• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


White Oleander (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Αγάπη Είναι Γένους Θηλυκού

Δραματική | 109' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 29 Νοε 2002
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 17/02/2003
Διανομή: Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Ρωσικά
Δημοτικότητα: 0.01 %
Αξιολόγηση: 7.50/107.50/107.50/107.50/107.50/107.50/107.50/107.50/10   (7.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Στην αγάπη πρέπει να ξέρεις και να χάνεις…

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευη 22 Νοεμβριου 2002 - 11:36

Η ζωη της Astrid δεν ειναι στρωμενη με ροδοπεταλα, καθε αλλο. Ζει μονο με τη μητερα της, την Ingrid αφου ο πατερας τις εχει εγκαταλειψει. Η Ingrid, μια καλλιτεχνης που δεν αρκειται σε τιποτα λιγοτερο απ’ το τελειο στη ζωη της, ποτε δεν ειναι εκει γι’ αυτην. Διαπραττει μαλιστα ενα εγκλημα παθους και καταδικαζεται σε 35 χρονια καθειρξης. Για τη μικρουλα Astrid, ξεκινα μια οδυσσεια μετακινησεων απο θετους γονεις σε ορφανοτροφεια και το αντιστροφο, ενω η αδιαλλακτη πλην σαγηνευτικη μητερα της μεσα απ’ τη φυλακη δεν σταματα να βαζει εμποδια στην ευτυχια της. Η ωρα της αληθειας και της πραγματικης ανεξαρτησιας απ’ την ασφυκτικη μητρικη πιεση για την Astrid, ειναι κοντα…

Χωρις να μπορει να θεωρηθει αριστουργημα, λογω κυριως καποιων κενων στο σεναριο που αφηνουν διαφορα γεγονοτα να «αιωρουνται» χωρις τις απαραιτητες επεξηγησεις, το White Oleander, βασισμενο στο ομωνυμο βιβλιο της Janet Fitch, σιγουρα θα συγκινησει και ισως μαλιστα καποιοι να την ερωτευτουν για την μελαγχολικη της διαθεση αλλα και τις ξεχωριστες ερμηνειες των Alison Lohman και Michelle Pfeiffer. Ειδικα η 22χρονη (στα γυρισματα) Lohman ειναι εκπληκτικη στο δυσκολο ρολο της 15χρονης Astrid που αναγκαζεται να ενηλικιωθει βιαια αλλα και η Pfeiffer δινει τον καλυτερο εαυτο της σε εναν επισης πολυπλοκο ρολο.

Δυστυχως, η ταινια «κρεμαει» προς το τελος. Θα αρκουσε μια συντομη κορυφωση, αντιθετα ο σκηνοθετης χρονοτριβει χωρις εμφανη αιτια και χωρις τα αναμενομενα αποτελεσματα. Δεν καταστρεφει οσα εχουν προηγηθει, στερει ομως απο μια ομολογουμενως σκληρη ταινια το αναλογο συγκλονιστικο τελος, απ’ τη στιγμη μαλιστα που το σεναριο - βιβλιο προσφερεται για κατι τετοιο.

Αν και δραματικη, η White Oleander («λευκη πικροδαφνη» και οχι «Η αγαπη ειναι γενους θηλυκου» οπως ανεξηγητα μεταφραστηκε…) θα μπορουσε πολυ ευκολα να χαρακτηριστει ως ενα πολυ καλο ψυχολογικο θριλερ, βασιζομενο στην συμπλεγματικη φυσιογνωμια της μητερας και την αγωνιωδη πλην ματαιη (μεχρι ενος σημειου) προσπαθεια της κορης για απεγκλωβισμο απο τον ασφυκτικο κλοιο που την περιβαλλει.

Η μουσικη του Newman (Road to Perdition) ειναι πραγματικα εκπληκτικη, ενα εργο τεχνης που πολυ θα θελαμε να δουμε και σε cd (εχει κυκλοφορησει στην Αμερικη). Δυσκολα μπορει να φανταστει καποιος μουσικη πιο ταιριαστη για αυτη την ταινια.

Το μονταζ με ολα αυτα τα flash back και την γρηγορη εναλλαγη των εικονων, ειναι το τελευταιο που θα κατηγορησουμε για την κοιλια του τελους. Η ευθυνη βαραινει τον σκηνοθετη που κατα τα αλλα εκανε πολυ καλη δουλεια, με ενα ομολογουμενως αξιολογο team ηθοποιων, κανενας εκ των οποιων δεν δειχνει εξω απ’ τα νερα της ταινιας, με εξαιρεση καποιους δευτερευοντες ρολους.

Βαθμολογία: 7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars7,5/10 Stars (7,5/10) (παντως στο αμερικανικο box office δεν πηγε και πολυ καλα αν σημαινει κατι αυτο…)

Γιαννης Δηρακης


 
Legacy - Amphipolis - Unverified - Πεμ 20 Νοε 2003 - 07:56
Αποτυχημενος ο ελληνικος τιτλος της ταινιας WHITE OLEANDER, κλασικα!
Το εργο ειναι καλο. Και μου κανει εντυπωση γιατι δεν πηγε καλα στις κινηματογραφικες αιθουσες.
Αυτο που με εκνευριζει ειναι γιατι η Μισελ Φαιφερ, που δινει ενα ρεσιταλ ερμηνειας, με τροπο τοσο λιτο και αφοπλιστικο, σε ενα δυσκολο ρολο αμφιλεγομενο αρκετα, αγνοηθηκε απο τα ΟΣΚΑΡ. Απαραδεκτο. Επειδη δηλαδη ειναι ωραια, πρεπει να... τιμωρειται με περιφρονηση? Έχει αποδειξει οτι ειναι καλη ηθοποιος, και καιρος ειναι να της το αναγνωρισουν! εχουν δωσει οσκαρ σε ξεκαρφωτους ηθοποιους που εμφανισθηκαν και εξαφανισθηκαν σαν κομητες και αγννουν ανθρωπους που υπηρετουν χρονια το σινεμα!
Amphipolis
 
Legacy - ELENA - Unverified - Σάβ 10 Ιαν 2004 - 16:31
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ALISON LOHMAN ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΟ SOUNDRACT ΠΟΥ ΔΕΝΕΙ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ. ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΜΙΑ ΔΥΝΑΤΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΕΝΤΟΝΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ.
ELENA
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.