• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22237
  • Αριθμός συν/τών: 759334
  • Πρόγραμμα 291 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Les Quatre Cents Coups (1959)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τα 400 Χτυπήματα
- Γνωστό και ως:
The 400 Blows
Τα 400 Κτυπήματα

Δραματική | 99' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 10/11/2003
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Γαλλικά - Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.40 %
Αξιολόγηση: 8.92/108.92/108.92/108.92/108.92/108.92/108.92/108.92/108.92/10   (8.92/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Αγγελικά πρόσωπα με διαβολική κλίση στη βία.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 18 Ιουλίου 2011

Ο μικρός Αντουάν (Ζαν Πιερ Λεο) με γονείς που διαρκώς λείπουν στις δουλειές και τις ασχολίες τους, χωρίς να είναι επιθετικός χαρακτήρας, δεν πειθαρχεί στο σχολείο, λέει εύκολα ψέματα, κάνει κοπάνες (αυτό σημαίνει ιδιωματικά ο τίτλος της ταινίας) ή επιχειρεί μικροκλοπές. Ο -θετός- πατέρας δεν του χαλάει χατίρι, η μητέρα αντιμετωπίζει με κάποια ελαφρότητα και μάλλον ψυχρά τις σκανταλιές ενώ θεωρεί τον εγκλεισμό του σε ίδρυμα κάτι σαν κατασκήνωση που θα του κάνει καλό. Ο Αντουάν, ανάμεσα από σκασιαρχεία του και σουλάτσα ή κρυφή διαμονή σε φίλους, στο τέλος θα βρεθεί σε ένα είδος αναμορφωτήριου.

Όταν μιλάμε για Νουβέλ Βαγκ, συνήθως σκεφτόμαστε αισθητικά πειράματα μιας νέας κινηματογραφικής γλώσσας. Αυτό το αριστούργημα και ντεμπούτο του Τριφό που ουσιαστικά εισάγει στο κίνημα, δεν είναι κάτι τέτοιο. Έχει μεν μια νέα ελευθερία στη αφήγηση απ την οποία λείπουν τα περιττά και αυτονόητα της παλιάς γλώσσας, αλλά οφείλει τις αρετές του σε ένα διαχρονικά καλλιτεχνικό οίστρο, πηγάζει αυθόρμητα από την ψυχή του Τριφό και του Ζαν Πιερ Λεο με τον οποίο η χημεία θα αποβεί μοιραία, ενώνοντάς τους εφ όρου ζωής μέσα στην τέχνη. Άφθαστος ποιητικός ρεαλισμός που αποδίδει την ομορφιά της ελεύθερης ποιητικής ψυχής του μικρού ήρωα όπως και του δραματικού στοιχείου της ζωής, με έναν τρόπο που θα χαρακτήριζα αβάσταχτα απλό. Ούτε μελοδράματα, ούτε καταγγελίες, ούτε μηνύματα πέρα από την διάσταση μεταξύ της κοινωνικής νόρμας–νέκρας και της ελευθερίας. Ο Αντουάν είναι ταυτόχρονα ένα αθώο παιδί και ένας ώριμος (μα όχι διεφθαρμένος από τα κουτάκια της «λογικής») ενήλικας. Η αδούλωτη ψυχή του σχεδόν αρνείται να απελπιστεί, πόσο μάλλον να κλάψει, και ο τρόπος (στην τελική σκηνή) που τρέχει με μια σπαραχτική απλότητα και σχεδόν ταπεινότητα προς την θάλασσα μοιάζει με αποδοχή της ζωής ως τόπου ανερμήνευτου, γοητευτικού και αδιέξοδου συνάμα, που τον κοιτάζει εκστατικά αλλά και με μια αξιοπρέπεια. Αξεπέραστη στιγμή του κινηματογράφου.

Βαθμολογία: 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars (5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος




Αριστουργηματικό δράμα του Francois Truffaut του 1959, το πρώτο της περίφημης Nouvelle Vague. Έφηβος μαθητής από ταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον προσπαθώντας να συγκαλύψει τα τραύματά του οδηγείται σε αντισυμβατική και ενίοτε εγκληματική συμπεριφορά και, τελικά, σε αναμορφωτήριο από το οποίο επιχειρεί να αποδράσει. Το ρίχνει έξω, με άλλα λόγια. Έντονα ποιητική και συναισθηματική ταινία, κάτι που φαίνεται από το πρώτο πλάνο της ταινίας και καθόλη τη διάρκειά της, με την κάμερα να ακολουθεί τον πρωταγωνιστή Αντουάν, με τον οποίο ο Truffaut ταυτίζεται, σε κάθε του βήμα, ενώ στο βάθος αποτυπώνεται ο Πύργος του Άϊφελ σαν τοτέμ στο μελαγχολικό Παρίσι που όλοι αγαπάμε. Ο σκηνοθέτης παίζει με τις αλληλένδετες έννοιες της ελευθερίας και της επιλογής, τόσο στην υπόθεση της ταινίας, όπου ο Αντουάν αρχικά απελευθερώνεται από τα δεσμά του σχολείου για να ανακαλύψει τον κόσμο και τον εαυτό του (αμφισεξουαλικότητα), που μετά από σειρά ανωρίμων επιλογών θα τον μαντρώσει πάλι, όσο και σε ό,τι αφορά τη τοποθέτηση της ίδιας της ταινίας στο χώρο και το χρόνο, αφού χρονικά συνέβαλλε στο να ξεφύγει το σινεμά από την αδράνεια στην οποία είχε περιέλθει. Εξαιρετικοί οι πρωταγωνιστές όπως και το score.

Βαθμολογία: 910 Stars910 Stars910 Stars910 Stars910 Stars910 Stars910 Stars910 Stars910 Stars (9/10)

Θάνος Νικηφορίδης





Παρασκευή 26 Αυγούστου 2005

Η ναυαρχίδα της νουβέλ βαγκ, ένα αριστούργημα με καρδιά μικρού παιδιού και μυαλό ενήλικα, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Francois Truffaut τιμά την παράδοση του ιταλικού νεορεαλισμού και αποτυπώνει όση ελευθερία δεν είχε χωρέσει ποτέ ξανά στην ασημένια οθόνη. Ο δημιουργός αγκαλιάζει με στοργή και ταυτόχρονα θαυμάζει τον Αντουάν Ντουανέλ, τον 14χρονο ήρωά του που προσπαθεί να σπάσει τα δεσμά του για να οδηγηθεί στο αναμορφωτήριο. Η εναλλαγή των βλεμμάτων, του σκηνικού της προσωπικής του Οδύσσειας και της ενστικτώδους αμηχανίας του συνθέτουν το πορτρέτο μιας αδούλωτης παιδικής ψυχής, που θα φτάσει στο αλησμόνητο φινάλε να ατενίσει κατάματα το άπειρο.

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)



 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Δευ 12 Σεπ 2011 - 14:31
 `Ενα αριστουργηματικό κοινωνικό δράμα από έναν εκ των μεγαλύτερων σκηνοθετών του γαλλικού κινηματογράφου, francois truffaut, που κάνει εδώ το ντεμπούτο του, αφού πρώτα έχει εργαστεί ως.. κριτικός κινηματογράφου(!)...
το έργο ολόκληρο είναι μία αιχμηρή κριτική στην παριζιάνικη κοινωνία της εποχής και καυτηριάζει πάμπολες πτυχές της...
η σκληρότητα και η αυθαιρεσία των δασκάλων στο σχολείο, η βίαιη και κυκλοθυμική συμπεριφορά των γονέων απέναντι στα παιδιά, η υποκρισία και η αστάθεια στις σχέσεις των συζύγων, η αδιάκριτη αντιμετώπιση των πάντων ως εγκληματιών από την αστυνομία, οι πουριτανικές αντιλήψεις περί εξώγαμων τέκνων και ανύπαντρων μητέρων, η μεταχείριση των μικρών σαν αντικειμένων ιδιοκτησίας των γονέων και χωρίς ποτέ να ερωτάται ή να συνεκτιμάται η γνώμη τους, οι επιπτώσεις που έχει στην ψυχοσύνθεση των νεαρών η κατάσταση στο σπίτι, είναι ορισμένα μόνο από εκείνα που η κάμερα του truffaut σχολιάζει...
και στη μέση όλων αυτών, ένας πιτσιρικάς, ο Antoine, να νιώθει ξένος στο ίδιο το σπίτι του, να φοβάται να πει την αλήθεια στους δικούς του και να βιώνει κρυφά τους καυγάδες του πατέρα και της μητέρας του...
το "400 χτυπήματα" είναι πάνω από όλα η ιστορία αυτού του μικρού, που όπως κάθε συνομίληκός του βιάζεται να μεγαλώσει και ψάχνει απεγνωσμένα τρόπους για να φύγει από την καταπίεση του σπιτιού και του σχολείου του και να αυτονομηθεί...
η παιδική αφέλειά του τον οδηγεί (μαζί με το μόνο φίλο του) σε μικροεγκλήματα, με σκοπό να βγάλει χρήματα και να ανεξαρτητοποιηθεί, έχοντας φύγει ήδη από το σπίτι του...
δεν αργεί όμως να πιαστεί και οδηγείται από τον πατέρα του στο τμήμα, όπου εγκαταλείπεται...
τελικά οδηγείται σε ένα Κέντρο Εποπτείας, μαζί με άλλα "παιδιά-εγκληματίες", έως ότου άλλοι να αποφασίσουν για την τύχη του...
ο φίλος του δεν μπορεί να τον επισκεφτεί και η μητέρα του ουσιαστικά ρίχνει το φταίξιμο στον ίδιο και τον εγκαταλείπει οριστικά...
το τέλος τον βρίσκει να προσπαθεί να αποδράσει από το ίδρυμα και στις λίγες στιγμές ελευθερίας του, να βλέπει από κοντά τη θάλασσα για πρώτη φορά...
η σκηνή που εξετάζεται από την ψυχολόγο στο ίδρυμα είναι πολύ συγκινητική...
η σκηνοθεσία είναι τέλεια σε όλη τη διάρκεια, ενώ και οι διάλογοι του έργου είναι εξαιρετικοί...
η μουσική είναι ενδεικτική της εποχής και του ύφους της ταινίας...
ο j.p. leaud που ενσαρκώνει τον antoine είναι υποδειγματικός στις εκφράσεις και τις κινήσεις του...
τα "400 χτυπήματα" είναι τελικά μία μελέτη στην παιδική ηλικία, την αθωώτητα που τη συνοδεύει, αλλά και την απεγνωσμένη ανάγκη των παιδιών για αγάπη από τους γύρω ανθρώπους (γονείς, δασκάλους κλπ.)...
όποιος το δει, δεν θα το ξεχάσει ποτέ...


   9-9,5/10...


   anfield09...
 
Το επεξεργάστηκε ο/η kapoios συνολικά 4 φορές
 
Legacy - tsitlikas - Unverified - Παρ 19 Ιουλ 2002 - 11:19
aparadekti!
tsitlikas
 
Legacy - psb - Unverified - Δευ 02 Ιουν 2003 - 03:23
Το ξεκινημα της nouvelle vague δεν θα μπορουσε να ειναι καλυτερο!Αψογα κινηματογραφημενο το Παρισι,σε μια πιο μιζερη πλευρα του.Οι προσπαθειες ενος μικρου παιδιου να επιβιωσει,πλαι στους αποτυχημενους μικροαστους γονεις του.Τελειο
psb
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.