• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Innocence (2004)

- Γνωστό και ως:
Ghost in the Shell 2: Innocence

Κινούμενα Σχέδια | 100' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Ιαπωνικά
Δημοτικότητα: 0.11 %
Αξιολόγηση: 10.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/1010.00/10   (10.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Όταν οι μηχανές μάθουν να αισθάνονται, ποιος αποφασίζει τι είναι ανθρώπινο…

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2005

Naze ningen wa mizukara no mozouhin wo tsukuru kotoni shuchaku surunoka? (Why are humans so obsessed with recreating their own images?)

Δεν δηλώνω ενθουσιώδης οπαδός των anime- ούτε καν των hentai. Οπότε θα βγουν πάλι ορισμένοι αναγνώστες να λένε «γιατί δεν το δίνεις σε κανέναν άλλο τότε ρε κοπελιά;», «μην το γράφεις αν δεν σου αρέσει» κλπ. Για δύο λόγους το γράφω (σας προλαβαίνω). Γιατί αν έγραφα μόνο για είδη ταινιών που προτιμώ θα έγραφα μια φορά στους δέκα μήνες. Γιατί εδώ δεν έχουμε μίκυ μάου, Μπόμπ Σφουγγαράκη, οποιοδήποτε δισδιάστατο καλοκάγαθο ντισνοειδές κατασκεύασμα ή έστω και Hideo Miyazaki. Και είναι τιμή μου να συσχετιστεί το όνομά μου- έστω και αμυδρά -με το Ghost in the Shell.

Η ιστορία –ή τουλάχιστον ο βασικός πυρήνας της γιατί τα πράγματα μπερδεύονται εξαιρετικά- είναι η παρακάτω. Ο cyborg Batou ο αστυνομικός του Ghost in the shell μαζί με τον συνεργάτη του Togusa αναλαμβάνουν μια περίεργη υπόθεση ανθρωποκτονίας. Ένα ρομπότ αποκλειστικά φτιαγμένο ως σεξουαλικός σύντροφος (gynoid) επιχειρεί να αυτοκτονήσει αφού έχει σκοτώσει τον ιδιοκτήτη της, επιδεικνύοντας ανησυχητική ύπαρξη συνείδησης και ανθρώπινων χαρακτηριστικών. Η έρευνα των δύο συνεργατών, του φιλήσυχου οικογενειάρχη Togusa και του ερημίτη Batou που ζει παρέα με τον σκύλο του και την ανάμνηση της Motoko, θα τους οδηγήσει μακριά από το φουτουριστικό Τόκιο, σε μια μακρυνή πόλη δίχως νόμο και σε έναν πρώην συνεργάτη του Batou με ύποπτες συναλλαγές. Η Motoko ακολουθώντας τον και παίρνοντας την μορφή ενός gynoid τον βοηθά να αποφύγει τις παγίδες…

Ευφυής ιστορία σε ένα κυβερνοπανκ σκοτεινό μέλλον που όμως στην τελική δεν ξεφεύγει και πολύ από την average ημί-μπαναλ μελλοντολογική: αυτή του Code 46, του Immortel και του The island για παράδειγμα. Μέλλον ειναι αυτό-το φανταζόμαστε όπως θέλουμε. Έτσι και εδώ ο Oshii το φαντάζεται κυρίως ζοφερό: αστυνόμευση, κυβερνητική βία, απάνθρωπη επιστήμη, ολικό “dehumanization”. Και ταυτόχρονα το φαντάζεται με ρομπότ που αψηφούν τα στεγανά όρια της ύπαρξής τους και που δείχνουν να είναι πιο ανθρώπινα από τους ανθρώπους-κάτι σαν το I, robot με λιγότερες σεναριακές τρύπες. Έτσι η προβληματική του Oshii σχετικά με την “dehumanization” του ανθρώπου στο Ghost in the Shell αλλάζει κέντρο βάρους στο Ghost in the shell 2 και επικεντρώνεται στον «ανθρωπομορφισμό» του ρομπότ. «Τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι το ανάμεσό τους;» είναι το πλησιέστερο ελληνικοτραφές ανάλογο που μπορώ να σκεφτώ, με τον Oshii να κραυγάζει μέσα από τα απίστευτα animation τον βαθύ φιλοσοφικό του πόνο. Στο όχι και πολύ μακρυνό μέλλον της κλωνοποίησης και της εκπληκτικότερης «πλαστικής κούκλας» (better than the real thing όπως λένε και οι παραγωγοί της) οι παρόντες Νόμοι φαντάζουν παλαιολιθικοί και η συνείδηση του καθενός δοκιμάζεται σκληρά από τις εξελίξεις της επιστήμης. Αυτό το υπαρξιακό άγχος του ανθρώπου που δεν ξέρει αν είναι ένας άνθρωπος που ονειρεύτηκε μια πεταλούδα ή μια πεταλούδα που ονειρεύεται πως είναι άνθρωπος, κατά τον αρχετυπικό μύθο του Κομφούκιου, είναι έκδηλο στους virtual πρωταγωνιστές της ταινίας και ο Oshii δεν διστάζει να τους βάζει να φιλοσοφούν ακόμα και λίγο πριν σπάσουν τα μούτρα των αντιπάλων τους. Ναι μιλάμε για ένα κάποιο «δήθεν» με τους ήρωες να πετάνε ατάκες από Βίβλο, Κομφούκιο, Shelley και Milton, σε ένα φιλμ που κυρίως θα λατρέψουν τα έφηβα geeks αλλά ειλικρινά, σε εποχές που το μέσο σενάριο έχει μόνο “fuck” όπως το «πανέξυπνο» Team America αυτή η αλλαγή πλεύσης είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη. Κανένας δόλος λοιπόν δεν πρέπει να καταλογιστεί στον Oshii και εκ των πραγμάτων είναι πανεύκολο να ξεχωρίσεις το λόγω συνθηκών «δήθεν» το οποίο είναι απλά απόρροια της πνευματικής ανωτερότητας του δημιουργού (βλέπε Lost Highway και Matrix) και το «δήθεν»-καραγκιοζιλίκι (βλέπε Revolver και υπόλοιπα Matrix).

Όσο για την ποιότητα των γραφικών δεν έχω λόγια να το εκφράσω. Ειλικρινά δεν νομίζω ότι μπορώ να περιγράψω με την γλαφυρότητα που του ταιριάζει το πάθος του Oshii. Το ότι είναι ο άνθρωπος που με το έκανε γνωστό το anime στον δυτικό κόσμο (μαζί με τον Katsuhiro Otomo του Akira) και το ότι η εταιρία παραγωγής είναι υπαίτια και για το μικρό anime φιλμάκι του Kill Bill 1 νομίζω ότι είναι αρκετά ως εγγύηση. Το Ghost in the shell αφήνει έτη φωτός πίσω οποιαδήποτε άλλη ιαπωνική εταιρία, Disney και Pixar τρώνε σκόνη, η εταιρία που έκανε το Immortel μοιάζει σαν παιχνιδάκι μπροστά του. Τρισδιάστατα γραφικά με αποτύπωση ίσως περισσότερων χρωμάτων από όσα υπάρχουν στην πραγματικότητα σε μια ηλιόλουστη μέρα, απεικονίσεις τοπίων-δημιουργημάτων νοσηρής φαντασίας, animation κυριολεκτικά να πάλλονται. Τρέλα. Ποίηση. Μεγαλοφυϊα. Το Ghost in the shell 2 είναι μια εμπειρία ζωής. Μην διαβάσεις για αυτό απλά. Δέστο!

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Βασιλική Πολυχρονοπούλου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.