• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Signs (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Οιωνός

Επιστημονικής Φαντασίας | 106' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 1 Νοε 2002
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 11/2/2003
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Πορτογαλικά
Δημοτικότητα: 0.31 %
Αξιολόγηση: 6.87/106.87/106.87/106.87/106.87/106.87/106.87/10   (6.87/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η αλήθεια είναι ότι μας είχαν προειδοποιήσει.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΤΑΛΕΝΤΟΥ

(ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΘΕΙ!)


Ο M. Night Shyamalan (προφερεται: Σ(σ)αμαλον) επιστρεφει στις αμερικανικες αιθουσες με τη νεα του δημιουργικη καταθεση, SIGNS, ηδη απο την πρωτη εβδομαδα του Αυγουστου, release date - γουρι απο την ταινια «φαινομενο» για το ειδος που υπηρετει (λεγε με supernatural thriller) THE SIXTH SENSE, προσπαθωντας εκδηλα να ξορκισει το φαντασμα (λεγε με ασθενεια -του-επομενου-hit) του Unbreakable. Tα καταφερνει;

Οι αποψεις διιστανται, πραγμα που σημαινει οτι, αν μη τι αλλο, ο ινδικης καταγωγης Philly (κατοικος της Philadelphia) boy-genius (ειναι μολις 32 ετων) εχει προκαλεσει αμετρητες συζητησεις γυρω απο τις δημιουργικες του ικανοτητες ως σεναριογραφος-σκηνοθετης (και ενιοτε ηθοποιος) αναμεσα σε κριτικους αλλα και απανταχου fans η love-to-haters. Εξωφυλλο ο ιδιος σε προσφατο τευχος του Newsweek, παρουσιαζεται ως ο νεος Spielberg (παιδικος ηρωας του Μ. Night, πραγμα ωστοσο που δεν τον εμποδισε να απορριψει την προσφορα του ειδωλου του για τη συγγραφη του σεναριου του επερχομενου (4ου κατα σειρα) Indiana Jones). Άλλα στοιχεια που φωτιζουν την προσωπικοτητα του νεαρου Shyamalan ειναι ο απολυτος ελεγχος του κινηματογραφικου του υλικου καθως και η (ευγενης) φιλοδοξια του να προκαλει με τις ταινιες του «cultural phenomena» (που σημαινει επισης και πολλα εισιτηρια, δηλ. εκατομμυρια εισπραξεις σε δολαρια…)
Προς τι ο μακροσκελης προλογος; To σημαδι του M. Night γινεται ταινια με ταινια ολοενα και πιο ξεκαθαρο: Ιt’s M. Night Shyamalan’s “Signs”, δηλαδη, οχι η νεα ταινια του mega star Mel Gibson, αλλα η νεα δημιουργια ενος over self-confident νεαρου auteur, που θελει να κατακτησει τον κοσμο! Εξ’ου και το μεγαλοπνοο της σεναριακης κεντρικης ιδεας-attraction, αυτης της εισβολης εξωγηινων, με αφετηρια τα crop circles, ακατανοητoυς σχηματισμους μεσα σε αγρους που προετοιμαζουν την εξωγηινη ελευση. Παραμυθια; Μπορει……Ομως δεν ειναι αυτο το θεμα, μας λεει ο Shyamalan! Τα παντα ειναι θεμα πιστης: Υπαρχουν δυο κατηγοριες ανθρωπων – οι υποστηρικτες του αναιτιου της τυχης και εκεινοι που πιστευουν σε εναν απωτερο σκοπο που εξυπηρετειται απο τα γεγονοτα (οσο τραγικα κι αν ειναι αυτα). Στην ταινια οι εξωγηινοι ειναι απλα η αφορμη, ο καταλυτης που θα μπολιασει με την εφιαλτικη (μεσα απο τον τρομο και την οδυνη για ενα πιθανο τελος του (μικρο)κοσμου της οικογενειας του πρεσβυτερου (ιερεα) -αλλα απιστου Hess) παρουσια του τη διαταραγμενη χημεια της απλης, καθημερινης αγροτικης οικογενειας. Η πιστη δεν ειναι επιλογη-ειναι αναγκαιοτητα. Αυτη σωζει απο τους εχθρικους εξωγηινους/εξωγενεις παραγοντες, μα πανω απο ολα λυτρωνει απο τις εσωτερικες συγκρουσεις μια δυσλειτουργικη οικογενεια, μονιμα αγαπημενο θεμα του σκηνοθετη στις ταινιες του.

Σε ενα genre οπως αυτο του sci-fi και του horror movie, οι αναφορες ειναι πλουσιες, αμεσες η υπονοουμενες και το σημαντικοτερο, δημιουργικα χρησιμοποιουμενες: War of Worlds, Close Encounters of the third Kind, The Night of The Living Dead, X Files, Twilight Zone, αλλα και οι εμφανεις καθαρες συγγενειες με τον παπου- Hitchcock απο το σκηνοθετικο στυλ, μεχρι τη χρησιμοποιηση των effects και της μουσικης επενδυσης (καταπληκτικο το score του James Newton Howard) ειναι εδω. Μολαταυτα, ο Shyamalan αποδεικνυει περιτρανα οτι ξερει να μας προκαλει ανατριχιλες και να απορροφα την αγωνιωδη προσοχη μας…κατα βουληση, με πλανα αξιοζηλευτα απο οποιονδηποτε ενεργο σκηνοθετη των καιρων μας.

Στον ερμηνευτικο τομεα, βαζει τον Mel Gibson στο ιδιο…trance με τον Bruce Willis στις δυο προηγουμενες… αναμετρησεις του με το star power του cast και κερδιζει την καλυτερη ερμηνεια του Mel εδω και πολλα χρονια. Ολοτελα πειστικος στο ρολο του ανθρωπου του Θεου με τον οποιο εχει ομως μαλωσει μετα τον τραγικο θανατο της γυναικας του, σερνοντας τον πονο της απωλειας και τραβωντας διαχωριστικες γραμμες αναμεσα σε εκεινον και στα παιδια και τον αδερφο του. Ο ρολος του τελευταιου (αποτυχημενος πρωην παικτης του baseball, χωρις ιδιαιτερη επιτυχια στις γυναικες, ομως στυλοβατης για την οικογενεια Hess), ειναι καθοριστικος -αν και μικρος σε εκταση- στην καθαρση του τελους-και υποστηριζεται απο τον Joaquin Phoenix με γενναιοτητα και μετρο. Επισης σημαντικο ειναι το περασμα του ιδιου του Shaymalan ο οποιος δειχνει να απολαμβανει (βλ. Hitchcock) το να αφηνει το σημαδι του σε καθε ταινια που γυριζει. Οσο για τις παιδικες παρουσιες, συνανταμε και εδω τα γνωριμα υψηλα ερμηνευτικα standards: H αιθερια 5χρονη Abigail Breslin, μαζι με τον πραγματικο You can count on me γονο της οικογενειας Rory Culkin, αποτελουν αυτονομα επιχειρηματα υπερ της ταινιας, ενω τελος χαρακτηριστικη ειναι η παρουσια της Cherry Jones στο ρολο σεριφη…που τα’χει ψιλοχαμενα! (τρεμε Frances Mc Dormand του Fargo!)

Τα special effects υποκυπτουν ευλαβικα σε αυτο το πληρως παλιομοδιτικο στυλ κινηματογραφισης που κενταει ηχους και φευγαλεες εικονες –οπτικα ποιηματα (εξαιρετικος ξανα ο Tak Fujimoto του The sixth Sense και του The Silence of the Lambs), που σημαινει αργα, γεματα πλανα χωρις “special”, αλλα ταυτοχρονα λειτουργικοτατα effects. Φιλοι των Star Wars, του Independence Day, ΑΥΤΗ Η ΤΑΙΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΑΣ! (Η μηπως ειναι μια πρωτη ταξεως ευκαιρια αναθεωρησης καποιων “στεγανων” στο χωρο του Sci-fi?)

Αφηνοντας για το τελος το σεναριο, πρεπει να ομολογησω, οτι το βρηκα εξαιρετικα ανισο, με αποτελεσμα μια αισθηση ανολοκληρωτου, αναλογη με το επιδορπιο ενος εξαιρετικου δειπνου που ειναι κλασεις κατωτερο του κυριως γευματος. Ο Shyamalan ειναι μεγαλομανης (οπως καθε σκηνοθετικη ιδιοφυια τριγυρω). Θελει να αποφυγει το στραπατσο του εγκεφαλικου Unbreakable (με το κατα-παραγγελια-twist-ending) στο box-offfice. Αντι αυτου, χρησιμοποιει ενα εντελως παιδιαστικο flash back στο τελευταιο τριλεπτο της τελικης αναμετρησης με τον (πειστικα οσο και παλιομοδιτικα παρουσιαζομενο) εχθρο για να υπερτονισει τα ηδη κατανοητα «σημαδια» της πλοκης που προηγηθηκε, και να τα δεσει με τον ιδιο τροπο που εγινε και στο The sixth Sense. Προκειται ομως για μια υποτιμηση της νοημοσυνης του κοινου, που προκαλει (μια πολυ δυσαρεστη) εκπληξη. Το σεναριακο εγκλημα ολοκληρωνεται με το τελευταιο πλανο που ταιριαζει μονο σε b-movie των 50’s και οχι σε first class sci-fi trhriller, τιτλος που δικαιωματικα ανηκει σε αυτη τη δημιουργια που κανει το καθε Panic Room να μοιαζει με φτωχο συγγενη…Και ειναι το ιδιο σεναριο που σφυζει απο ενα καταπληκτικο sense of humor (ειδικα στο πρωτο εικοσαλεπτο) το οποιο λειτουργει καταπραϋντικα σε στιγμες υψηλης εντασης. Η μεγαλυτερη επιτυχια του παντως εστιαζεται στο οτι εκμαιευει τις σημαντικοτερες σκηνες, οχι απο (τις ουκ ολιγες) scary moments, αλλα απο τις εντονα φορτισμενες συγκινησιακα οικογενειακες στιγμες, στις πιο απιθανες χρονικα καταστασεις, κανοντας μας πραγματικα να βιωνουμε συναισθηματα αντιφατικα, μα παντα ηλεκτρισμενα, απο το ενα καδρο στο αλλο.

Το SIGNS δεν ειναι masterpiece, αλλα εχει τη δυναμικη της cult δημιουργιας, ανταξιας του ραγδαιως εξελισσομενου ταλεντου του δημιουργου της. Ο Shyamalan πρεπει να παρει αποφασεις για το κατα ποσο πρεπει να μορφοποιει το εργο του με γνωμονα το «αγειν τε και αγεσθαι» στη σχεση με το κοινο του (που ειναι ετσι και αλλιως μεγαλο). Ο M. Night Shyamalan δεν ειναι ακομη ουτε Spielberg –ουτε Hitchcock. Χρειαζεται επειγοντως να καταλαβει οτι η εκπληρωση των οραματων του ειναι προσωπικη του υποθεση και οτι πανω απο entertainer ειναι film-maker. Με ενα ταλεντο σαν το δικο του πρεπει παντα να θυμαται οτι: “With great power comes great responsibility”

Βαθμολογια: 9 (Μεχρι το τελευταιο 3λεπτο) και 6 (για το «εγκλημα» του τελους)

Συνολο:(7,5 +0.5 του καλου μαθητη)= 8 (τριτωσε το καλο,αλλα, παμε για… αλλα τωρα, ετσι M.Night;)

Τακης Γκαρης




Κριτικη DVD

Ο πατερ Γκρειαμ Χες, αμεσως μετα τον απροσδοκητο θανατο της συζυγου του, παιρνει την αποφαση να αποποιηθει τον κληρο και να ζησει μαζι με τα δυο του παιδια, φροντιζοντας το αγροκτημα του. Στο πλαι του θα σταθει ο αδελφος του Μεριλ, ενας προβληματικος και αποτυχημενος πρωην παικτης του μπειζμπολ. Η ηρεμη και ησυχη ζωη τους ομως θα αναστατωθει ακομη περισσοτερο οταν ενα πρωινο θα αντικρισει καποιους περιεργους κυκλους που εχουν σχηματιστει με ανεξηγητο τροπο στο χωραφι του. Το περιεργο ειναι πως τα ιδια σημαδια θα κανουν την εμφανιση τους σε ολο τον κοσμο...

Τελικα οπως αποδεικνυεται, σε αντιθεση με αλλους καλλιτεχνικους χωρους, πως το δυσκολο βημα για εναν σκηνοθετη μαλλον ειναι το τριτο. Συνηθως στην μουσικη η το τραγουδι, το μεγαλο προβλημα για εναν καλλιτεχνη ειναι ο δευτερος δισκος. Στον κινηματογραφο ο σκηνοθετης αμεσως μετα την επιτυχημενη αρχη, κανει μια εξισου ικανοποιητικη επιστροφη και εκει που ολοι πιστευουν πως εχει παρει τον σωστο δρομο, η τριτη του προσπαθεια καπου απογοητευει.

Το προαναφερομενο θεωρημα μου ηλθε στο μυαλο αναλογιζομενος την πορεια που ειχαν μεχρι τωρα καποιοι αγαπημενοι μου δημιουργοι οπως ο David Fincher και ο Frank Darabont, που η τριτη ταινια του καθενος ηταν κατα πολυ υποδεεστερη απο τις δυο πρωτες. Κατι αναλογο συμφωνα με αυτο τον κανονα δηλαδη θα επρεπε να περιμενω και απο την τριτη κινηση του M. Night Shyamalan.

Ο πανεξυπνος Ινδικης καταγωγης σκηνοθετης, σεναριογραφος και παραγωγος καταφερε να σπασει καθε κοντερ αγωνιας με το The sixth Sense, ακολουθησε πιστα την συνταγη της επιτυχιας με το Unbreakable και τελικα με το πολυδιαφημισμενο Signs το μονο που καταφερνει ειναι να αφησει τον θεατη του γεματο ερωτηματικα και αποριες. Εδω αποφασιζει να ασχοληθει με δυο τεραστια ζητηματα (ισως τα πιο που μπορει ως θεωριες να εχουν αρχη δεν εχουν ομως κανενα τελος: Την θρησκεια και την ζωη σε αλλους πλανητες.

Νομιζω πως η ιδεα του Shyamalan να ασχοληθει με δυο εννοιες που σηκωνουν μεγαλη συζητηση αποδεικνυεται μπουμερανγκ γιατι δεν καταφερνει τελικα να κρατησει επιτυχως και τα δυο καρπουζια σε μια μασχαλη. Ο ηρωας του χανει την πιστη του στον Θεο εξαιτιας ενος τραγικου συμβαντος, νιωθει φοβισμενος για οτι συμβαινει στα σπαρτα του θεωρωντας το κακο σημαδι (να που παει ο τιτλος Οιωνος) και στο τελος εντρομος βλεποντας πως το αγρογλυφικο δεν ειναι Θεοσταλτο αλλα...εξωγηινης προελευσης επιστρεφει στις προτερες και πανισχυρες θρησκευτικες του αξιες. Εν ολιγοις το σεναριο δεν ειναι τελειο οπως στις προηγουμενες δουλειες του Ινδου και μπαζει σε αρκετα σημεια.

Πολυ κακη επιλογη για τον συγκεκριμενο ρολο ειναι ο Mel Gibson. Ο Αυστραλος εχοντας αποδειξει πως μπορει να υποδυθει τον οποιοδηποτε μισοτρελλαμενο χαρακτηρα κανει την εκτιμηση πως με χαλαροτητα θα τα καταφερει και στον ρολο του παπα που χανει τα λογικα του μετα την τραγικη απωλεια της αγαπημενης. Λαθος. Ο Πατερ Χες δεν ειναι τρελος. Ειναι πλεον, απιστος. Και το παιξιμο του Gibson δεν το μεταφερει αυτο. Αντιθετως ο Joaquin Phoenix, που μου ειναι ελαφρως ασυμπαθηστος τα καταφερνει καλυτερα στον ρολο του προβληματικου αδελφου.

DVD - Στην ελληνικη εκδοση του Signs μπορω να εντοπισω ενα πολυ θετικο και ενα πολυ αρνητικο γεγονος. Αρχικα ο δισκος κυκλοφορησε σε χρονο ρεκορ απο την α` προβολη της ταινιας (105 ημερες πρωτη εκδοση στην Ευρωπη) και αυτο ειναι πολυ εντυπωσιακο για το Ελληνικο κοινο. Ειναι ομως δυνατον μια απο τις πιο συζητημενες ταινιες της περιοδου να κανει την εμφανιση της σε DVD διχως ουτε ενα προσθετο υλικο? Ακομη και το Panic Room - Δωματιο Πανικου που ειχε επισης κριθει γι αυτο το λογο ειχε εστω το Trailer... Το οτι σε λιγο καιρο θα κυκλοφορησει (ειμαι σιγουρος γι αυτο) Special Edition του Οιωνου δεν δικαιολογει σε τιποτα το φτωχικο αυτο πακετο.

EIKONA - Οχι και η καλυτερη δυνατη που θα μπορουσαμε να απολαυσουμε. Widescreen, διχως περιττα σημαδια, ευκρινης, αλλα διχως τα ζωηρα χρωματα που θα περιμενα να εχουν τα πρασινα χωραφια η ο καταγαλανος ουρανος.

ΗΧΟΣ - Σαφως καλυτερα αποτελεσματα εχουμε στην ηχητικη μπαντα Dolby Digital 5,1. Αν και η ταινια ειναι σχετικα ησυχη, δεν χανει την ευκαιρια να παρουσιασει τις περιφερειακες της αρετες, οπως στην σκηνη που ο Πατερ αναζητα τα παιδια του αναμεσα στα καλαμποκια, μια σεκανς ηχητικης απολαυσης.

EXTRAS - Δεν ειμαι οπαδος της βαθμολογησης με 0, αλλα εδω το αξιζει.

Γενικα το Signs δεν ειναι κακη ταινια. Ισως να εχω υπερεκτιμησει και τις δυνατοτητες του Shyamalan, ο ιδιος ομως μου εδωσε αυτο το δικαιωμα με την Eκτη Αισθηση. Στο μελλον περιμενω πολυ περισσοτερα πραγματα, σε ενα ειδος ταινιων (το θριλερ μεταφυσικων διαστασεων) που εξειδικευεται. Οι οπαδοι των X Files παντως, με το Signs θα εχουν την δυνατοτητα να απολαυσουν ενα απο τα καλυτερα επεισοδια της σειρας…

ΕΙΚΟΝΑ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
ΗΧΟΣ – 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)
EXTRAS – 0/10
SIGNS4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)


Γιωργος Ζερβοπουλος




Μετά την ολοκλήρωση του Άφθαρτου, ο Σιάμαλαν είχε δηλώσει πως το επόμενο εγχείρημά του θα είναι σίγουρα κάτι πιο φωτεινό, ίσως μια κωμωδία...Σχεδόν δύο χρόνια μετά, βρίσκομαι αντιμέτωπος με ένα φιλμ που με βεβαιώνει ότι αν όντως συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε το όραμα αυτού του σκηνοθέτη θα έμενε μετέωρο. Για άλλη μια φορά ο Σιάμαλαν, επεξεργάζεται μέσα από το γνώριμο μεταφυσικό του πρίσμα θέματα καθαρά γήινα (!) και ανθρώπινα που κατά τη γνώμη μου σκιαγραφούν την ολοκλήρωση μιας άτυπης τριλογίας : η Έκτη Αίσθηση, ο Άφθαρτος και ο Οιωνός αποτελούν αναπόσπαστα μέρη του αυτού συνόλου, όπου όσο δεν υπάρχουν συμπτώσεις και τυχαιότητες (όπως ρητά καταγράφεται στον Οιωνό), όσο δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να μη γνωρίζεις τη θέση σου στον κόσμο (όπως ρητά δηλώνει στο φινάλε τουΆφθαρτου ο Σ.Τζάκσον) και όσο δεν απαγορεύεις - μέσα στο φόβο της υπαρξιακής σου αναζήτησης - στον εαυτό σου τελικά να σε αγκαλιάσει (όπως συμβαίνει με τον μικρό Όσμεντ στην Έκτη Αίσθηση), τόσο το καθετί και ο καθένας γύρω σου - από την οικογένεια και τα αγαπημένα πρόσωπα, εκλιπόντα ή μη, μέχρι και τα πιο ασήμαντα και συνήθως απαρατήρητα πράγματα- αποκτούν λόγο ύπαρξης.

Δεδομένου ότι τα φιλοσοφικά κίνητρα ενός σκηνοθέτη με κατασταλαγμένο όραμα δεν ταυτίζονται κατ` ανάγκην με τους λόγους για τους οποίους ο θεατής ικανοποιείται από ένα φιλμ, δικαιούμαι να υπογραμμίσω ότι στον Οιωνό, η οδός της εσωτερικής αναζήτησης που ξεκινά από την Έκτη Αίσθηση, τελειώνει όχι σε αδιέξοδο, αλλά στην εγγενή ανάγκη του ανθρώπου να πιστεύει σε κάτι που έχει την δύναμη να του "ανοίγει" το δρόμο σε εκείνο για το οποίο είναι προορισμένος.

Καθώς όμως αποκτά νόημα η όλη πορεία των τριών ταινιών, στον Οιωνό ο Σιάμαλαν θίγει μάλλον σαρκαστικά και το κάτι παραπάνω: το ιδιαίτερον της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας να "καλουπώνει" μέσα σ` αυτήν ο,τιδήποτε υποψιάζεται πως απειλεί την μοναδικότητά της. Οι εξωγήινοι (;) φέρονται και σκέπτονται κατά τα ανθρώπινα πρότυπα: σχεδιάζουν πολεμικές τακτικές για να εξουσιάσουν επι Γης, έχουν αδύναμα σημεία και αισθήματα (μέχρι που φροντίζουν να πάρουν εκδίκηση αν τους κόψεις τα δάχτυλα!) και το κυριότερο, μοιάζουν με ανθρώπους. Ο κύριος Σιάμαλαν, ναι, χρησιμοποιεί τον κινηματογραφικό ύφαλο των b movies, αλλά δεν αναλώνεται στο ίδιο του το θέμα. Πατά πάνω στον ύφαλο και τον βυθίζει.

Πλάι στην σεναριακή μεστότητα όμως στέκεται και η αξιοθαύμαστη λακωνικότητά του πίσω από την κάμερα. Δεν φλυαρεί στα πλάνα, δεν πέφτει στην παγίδα των ευκολιών που του δίνει η stedicam, παραμένει πιστός στην αλγορυθμική του συρραφή των σφιχτών με τα ανοιχτά πλάνα κατά τρόπο που δεν δίνει στο ρυθμό απλά την έννοια της ροής, αλλά και τον συμβολισμό της ψυχολογίας των ηρώων. Κι αυτό γιατί μιλάμε για ένα σκηνοθέτη της παλιάς σχολής των storyboards (με χαρτί και μολύβι!) που δεν αφήνει στο telecine να του βάψει το φιλμ με χρώμα ματαιόδοξο, αλλά ξέρει πώς και πότε να τονίσει την γωνία του κάδρου για να δαμάσει τη σκέψη, αλλά και για να χρησιμοποιήσει έξυπνα τους μηχανισμούς του Χόλυγουντ (διόλου μεμπτό)...Ο αγαπητός κύριος Σιάμαλαν με τον Οιωνό τοποθετεί σαν καλός δάσκαλος που δίδασκε και νόμο εκράταγε, τις τελευταίες λέξεις σε μια πρόταση που άρχισε να γράφει δύο ταινίες πριν και βάζει εδώ μια άνω τελεία. Ίσως τώρα να είναι έτοιμος να μας δώσει, όπως προμήνυσε, κάτι πιο φωτεινό...

Κωστας Πατας




Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2005

Στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, ένας πρώην ιερωμένος έχει χάσει την πίστη του μετά τον θάνατο της γυναίκας του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Όταν θα ανακαλύψει τεράστια μυστηριώδη σημάδια στο έδαφος της φάρμας του, αυτός και η οικογένειά του θα τρομοκρατηθούν. Μεταφυσική μπαλαφάρα του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν, ο οποίος βρίσκεται στα χειρότερά του. Η ζωή «εκεί έξω» και η θεολογία ανακατεύονται κακήν κακώς με συντηρητικά χολιγουντιανά σχήματα.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)



 
Legacy - Giorgos - Unverified - Παρ 20 Σεπ 2002 - 11:50
Ta sxolia ta dika mou mallon periteboun,i taineia einai aristurgima.H ai8ousa tou kin/fou palotan mia apo ta gelia(!) kai mia apo to fobo.Me tin kritiki tou site sas den simfono.H taineia avti den boruse(den itan dinato) na exei allo telos,simfona pada me ta noimata pu ithele na perasei.Gia mena o Shymalan einai magos...
Giorgos
 
Legacy - x - Unverified - Δευ 04 Νοε 2002 - 10:08
Πολυ μεγαλη διαφημιση για μια ταινια που κατα τη προσωπικη μου αποψη δεν αξιζε. Με απογοητευσε. Περιμενα κατι παραπανω απο αυτο το πεζο σεναριο. Αποκομησα την αισθηση οτι το ιδιο συνεβη και με τους υπολοιπους θεατες της αιθουσας.
x
 
Legacy - msioula - Unverified - Δευ 04 Νοε 2002 - 10:11
Otan diavasa oti i tainia theorithike aristourgima gelasa!
O Mel Gibson itan panta enas poli kalos ithopios. Omos i tainia apodixtike diaforetiki apo oti tin perimena. Perimena mia tainia drasis, agonias axia tou ithopiou kai tou senariou.
Omos me lipi mou ida mia tenia, stin opoia i tileiorasi itan afti pou tromokratouse ton kosmo sto senario, xoris na iparxi to paramikro ixnos agonias, to paramikro ixnos tromou. Itan epomeno apo ena simeio kai meta to pos that telione i tainia. Kai ena telefteo sxolio. epidi pira kai tin kori mou mazi pou ine 12 xronon, mou apagorepsan na tin valo stin aithousa me ton isxirismo oti i tainia itan tromou. Tis epetrepsan na bi ston Arhonta ton Daxtilion pou itan sxetika tromaktiko, ide to Aorato Aggigma kai den epathe tipota.
Kai pano apo ola, ola ta pedia vlepoun ton HARRI POTTER, pou einai mesa stin magia kai exi kai tromaktikes skines. Kala tha kanoun lipon afti oi kirioi i na afinoun tous gonis na krinoun, i na vlepoun prota tis tenies kai meta na kanoun ta dika tous sxolia.
msioula
 
Legacy - maglaveras billy - Unverified - Τρί 05 Νοε 2002 - 01:41
do not watch the movie.it`s a waste of money.instead rewind to steven king`s CHILDREN OF THE CORN PART 5 [FIELDS OF TERROR]
maglaveras billy
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.