• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Swing (2002)

- Γνωστό και ως:
Swing (2002)

Κωμωδία | 90' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 18 Απρ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 14/04/2004
Διανομή: Rosebud
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Γαλλικά - Ρομ
  Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: 6.66/106.66/106.66/106.66/106.66/106.66/106.66/10   (6.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 4 Μαΐου 2007

Για άλλη μια φορά ο Τόνι Γκάτλιφ χορεύει σε τσιγγάνικους ρυθμούς, αναμιγνύοντας τα είδη όπως μόνο το φλογερό ταμπεραμέντο μιας φυλής μπορεί, μόνο που και πάλι δεν φτάνει τα επίπεδα του “Gadjo Dilo” («Υπάρχουν ακόμα γελαστοί τσιγγάνοι»). Όπως και να χει, δε μπορείς να δεις εντελώς αυστηρά την βουτηγμένη στη μουσική γνωριμία του 10χρονου Μαξ αρχικά με έναν βιρτουόζο της κιθάρας, και στη συνέχεια με την κουλτούρα ενός ολόκληρου λαού.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)





Ο 10χρονος Max ερωτευμενος με την τσιγγανικη σουινγκ αποφασιζει να περασει το καλοκαιρι μαθαινοντας τσιγγανικους σκοπους στην κιθαρα του απ’ τον μεγαλο τσιγγανο δασκαλο Miraldo. Ταυτοχρονα, γνωριζεται με την μικρη Swing, ενα ομορφο τσιγγανακι και οσο το ενδιαφερον του μεγαλωνει γι’ αυτην, τοσο επιδιωκει τη μυηση του στον τροπο ζωης, τις μουσικες και την ιστορια της φυλης, ελπιζοντας καποια μερα να την παντρευτει.

Μην ψαχνετε για
το σεναριο.
Απλα αφεθειτε
στη μαγεια της
τσιγγανικης μουσικης
σε μια αναλαφρη
σινεφιλ ταινια
και γευτειτε τον
ερωτα και τη χαρα
της (τσιγγανικης) ζωης
υπο τους ρυθμους
του μεγαλου
Django Reinhardt.
Οσο απλοϊκη κι αν φανταζει (και ειναι) η ιστορια της ταινιας, δεν ειναι ευκολο να μεινεις απαθης στη μουσικη πανδαισια που πλημμυριζει την αιθουσα και μεταδιδει στον θεατη μια ακατασχετη ευφορια. Οι σκοποι του μεγαλου Django Reinhardt εμπλουτισμενοι απο συγχρονους ηχους τσιγγανικης τζαζ κι ερμηνευμενοι υποδειγματικα απ’ τον Tchavolo Schmitt, καταφερνουν να καλυψουν το υποτυπωδες (αλλα και περιττο στο «ντοκιμαντεριστικο» αυτο φιλμ) σεναριο. Οι εκπληκτικοι μουσικοι αυτοσχεδιασμοι, το αγνο αισθημα αγαπης μεταξυ των δυο μικρων της ιστοριας, το παθος και οι τσιγγανικοι σκοποι δυσκολα θα αφησουν αδιαφορο τον οποιοδηποτε.

Η ταινια ειναι περισσοτερο φορος τιμης στον Τσιγγανο μουσικο Tchavolo Schmitt και δεν το κρυβει. Απ’ την απλη παρουσιαση ομως μιας μουσικης ταινιας σχετικα με τη ζωη του, ο σκηνοθετης Tony Gatlif προτιμησε να παρουσιασει μια ιστορια γλυκια και ευπεπτη μεν, αναποφευκτα αξιαγαπητη δε.

Και οι δυο μικροι ειναι απολυτα πειστικοι στους ρολους τους και η ιστορια τους αφηνει ενα χαμογελο στα χειλη των περισσοτερων θεατων, ενω η προσπαθεια μυησης του μικρου Γαλλου στον τσιγγανικο τροπο ζωης για τα (τεραστια) ματια μιας μελαχρινουλας και τα διαφορα στοιχεια πολιτισμου (χωρις να σημαινει αυτο οτι προκειται για ανθρωπολογικου ενδιαφεροντος ταινια) που παρουσιαζονται, μας βαζουν περισσοτερο στην ψυχολογια της ταινιας και σε συνδυασμο με την οργιαστικη μουσικη μας αφηνουν ερμαια της τσιγγανικης κουλτουρας (αλλο που δεν θελουμε…).

Το σεναριο (το ξαναλεμε για να μην βρεθειτε προ εκπληξεως) ουτε πρωτοτυπο ειναι, ουτε προβληματιζει, ουτε τελικα δειχνει να μετραει και πολυ στο Swing. Σιγουρα δεν θα διεκδικησει δαφνες πρωτοτυπιας και εξαιρετικης σκηνοθετικης μαεστριας, ωστοσο και μονο η μουσικη ειναι αρκετη για να σας ανταμειψει. Προσωπικα, ψαχνω απεγνωσμενα το soundtrack αυτης της ταινιας…

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10 (τελικα χρειαζεται σεναριο;)

Γιαννης Δηρακης


 
Legacy - ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ - Unverified - Σάβ 19 Απρ 2003 - 13:48
Πρωτοειδα την ταινια στο 3ο φεστιβαλ Γαλλικου κινηματογραφου ενα χρονο πριν και στο περας της προβολης μια ολοκληρη αιθουσα χειροκροτησε με ενθουσιασμο τον δημιουργο της Τονι Γκατλιφ οταν εκεινος, οντας επισημος προσκεκλημενος, λιγο πριν ξεκινησει να μιλαει για την ταινια καθ’ αυτη σιγοτραγουδησε καποιες στροφες απο το παιδικο νανουρισμα που ακουγονταν καθως επεφταν οι τιτλοι του τελους. Μια μοναδικη στιγμη, ενας μοναδικος ανθρωπος. Τωρα για το Swing, τι να πω ελπιζω να μην κανει και αυτο τριψηφια εισιτηρια στην ελληνικη περιπετεια του. Και βεβαια θα πρεπει καταρχην να σταθω στο φαινομενο που παρατηρω να συμβαινει για πολλοστη φορα κατα την τρεχουσα κινηματογραφικη περιοδο. Γραπτα αρκετων απο τους κριτικους θα πρεπει να γινουν αντικειμενο μελετης απο την ψυχιατρικη επιστημη παρα χρησιμες οδηγιες προς ναυτιλλομενους και δη θεατες. Γιατι πως αλλιως θα μπορουσα να εξηγησω το γεγονος απο τη μια της ενθουσιωδους υποδοχης που ετυχε απο ενα ευρυ φασμα της εγχωριας κριτικης την προηγουμενη εβδομαδα η απεριγραπτα κακογουστη, επιεικως ερασιτεχνικη, Θεϊκη Παρεμβαση που ακουσον-ακουσον ο σκηνοθετης της θεωρηθηκε εφαμιλλος ενος Ζακ Τατι και απο την αλλη της γενικης απαξιωσης και αδιαφοριας που συναντα κατα την τρεχουσα εβδομαδα απο τους ιδιους φωστηρες αυτο το μεθυστικο τσιγγανικο Swing,προεξαρχοντος του κ.Δανικα ο οποιος αγογγυστα αναφερεται σε μια κουφια περιηγηση στο κοσμο των Τσιγγανων. Ελπιζω το οποιο κοινο μυημενο η μη διαβει το κατωφλι μιας σκοτεινης αιθουσας και δει την ταινια να αρχιζει να καταρριπτει ενα-ενα τα σαθρα τους επιχειρηματα και να αφεθει ανεμποδιστο στη μαγεια της μουσικης τελετουργιας. Και βεβαια πολλοι απο τους υποψηφιους θεατες δεν θα πρεπει να λησμονησουν οτι ο ιδιος πεφωτισμενος κριτικος (Δανικας) ειχε προσαψει στην μαγευτικη Φριντα τον απαραδεκτο χαρακτηρισμο της γραφικης χαλκομανιας. Το σεναριο απλοϊκο και προσχηματικο κατα την γνωμη καποιου πεφωτισμενου κριτικου, επικεντρωνεται στην στενη φιλια, στα ορια ενος πρωτολειου ερωτα, αναμεσα στην μικρη Τσιγγανα Σουινγκ και στον δεκαχρονο Μαξ οταν ο τελευταιος αποφασιζει να παρει μαθηματα απο ενα τσιγγανο, βιρτουοζο της κιθαρας και εκπροσωπο του τσιγγανικου σουινγκ. Αναφερομενος στο σεναριο ο κ.Δανικας ομιλει περι πληξης και επαναληψης και ενενηντα βασανιστικων λεπτων που ο δεκαχρονος Μαξ μπαινοβγαινει στο τροχοσπιτο του μουσικου, λαμβανοντος μαθηματα κιθαρας. Αντιθετα τοσο στη ιρανικη Βροχη οπου επι ενα διωρο παρακολουθουσαμε καποιους εργατες σε μια οικοδομη οσο και στη Θεϊκη Παρεμβαση οπου βλεπαμε επι μακρον μια κυρια να μαζευει τα ξυλα και τα σκουπιδια απο τον κηπο της για να αναψει καποια φωτια δεν ειχαμε να κανουμε με ενα επιεικως αορατο σεναριο. Αιδως αργειοι, αφηστε να αποφασισει ο θεατης κατα ποσο καταληγει κανεις στη διαδικασια μετατροπης της τριχας σε τριχια οπως αναφερετε περισπουδαστα. Ο Τονι Γκατλιφ, ο οποιος παρεμπιπτοντως ειναι γαλλοαλγερινος και οχι ρουμανος κ.Τιμογιαννακη, βρισκεται σε μια πολυ δημιουργικη στιγμη. Ήχοι τσιγγανικοι, μαροκινοι, εβραϊκοι ολοι σε μια αρμονια μοναδικη. Και τελικα μια ταινια που κατορθωνει να μιλησει κατευθειαν στην καρδια.

Βαθμολογια: 6,5/10
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.