• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Birth (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Γέννηση

Μυστηρίου | 100' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 5 Νοε 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 16/05/2005
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.34 %
Αξιολόγηση: 5.98/105.98/105.98/105.98/105.98/105.98/10   (5.98/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Υπότιτλος:

Πρόσεχε τι εύχεσαι...

 

- Κριτική από το Cine.gr:


1 Νοεμβρίου 2004

Ας προσπαθήσουμε να τα ξεμπλέξουμε. Η ταινία αρχίζει αφήνοντας ήδη το hint περί τίνος πρόκειται. Κάτι μυριζόμαστε, ακόμη και να μην έχουμε ακούσει τίποτα για το story. Η ταινία ασχολείται κάπως με τη μετεμψύχωση. Και λέω κάπως γιατί τελικά μάλλον μας αφήνει ξεκρέμαστους, δε μας επεξηγεί ακριβώς πως και τι, αλλά το συμπέρασμα μάλλον είναι ότι δεν είναι μετεμψύχωση, είναι μπλόφα. Ή πάλι εμμονή; Ίσως περίεργα όνειρα ενός μικρού αγοριού; Επικίνδυνο déja vu; Τέλος πάντων, it’s up to you.

Η Nicole Kidman κοντοκουρεμένη και σαν δέκα χρόνια νεότερη είναι μια βασανισμένη χήρα, όπως η ίδια θεωρεί τον εαυτό της. Πλούσια, αλλά μόνη εδώ και δέκα χρόνια, χωρίς τον πολυαγαπημένο της σύζυγο, με την οικογένειά της να της δίνει όση αγάπη μπορεί, μήπως και ξεπεράσει τον πρόωρο χαμό του και έναν φίλο της να την πολιορκεί στενά. Τόσο στενά που τελικά δέχεται να τον παντρευτεί, μια στιγμούλα μόλις πριν ένα δεκάχρονο αγόρι παρουσιαστεί απρόσκλητο στο σαλόνι της, στα γενέθλια της μητέρας της και της ζητήσει να μην κάνει αυτό το γάμο με την πρόφαση(;) ότι είναι ο νεκρός της σύζυγος και την αγαπάει ακόμα. Θεός φυλάξοι. Όμως η Nicole είχε ένα δέσιμο με τον εκλιπόντα σύζυγο άνευ προηγουμένου και είναι διατεθειμένη να πιστέψει ακόμη και κάτι τόσο παρακινδυνευμένο. Ο μικρός Σον λοιπόν (που έχει και το ίδιο όνομα με τον μακαρίτη) περνάει όμορφες στιγμές με την γλυκιά κυρία που του έγινε εμμονή, μέχρι να καταφέρουν οι δυο τους να βρουν μια λύση. Να δρομολογήσουν ένα σχέδιο, βρε αδερφέ.

Ας φαίνεται τρελή, η όλη ιδέα είναι απίστευτη, όμως όλα θα μπορούσαν να είναι ακριβώς έτσι. Ίσως η μετενσάρκωση να είναι πραγματικότητα, ίσως ο μικρός Σον να μην μπορεί να κάνει αλλιώς, παρά να φέρετε ως φρικιό στο αδιέξοδό του να έχει βρεθεί με εμπειρία σαραντάχρονου άντρα σε σώμα παιδιού. Ο μικρός Cameron Bright φαίνεται πάντως ότι έχει ιδιαίτερη κλίση στον τομέα του. Παίζει κατά προτίμηση ρόλους παιδιών που έχουν υποστεί κλωνοποίηση (Godsend), μετενσάρκωση και τέτοια και προβλέπω ότι έχει μέλλον μπροστά του. Εδώ τα κατάφερε ωραία να φαίνεται ως μικρομέγαλο. Ειδικά στη σκηνή του μπάνιου προσπάθησε πολύ, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι το ακροατήριο δε λύνεται στα γέλια.

Πάντως η ταινία εν γένει είναι μια πινελιά ποίησης και παραλόγου, μία φάρσα, ή ένας ύμνος στη Nicole. Η και τα τρία μαζί φυσικά. Γοητευτική σιλουέτα και καλοσμιλεμένες γωνίες προσώπου, το τουΐντ ημίπαλτο της πήγαινε εξαιρετικά, το πράσινο κασκόλ την έκανε σα μικρό παιδάκι, τα μάτια της όλο απορία και πόνο έμοιαζαν συνεχώς έτοιμα να κλάψουν. Το παράκανε ίσως λίγο στην αθωότητα που έδωσε στο χαρακτήρα, μια αθωότητα στα όρια του naive, που της πήγαινε αναμφισβήτητα πολύ. Σαν ένα κοριτσάκι που το κοροϊδεύουν και δεν ξέρει πως να το αντιμετωπίσει. Γιατί από τη μια πλευρά, πολύ θα το θελε να υπάρχει τελικά ο Αι-Βασίλης. Μένει τελικά με το στόμα ανοιχτό: «Δεν είσαι ο άντρας μου, είσαι ένα μικρό αγόρι στη μπανιέρα μου».

Όλοι βγάζουν εις πέρας το έργο τους θαρραλέα. Δύσκολο βέβαια, να παίζεις ένα χαρακτήρα που βρίσκεται σε μια κατάσταση που ούτε στην πραγματικότητα δεν ξέρεις πως θα την αντιμετώπιζες. Το απόλυτο χάος ανάμεσα στο σκεπτικισμό, την καχυποψία και από την άλλη την απουσία εξήγησης. Γιατί όλοι πιστεύουν ότι όλα είναι μια φάρσα χωρίς να μπορούν να το αποδείξουν. Όλοι αντιμέτωποι με το προαιώνιο ερώτημα για τη μετά θάνατον ζωή που ζητάει επείγουσα λύση, ειδάλλως η φρένας έχουσα Nicole θα πάρει την ολέθρια, παράνομη απόφαση και η όλη ιστορία θα καταλήξει ιστορία παιδεραστίας. Ο γνωστός μας Jean-Claude Carriere με τα μονίμως ρηξικέλευθα σενάρια (Η κρυφή Γοητεία της Μπουρζουαζίας, Το σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου κτλ) αυτή τη φορά ανεβάζει τον πήχη ακόμη πιο ψηλά. Η Lauren Bacall μου έκανε εντύπωση που δέχτηκε να μπλεχτεί σε μια τέτοια ιστορία. Γιατί τώρα έρχονται τα άσχημα. Πέρα από την πρωτοτυπία του σεναρίου και τις καλές ερμηνείες, η παραγωγή χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προχειρότητα. Δε νοείται επαγγελματίας σκηνοθέτης-στην πυρά ο Jonathan Glazer - να βαριέται να γυρίζει και να ξαναγυρίζει σκηνές. Δε νοείται επαγγελματίας boo-man να μην μπορεί να σηκώσει το κουλό του λίγο πιο πάνω για να σώσει τη σκηνή από το μικρόφωνο που κόντεψε να μου βγάλει το μάτι σε αμέτρητες σκηνές. Αυτό δεν ήταν ταινία, η επέλαση των μικροφώνων ήταν. Ειδικά οι ποιητικές εικόνες και ο πόνος που έβγαινε από τη μπερδεμένη κατάσταση το έκανε ακόμη πιο αηδιαστικό, να βλέπεις ολόκληρο μαρκούτσι να ξεπροβάλλει κάθε τρεις και λίγο. Έλεος λοιπόν. Λίγη σοβαρότητα και τα λεφτά μας πίσω. Μια πρωτοποριακή προσπάθεια που πλευρίζει την τσαπατσουλιά και αυτοαναιρείται βάναυσα.

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10), συν μία ΕΚΚΛΗΣΗ να απολυθεί ο boo-man δια παντός από την κινηματογραφική κοινότητα και ο σκηνοθέτης να γίνει λιγότερο τεμπέλης ή να αλλάξει φακούς επαφής, γιατί οι παλιοί έληξαν.

Στέλλα Παρασχά




Σάββατο 14 Μαΐου 2005

BIRTH - ΓΕΝΝΗΣΗ


25 λέξεις – Η Άννα μια όμορφη γυναίκα που έχει χάσει τον άντρα της πριν από δέκα χρόνια, βρίσκεται προ εκπλήξεως όταν ένα μικρό αγόρι εμφανίζεται μπροστά της δηλώνοντας της πως είναι η μετεμψύχωση του αγαπημένου της συζύγου Σον.

Στο Ράφι – Τελικά η κινηματογραφική χρονιά που διανύουμε μάλλον θα πρέπει να πάρει τον τίτλο του έτους των «πιο απογοητευτικών θρίλερς». Όταν είχα μελετήσει στην αρχή της περιόδου πόσα πολλά φιλμς της κατηγορίας θα παρηλαύνανε από τις οθόνες, δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως η συντριπτική τους πλειοψηφία θα ήταν τόσο κακογραμμένη και αδιάφορη. Δυστυχώς το “Birth” έρχεται να επιβεβαιώσει τον κανόνα και να προσθέσει έναν ακόμη κρίκο στις θρίλερ αποτυχίες της περιόδου.

Τα πάντα στην αισθητική μου, για την “Γέννηση” κρίθηκαν από το πρώτο κιόλας τέταρτο ζωής του έργου. Όταν συνειδητοποίησα πως ο σκηνοθέτης Jonathan Glazer, έχει βάλει σκοπό να με κάνει να φτιάξω εγώ το σενάριο στο μυαλό μου. Ακίνητες φιγούρες, αμίλητοι πρωταγωνιστές που κοιτούν στο άπειρο, πλάνα που κόβονται απότομα δίχως προειδοποίηση και παρόλα αυτά η υπόθεση να εξελίσσεται μου κατέστησαν σαφές πως ο δημιουργός ζητά και το δικό μου μυαλό για να προχωρήσει την ταινία του. Μεγαλωμένος με τις αξίες που έχει θέσει πάνω σε αυτή την κινηματογραφική φόρμα ο μεγάλος Polanski δεν δίστασα να προσφέρω την διανόηση μου προκειμένου να κυλήσει το στόρι και να μπούμε επιτέλους στο νόημα. Δυστυχώς η συμμετοχή στο όλο εγχείρημα ήταν μονόπλευρη, αφού η δημιουργική μαεστρία απουσιάζει για τα καλά, ενώ ο σεναριογράφος δείχνει να τα έχει παρατήσει κάπου στα μισά του φιλόδοξου “Birth”.

Πάντως κανείς δεν μπορεί να πει πως η αρχική ιδέα δεν είναι πρωτότυπη. Μια γυναίκα που χάνει τον κόσμο ολόκληρο κάτω από τα πόδια της, αφού ο αγαπημένος της άντρας, πολύ νέος βρίσκεται νεκρός λόγω καρδιακής προσβολής σε ένα ξέφωτο του Σέντραλ Παρκ, προσπαθεί και πάλι να φτιάξει την ζωή της, έχοντας μια δεκαετία μετά το περιστατικό αποκτήσει την ψυχική δύναμη να ξεπεράσει το σοκ. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την αναγέννηση παίζει και ο προαναγγελμένος γάμος της με έναν δυναμικό επιχειρηματία.

Σε αυτό το σημείο θα μπει στην ζωή της ένα μικρό αγόρι - αναστατώνοντας τόσο την ίδια όσο και τον κοινωνικό της περίγυρο - που θα διεκδικήσει την καρδιά της πείθοντας την πως μέσα του κρύβει την ψυχή του αδικοχαμένου άντρα της. Οι λεπτομέρειες που θα της εξιστορήσει εύκολα θα δείξουν στην αδύναμη Άννα πως το παιδί πιθανότατα λέει την αλήθεια. Μέχρι εδώ φτάνει όμως και η έμπνευση των δημιουργών της ταινίας, που δυστυχώς δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν μια ταινία στηριγμένη σε μια όμορφη ιδέα.

Σίγουρα μερίδιο ευθύνης πάντως δεν βαρύνει την πανέμορφη – ακόμη και με κοντά μαλλάκια - Nicole Kidman, που κάνει ότι περνά από το χέρι της για να βοηθήσει την ταινία να σταθεί με αξιοπρέπεια. Πιστεύω πως πρέπει στους ρόλους της να κάνει και τέτοιες επιλογές, που δεν τονίζουν το απόλυτο της θηλυκότητας της, προκειμένου να δείξει το εύρος του ταλέντου της.

Disc – Μέτρια ποιοτικά θα χαρακτήριζα την έκδοση σε DVD που προσφέρει η Audiovisual. Και αυτό κυρίως λόγω της πολύ κακής εικόνας, που δεν διαφέρει σε πολλά σημεία από το πρωτότυπο. Αχνή, μουντή με πολύ κόκκο η Νέα Υόρκη αποτυπώνεται μόνιμα συννεφιασμένη, προαδιαθέτωντας άσχημα για την εξέλιξη της υπόθεσης. Ομοίως μουντός και ξεθωριασμένος ο Dolby Digital 5.1 ήχος που δεν προσφέρει μεγάλες περιφερειακές δυνατότητες. Αλλά ακόμη και στους διαλόγους μοιάζει φανερά εξασθενημένος.

Ελάχιστα τα πρόσθετα δεν αναφέρονται σε κανένα σημείο στην παραγωγική διαδικασία. Σε γενικές γραμμές ούτε ο δίσκος βοηθά στην υποτονική πορεία της ταινίας.

Μμμμ… - Το “Birth” προσωπικά δεν μου άρεσε. Διαθέτει μια όμορφη εισαγωγή, αλλά στην πορεία χάνει τον προορισμό του. Και το φινάλε άνευρο και δίχως σοβαρή έμπνευση φαντάζει σαν απο μηχανής Θεός. Αν κάτι έχει που μπορεί να φανεί ως θετικό, είναι μόνον η παρουσία του μικρού Cameron Bright που πραγματικά κλέβει την παράσταση. Κατά τα άλλα απλά για ενοικίαση.

ΕΙΚΟΝΑ – 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)
ΗΧΟΣ – 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)
EXTRAS – 2/10 Stars2/10 Stars (2/10)
BIRTH4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)




Δευτέρα 29 Ιανουαρίου 2007

Από τα πιο ακραία όρια της πιο εξωφρενικής ιδέας ξεκινάει ο Jonathan Glazer για να αποδώσει τις εμμονές μιας μοναχικής ύπαρξης: βαρυπενθούσα επί 10 συναπτά έτη για τον χαμό του συζύγου της, η Nicole Kidman (με a la garcon κούρεμα, παρακαλώ) πιστεύει ότι τον ξαναβρίσκει στο πρόσωπο δεκάχρονου αγοριού! Στην κόψη του ξυραφιού και η σκηνοθεσία, που μοιάζει με ανάμιξη Kubrick - Shyamalan και τελικά δεν τα καταφέρνει καθόλου άσχημα. Αλλά το αγορίστικο κούρεμα της Kidman ακόμα να το καταπιώ!

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
Legacy - vagelis p. - Unverified - Δευ 08 Νοε 2004 - 10:13
o skinothetis theli na perasi polla minimata mesa apo tin tainia toy! lipame poy an ke cinefile den katafera na ta diakrino! to cast iperoxo! tha to xsanavlepa!
vagelis p.
 
Legacy - Γιώργος Κ. - Unverified - Δευ 08 Νοε 2004 - 10:20
Με μια λεξη: ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ!!!
Γιώργος Κ.
 
Legacy - Satyria satyropoulou - Unverified - Πεμ 18 Νοε 2004 - 19:02
Ηταν για τον πουτσο
Satyria satyropoulou
 
Legacy - ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ - Unverified - Τρί 07 Δεκ 2004 - 07:06
Αφου προβω στη, διολου αιρετικη φανταζομαι, διαπιστωση οτι η Νικολ Κιντμαν μακρια απο προσφατες οσκαρικες μεν, αντιφατικες δε μεταμορφωσεις ποτε δεν υπηρξε γοητευτικοτερη σαγηνευοντας επι διωρο το κοινο με την απολυτα θηλυκη της περσονα εστιαζω τα βελη της κριτικης μου κυριως στην εμφανη αδυναμια του σκηνοθετη να αναπτυξει επι μακρον την δυναμικη της ταινιας ισορροπωντας διαρκως σε ενα τεντωμενο σχοινι ενεκα της αρχικα εξαιρετικα ενδιαφερουσας σεναριακης ιδεας που γεννα πολλες υποσχεσεις αλλα εντελει καθισταται εκ των πραγματων ανημπορη να διαρρηξει εστω και στο ελαχιστον τα οποια στεγανα του συστηματος. Η αναποτελεσματικοτητα του ολου εγχειρηματος εμοιαζε εξαρχης προδιαγεγραμμενη καθοτι οι εποχες παγκοσμιως αλλαζουν σε μια συνειδητη επιστροφη σε παραδοσιακες οικογενειακες αξιες, θρησκευτικες και μη, εμφανης σε ολες τις εκφανσεις της καθημερινοτητας. Οποτε κρισιμες σκηνες σαν εκεινη με την Ανν-Κιντμαν και τον δεκαχρονο Σων-Μπραιτ να παιρνουν μαζι το μπανιο τους σαν παντρεμενο ζευγαρι αλλα και εκεινη με τους δυο τους στο καφε με την Ανν να ρωτα το μικρο επιδοξο συζυγο αν μπορει να εκπληρωσει και τα συζυγικα του καθηκοντα εξαντλουνται γοργα με ενα στιγμιαιο μειδιαμα στα χειλη μη αφηνοντας καποιο παραθυρο ανοιχτο σε ενα ρεαλιστικο μελλον.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 5/10

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.