• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


M (1931)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Δράκος του Ντίσελντορφ
- Γνωστό και ως:
Μ, ο Δολοφόνος
M: Eine Stadt Sucht einen Morder

Νουάρ | 117' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 5/12/2000
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Γερμανικά
Δημοτικότητα: 0.31 %
Αξιολόγηση: 8.42/108.42/108.42/108.42/108.42/108.42/108.42/108.42/108.42/10   (8.42/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011

Βερολίνο, αρχές του 1930, με το ναζιστικό κόμμα ανερχόμενο. Το Ντίσελντορφ αναστατώνεται από έναν κατά συρροή δολοφόνο μικρών κοριτσιών. Όχι μόνο η αστυνομία αλλά και ο υπόκοσμος ψάχνουν πυρετωδώς να τον βρουν γιατί η παρουσία των οργάνων της τάξης εμποδίζει τις παράνομες δουλειές της νύχτας.

Η ταινία του Λανγκ είναι τόσο καινοτόμος και πολυεπίπεδη που εντυπωσιάζει. Για παράδειγμα: 1) Εισάγει στο είδος του θρίλερ και μάλιστα με κατά συρροή δολοφόνο και καταγράφει διεξοδικά τις μεθόδους, ντεντεκτιβικές και σήμανσης. 2) Εγγράφει απολύτως ελλειπτικά (δεν υπάρχει ούτε μια αναφορά σε πρώτο επίπεδο στους ναζί) το κλειστοφοβικό, μικροαστικό κλίμα μια εποχής όπου οι άνθρωποι ζουν υπό το κράτος μιας απροσδιόριστης απειλής και ως προς αυτό, αποτελεί την απαρχή μιας φιλμογραφίας που θα καταλήξει στην Λευκή Κορδέλα του Χάνεκε. 3) Με παράλληλο μοντάζ, παρομοιάζει την εξουσία της αστυνομίας με εκείνη του υπόκοσμου ως δυο πολιτικές δυνάμεις που κινούν την κοινωνία ως διωστήρας –στρόφαλος, κάτι που εισάγει επίσης σε μια άλλη φιλμογραφία που θα καταλήξει στον Νονό του Κόπολα. 4) Προσγειώνει τον εξπρεσιονισμό σε ένα πεδίο πιο «ρεαλιστικό», αν και ο ρεαλισμός δεν έχει ακόμη συγκροτηθεί στην τέχνη του σινεμά – μόλις ένα χρόνο πριν είχε γεννηθεί ο ομιλών. 5) Κάνει ομαλό πέρασμα από τον βωβό στον ομιλούντα χρησιμοποιώντας τους διαλόγους μόνο εκεί που είναι απαραίτητο, εκμεταλλευόμενος οπτικά και τις δυο περιόδους. 6) Καταφέρνει να συνδυάσει το δράμα με τη σάτιρα – πολλές σκηνές, ακόμα και πολύ δραματικές, έχουν ένα διαβολικό μαύρο χιούμορ, ο ήρωας (Πίτερ Λόρι) είναι πιο πολύ ένας τραγικός παλιάτσος παρά ένας αιμοβόρος δράκος. Αναλόγως διακωμωδεί και την αστυνομία. Τα κόλπα διάρρηξης στο κτίριο που είναι εγκλωβισμένος ο δράκος μοιάζουν με απαρχή ταινιών όπως τα Ocean`s. 7) Στον μονόλογο του δράκου εισάγεται η ιδέα της ψυχοπάθειας που υπερβαίνει την κατηγοριοποίηση του ανθρώπου με ηθικά κριτήρια.

Η τελική σεκάνς με το λαϊκό δικαστήριο μπορεί να φαίνεται αναληθοφανής (στην πραγματική ζωή, οι κακοποιοί απλά θα τον έβγαζαν από τη μέση για να επανέλθουν οι δρόμοι στην «ομαλή» τους λειτουργία), αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είμαστε ακόμη στην εποχή που οι φιλολογικές υπερβολές (μεταφορές, συμβολισμοί, αλληγορίες, κοινωνικός διδακτισμός του 19ου αιώνα) ακόμη επηρεάζουν την τέχνη. Άλλωστε, ο όχλος των παράνομων που δικάζει τον Μπέκερ συμβολίζει τον ίδιο τον λαό που βρίσκεται σε κατάσταση λανθάνουσας αποκτήνωσης. Η επιθυμία τους για εκτέλεση του δράκου είναι μια ανεξέλεγκτη δίψα για αίμα, που προκαλεί η κοινωνική σκοτεινιά. Οι παρατηρήσεις που μπορεί να κάνει κανείς είναι ατέλειωτες. Όσοι δεν το έχουν δει, είναι ευκαιρία να το απολαύσουν στην μεγάλη οθόνη.

Βαθμολογία: 4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/10 Stars4,5/5 Stars (4.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος




Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2006

Όσο κι αν το άκουσμα του ονόματος Fritz Lang παραπέμπει τους περισσότερους στο φουτουριστικό δυστοπικό παραμύθι «Μετρόπολις», αυτός εδώ ο «Δράκος» θα είναι το αξεπέραστο αριστούργημα του Γερμανού. Όπου ο Peter Lorre υποδύεται έναν δολοφόνο παιδιών που καταδιώκει και καταδιώκεται στη Γερμανία του 1931 – και με αυτήν την αφορμή ο Lang στήνει ένα φρικιαστικό πορτρέτο μιας χώρας έντρομης, που με απόλυτη φυσικότητα έχει ανοίξει την αγκαλιά της στον Χίτλερ. Θαυμάστε την αρχιτεκτονική των χώρων, την ιδιοφυή υπόνοια της βίας εκτός κάδρου, τους εξπρεσιονιστικούς φωτισμούς και τελικά την κορυφαία σκηνή του λαϊκού δικαστηρίου. Δεν έχει γεράσει.. ούτε κατά μία ρυτίδα.

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)





 
M (1931) - kprncs - Τρί 27 Ιουν 2017 - 12:45
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film_redir.asp?film=M%20-%20%CF%20%C4%F1%DC%EA%EF%F2%20%F4%EF%F5%20%CD%F4%DF%F3%E5%EB%ED%F4%EF%F1%F6%20-%20AKA%20%3A%20%CC%2C%20%EF%20%C4%EF%EB%EF%F6%FC%ED%EF%F2%20-%20M%3A%20Eine%20Stadt%20Sucht%20einen%20Morder]
M (1931)
ΠΛΟΚΗ; Στην Γερμανία του Ναζισμού το 1936, ο κοσμάκης έχει αρχίσει να καταλαβαίνει στο πετσί του την αγριότητα και την ωμότητα των νέων καταστάσεων.
Ετσι, όταν ένας μανιακός δολοφόνος απάγει παιδάκια από το σχολείο τους και τους δρόμους και τα δολοφονεί φρικτά, η κοινωνία εξεγείρεται συγκλονισμένη. Οι μπάτσοι αρχίζουν ατελέσφορες επιδρομές επι δικαίων και αδίκων, γεγονός που κάνει τους ...κλέφτες να μη μπορούν να δράσουν εύκολα!
Τότε, όλα τα "συνδικάτα" του καθημερινού εγκλήματος (επαίτες, κλέφτες, απατεώνες κτλ) συνεταιρίζονται για να εντοπίσουν τον δολοφόνο -και να υποκαταστήσουν την αδράνεια της Αστυνομίας- και πράγματι τον εντοπίζουν (Peter Lorre) και τον οδηγούν σε λαικό δικαστήριο με "Εισαγγελέα", "Συνήγορο" και "Ενόρκους"...
ΚΡΙΤΙΚΗ: Σε αυτό το σημαδιακό έργο του μεγαλύτερου, ίσως, Ευρωπαίου σκηνοθέτη όλων των εποχών, Fritz Lang, ο δολοφόνος -που τον υποδύεται μεγαλειωδώς ο Peter Lorre (ο οποίος εξελίχθηκε στον μεγαλύτερο σταρ των Γερμανικών αλλά και μετέπειτα, Χολιγουντιανών στούντιο...)- κατασκευάζει μία εξαιρετική αναπαράσταση μιάς φοβισμένης κοινωνίας και των αντιδράσεων της.
Τα σκηνικά, η κλιμάκωση της έντασης, η ύπουλη βία των στυγνών εγκλημάτων και οι ερμηνείες όλων των συντελεστών ολοκληρώνουν μία ταινία-κολοσσό, από τις ανεπανάληπτες και μοναδικές στην ιστορία του κινηματογράφου. [ΚώσταςΚΓΠ22072016](10/10)
 
<Χωρίς Τίτλο> - orlando - Παρ 25 Σεπ 2015 - 16:40
ΚΑΛΗ ΤΑΙΝΙΑ ΑΛΛΑ ΛΙΓΟ ΥΠΕΡΕΚΤΙΜΗΜΕΝΗ!!!!

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
 
<Χωρίς Τίτλο> - FeralCat - Δευ 27 Ιαν 2014 - 21:57
Aς αναρωτηθούμε κάποια στιγμή,είνα η βία σύμφυτη με την ανθρώπινη φύση?Τι είναι αυτό που μας οδηγεί στην άσκησή της?
Κατά πόσο εν τέλει τα "γεννήματα" μιας αρρωστημένης κοινωνίας έχουν τη δυνατότητα να ξεφύγουν?
Ο ίδιος ο Lang είναι στην πραγματικότητα ο συνήγορος του δολοφόνου?Αυτός που τον υπερασπίζεται,που προσπαθεί να τον νιώσει,να τον κατανοήσει.Αυτός προσπαθεί να μας πει πως το αλλόφρον κοινό του λαικού δικαστηρίου στην πραγματικότητα δε διαφέρει πιο πολύ απ΄ τον ίδιο τον κατηγορούμενο,δεν είναι λιγότερο κτηνώδες;
Στην πραγματικότητα η ελευθερία των ανθρώπων αυτών εκτείνεται μακρύτερα από τους τοίχους του κλείστοφοβικού γκρίζου υπογείου?
Ο φόβος,η απομόνωση είναι διάχυτα στοιχεία του φιλμ απ την αρχη ως το τέλος.
Πόσο διαφέρουν άλλωστε οι αστυνομικοί με τους ανθρώπους του υποκόσμου?Κατά τον Λανγκ καθόλου.
Το κράτος αρρωσταίνει,το ίδιο το κράτος ακρωτηριάζει,δε θεραπέυει.
Η Γερμανία ολοφάνερα είναι πρόθυμη να δεκτεί τον ναζισμό.



 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Σάβ 11 Ιουν 2011 - 19:03
 Πάρα πολύ καλή ταινία με τρομερή αρχή και ακόμη καλύτερο τέλος...
η σκηνή του λαικού δικαστηρίου είναι ανατριχιαστική και μετακινεί το θεατή πότε απ`τη μια και πότε απ`την άλλη πλευρά...
η εικόνα του αστυνομοκρατούμενου κράτους είναι ζωντανή και περιγράφεται πολύ πειστικά...
το μόνο της μειονέκτημα αποτελεί ένα "νεκρό" διάστημα στο μέσο της ιστορίας, αλλά το φινάλε αποζημιώνει...
τα συμπεράσματα από την παρακολούθησή της ανήκουν στον καθένα, αλλά το ότι η ταινία αυτή μας βάζει σε σκέψεις είναι αναμφισβήτητο και σπουδαίο...

  8-8,5/10...

  anfield09...
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.