• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Les Choristes (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τα Παιδιά της Χορωδίας
- Γνωστό και ως:
The Chorus
Chorists

Εποχής | 97' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 11 Φεβ 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 21/9/2005
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.06 %
Αξιολόγηση: 8.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/108.06/10   (8.06/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 10 Απριλίου 2007

Ταινία γαλλικής φινέτσας και ζαχαρένιας νοσταλγίας, που έκανε θραύση στα ταμεία της πατρίδας, τσίμπησε δύο Σεζάρ και παρέλασε από τις υποψηφιότητες όλων των αγγλόφωνων βραβείων, αλλά εδώ που τα λέμε αποτελεί προϊόν μιας μάλλον γνώριμης και προβλέψιμης συνταγής. Ο δάσκαλος μουσικής βρίσκει δουλειά σε ένα σωφρονιστικό οικοτροφείο ανηλίκων της Γαλλίας του 1948, ενώ πίσω από την προσπάθειά του να αλλάξει τις ζωές των μαθητών του σιγοβράζουν αόρατες οι ιστορικές συγκρούσεις. Ευτυχώς ο Christophe Barratier δεν κάνει άλλον έναν «Κύκλο των χαμένων ποιητών» αλλά δυστυχώς δεν είναι Τριφό, κι ούτε μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς





31 Δεκεμβρίου 2004

Βρισκόμαστε στο 1948. Ο Clement (Gerard Jugnot) είναι ένας άνεργος δάσκαλος μουσικής που έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει οριστικά το πάθος του γι’αυτήν βρίσκει όμως δουλειά ως επιτηρητής σ’ένα σωφρονιστικό οικοτροφείο ανηλίκων. Η παραμονή του στο οικοτροφείο θα σταθεί για τον Clement αφορμή αφύπνισης καθώς η επαφή του με τη σκληρή πραγματικότητα των μαθητών και τις αυστηρότατες κα φυσικά αναποτελεσματικές μεθόδους του διευθυντή του οικοτροφείου Rachin (Francois Berleand) τον αναγκάζουν να αναζητήσει εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας με τα ατίθασα παιδιά και να ξεκινήσει μια προσπάθεια αλλαγής στο αυστηρό προφίλ του ιδρύματος, διδάσκοντας στους μαθητές τη μουσική και τη μαγεία που μπορεί αυτή να φέρει στις ζωές τους.

Ο Christophe Barratier κάνει το σκηνοθετικό του ντεπούντο βασισμένος σε μια ταινία του 1945 La cage aux rossignols ξεκινώντας την ιστορία του με μια συναυλία και την ανάγνωση ενός ημερολογίου. Το θέμα του απλό και μάλλον τετριμμένο καθώς πολλές άλλες ταινίες έχουν καταπιαστεί με τη σχέση δασκάλου- μαθητών και πώς το πραγματικό ενδιαφέρον και η ευαισθησία του πρώτου μπορεί να βοηθήσει τους μικρούς μαθητές και να τους εμπνεύσει για την αναζήτηση ενός καλύτερου τρόπου ζωής. Η διαφορά της δημιουργίας του Barratier έγκειται στην λεπτή και συγκινητική προσέγγιση ενός διαχρονικού θέματος με εικόνες μελαγχολικές και οικείες που βρίσκουν τη θέση τους στην ψυχή μας ντυμένες με τα συναισθήματα των αναμνήσεών μας που εντοπίζονται στις εμπειρίες της πορείας κάθε ανθρώπινης φυσιογνωμίας προς την ενηλικίωση.

Ο κεντρικός ήρωας του Barratier είναι ο χαρακτήρας του «αποτυχημένου» μουσικού προφανώς επειδή έλειπε το πάθος της δημιουργίας ή ο σκοπός της εφαρμογής αυτού του πάθους προς κάποια κατεύθυνση αλλά και η χρυσή ευκαιρία, που όμως στις κατάλληλες συνθήκες ξεδιπλώνεται αυτόματα από τον εν δυνάμει χώρο του αψηφώντας όλα τα εμπόδια για να μεταμορφώσει το περιβάλλον και το έμψυχο υλικό γύρω του. Η δυναμική του θέματος κρύβεται στο ελπιδοφόρο μήνυμα της αλλαγής που προέρχεται μάλιστα από έναν και μόνο άνθρωπο. Όσο ουτοπικό ή δύσκολο και αν φαίνεται αυτό ο Barratier το ντύνει με μια φυσική αληθοφάνεια και του δίνει μια πραγματοποιήσιμη υπόσταση προσφέροντας εκτός από την αδιαμφισβήτητη συγκίνηση, ψυχική ευφορία και την αίσθηση ότι θέλεις να ταυτιστείς με τον Clement και την προσπάθειά του. Ο Clement χρησιμοποιεί τη μουσική εμφυσώντας με τη διδασκαλία του πνευματική φώτιση για να ξεπεράσει το όριά της και να παραδώσει μαθήματα ζωής.

Αυτός ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της ταινίας που ξεκινά από ένα συνηθισμένο θεματικό πυρήνα ξεδιπλώνεται κυρίως στις παρυφές της δημιουργίας. Η μαγεία διαφαίνεται σταδιακά αγγίζοντας τις ευαίσθητες χορδές μας χωρίς να χειραγωγεί συναισθηματικά το θεατή. Κινείται σ’ένα επίπεδο διεισδυτικής προώθησης και εκδήλωσης της ανθρωπινής μας πλευράς κάνοντας χρήση αυτού του υλικού και όχι κατάχρηση που θα τη μετέτρεπε σε καθαρή προσπάθεια πρόκλησης της αισιοδοξίας μας και επομένως σε μια αποτυχημένη συρραφή εικόνων που «πετούν στα σύννεφα». Αντίθετα δεν είναι λίγες οι φορές που μας προσγειώνει στην πραγματικότητα περιορίζοντας τις δυνατότητες της αλλαγής, όχι όμως απογοητευτικά πολύ.

Ο μουσικοσυνθέτης της ταινίας Bruno Coulais ( Ιμαλάια , Πορφυρά ποτάμια , Μικρόκοσμος) δημιούργησε την ιδιαίτερη χορωδία των παιδιών που παίρνουν μέρος στην ταινία (τα περισσότερα από αυτά αναγνωρισμένα ταλέντα) πετυχαίνοντας τη σταδιακή πρόοδο που παρακολουθούμε με μια απλή αυθεντική μουσική που οδηγεί με το πέρασμα του χρόνου σε πιο πλούσιο συναίσθημα, αποφεύγοντας παράλληλα την παγίδα να παρουσιάσει τις μελωδίες του Clement σαν δημιουργίες ενός μουσικού που είναι πολύ καλά ενημερωμένος γύρω από τα μουσικά ρεύματα, προσδίδοντας έτσι στην εικόνα του χαρακτηριστικά που δεν του αναλογούν.

Η μουσική σε συνδυασμό με το λιτό φωτισμό και την υπεροχή των φυσικών χρωμάτων ζωντανεύουν το περιβάλλον του Les Choristes μέσα και έξω από τις σχολικές αίθουσες αλλά και το πνεύμα της εποχής, μιας εποχής που οι περιορισμοί της στάθηκαν αφορμή να πυροδοτήσουν το δημιουργικό πνεύμα ενός άσημου μουσικού που ο Gerard Jugnot υποστηρίζει εύστοχα δίνοντας έμφαση στην πλευρά εκείνη του ανθρώπου που παλεύει να δώσει φως στη ζωή των άλλων, τι στιγμή που ο ίδιος έχει πισωγυρίσει την επιτυχία και έχει αποτραβηχτεί στα παρασκήνια. Ο Jean-Baptiste Maunier είναι ο νεαρός Morhange , το παιδί με το αγγελικό πρόσωπο και τη θεία φωνή που χρειάζεται περισσότερο από τον καθένα την υποστήριξη και καθοδήγηση ενός διδασκάλου με ευαισθησία και ανθρωπιά.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι εύστοχο, συγκινητικό και ανθρώπινο.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Ελένη Ανδρεάδου


 
Legacy - suspect - Unverified - Τρί 08 Μαρ 2005 - 02:40
Στην αρχη σκεφτηκα καθως εβλεπα το Les choristes ( τα παιδια της χορωδιας ) «καλωστα τα 400 χτυπηματα, καλωστα 3-0» Διαπιστωσα οτι το ενα συμπληρωνει το αλλο. Ή για να το πω καλυτερα, το ενα υμνει το αλλο.
Απο τις μεγαλες ταινιες του ευρωπαϊκου κινηματογραφου που περασαν ως συνηθως στα ψιλα. Tο ονομα του bruno coulais στις μουσικες, μου εφερε στο νου τη γλυκυτητα και το αγερωχον των ιμαλαϊων. Εδω απογειωθηκε και συνισταται να το αποκτησετε μετα μανιας! Στο σινε ειναι ζητημα αν ειμασταν 10 ατομα. Και τα 10 φυγαμε με δακρυα στα ματια.
Η αγαπη που ειναι υπογεια και αληθινη. Που επιβαλλεται οχι με τον νομο αλλα απλως γιατι αγαπαει. Ο πολιτισμος που ειναι το μεγαλυτερο οπλο των απανταχου καταφρομενων και «αποβλητων». Και το τελος που μονο happy δεν ειναι και παρολα αυτα αφηνει μια περιεργη ελπιδα. Απο τις ταινιες που νοιωθω οτι οτι γινομαι λιγο καλυτερος ανθρωπος ασχετα αν την επομενη μερα συνεχιζω να ειμαι ο ιδιος καφρος.
Δεν ειναι μελο, δεν ειναι Νικολουλη, ουτε Δρουζα. Ειναι μια νοσταλγικη μελαγχολια και ενα μαθημα ζωης.
Συνισταται και για κοινωνιολογικη αναλυση ( αριστερα και δεξια, σκοταδισμος και διαφωτισμος ) που αν δεν τον κανουμε δεν χανουμε και τιποτα. Σχεδον υποδηλωνεται παρα ειναι στην πρωτη γραμμη.
Με αριστα το δεκα: 8,5



suspect
 
Legacy - tbass - Unverified - Πεμ 29 Δεκ 2005 - 03:39
ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙ`ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΙ.ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΜΟΥΣ,ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΨΕΥΤΟΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΤΙΚΑ ΚΛΙΣΕ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑΝ GERARD JUGNOΤ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΣΟΥ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ.ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ.ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ....MAGNIFIQUE

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ 7,5
tbass
 
Legacy - vlazaros - Unverified - Κυρ 14 Μαϊ 2006 - 23:48
καταπληκτικη ταινια.αριστο σεναριο.ωραια μουσικη.υπεροχοι ηθοποιοι.αριστουργιμα.απο τισ καλυτερεσ ταινιεσ που εχω δει!
vlazaros
 
Legacy - Δεσποινα - Unverified - Πεμ 25 Οκτ 2007 - 11:00
Genial!vraiment genial!bravo!!μεσα απο αυτο το μαγευτικο εργο αναδυεται η γλυκιτητα της νεαρης ηλικιας,και ταυτοχρονα η σκληρη σωφρονιστικη αληθεια εκεινης της εποχης...Πραγματικα αξεχαστη εμπειρια...Felicitations au Christophe Barratier!
Δεσποινα
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.