεύοντάς τους στον κόσμο της περιπέτειας, του ρομαντισμού, του δράματος και της κωμωδίας ταυτόχρονα αφήνοντάς τους στο τέλος την αίσθηση πως ό,τι κι αν γίνεται στη ζωή, τελικά όλα μπορούν να ξεπεραστούν όσο υπάρχει αγάπη;

Αυτό το ερώτημα κλήθηκαν να απαντήσουν με το έργο τους ο John Madden, σκηνοθέτης του «Shakespeare in love» και οι Marc Norman και Tom Stoppard σεναριογράφοι της ταινίας. Και τα κατάφεραν με το παραπάνω καθώς το «Ερωτευμένος Σαίξπηρ» κέρδισε 7 Όσκαρ το 1999, ανάμεσά τους και το Όσκαρ Α΄ γυναικείου ρόλου (Gwyneth Paltrow), Β΄ γυναικείου ρόλου (Judi Dench) και σεναρίου (Marc Norman & Tom Stoppard).

Η υπόθεση του έργου πραγματικά έξυπνη. Η ταινία αφηγείται τις περιπέτειες του William (Will) Shakespeare όταν σε νεαρή ηλικία κι ενώ είχε μείνει άφραγκος και η φαντασία του είχε στερέψει, η γνωριμία του και ο έρωτάς του για τη Viola De Lesseps του δίνει το ερέθισμα για τη συγγραφή του αθάνατου έργου «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Του δίνει όμως και πολλά προβλήματα γιατί η Viola όχι μόνο παρουσιάζεται στη σκηνή ως άντρας ερμηνευτής για να καταφέρει να παίξει μπροστά σε κοινό -κάτι απαγορευμένο εκείνη την εποχή για τις γυναίκες-, αλλά πρέπει και να παντρευτεί τον λόρδο Wessex που θα δώσει τον τίτλο στον πλούσιο πατέρα της και είναι ένας γαμπρός ο οποίος έχει εγκριθεί από την ίδια τη βασίλισσα Ελισάβετ! Η οποία βασίλισσα βέβαια, μέσα σε όλα αυτά πρέπει να πειστεί πως μπορεί το θέατρο να παρουσιάσει μια ιστορία αγάπης που θα συγκινήσει πραγματικά το κοινό της!

Πραγματικά πολλές πληροφορίες για να τις χειριστεί κανείς, κυρίως όταν μέσα σε όλα αυτά πρέπει να υπάρξει και το γέλιο και το δάκρυ ως αποτέλεσμα της προσπάθειας. Ο Marc Norman όμως και ο Tom Stoppard τολμούν να προσπαθήσουν. Ο πρώτος είχε ήδη δώσει δείγματα δουλειάς του με το «Oklahoma Crude» (1973), το «Breakout» (1975) και «The Aviator» (1985), ενώ ο δεύτερος έχοντας συμμετοχές σε γνωστές παραγωγές όπως το “Indiana Jones and the last Crusade” (1989) και σε τηλεοπτικές σειρές και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ το 1985 για το “Brazil”, ήταν αυτός που θα συμπλήρωνε το συγγραφικό δίδυμο.

Οι σκηνοθετικές οδηγίες του John Madden (“Mrs.Brown”, 1997) - γνωστός στην Ελλάδα κυρίως για το «Captain Corelli’s Madolin», 2001) έδωσαν το στίγμα της ταινίας. Επέλεξε ένα ζωντανό και γρήγορο γύρισμα, απόλυτα συμβατό με τους διάλογους των Norman και Stoppard. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνει μια ταινία που μιλάει για τον απόλυτο έρωτα την ίδια στιγμή που φανερώνει ιστορικά στοιχεία για τα θέατρα και τις παρασκηνιακές ανατροπές της εποχής του Shakespeare. Και μιλάει για όλα αυτά μέσα από τρομερά έξυπνους διάλογους που ενώ στην αρχή φαντάζουν φυσικοί, όσο εξελίσσεται η πλοκή, τόσο γίνεται φανερό πως κάθε προηγούμενη πράξη, κάθε φράση είχε την απόλυτη αναγκαιότητα ύπαρξης. Και οι περιπέτειες, τα ευτράπελα και ο ρομαντισμός διαδέχονται το ένα το άλλο τόσο φυσικά που δεν μπορεί παρά να προκληθεί το αίσθημα της πληρότητας. Το αποτέλεσμα είναι ένα: μια ταινία που μιλάει για τα πιο σημαντικά πράγματα της ζωής μέσα από το χιούμορ και τη φρεσκάδα του σεναρίου.

Οι ερμηνευτές των ρόλων απόλυτα ταιριαστοί και απόλυτα φυσικοί γι΄ αυτό και τόσο πειστικοί στους ρόλους τους. Ο Shakespeare του Joseph Fiennes (“Elizabeth”, 1998) είναι ο νεαρός που σε κερδίζει με τον ρομαντισμό τα παθήματά του και το «βλέμμα» του μεγάλου δημιουργού. Η Viola De Lesseps της Gwyneth Paltrow είναι ο ρόλος αυτός που έδωσε την κατακόρυφη άνοδο στην καριέρα της, απομακρύνοντάς την από τη φήμη που είχε απλά ως κορίτσι του Brad Pitt μετά το «Se7en» (1995). Βέβαια, είναι και η ηθοποιός που δέχτηκε τα περισσότερα αρνητικά σχόλια για την ηθοποιία της στην ταινία. Η Judi Dench ως βασίλισσα Ελισάβετ κερδίζει Όσκαρ για την καταπληκτική ερμηνεία της παρά το γεγονός ότι η εμφάνισή της στην οθόνη δεν ήταν μεγαλύτερη από έξι λεπτά σε τέσσερις σκηνές! Τη λίστα συμπληρώνουν ο Colin Firth στο ρόλο του λόρδου Wessex, o Ben Affleck πειστικός ως Ned Alleyn κι ο μοναδικός Rupert Everett σε ένα πέρασμα ως Christopher Marlowe.

Αν άξιζε η ταινία τα Όσκαρ που πήρε; Προσωπικά, απαντώ καταφατικά. Κι αυτό γιατί είναι μία από τις σπάνιες εκείνες ταινίες που μαγεύουν από την πρώτη στιγμή το κοινό τους και η μαγεία μεγαλώνει με κάθε παρακολούθηση στη συνέχεια. Γιατί μπορεί να προκαλέσει αβίαστα το γέλιο με τις ατάκες της (Lord Wessex: I have spoken with your father. / Viola De Lesseps: So, my lord? I speak with him every day.) όπως μπορεί να συγκινήσει με την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, του Will και της Viola. Γιατί είναι ένα φωτεινό παραμύθι προσεγμένο στις λεπτομέρειές του και χωρίς να γίνεται κουραστικό ούτε για μια στιγμή. Γιατί είναι: «μια κωμωδία για τη μεγαλύτερη ιστορία αγάπης που έχει ειπωθεί ποτέ» κι αυτό από μόνο του τα λέει όλα.

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Θεανώ Κανελλίδου




Παρασκευή 15 Ιουλίου 2005

Παραμυθάκι που άρεσε πολύ στον θείο Όσκαρ: ο Σαίξπηρ βρίσκει τη μούσα για το νέο του θεατρικό στο πρόσωπο μιας αριστοκράτισσας, αγνοώντας ότι αυτή έχει παρεισφρήσει στον θίασό του μεταμφιεσμένη σε άντρα. Κομεντί που εκκινεί από υπαρκτά πρόσωπα και απογειώνεται στη μυθοπλασία, κάνοντας ευφυή χρήση της γνωστής συνταγής για μια «μελωμένη» κομεντί εποχής.


Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)



 
Legacy - uNKNOWN - Unverified - Δευ 08 Ιαν 2001 - 01:38
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΤΑΙΝΙΑ, ΤΡΑΓΙΚΟ CΑSΤ, ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΠΛΗΞΗ!!!!
uNKNOWN
 
Legacy - FVM - Unverified - Πεμ 04 Δεκ 2003 - 04:09
Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο Σ JOSEPH FEINNES!!!
FVM
 
Legacy - george alex - Unverified - Πεμ 13 Μαϊ 2004 - 19:57
Πανεξυπνη ταινια ο Ερωτευμενος Σαιξπηρ θα μεινει στην ιστορια ως μια εξυπνη κωμωδια αλλα και ως η ταινια που στερησε απο τον Στρατιωτη Ραιαν το oscar καλυτερης ταινιας ( ας ειναι καλα ο Weinstein ). Ο Σκηνοθετης Τζον Μαντεν παρα το ασχημο τελος και τις επιμερους δραματικες σεκανς σκηνοθετει την ταινια σαν ρομαντικη κωμωδια και καλα κανει΄αφου η ταινια μετατρεπεται σε μια απολαυστικη αλλα ποτε υπερβολικα ελαφρια εμπειρια. Τα κουστουμια, τα σκηνικα και το μακιγιαζ οπως ηταν αναμενομενο εντυπωσιαζουν ενω το σεναριο ( η σεναριακη ιδεα καλυτερα ) ειναι τουλαχιστον πανεξυπνο. Η Γκουινεθ Παλτροου αν και χλιαρη ειναι πανεμορφη ενω εκπληξη αποτελει ο αταλαντος ( οπως πιστευα ) Τζοζεφ Φαινς ο οποιος στην συγκεκριμενη ταινια εχει φοβερη σπιρταδα στο ματι και ενα γνησιο ερωτισμο που το λιγοτερο εντυπωσιαζουν. Εξισου απολαυστικοι οι β` ρολοι των Ρας, Ντεντς, Εβερετ, Γουιλκινσον, Αφλεκ, Φερθ. Μια πολυ καλη ταινια αναμφιβολα αλλα δεν αξιζε καποια απο τα 7 oscar που κερδισε. Συγκεκριμενα αδικια 1: Best Picture ( σαφως κατωτερη των Truman Show, Thin Red Line, Saving Private Ryan, La Vita e Bella ). αδικια 2η: Best actress ( γλθκουλα δε λεω η Γκουινεθ αλλα ωχρια μπροστα στην συγκλονιστικη Elizabeth της Κειτ Μπλανσετ ) και τελος αδικια 3η: best supporting actress ( η Τζουντι Νταντς περνει το oscar για 6 λεπτα συμμετοχης μα τοσο καλη ηταν; ) 8/10
george alex
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.