• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Man in the Iron Mask (1998)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Ανθρωπος με τη Σιδερένια Μάσκα

Περιπέτεια | 132' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 25 Σεπ 1998
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/9/1999
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 11/5/2010
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.20 %
Αξιολόγηση: 6.60/106.60/106.60/106.60/106.60/106.60/106.60/10   (6.60/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Για την τιμή του βασιλιά. Και το πεπρωμένο της χώρας. Όλοι για έναν.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 8 Σεπτεμβρίου 2006

Στην Γαλλία του 17ου αιώνα οι τρεις από τους τέσσερις σωματοφύλακες αντικαθιστούν τον ανεπιθύμητο βασιλιά της Γαλλίας με έναν μυστηριώδη κρατούμενο, το πρόσωπο του οποίου καλύπτεται από μια σιδερένια μάσκα. Το «Σιδηρούν Προσωπείο» του Αλέξανδρου Δουμά πέφτει στα χέρια του σεναριογράφου του Braveheart, σε μια μεταφορά χλιαρή και χωρίς σωστό «κέντρο βάρους». Ξιφομαχίες, αποδράσεις, «όλοι για έναν και ένας για όλους» και ένα καστ που περιλαμβάνει τους DiCaprio, Malkovich, Depardieu, Irons. Πέραν αυτών, λίγα πράγματα.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)




Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009

Να μια ταινία που έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα έπρεπε, από τη μία να σε κάνουν να πηδάς από την χαρά σου και από την άλλη, να νιώθεις άγχος για το τι θα παρακολουθήσεις. Έχουμε μια διάσημη και πολυαγαπημένη νουβέλα του Αλέξανδρου Δουμά στην κινηματογραφική της μεταφορά. Μάλιστα τους ρόλους των αγαπημένων μας ηρώων ενσαρκώνουν αγαπημένοι, δημοφιλείς και ταλαντούχοι πρωταγωνιστές. Και όπως και να `χει, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να μην εκτιμάει τα επιβλητικά κοστούμια εποχής και τις ξιφομαχίες. Πόσες όμως φορές δεν έχουμε δει κάκιστες σχετικές προσπάθειες;

Ο κλήρος της σκηνοθεσίας πέφτει στα χέρια του Randall Wallace, γνωστού από την συγγραφή του σεναρίου του Braveheart. Από κει νομίζω ότι ξεκινάει και το μεγάλο πρόβλημα της ταινίας. Από το ότι ένας συγγραφέας αποφάσισε να πιάσει την κάμερα προσπαθώντας να φέρει εις πέρας ένα όχι και τόσο εύκολο εγχείρημα. Μιλάμε για την κινηματογραφική μεταφορά μιας εκ των πιο διάσημων νουβελών του πλανήτη που θα έπρεπε να σφίζει από ένταση, δράση, αγωνία και περιπέτεια. Δυστυχώς, η ακαδημαϊκή σκηνοθεσία του Wallace πάει εκ του ασφαλούς, προσεγγίζοντας την ιστορία αλλά και τους πρωταγωνιστές της με έναν χλιαρό και άνευρο τρόπο.

Πέραν της ικανοποιητικής αποτύπωσης της εποχής και του χρόνου εξέλιξης της ιστορίας σε κοστούμια κι εσωτερικούς χώρους, δεν μας αφήνονται ιδιαίτερα περιθώρια να διευρίνουμε τους ορίζοντες της φαντασίας μας έτσι ώστε να εγκλιματισμούμε και να ζήσουμε εις βάθος τον τόπο, τον χρόνο, την φιλοσοφία και την κουλτούρα του. Αυτό είναι ένα ακόμα μεγάλο μείον σε μια ιστορία που ήδη έχει πέσει σε μια μεγαλύτερη παγίδα. Σε εκείνη που της επιτρέπει να αναλωθεί, σπαταλώντας άδικα και άδοξα τον χρόνο της σε όχι τόσο ζωτικής σημασίας καταστάσεις χάνοντας κάπου την ουσία.

Ο νεαρός ακόμα Leonardo DiCaprio, εξαργύρωνε την επιτυχία που είχε κερδίσει μέσω του “Τιτανικού” σε μια συμπαθητική παρουσία δύο μέτρων και σταθμών η οποία όμως δεν είχε τα περιθώρια ανάπτυξης που χρειαζόταν καθαρά λόγω σεναρίου. Η αλήθεια είναι πως κάτι σε ενοχλεί παρακολουθώντας τον όμως συνειδητοποιείς ότι δεν έχει να κάνει με το παίξιμο και την παρουσία του αλλά, με τον τρόπο που προσπαθεί ο σκηνοθέτης να τον πλασσάρει.

Οι Jeremy Irons, John Malkovich, Gerard Depardieu και Gabriel Byrne μοιράζονται δίκαια τον λοιπό κινηματογραφικό χρόνο όμως, οι Irons και Malkovich καταφέρνουν να ξεχωρίσουν αποδεικνύοντας πως ένας καλός ηθοποιός με ωραία και δυναμική παρουσία, είναι σε θέση να ξεχωρίσει ακόμα και μέσα από έναν άνευρο, για τα δεδομένα που θα έπρεπε, ρόλο. Από τους υπόλοιπους λυπάμαι, αν και θα θέλαμε να ξεχωρίσουμε κάποιον αδυνατούμε καθώς φαντάζουν υπέρ του δέοντος γλυκανάλατοι και υπερβολικοί.

Ξέροντας κανείς την ποιότητα του υλικού που είχε ο Wallace στα χέρια του, δεν είναι άδικο να περιμένει κάτι παραπάνω. Ακόμα όμως και να μην γνωρίζει, σίγουρα δεν θα εντυπωσιαστεί από ένα δράμα εποχής, ένα δράμα συνωμοσίας που δυστυχώς, δεν αναπτύσσεται και δεν εξελίσσεται, όχι μόνο όπως θα ήθελε αλλά και όπως θα περίμενε κανείς. Ναι, μπορεί να υπάρχει ένα δυνατό φινάλε με μάχη, δράση κι έντονο συναισθηματικό και συγκινησιακό υπόβαθρο όμως, αυτό δεν είναι αρκετό.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - stam-OS - Παρ 07 Νοε 2014 - 23:05
ΒΑΡΕΤΟ! Κρίμα τηην ιστορία και κρίμα τα ονόματα που πρωταγωνίστησαν! Θα μπορούσε να είναι 10άρι... με τόνο, αλλά από το χέρι άλλου σκηνοθέτη υποθέτω! 5 με το ζόρι
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.