• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Far from Heaven (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Παράδεισος Είναι Μακριά

Εποχής | 107' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 6 Δεκ 2002
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 12/5/2003
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 7.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/10   (7.91/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Είναι καιρός να σταματήσουμε να κρυβόμαστε από την αλήθεια.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τοσο παραδεισενια εμοιαζε η ζωη τους, που ακομα και οι θεατες ξεγελαστηκαν και μαζευτηκαν ολοι στην αιθουσα του Ολυμπιον για να ζησουν μαζι τους μια μοναδικη εμπειρια. Η πραγματικοτητα ομως παντα μας απογοητευει, ετσι δεν ειναι; Συνωστισμος λοιπον στην αιθουσα για ακομα μια φορα... Άνοιγες την πορτα στον εξωστη και το μονο που εβλεπες ηταν πλατες και κεφαλια. Αδυνατο να βρει καποιος θεση. Τι το συζηταμε, αφου καποιοι μαλιστα παρακολουθησαν την ταινια και ορθιοι, εμποδιζοντας καποιους αλλους που καθονταν στο πατωμα(!) να δουν.

Η ιστορια διαδραματιζεται το 1957 και παρουσιαζεται ο τροπος ζωης της υψηλης κοινωνιας. Η οικογενεια Ουιτακερ αποτελει υποδειγμα στην τοτε κοινωνια και καταφερνει να αποκτησει τη φημη της πιο πετυχημενης και αξιοπρεπης οικογενειας της εποχης.

Η Cathy Whitaker ( Julianne Moore), παρουσιαζεται ως η τελεια συζυγος, καλοσυνατη, ευγενικοτατη και κυριως αντιρατσιστρια. Η ζωη της ομως δεν ειναι οσο τελεια φαινεται. Ξαφνικα ανακαλυπτει οτι ο αντρας της ειναι ομοφυλοφιλος και απο κεινη τη στιγμη η ζωη της αλλαζει. Μεσα στην αφελεια της προσπαθει να τον βοηθησει κρατωντας φυσικα το «προβλημα» τους κρυφο. Ειναι αρκετα, μαλλον υπερβολικα, ψυχραιμη και φυσικα δεν παρεκτρεπεται ποτε.

Ο Frank Whitaker (Dennis Quaid) ειναι προθυμος να αντιμετωπισει το προβλημα του, γιατι διαφορετικα κινδυνευει η φημη και η οικογενεια του. Ποσο ευκολο ειναι ομως να αλλαξει; Η ιατρικη βοηθεια θα ειναι η λυση η απλα μια ψευδαισθηση; Τελικα τι ειναι αυτο που πραγματικα θελει;

Στην ιδια θεση βρισκεται και η πρωταγωνιστρια, η οποια ερμηνευει αψογα το ρολο της. Η Julianne Moore γνωστη στα μεσα για τις αντιρατσιστικες της αντιληψεις κανει παρεα με τον «εγχρωμο» κηπουρο τους, ο οποιος της δινει κουραγιο και δυναμη στις δυσκολες στιγμες. Η κυρια αυτη της υψηλης κοινωνιας αρχιζει λοιπον σιγα σιγα να νιωθει υπεροχα οταν ειναι μαζι του. Ο κοσμος ομως ειναι κακος και σχολιαζει. Στην αρχη δε φαινεται να την πειραζει. Οταν ομως οι φημες εφτασαν στο απροχωρητο, αντιλαμβανεται πως δεν ειναι δυνατον να κανει αυτο που επιθυμει. Τελικα πως μπορεις να αγνοησεις τα σχολια της κοινωνιας, οταν αυτα μπορουν να καταστρεψουν την οικογενεια και την καριερα σου;

Ο Dennis Haysbert(Reymond) ειναι αρκετα προοδευτικος στις αποψεις του και προσεγγιζει με ευκολια την αγαπημενη του Cathy, παρα τις παγιωμενες αντιληψεις της εποχης για τους μαυρους. Ο ιδιος ομως παλι, αντιλαμβανεται πως θα πρεπει να δεχτει την πραγματικοτητα και τη θεση στην οποια βρισκεται, οτι απλα ξεχωριζει και δεν μπορει να κανει τιποτα γι’ αυτο.

Η ταινια περναει ενα δυνατο αντιρατσιστικο μηνυμα και κατακρινει με τον πιο γλυκο τροπο οποιεσδηποτε ρατσιστικες αντιληψεις, ειτε προς τους ομοφυλοφιλους, ειτε προς τους μαυρους. Ολοι ειμαστε ισοι και ολοι εχουν τα ιδια δικαιωματα στη ζωη. Σε μια κοινωνια που απορριπτει τους «διαφορετικους» το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να φυγεις η να το δεχτεις…

Μαρια Οικονομου




1957, Hartford, Connecticut. Καλως ηρθατε στην εποχη του «ο πατερας ξερει καλυτερα», «ακουμε παντα τη μητερα», των λευκων ξυλινων φραχτων και των ζωηρων φθινοπωρινων χρωματων. Σ’ αυτην την παραμυθενια εποχη μας ταξιδευει ο Todd Haynes με την καινουρια του ταινια. Φυσικα στοχος του δεν ειναι να αναπαραστησει μια Αμερικανικη κοινωνια της εποχης, αλλα μαλλον να μιμηθει τον τροπο που η κοινωνια αυτη θα απεικονιζοταν και θα προβαλλοταν σε μια ταινια πριν απο μισο περιπου αιωνα. Παραλληλα απο αποψη οπτικης προσεγγισης, στιλιστικης αισθητικης και κυριως απο αποψη θεματικου πυρηνα, ο Haynes αναβιωνει ενα Αμερικανικο μελοδραμα του ’50, για καταναλωση απο κοινο του 2000.

Η Cathy Whitaker (Julianne Moore) φαινεται να εχει την τελεια ζωη. Ο συζυγος της Frank (Dennis Quaid) ειναι γνωστος τηλεοπτικος πωλητης και στο ανετο και αρτια εξοπλισμενο σπιτικο τους, ζουν με τα δυο τους παιδια και την εγχρωμη οικιακη τους βοηθο. Το αμερικανικο ονειρο πραγματοποιημενο. Η Cathy ειναι κατι παραπανω απο ευτυχης με τον ησυχο τροπο που κυλα η ζωη της και την κοινωνικη αναγνωριση που της εξασφαλιζει, μεχρι που καποια μερα ο Frank δημιουργει μια ρωγμη στο συστημα. Και απο αυτη τη ρωγμη ξεχειλιζει και χυνεται εξω η σαπιλα που κρυβεται κατω απο την επιφανεια ολων των ονειρεμενων αμερικανικων κοινωνιων. Ο αντρας ôçς ειναι ομοφυλοφιλος, ομως φοβουμενος την κοινωνικη κατακραυγη, εμφανιζεται αποφασισμενος να «το πολεμησει» με τη βοηθεια ενος ψυχιατρου, ειδικου σε αυτου του ειδους της «μετατροπες». Εν τω μεταξυ, η Cathy βρισκει παρηγορια στον φιλικο, ησυχο και ευγενικο κηπουρο της, τον Raymond (Dennis Haysbert). Το προβλημα ειναι πως ο κηπουρος της ειναι «Νεγρος». Ετσι, καθε φορα που καποιος τους βλεπει να μιλανε, ξεσπουν αγριες, πικροχολες φημες στην πολη, τοσο απο τους λευκους, οσο και απο τους εγχρωμους κατοικους, φημες που τους υπενθυμιζουν οτι ο καθενας πρεπει να μενει με τη «φυλη» του.

Ο Todd Haynes με το “Far from Heaven” ερχεται να αναβιωσει τα λεγομενα «οικιακα μελοδραματα» του Douglas Sirk, που προοριζονταν κυριως για γυναικειο κοινο. Τα περισσοτερα στοιχεια του δανειζεται ο Haynes απο την ταινια “All that Heaven allows” του Sirk, οπου, στην Αμερικη του ’50, μια ηλικιωμενη χηρα ερωτευεται εναν κατα πολυ νεαροτερο της ανδρα και γνωριζει την κοινωνικη κατακραυγη, χανοντας απο κοντα της φιλους και συγγενης. Καπως ετσι ξεκινα και το “Far from Heaven”, που πραγματευεται αρχικα το θεμα του απαγορευμενου ερωτα, για να περασει μετα σε δριμυτατη κριτικη κατα των ρατσιστικων διακρισεων, δυο κοινωνικα θεματα που παραμενουν και σημερα -ισως οχι οσο τοτε βεβαια- εμποδια στο δρομο της προσωπικης ευτυχιας του καθ’ ενος.

Οπτικα, το “Far from Heaven” ειναι μια απο τις πιο ομορφες και εντυπωσιακες ταινιες της χρονιας, τουλαχιστον μεχρι τωρα. Τετοια χρωματα, τοσο ζωντανα και υποβλητικα εχω να δω απο τo Fa talai jone - Τα Δακρυα του μαυρου Τιγρη, μονο που εδω ειναι ισως πιο ρεαλιστικα και προσγειωμενα. Τα κοκκινα φορεματα μοιαζουν βαμμενα στο αιμα ενω τα κιτρινα φυλα ειναι λες και βουτηχτηκαν το καθ’ ενα σε μπογια και μετα κρεμαστηκαν στα κλαδια σαν διακοσμητικα. Τα πλουσια και ζωντανα αυτα χρωματα σχεδιαστηκαν ετσι για να θυμιζουν τις παλλομενες εικονες Technicolor που δημιουργησε ο Sirk στις ταινιες του.

Οσο το φιλμ της ταινιας ξεδιπλωνεται, βλεπουμε πως ο Haynes πλησιαζει πολυ τον κινδυνο να μετατρεψει την ταινια του σε παρωδια. Ισως μερικες φορες να παραστρατει και να του ξεφευγει, ομως οι αληθινες του προθεσεις δεν ειναι να διακωμωδησει την αυστηροτητα και την επισημοτητα των καθημερινων ανθρωπινων σχεσεων της εποχης εκεινης, αλλα να σταθει απο μια μελοδραματικη οπτικη γωνια, απεναντι σε δυο σοβαρα κοινωνικα ζητηματα και να κατακρινει τον τροπο που επηρεαζουν την προσωπικη ευτυχια των ηρωων του. Η ειλικρινεια των προθεσεων του τον σωζει απ’ αυτο το παραστρατημα στο μεγαλυτερο μερος της ταινιας, ενω στο να κρατηθουν οι σωστοι τονοι, βοηθα και η Julianne Moore, που με την ξανθια της περουκα δινει την δευτερη ερμηνεια της για τον Haynes (μετα το ‘Safe’), σε εναν ρολο φημολογειται οτι γραφτηκε αποκλειστικα γι’ αυτην. Η Moore, δινει μια πολυ αποτελεσματικη ερμηνεια, αποφευγοντας τις ευκολες υπερβολες που θα μπορουσαν να την μετατρεψουν σε καρικατουρα και τοσο αυτη οσο και ο Quaid κατορθωνουν να πεισουν για τα αληθινα συναισθηματα που περνουν στην οθονη, κερδιζοντας ετσι την συμπαθεια και τη συμπονια του θεατη που παρακολουθει το μαρτυριο τους.

Ισως το στυλ και η προσεγγιση του Haynes, τοσο σεναριακα οσο και σκηνοθετικα, να μην ειναι απολυτα ρεαλιστικα (οπως ειναι δηλωσει ο ιδιος, ειναι “hyper-realistic”), ομως τα συναισθηματα και τα μηνυματα που περνα οι ταινια, ειναι ακρως αληθινα και ενδιαφεροντα, παρα την ισως ετεροχρονη φυση τους.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Ιωσηφ Πρωιμακης




Τεσσερα χρονια μετα το glam μπαροκ ψυχογραφημα του Velvet Goldmine, ο Τοντ Χεινς (Poison, Safe) επιστρεφει και καταθετει μια διεισδυτικη μελετη για την αλλη οψη μιας οικογενειας - προτυπο. Ο Χεινς αναπλαθει υποδειγματικα μεχρι την παραμικρη λεπτομερεια το στιλ του Νταγκλας Σερκ και διατηρει τη φορμα του μελοδραματος για να μιλησει τελικα για θεματα που το κλασικο χολιγουντιανο μελοδραμα ποτε δε θα τολμουσε να αγγιξει. Ξεπερνωντας εναν απλο φορο τιμης, ο ταλαντουχος αυτος σκηνοθετης θιγει με οξυδερκεια θεματα οπως οι διαφυλετικες σχεσεις και η ομοφυλοφιλια που η κοινωνια της εποχης δεν ανεχεται να σπιλωνουν την καλογυαλισμενη επιφανεια που προσφερε ως τοτε την κοινωνικη καταξιωση στην οικογενεια Γουιτακερ.

Η Julianne Moore, στη δευτερη συνεργασια της με τον Todd Haynes μετα το Safe, προσθετει αλλον εναν ιδιαιτερο ρολο στην πινακοθηκη χαρακτηρων που εχει πλασει τα τελευταια χρονια (Boogie Nights, Μανολια, Το Τελος μιας Σχεσης) και που την ανεδειξαν σε μια απο τις καλυτερες ηθοποιους της γενιας της. Εδω επιβεβαιωνει για αλλη μια φορα την αξια της, καθως ειναι συγκλονιστικη στο ρολο της Καθι που βλεπει την ειδυλλιακη εικονα της οικογενειας της να διαλυεται και το συμπαν της να συντριβεται απο το βαρος των κοινωνικων πιεσεων και των προσωπικων της επιλογων. Διπλα της ο Dennis Quaid, διαφορετικος απ’ οτι τον εχουμε συνηθισει, εκπλησσει στον αντισυμβατικο ρολο του συζυγου που ανακαλυπτει την ομοφυλοφιλια του, ενω ο Dennis Haysbert στο ρολο του ευαισθητου κηπουρου προσθετει επιπλεον βαρος σε ενα καστ ιδιαιτερης ερμηνευτικης δεινοτητας.

Εκπληκτικες ερμηνειες, αισθητικη αρτιοτητα σε ενα εξαιρετικο δραμα ιδιαιτερου βαθους περιεχομενου και συναισθηματων συνθετουν μια απο τις πιο ενδιαφερουσες προτασεις της χρονιας που απεσπασε τις καλυτερες εντυπωσεις στο τελευταιο Φεστιβαλ Βενετιας.


 
<Χωρίς Τίτλο> - nutterjr - Δευ 29 Νοε 2010 - 14:02
It`s not often that a movie moves you in ways where you both feel for the the repressive taboos of a past decade whilst triggering you to re-evaluate the behaviour of present society.  Julianne Moore and Dennis Haysbert are really bearing their souls out with performances that will mark both their careers.
 
Legacy - neonblack - Unverified - Τρί 11 Μαρ 2003 - 14:03
Thn upo8esh mporeite na thn diavasete apo tous ipoloipous pou kanane kritikh sthn tainia. Proswpika entuposiasthka apo thn Moore h opoia htan toulaxiston kataplhktikh. Epishs tromerh douleia me koustoumia, skhnika kai loipa. H ka8e leptomeria htan fovera prosegmenh. Twra to megalo arnhtiko ths tainia kata th gnwmh mou h upo8esh. Vrhka thn olh istoria fovera adunamh kai fusika sto telos me kourase. 6/10
neonblack
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.