• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Hollywood Ending (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Παίζοντας στα Τυφλά

Κωμωδία | 112' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 4 Οκτ 2002
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 17/3/2003
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Μανδαρινικά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 7.43/107.43/107.43/107.43/107.43/107.43/107.43/107.43/10   (7.43/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Πρόκειται να έχουμε μια έκρηξη στο σκοτάδι!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Κλασικος Woody Allen. Ενας νευρικος, ιδιορρυθμος, απολαυστικος Woody Allen, οπως ακριβως τον γνωρισαμε και τον αγαπαμε!!

Πριν πω οτιδηποτε, θα πρεπει να διευκρινισω οτι ειμαι απ’ αυτους που ειναι τουλαχιστον θετικα προκατειλημμενοι απεναντι σ’ αυτη την αποκαλυψη που λεγεται Allen και στο εμπνευσμενο στυλ του. Και στο Hollywood Ending - Παιζοντας στα Τυφλα δεν με απογοητευσε. Αντιθετως, μετα το μετριο Small Time Crooks - Μικροαπατεωνες και το καπως καλυτερο The Curse of the jade Scorpion - Η Καταρα του πρασινου Σκορπιου, επανερχεται δριμυτερος, θυμιζοντας τις παλιες καλες εποχες. Πισω στην ταινια λοιπον.

Το σεναριο εχει να κανει με ενα υποχονδριο σκηνοθετη, τον Val (Woody Allen), βραβευμενο στο παρελθον με δυο Οσκαρ, που εχει ομως ξεπεσει σε διαφημιστικα σποτ λογω του δυσκολου και ιδιορρυθμου χαρακτηρα του. Ωσπου μια μερα, του παρουσιαζεται η ευκαιρια να επανελθει στα πραγματα, οταν η παλια εταιρεια στην οποια εργαζοταν, η Galaxie, του προσφερει ξανα δουλεια σε ενα πολλα υποσχομενο φιλμ. Το προβλημα ειναι οτι για να παρει τη δουλεια, εχει βαλει το χερακι της η πρωην συζυγος του, Ellie (Tia Leoni), μνηστη πια του νυν εργοδοτη του, Hal (Treat Williams). Ο Val βρισκεται σε διλημμα. Να δεχτει τη δουλεια και να αναγκαστει να δουλευει με την πρωην συζυγο του και αυτον που την εκλεψε απ’ τα χερια του, με πιθανοτητα ομως να ξανακερδισει εδαφος ως σκηνοθετης η να την απορριψει και να επιστρεψει στη μιζερια και την αβεβαιοτητα των διαφημιστικων που καθε αλλο παρα του εξασφαλιζουν ασφαλεια για το μελλον; Οπως λεει κι ο ιδιος, θα σκοτωνε γι’ αυτη τη δουλεια αλλα αυτοι που θα σκοτωνε ειναι αυτοι που του την προσφερουν…

Τελικα, δεχεται την προταση ομως εντελως ξαφνικα, ως αποτελεσμα ψυχοσωματικης ασθενειας, χανει την οραση του. Τα πραγματα ειναι τωρα πολυ δυσκολα, με την πιεση ομως του ατζεντη του Ed (George Hamilton) και με διαφορα τεχνασματα, αποφασιζει να κανει τη δουλεια σαν να μην εχει αλλαξει τιποτα…

Αν και κατα πασα πιθανοτητα το Hollywood Ending - Παιζοντας στα Τυφλα θα διχασει για το αν ο Woody το εχασε η αν εχει ακομα το χαρισμα να γραφει - σκηνοθετει - ερμηνευει ταινιες και ρολους, προκειται για μια ενδιαφερουσα ταινια με στοιχεια δραματος (αγωνιωδης προσπαθεια του σκηνοθετη να ανακτησει το -εδω και 10 χρονια- χαμενο εδαφος), κωμωδιας (απλα Woody Allen…) και σατυρας (για τη βιομηχανια του Hollywood αλλα και τον ιδιο του τον εαυτο ως σκηνοθετη). Υπαρχουν πολλες στιγμες που το να συγκρατησεις τα γελια σου… ειναι απλα αδυνατον, ενω ειναι δυνατον καποιες αλλες να κουρασουν (προσωπικα δεν με κουραζει αυτος ο ανθρωπος σε καμια περιπτωση…).

Και σε αυτη την ταινια κανουν την εμφανιση τους τα γνωριμα κιτρινο-ωχρα και επιτηδευμενα προχειρα (;) πλανα (ερχομενα σε συγκριση με την ταινια μεσα στην ταινια…), σημα κατατεθεν του σκηνοθετη, οι νευρικες ερμηνειες, οι ομορφες υπαρξεις, ολα οσα μας εχει συνηθισει ο Allen δηλαδη. Και γι’ αυτο ισως καποιοι ισχυριστουν οτι δεν εχει τιποτα καινουριο να προσφερει. Διαφωνω, αλλα ειπαμε. Αποψεις ειναι αυτες…

Το σεναριο αρκετα ενδιαφερον, δεν κανει κοιλια σε κανενα σχεδον σημειο κρατωντας την αγωνια του θεατη για το αποτελεσμα σε υψηλα επιπεδα απ’ την αρχη μεχρι το τελος. Αν ελειπαν και καποιες ασχετες με την υπολοιπη ταινια σκηνες, οπως για παραδειγμα αυτη οπου ο ψυχαναλυτης του Allen (Peter Gerety) ανακαλυπτει οτι για την παθηση του μπορει να ευθυνεται οτι δεν εχει καλη σχεση με το γιο του (Mark Webber) απ’ τον πρωτο του γαμο πραγμα που οδηγει στη συναντηση πατερα - γιου και μια ανταλλαγη -σχετικα- εξυπνων διαλογων μεταξυ τους (αλλα παντελως περιττων με βαση οσα εχουμε ηδη δει η θα δουμε στη συνεχεια…), ισως να μιλουσαμε με καλυτερους ορους για τη νεα δουλεια του Allen

Εκτος απ’ τον Allen, πολυ καλες ερμηνειες ειναι αυτες της Tia Leoni, του George Hamilton, καθως και του διερμηνεα του Ιαπωνα καμεραμαν, Barney Cheng. Ωστοσο, δεν λειπουν και ερμηνειες αδιαφορες, αν οχι κακες, οπως για παραδειγμα του Treat Williams και της μνηστης του Val, Debra Messing η της πρωταγωνιστριας της ταινιας-μεσα-στην-ταινια Tiffani-Amber Thiessen.

WoodyAllenικοι ολης της Ελλαδας σπευσατε! Οι υπολοιποι, δειτε την απλα ως μια καλη προσπαθεια του εκκεντρικου σκηνοθετη - συγγραφεα - ηθοποιου Allen. Μπορει και να σας αρεσει. Τουλαχιστον αξιζει να δειτε τις σκηνες που ο Val προσπαθει να πεισει οτι δεν εχει προβλημα ορασης (ορισμενες φορες ανεπιτυχως…).

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10) («Ευτυχως που υπαρχει κι η Γαλλια» λεει ο Val. Ευτυχως που υπαρχει κι η Ελλαδα θα προσθεταμε εμεις, αφου σε αντιθεση με την αλλη ακρη του Ατλαντικου, εδω οι κριτικες για την καινουρια του ταινια αναμενονται θετικες. Ειναι γνωστη αλλωστε η συμπαθεια των περισσοτερων κριτικων και του κοινου για το εργο του…)

Γιαννης Δηρακης




Το σπαρακτικο χιουμορ του ‘παιδιου του Manhattan’ τυλιγει μια ταινια με ολα τα χαρακτηριστικα του ευφυεστατου δημιουργου που ολοι αγαπησαμε. Με μια καυστικη σατιρα στο Hollywood και τη show-biz, αλλα και στον ιδιο του τον εαυτο, το εργο και την πορεια του, ο Woody τσακιζει κοκαλα.

Η ταινια του θα μπορουσε να πει κανεις οτι ειναι ενα ειδος αυτοβιογραφιας, ιδωμενη απο τους χοντρους σατιρικους φακους του διοπτροφορου Woody. Περιστρεφεται γυρω απο την ιστορια ενος υποτιμημενου σκηνοθετη, που του προσφερεται μια ταινια που θεωρειται τελεια γι’ αυτον, μια ταινια που περιφερεται γυρω απο τη Νεα Υορκη (σας λεει κατι μεχρι στιγμης;). Ο σκηνοθετης θεωρειται απο τους παροικουντες το Hollywood ως ιδιορρυθμος και εκκεντρικος, υποχονδριακος και επικινδυνος λογω του καλλιτεχνικου του οραματος (μηπως τωρα κατι;). Το τελικο αποτελεσμα του εργου του καταβαραθρωνεται στην Αμερικη, αλλα στο Παρισι και εν συνεχεια σε ολη την Ευρωπη, αγκαλιαζεται ως αριστουργημα και εκθειαζεται (ε δεν μπορει, τωρα θα το πιασατε!).

Το εργου του λοιπον ειναι μια αναγνωριση της αναγνωρισης (!!) της οποιας ετυχε ο Woody στην Ευρωπη. Και ως αναγνωριση της αναγνωρισης που εδειξε ο Woody, για την αναγνωριση που του εδειξαν οι Ευρωπαιοι (!!!), εκληθη στις Κανες το περασμενο καλοκαιρι για να ανοιξει το φεστιβαλ με την νεα του ταινια.

Παραλληλα ο Allen σατιριζει αλυπητα τους μηχανισμους του Hollywood. Το πανεξυπνο εφευρημα του τυφλου σκηνοθετη ειναι μια αμεση μομφη προς ενα Hollywood που θαρρεις πως βρισκεται σε κατασταση αυτοματου πιλοτου βγαζοντας ταινιες-προκατ, κοπιες οι μια της αλλης.

Δεν λειπει η συνηθης αναφορα του Allen στην εβραϊκη κοινοτητα, αν και παρα πολυ συντομοτερη εδω απ’ οτι συνηθως, αλλα η σκηνη της επανασυνδεσης του Al με τον γιο του, μαλλον εκφραζει μια επιθυμια του σκηνοθετη να επιστρεψει στη δικη του οικογενεια. Λες να γερναει ο Woody και να μαλακωνει;

Ολο το cast δινει ενα αψογα δεμενο αποτελεσμα, εντελως εναρμονισμενο. Οπως συνηθως στις ταινιες του Woody, κανεις δεν ξεχωριζει περισσοτερο, παρα μονο ο ιδιος ο Woody που πλημμυριζει την οθονη με το ταλεντο του και πλαι του η καθε φορα μουσα του απλως συμπληρωνει το σκηνικο.

Φυσικα η νεα του ταινια δεν πλησιαζει τις πρωτες του δημιουργιες (Bananas, Everything about sex, η και τα Annie Hall, Internal Affairs, Manhattan, απο τη δευτερη περιοδο του), ωστοσο μετα το μετριο Small Time Crooks και το ακρως απογοητευτικο The Curse of the jade Scorpion, ο πολυταλαντος Νεοϋορκεζος δημιουργος φαινεται να επανερχεται δριμυτερος και δημιουργικοτατος, υπο τη σκεπη της νεας του εταιρειας παραγωγης.

Ξεκαρδιστικα γκαγκς, αφανταστα ευφανταστες ατακες και σπαρταριστες ερμηνειες, σιγουρα θα σας χαρισουν ατελειωτο γελιο και θα σας θυμισουν κατα πολυ τον καλο του εαυτο.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Πρωιμακης Ιωσηφ




Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2005

Ο βραβευμένος με δύο Όσκαρ σκηνοθέτης Βαλ Γουάξμαν αναπολεί τις ημέρες της δόξας, ενώ διασκεδάζει τη μοναξιά του με ανάλαφρες μικρούλες. Όταν θα καταφέρει μετά κόπων και βασάνων να αναλάβει ξανά ένα φιλόδοξο πρότζεκτ, θα υποστεί προσωρινή τύφλωση! Το εξαιρετικά απλό αλλά σατανικό εύρημα του Woody Allen του χρησιμεύει ως Δούρειος Ίππος στα άδυτα της κινηματογραφικής βιομηχανίας, τις αντιφάσεις της καλλιτεχνικής έμπνευσης και… τα μυστήρια γούστα του γαλλικού κοινού (το οποίο ουσιαστικά τον συντηρεί εδώ και δεκαετίες). Ελαφρώς ξεθυμασμένος ο μικροσκοπικός Εβραίος στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά με δυο-τρία γκαγκ που τσακίζουν κόκκαλα.

Βαθμολογία: 6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars (6.5/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
Hollywood Ending (2002) - kprncs - Τρί 31 Μαρ 2015 - 20:00
ΚΡΙΤΙΚΗ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=701820]

Hollywood Ending (2002)

Ομολογώ ότι ο Woody Allen  ήταν πάντα μέσα στο δικό μου Πάνθεον των αγαπημένων σκηνοθετών, οπως οι David Lynch, Fritz Lang, John Carpenter και πολλοί άλλοι, των οποίων πάντα εβλεπα, μάζευα για την συλλογή μου και γενικώς έτρεχα από πίσω στα σινεμά για τα έργα τους.
Κάπου όμως οι νευρώσεις και οι αρτίστικες ψυχασθένειες του Woody Allen με κούρασαν. 
Ετσι σε αυτό το έξυπνο, από άποψη σεναρίου έργου, ο μεγάλος Woody Allen με ...πέταξε στο καναβάτσο.
Οταν λοιπον ο ψυχωτικός, νευρωτικός, δυσπρόσιτος σκηνοθέτης Val Waxman (Woody Allen) τυφλώνεται προσωρινά πάνω στην σκηνοθεσία ενός έργου, χρησιμοποιεί ακόμα και την πρωην γυναίκα του για να τον βοηθήσει να "κοροιδέψει" τους πάντες και να τελειώσει το αριστούργημα που υποτίθεται ότι σκηνοθετεί (και το οποίον καταλήγει ...τερατούργημα!).
Το έργο αποτυγχάνει παταγωδώς στις ΗΠΑ, αλλά -ώ, θαύμα!-"διασώζεται" στην Γαλλία και κατ` επέκταση στην Ευρώπη (αν είναι δυνατον) "οπου εκτιμούν το ταλέντο..."
Οχι, δεν θέλω άλλες Νεορκυέζικες ψυχοσωματικές διαταραχές, όχι άλλες συζυγικές και εξωσυζυγικές καταστάσεις με τρία καντάρια τρέλας στο πλάι, ούτε άλλες προσποιήσιμες ηθοποίες Φρουδιανού χαρακτήρα. Οχι άλλες " φοβίες του για την τέχνη, την ζωή, τον θάνατο και τον έρωτα..."
Εντάξει, η ταινία βλέπεται, αλλά όχι με την ζέση των πρώτων του ταινιών, που όλα αυτά ήταν "καινούργια"....[Κώστας ΚΓΠ 31032015](5/10)
 
Legacy - Thomas G. - Unverified - Παρ 18 Οκτ 2002 - 19:14
Λοιπον, φιλοι του Cine, θα ξεκινησω με αυτο που σας ενδιαφερει: ναι, να πατε να δειτε την ταινια. Εαν ειστε «πρωταρηδες» στο στυλ του Woddy Allen, ειναι μια καλη αρχη ενω αν το συμπαθειτε ετσι και αλλιως θα σας ικανοποιησει. Ίσως η ταινια πεφτει σε ρυθμο και ατακες –ελαφρα- μετα απο τη στιγμη, που το «μυστικο» του σκηνοθετη Val (Woddy Allen) το σπαζεται και η πρωην συζυγος του Ellie (Tia Leoni), αλλα νομιζω οτι θα φυγετε απο την αιθουσα ικανοποιημενοι και χαλαρωμενοι απο το χιουμορ και το γελιο. Προσοχη στα ονοματα που εχει επιλεξει ο Allen για τους κυριους ρολους, δεν ειναι τυχαια, οπως και στο διαλογο μεταξυ των πρωην συζυγων στο εστιατοριο, ειναι απολαυστικος!!
Thomas G.
 
Legacy - Amphipolis - Unverified - Πεμ 20 Νοε 2003 - 08:06
Απολαυστικος και παλι ο Γουντι Άλλεν, μετα το Σφαιρες πανω απο το Μανχατταν, επιστρεφει στις καλες δημιουργιες. Καυστικος με το Χολλιγουντ, αλλα πολυ ειλικρινης και αληθινος σε αυτη του την ταινια. Ειχα να γελασω καιρο ετσι. Απο τις καλυτερες ταινιες του, θα αρεσει ακομη και σε αυτους που δεν ειναι φαν του.
Ο ιδιος ο Γ. Άλλεν δινει ρεστα. Η Τια Λεονι καταπληκτικη, δεν πιστευα οτι ειναι καλη ηθοποιος...
Αξιζει η ταινια.
Amphipolis
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.