• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


El Hijo de la Novia (2001)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Γιος της Νύφης
- Γνωστό και ως:
Son of the Bride

Δραμεντί | 123' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 9 Μαϊ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 9/9/2003
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ισπανικά
Δημοτικότητα: 0.09 %
Αξιολόγηση: 6.37/106.37/106.37/106.37/106.37/106.37/106.37/10   (6.37/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Ζήσε πριν η ζωή σε προσπεράσει.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Το Ο Γιος της Νυφης μάς έρχεται από την Αργεντινή με την υπογραφή του Juan Jose Campanella (με σπουδές κινηματογράφου στην Νέα Υόρκη και μακρά προϋπηρεσία στην αμερικάνικη τηλεόραση) και όπως και η προηγούμενη δουλειά του Αργεντινού σκηνοθέτη Same Love, Same Rain (El Mismo Amor, la Misma Lluvia) (1999), τιμήθηκε με τα σημαντικότερα βραβεία της εγχώριας Ένωσης Κριτικών. Υπήρξε επίσης υποψήφιo για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 2002, χωρίς όμως να έχει το διαμέτρημα ενός Amelie ή ενός No Man`s Land.

Το σενάριο της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τη ζωή του Rafael Belvedere (τον οποίο υποδύεται ο Ricardo Darin που σίγουρα θα τον θυμούνται όσοι είδαν τις Εννια Βασιλισσες), ενός μεσήλικου στα πρόθυρα νευρικής κρίσης και διευθυντή ενός εστιατορίου – οικογενειακή επιχείρηση που δεν του αφήνει και πολλά χρονικά περιθώρια για να ασχοληθεί με την προσωπική του ζωή (ήτοι την κόρη του – καρπός ενός διαλυμένου γάμου, την ερωτική του σύντροφο που τον πιέζει για την πολυπόθητη δέσμευση και τους ηλικιωμένους πλέον γονείς του). Κάποια στιγμή ο πατέρας του (Hector Alterio), όντας αθεράπευτα ρομαντικός, του δηλώνει την επιθυμία του να ξαναπαντρευτεί με θρησκευτική τελετή – μετά από 44 χρόνια γάμου! – την πάσχουσα από τη νόσο του Αλτσχάιμερ μητέρα του (Norma Aleandro). Τα πράγματα θα οδηγήσουν σε μια νέα κρίση και για να μην πολυλογώ, ο ήρωάς μας δεν αντέχει άλλο και παθαίνει μια ελαφρά καρδιακή προσβολή. Βγαίνοντας σχετικά αλώβητος απ’ αυτήν τη δοκιμασία, συναντιέται με τον παιδικό του φίλο Juan Carlos (Eduardo Blanco), αλλά και με τους προσωπικούς του δαίμονες που απαιτούν να επανεκτιμήσει τη ζωή του.

Αργεντίνικη δραματική
κομεντί από ένα
σκηνοθέτη που
βαδίζει δειλά
στα χνάρια του
Frank Capra, παρά
την τηλεοπτική
προϋπηρεσία του.
Εξαίρετες ερμηνείες
από τους Ricardo Darin,
Hector Alterio
και Norma Aleandro.
Λίγο μελό, όμως
καταφέρνει να
μοιράσει χαμόγελα
και να συγκινήσει με
την αμεσότητά του.
Ο Campanella πραγματευόμενος το αρχετυπικό story της ανδρικής «μεταμόρφωσης», καδράρει για πολλοστή στα χρονικά του κινηματογράφου φορά μια κρίση μέσης ηλικίας σε πλήρη άνθηση, αλλά το κάνει με ευαισθησία, συμπαθέστατο χιούμορ και γλυκόπικρη διάθεση. Επιλέγει αρχικά να κρατήσει τον ήρωά του σε κάποια απόσταση από τον περίγυρό του, αλλά όσο κυλούν τα λεπτά τόσο περισσότερο αγκαλιάζει στοργικά τους χαρακτήρες του με τα προβλήματά τους. Προβλήματα καθημερινά, μικροί πόνοι, που υποσκάπτουν την ανθρώπινη ύπαρξη το ίδιο συστηματικά όπως την υπονομεύει ο χρόνος, κάτι που όμως αρκεί για να ξεδιαλύνει τα σύννεφα μπροστά από το παιδικό όνειρο του ήρωα, να δώσει νέα φλόγα στη ζωή των γονιών του, να συγκινήσει τον θεατή και να δώσει ίσως και μια ευκαιρία στον σκηνοθέτη για ένα υποδόριο σχόλιο πάνω στην πρόσφατη πολιτικοοικονομική κατάσταση της χώρας του. Παρόλο που η ερμηνεία του Ricardo Darin είναι υπέροχη, την παράσταση κλέβει το ηλικιωμένο ζευγάρι Hector Alterio - Norma Aleandro, με τον πρώτο να υπηρετεί ένα ρόλο – υπόδειγμα αβρότητας. Το εν λόγω κινηματογραφικό ζεύγος είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Αργεντινή (ίσως αποτελεί κατά πολλούς την λατινοαμερικάνικη απάντηση στο «ζεύγος» Spencer Tracy και Katharine Hepburn), ενώ έχουν συνεργαστεί αρκετές φορές στο παρελθόν, με εξέχουσα αυτήν του βραβευμένου με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας The Official Story (1985).

Παρά τους όποιους αργούς ρυθμούς, το κάπως απόμακρο για την ελληνική νοοτροπία και ενίοτε απλοϊκό σενάριο και κάποιες μομφές κριτικών περι «ενοχλητικής» ομοιότητας του Eduardo Blanco (του φίλου του Rafael που επανέρχεται στο προσκήνιο μετά από απουσία 20 χρόνων) με τον Roberto Benigni (αυτό θα το κρίνετε καλύτερα εσείς, αν και η αλήθεια είναι πως υπάρχει μια φυσιογνωμική ομοιότητα με τον Ιταλό κωμικό), το Ο Γιος της Νυφης παραμένει ένα εγκάρδιο φιλμ που σίγουρα δεν περνά αδιάφορο και που μεταξύ των παραπάνω διακρίσεών του προσμετρά ένα Βραβείο Καλύτερης Λατινοαμερικάνικης Ταινίας και ένα Ειδικό Μεγάλο Βραβείο στο Φεστιβάλ του Μοντρεάλ (αν τέλος πάντων σημαίνουν κάτι για εσάς όλα αυτά τα βραβεία...).

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Κωστας Πατας


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.