• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22073
  • Αριθμός συν/τών: 758259
  • Πρόγραμμα 330 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Shining (1980)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Λάμψη
- Γνωστό και ως:
Stanley Kubrick`s The Shining

Τρόμου | 146' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Δευ 22 Δεκ 1980
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/8/2001
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.89 %
Αξιολόγηση: 8.22/108.22/108.22/108.22/108.22/108.22/108.22/108.22/108.22/10   (8.22/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ήρθε σαν φροντιστής, αλλά αυτό το ξενοδοχείο είχε τους δικούς του φύλακες, που είναι εκεί από πολύ καιρό τώρα.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει πως το The Shining είναι από τις κορυφαίες ταινίες όλων των εποχών, μια ταινία σταθμός στο είδος της και όχι μόνο; Κανείς! Δύο τέρατα του σύγχρονου κινηματογράφου ένωσαν τις δυνάμεις τους για να έχουμε την δυνατότητα να θαυμάζουμε αυτό το κινηματογραφικό αριστούργημα. Ο Stephen King, πάνω στην νουβέλα του οποίου και βασίστηκε η ταινία και ο Stanley Kubrick ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Ωστόσο, η συνεργασία αυτή δεν ήταν τόσο ομαλή καθώς, πολλές οι διαφωνίες ανάμεσα στους δυο τους. Το αποτέλεσμα παρ`όλα ταύτα, δικαίωσε και τους δύο.

Ο King οραματιζόταν την αυτούσια μεταφορά του μυθιστορήματός του στην μεγάλη οθόνη. Ο Kubrick από την άλλη, ως ελεύθερο πνεύμα, επιθυμούσε να βασιστεί πάνω στην κεντρική ιδέα αλλά κατά τ`άλλα, να προβεί σε δραματικές αλλαγές. Η λύση βρέθηκε κάπου στην μέση αφού, ναι μεν ο King επέτρεψε αρκετές αλλαγές στην ιστορία του όμως, μέχρι ενός σημείου ενώ ο Kubrick απ`την άλλη, εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο το πεδίο δράσης που του δόθηκε, εισάγοντας τα δικά του γνώριμα χαρακτηριστικά και μάλιστα, στην συγκεκριμένη ταινία, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την Steadicam. Ως δημιουργός δεν παρέδιδε ποτέ εύκολα τα όπλα όπως επίσης, δεν έδινε στους θεατές εύκολα κι αβίαστα τις λύσεις που κρύβονταν στις ταινίες του.

Αν το καλοσκεφτούμε, θα δούμε πως η ιστορία του King σε πολλά σημεία δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ουκ ολίγες φορές έχουμε δει κάτι θεματολογικά παρόμοιο. Άρα, που εντοπίζεται η διαφορά που κάνει το "The Shining" ξεχωριστό; Στο δεύτερο σκέλος της προηγούμενης παραγράφου δηλαδή, στο ότι ο Kubrick έπλασσε τελικά την ταινία στηριζόμενος στα δικά του μέτρα και σταθμά, στα δικά του θέλω. Κανείς άλλωστε δε νομίζω να μπορεί να αμφισβητήσει την σημαντικότητά του ως δημιουργός και σαφέστατα, δεν είμαι εγώ αυτή που μπορεί να το κάνει. Και τελικά, δεν νομίζω να χάλασε και τον King αφού αυτή η ταινία στάθηκε στην πραγματικότητα αφορμή για το ξεπούλημα κάθε νέου του βιβλίου.

Η ιστορία στηρίζεται πάνω σε δύο διαφορετικά δεδομένα τα οποία, μέσα στην διαφορετικότητά τους είναι όμοια. Μιλάμε για τις δύο διαφορετικές διαστάσεις μιας πραγματικότητας, εκείνης που είναι ορατή με γυμνό μάτι κι εκείνης που ναι μεν μπορεί να είναι αόρατη όμως, δίνει το στίγμα της ύπαρξής της μέσω μικρών λεπτομερειών. Σ`αυτή τη δεύτερη διάσταση είναι που ο Kubrick έχει δώσει και το μεγαλύτερο βάρος της προσοχής του αφού, με έναν αινιγματικό τρόπο, αφήνει τα κομμάτια του παζλ ένα προς ένα να πέσουν στο πάτωμα κι εμάς, να τα βάλουμε σε τάξη ώστε να λύσουμε το μυστήριο και να πάρουμε τις απαντήσεις στα ερωτήματά μας.

Ο κεντρικός άξονας της ταινίας φαντάζει πως είναι η απομόνωση και πως μέσω αυτής μπορεί ένα κοινωνικό ον όπως ο άνθρωπος να οδηγηθεί σταδιακά στην παράνοια. Στην πραγματικότητα όμως, δεν είναι αυτός ο κεντρικός άξονας αλλά, ένα μόνο τμήμα του που ωστόσο, μαεστρικά αναπτύσσει ο Kubrick. Σταδιακά μας αφήνει να περάσουμε κι εμείς μαζί με τον Jack σε αυτόν τον νευρωτικά μοναχικό κόσμο αλλά και στον διαταραγμένο ψυχισμό του που δεν επηρεάζει μόνο τον ίδιο αλλά και την οικογένειά του. Και μπορεί ο γιος του Jack, Danny, να είναι χαρισματικός όμως, δεν αφήνει την μοναδική αυτή ιδιότητά του να μας στοιχειώσει μεταφέροντάς μας δε ένα καθαρά μεταφυσικό σύμπαν. Όμως και ο Jack, μπορεί να μετατρέπεται σε δολοφονική μηχανή αλλά, επιλέγει να μην τον αφήσει να αιματοκυλιστεί. Δεν είναι αναγκαίο άλλωστε αφού, τα πορτρέτα των προσώπων της οικογένειας είναι αρκετά για να σε κάνουν να ανατριχιάσεις.

Ένα άλλο τμήμα του βρίσκεται καλά κρυμμένο σε ποικίλους συμβολισμούς που χρησιμοποιούνται καθ`όλη την διάρκεια της ταινίας κι εμείς, ως θεατές, καλούμαστε να τους αποκωδικοποιήσουμε. Το ξενοδοχείο είναι καταραμένο, όχι μόνο γιατί έχει στιγματιστεί από την παρανοϊκή δολοφονική δράση του προηγούμενου επιστάτη αλλά, είναι χτισμένο πάνω σε ένα ινδιάνικο νεκροταφείο, ένα νεκροταφείο που γέμισε από θύματα τις αμερικάνικης βιαιότητας αφού, οι ινδιάνοι εξαφανίστηκαν προς χάρην της ανάπτυξής τους. Λαμβάνοντας υπ`όψιν μας λοιπόν τους ινδιάνικους θρύλους και μύθους, συν το γεγονός ότι η παρουσία τους είναι παντού αισθητή, δεν είναι διόλου περίεργο η κατάρα και ο πόθος τους για εκδίκηση να στοιχειώνει το μέρος.

Ο Jack Nicholson βρίσκεται χωρίς αμφιβολία σε μια από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του, σε έναν ρόλο σταθμό που τον σημάδεψε και τον χαρακτήρισε ως έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς που έβγαλε ποτέ ο πλανήτης. Και σίγουρα όχι άδικα αφού, φέρνοντας απλά και μόνο το πρόσωπο του αρρωστημένου Jack στο μυαλό σου, μπορείς να τρομοκρατηθείς. Η τρέλα δεν είναι εύκολο πράγμα να διαχειριστεί αφού, μπορεί εύκολα από τρομακτική, να μετατραπεί σε γελοία καρικατούρα κάποιου που θα ήθελε να μας δημιουργήσει αυτό το αίσθημα αλλά δεν μπορεί. Ο Jack όμως μπορεί, το κάνει και μας στοιχειώνει με την ερμηνεία του.

Δεν συμβαίνει ωστόσο ακριβώς το ίδιο με την υποταγμένη μητέρα της οικογένειας, Shelley Duvall που, ναι μεν στο κομμάτι της ιστορίας όπου ζει τρομοκρατημένη υπό τον φόβο για την ζωή την δικιά της αλλά και του γιου της είναι πειστικότατη αλλά, στο υπόλοιπο της ταινίας περιφέρεται με ένα αρκετά υποτονικό ύφος που θα θέλαμε να είναι ενισχυμένο από κάποια παραπάνω ένταση. Εξαιρετικός όμως είναι ο μικρός Danny Lloyd του οποίου το γεμάτο ένταση και αγωνία βλέμμα με στοιχειώνει μέχρι και σήμερα.

Προσοχή. **spoilers** Η παρακάτω παράγραφος να διαβαστεί μόνο από όσους έχουν δει τη ταινία

Ο Jack έχει αδυναμίες, αυτές τον κάνουν ευάλωτο, αυτές τον στοιχειώνουν και πάνω σε αυτές ποντάρει ένα ξενοδοχείο που, στοιχειωμένο από αιματοβαμμένα φαντάσματα του παρελθόντος, τον καθοδηγεί, εγκρίνει και κατακρίνει τα βήματα και τις πράξεις του. Νομίζετε ότι πρώτη φορά βρέθηκε εκεί; Μεγάλο λάθος, κάτι που καταδεικνύεται με ακρίβεια στο φινάλε της ταινίας, εκεί που ανακαλύπτουμε ότι ο Jack ποτέ δεν έφυγε στην πραγματικότητα από το ξενοδοχείο αφού, ήταν ένας από εκείνους που το θεμελίωσε στηριζόμενος στο αμερικάνικο πρότυπο που πασπαλεισμένο με χρυσόσκονη προσπαθεί να κρύψει το σάπιο παρελθόν του που όμως έχει γραφτεί και δεν ξεχνιέται. Αυτό σημαίνει ότι κάτω απ`όλα κρύβεται ο ρατσισμός; Σαφέστατα και τρανή απόδειξη αυτού ότι, ο μοναδικός νεκρός της ταινίας δεν είναι παρά ο νέγρος χαρισματικός υπάλληλος, ένα αιματοβαμμένο πτώμα πάνω σε ένα ινδιάνικο χαλί. Τι άλλο να πει κανείς για ένα αριστούργημα που όσες φορές και να το δεις, απλά σε κάνει να ανατριχιάζεις... Τίποτα!

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - messi1019 - Τρί 24 Ιουν 2014 - 17:46

Η ταινία τελειώνει. Το στόμα μένει ανοιχτό και το μυαλό έχει να υποστεί τέτοιο brain fuck από το Inception. Τα λόγια είναι περιττά. Δύο φράσεις αντηχούν μόλις τελειώσει η ταινία. Η μία είναι <<τι στο καλό μόλις είδα;>> και η άλλη είναι <<Stanley Kubrick!>>. Πραγματικά τι να πρώτο σχολιάσω γι `αυτήν την ταινία. Ας τα πάρω απ` την αρχή. Η ταινία που θεωρείται θρίλερ και είναι κατ` εμέ η κορυφαία του είδους της, ξεκινάει με μια άκρως ανατριχιαστική μουσική που σε προετοιμάζει γι` αυτό που έρχεται. Για να μην πολυλογώ η ταινία έχει αμέτρητα νοήματα και μηνύματα, αμέτρητους συμβολισμούς και στην κυριολεξία η κάθε σκηνή της σχεδόν περιέχει και μια αλληγορία. Ο Kubrick μεγαλουργεί και προσέχει την παραμικρή λεπτομέρεια ή καλύτερα νοηματοδοτεί μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια. Όλα έχουν σημασία για τον Kubrick, από την μπλούζα του μικρού πρωταγωνιστή (Danny Loyd), μέχρι και τον σχηματισμό των χαλιών. Κάθε σκηνή λοιπόν καθ` όλη την διάρκεια της ταινίας έχει τη δική της σημασία/αλληγορία, το δικό της νόημα τέλοσπάντων. Εννοείται πως δεν γίνεται να σχολιαστεί η κάθε σκηνή ξεχωριστά καθώς αυτό θα πάρει ατελείωτες ώρες. Αφού να φανταστείτε έχει βγει ντοκιμαντέρ με την ονομασία του περίφημου Room 237 της ταινίας, όπου κιουμπρικοί μετά από απίστευτη δουλειά την σχολιάζουν διεξοδικά σε δύο ώρες και καταλήγουν να μην τους είναι αρκετές φυσικά. Στα τεχνικά τώρα, εντάξει η σκηνοθεσία δεν χωράει σχολιασμό είναι επική, ενώ είπαμε και η μουσική ανατριχιάζει έντονα. Ως θρίλερ φυσικά έχει και τρομακτικές-φρικιαστικές σκηνές αν και το βλέμμα του Jack Nicholson από μόνο του μπορεί να σε στοιχειώσει. Και τι να πει κανείς γι `αυτήν την ερμηνεία που θεωρώ πως αξίζει όλα τα Όσκαρ (αν είναι δυνατόν να μην πάρει κανένα!). Τολμώ να πω πως είναι η καλύτερη ερμηνεία του Nicholson στην καριέρα του. Η Shelley Duvall ίσως να είναι ο αδύναμος κρίκος της ταινίας, ενώ ο πιτσιρικάς Danny Loyd καθηλώνει (ακόμα σκέφτομαι τις σκηνές που μιλάει το παιδί που ζούσε μέσα του και ανατριχιάζω ολόκληρος). Αυτό που την τοποθετεί πάντως πάνω από άλλες και άλλες ταινίες είναι το γεγονός ότι ο Kubrick χρησιμοποιεί τον κινηματογράφο για να διδάξει αυτά που θέλει. Θα ρωτήσετε τώρα μα και οι άλλοι αυτό δεν κάνουν; Ναι, αλλά ο Kubrick το περνάει σε άλλο επίπεδο και κατά την γνώμη μου η Λάμψη αποτελεί εκτός από ταινίες ένα καλά κωδικοποιημένο βιβλίο made by Kubrick. Δεν ξέρω αν η άποψη μου γίνεται κατανοητή, αλλά όταν μέσα σε μια ταινία υπάρχουν απώτερα μηνύματα για τον ρατσισμό (εκτενείς αναφορές και αλληγορίες που σχετίζονται με τους Ινδιάνους και τους νέγρους), μεταφυσικό πνεύμα, μηνύματα για την ανθρώπινη ζωή μέχρι και υπαινίξεις για την μη παρουσία του ανθρώπου στο φεγγάρι (βλέπε και 2001: Space Odyssey) ο κινηματογραφικός όρος απλά μιας ταινίας έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Τέλος, πρέπει να γίνει κατανοητό πως για να νοήσει κάποιος την ταινία έστω και λίγο πρέπει να την δει πολλές φορές, να ψαχτεί και να ασχοληθεί γενικά, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε εθιστικά, επικίνδυνα μονοπάτια που μπορεί να ξεκινούν από την μασονία και να φτάνουν μέχρι τον κάθετο σκεπτικισμό. Επομένως ο Kubrick ίσως να μην προβάλλει κάτι ξεκάθαρο εσκεμμένα αφήνοντας τους θεατές να δημιουργούν ο καθένας δικές τους ερμηνείες και εκδοχές, εξασκώντας την κριτική τους σκέψη και αυτό από μόνο του λέει πολλά (θα μπορούσα να γράψω και βιβλίο για να σχολιάσω επαρκώς την ταινία)
9,5/10
Manuel

 
<Χωρίς Τίτλο> - Timos - Σάβ 27 Ιουλ 2013 - 20:27
Όταν πρωτοείδα τη λάμψη πραγματικά τη σιχάθηκα ίσως έφταιγε επειδή την είχα δει με παρέα που γελοιοποιούσαν τα πάντα. Θυμάμαι ειδικά κάποιες σκηνές που μας προκαλούσαν γέλια (τόσο αφελής είμασταν) όπως η σκηνή με την αρκούδα ή η σκηνή με τη γρια στο μπάνιο ! Όταν πέρασε ο καιρός ξαναέδωσα μια ευκαιρία στη λάμψη  κατάλαβα επιτέλους κάποιους συμβολισμούς και πραγματικά την έβαλα στο top5 των καλύτερων ταινιών που έχω δει ποτέ ! Τι να πει κάποιος για την ερμηνεία του μικρού Ντάνι ή του Nickolson που πραγματικά κόντεψε να φτάσει τον Χάνιμπαλ στη σιωπή των αμνών! Τη συστήνω ανεπιφύλακτα (χωρίς παρέα) !
9/10 
 
<Χωρίς Τίτλο> - ntriantafyllaki - Κυρ 12 Μαϊ 2013 - 02:17
Πολύ καλή ταινία. Την έχω δει πάρα πολλές φορές και κάθε φορά μου άρεσε σχεδόν εξίσου. Διαθέτει ικανοποιητικότατη ατμόσφαιρα, κάτι που οφείλεται κυρίως στην εξαιρετική μουσική, στο ενδιαφέρον σενάριο και στις εξαιρετικές ερμηνείες και σκηνοθεσία. Κρατά την αγωνία ως το τέλος και καταφέρνει ακόμη και σήμερα να τρομάξει και να παρασύρει τους θεατές χάρη σε όλα τα παραπάνω, χωρίς πάντως να προβάλλει σκηνές ωμής βίας, όπως συνηθίζεται στις σύγχρονες ταινίες. Αποτελεί μία από τις αγαπημένες μου ταινίες και αδικείται από τη θέση (34η) που έχει τώρα στη γενική κατάταξη.
10/10
 
<Χωρίς Τίτλο> - eisvomc - Σάβ 14 Ιαν 2012 - 22:11
apisteuti tania tromou sokaristiki anepanalipti ipovlitiki o jack nicolson apisteutos apiasti kai zileuti
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.